Dosy\u0107 cz\u0119sto szafuje si\u0119 dzisiaj twierdzeniami: \u201eS\u0142owa pouczaj\u0105, przyk\u0142ad poci\u0105ga\u201d; \u201e\u015awiat nie potrzebuje nauczycieli, ale \u015bwiadk\u00f3w\u201d. Zawieraj\u0105 one sporo prawdy, zw\u0142aszcza \u017ce nast\u0105pi\u0142a dewaluacja s\u0142owa, a wielu p\u0142omiennych m\u00f3wc\u00f3w okaza\u0142o si\u0119 zwyk\u0142ymi zwodzicielami i k\u0142amcami. Mo\u017cna si\u0119 jednak obawia\u0107, czy powy\u017csze twierdzenia, mimo \u0142adunku prawdy, nie stanowi\u0105 dosy\u0107 wygodnego usprawiedliwienia dla braku postaw profetycznych, dla braku chrze\u015bcija\u0144skiego \u015bwiadectwa wobec \u015bwiata. Statystyczny chrze\u015bcijanin nie podejmuje zbyt wielu wysi\u0142k\u00f3w, aby dzieli\u0107 Dobr\u0105 Nowin\u0119 z innymi, aby j\u0105 zwiastowa\u0107, w jej imi\u0119 napomina\u0107. Niejednokrotnie zreszt\u0105 nawet w prostych rozmowach religijnych zdradza swoj\u0105 nieporadno\u015b\u0107. St\u0105d te\u017c woli ich unika\u0107 albo prowadzi je z przymru\u017ceniem oka lub \u017cartobliwym u\u015bmieszkiem.<\/p>\n
Powo\u0142ywanie si\u0119 na potrzeb\u0119 przyk\u0142adu i \u015bwiadectwa postawy mo\u017ce by\u0107 dyskretn\u0105 pr\u00f3b\u0105 zakrycia niewydolno\u015bci w dziedzinie s\u0142owa. Z kolei przyk\u0142ad, \u015bwiadectwo postawy wcale nie wype\u0142nia luki, kt\u00f3ra powstaje z braku s\u0142\u00f3w. Nie s\u0105 bowiem zjawiskami zbyt cz\u0119stymi, a si\u0142a ich oddzia\u0142ywania nie zawsze jest wielka.<\/p>\n
Dawno nie s\u0142ysza\u0142em, by kto\u015b podkre\u015bla\u0142 potrzeb\u0119 dawania dobrego przyk\u0142adu. Je\u015bli nawet jest on dawany, to bywa postrzegany jako zbyteczne usztywnienie postaw, jako naiwno\u015b\u0107 lub s\u0142abo\u015b\u0107. Nadto boimy si\u0119 dobrych przyk\u0142ad\u00f3w, a w\u0142a\u015bciwie boimy si\u0119 podj\u0119cia osobistego wysi\u0142ku, by je na\u015bladowa\u0107. Chyba gdzie\u015b po\u015br\u00f3d takich obaw powsta\u0142o twierdzenie, \u017ce dobre przyk\u0142ady mo\u017cna podziwia\u0107, ale niekoniecznie trzeba je na\u015bladowa\u0107. Podziw rzeczywi\u015bcie nic nie kosztuje, na\u015bladowanie mo\u017ce kosztowa\u0107 wiele. Wobec takich koszt\u00f3w \u0142atwiej wr\u00f3ci\u0107 do pi\u0119knego gadania.<\/p>\n
Okazuje si\u0119, \u017ce \u015bwiat ma r\u00f3wnomierne zapotrzebowanie i na pouczaj\u0105ce s\u0142owo, i na przyk\u0142adne \u015bwiadectwo. Takim w\u0142a\u015bnie potrzebom wychodzi naprzeciw ca\u0142e Objawienie. Ono jest pe\u0142ne S\u0142owa i \u017bycia, nauczania i \u015bwiadczenia.<\/p>\n
Ukazany nam dzisiaj w liturgii Jonasz by\u0142 nie tylko g\u0142osicielem zagro\u017cenia Niniwy. Wpierw by\u0142 tym, kt\u00f3ry uczyni\u0142, \u201ejak Pan powiedzia\u0142\u201d. By\u0142 przyk\u0142adem trudnego pos\u0142usze\u0144stwa wobec Bo\u017cego wezwania. Potem by\u0142 \u015bwiadkiem Boga wobec niniwit\u00f3w. Podobnie postrzegamy Aposto\u0142a Paw\u0142a. By\u0142 nauczycielem i jednoznacznym \u015bwiadkiem Chrystusa. Jak s\u0142owa i przyk\u0142adu Jonasza potrzebowa\u0142a Niniwa, tak Paw\u0142a potrzebowa\u0142y Korynt, Efez, Rzym. R\u00f3wnie\u017c Jan Chrzciciel doskonale wiedzia\u0142, \u017ce zgromadzonym nad Jordanem nie wystarcza s\u0142owo i dlatego wspiera\u0142 je bezkompromisow\u0105 postaw\u0105 i ascez\u0105.<\/p>\n
Chrystus wie, \u017ce ca\u0142y \u015bwiat i ka\u017cdy cz\u0142owiek potrzebuje jednocze\u015bnie s\u0142owa pouczenia i jasnego przyk\u0142adu. Obu tym potrzebom zaradza On w stopniu najwy\u017cszym. Jego s\u0142uchacze i obserwatorzy stwierdzali, \u017ce dot\u0105d nikt tak nie przemawia\u0142. Nikt te\u017c nie czyni\u0142 takich znak\u00f3w, si\u0119gaj\u0105cych a\u017c odpuszczania grzech\u00f3w, a nawet a\u017c zmartwychwstania. Chrystus Pan pos\u0142ugiwa\u0142 si\u0119 s\u0142owem i czynem, aby \u015bwiat zbawi\u0107. Tak te\u017c wybrani przez Niego Aposto\u0142owie g\u0142osili i \u015bwiadczyli.<\/p>\n
Wszyscy ochrzczeni jeste\u015bmy z tych, kt\u00f3rych Pan wybiera i posy\u0142a. Posy\u0142a nie tylko ze s\u0142owem ani nie tylko z czynem. Ten, kt\u00f3ry kaza\u0142 naucza\u0107, ka\u017ce \u0142owi\u0107, gromadzi\u0107, \u017cniwowa\u0107, a to s\u0105 obrazy \u015bwiadectwa czynu. Rodzice i wychowawcy wiedz\u0105, \u017ce wychowanie to nie tylko t\u0142umaczenie, ale r\u00f3wnie\u017c pokazywanie.<\/p>\n
Nie mo\u017cemy niewydolno\u015bci s\u0142owa usprawiedliwia\u0107 wi\u0119kszym zapotrzebowaniem na czyny, ani braku czyn\u00f3w nie nadrobimy wielom\u00f3wstwem. Dopiero g\u0142\u0119boka synteza s\u0142owa i czynu maj\u0105cego wag\u0119 \u015bwiadectwa, niesie w sobie zawsze potrzebne ludzko\u015bci wezwanie: \u201eNawracajcie si\u0119\u201d.<\/p>\n
ks. JAN WALICZEK<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dosy\u0107 cz\u0119sto szafuje si\u0119 dzisiaj twierdzeniami: \u201eS\u0142owa pouczaj\u0105, przyk\u0142ad poci\u0105ga\u201d; \u201e\u015awiat nie potrzebuje nauczycieli, ale \u015bwiadk\u00f3w\u201d. Zawieraj\u0105 one sporo prawdy, zw\u0142aszcza \u017ce nast\u0105pi\u0142a dewaluacja s\u0142owa, a wielu p\u0142omiennych m\u00f3wc\u00f3w okaza\u0142o si\u0119 zwyk\u0142ymi zwodzicielami i k\u0142amcami. Mo\u017cna si\u0119 jednak obawia\u0107, czy powy\u017csze twierdzenia, mimo \u0142adunku prawdy, nie stanowi\u0105 dosy\u0107 wygodnego usprawiedliwienia dla braku postaw profetycznych, dla braku chrze\u015bcija\u0144skiego \u015bwiadectwa wobec \u015bwiata. Statystyczny chrze\u015bcijanin nie podejmuje zbyt wielu wysi\u0142k\u00f3w, aby dzieli\u0107 Dobr\u0105 Nowin\u0119 z innymi, aby j\u0105 zwiastowa\u0107, w jej imi\u0119 napomina\u0107. Niejednokrotnie zreszt\u0105 nawet w prostych rozmowach religijnych zdradza swoj\u0105 nieporadno\u015b\u0107. St\u0105d te\u017c woli ich unika\u0107 albo prowadzi je z przymru\u017ceniem oka lub \u017cartobliwym u\u015bmieszkiem. Powo\u0142ywanie si\u0119 na potrzeb\u0119 przyk\u0142adu i \u015bwiadectwa postawy mo\u017ce by\u0107 dyskretn\u0105 pr\u00f3b\u0105 zakrycia niewydolno\u015bci w dziedzinie s\u0142owa. Z kolei przyk\u0142ad, \u015bwiadectwo postawy wcale nie wype\u0142nia luki, kt\u00f3ra powstaje z braku s\u0142\u00f3w. Nie s\u0105 bowiem zjawiskami zbyt cz\u0119stymi, a si\u0142a ich oddzia\u0142ywania nie zawsze jest wielka. Dawno…<\/p>\n