Wielki Post, kt\u00f3ry rozpocz\u0119li\u015bmy w \u015arod\u0119 Popielcow\u0105 obrz\u0119dem posypania g\u0142\u00f3w popio\u0142em na znak pokuty, wprowadza nas w liturgiczny okres przygotowania do Wielkanocy. Czas 40 dni, poniewa\u017c tyle trwa Wielki Post, jest echem 40 dni sp\u0119dzonych przez Pana Jezusa na pustyni przed rozpocz\u0119ciem publicznej dzia\u0142alno\u015bci. Sze\u015b\u0107 kolejnych niedziel poprowadzi nas przez najwi\u0119ksze tajemnice naszej wiary. B\u0119dziemy na nowo poznawali Chrystusa i samych siebie w \u015bwietle wiary w Tego, kt\u00f3ry jest naszym Zbawicielem.<\/p>\n
Fioletowy kolor szat liturgicznych zach\u0119ca do zadumy i refleksji nad \u017cyciem. S\u0142owo Bo\u017ce, kt\u00f3re us\u0142yszymy, b\u0119dzie zaproszeniem do odwa\u017cnego popatrzenia na relacje do bli\u017anich: do wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka, do dzieci, s\u0105siad\u00f3w, koleg\u00f3w w pracy i w szkole.<\/p>\n
G\u00f3ra kuszenia<\/strong><\/p>\n Ewangelia pierwszej niedzieli Wielkiego Postu prowadzi nas razem z Panem Jezusem na g\u00f3r\u0119. Chrystus w samotno\u015bci prze\u017cywa tam moment konfrontacji ze z\u0142em: \u201eZaraz te\u017c Duch wyprowadzi\u0142 Go na pustyni\u0119. Czterdzie\u015bci dni przebywa\u0142 na pustyni, kuszony przez Szatana. \u017by\u0142 tam w\u015br\u00f3d zwierz\u0105t, anio\u0142owie za\u015b us\u0142ugiwali Mu\u201d (Mk 1,12-13). Samotno\u015b\u0107 jest symbolem czasu pr\u00f3by. Pan Jezus wchodzi w samotno\u015b\u0107, by jak ka\u017cdy cz\u0142owiek do\u015bwiadczy\u0107 pr\u00f3by pokusy.<\/p>\n Pr\u00f3ba (gr.\u00a0diakrisi<\/em>) jest zwi\u0105zana ze szczeg\u00f3lnym prze\u017cyciem braku dobra. Cz\u0142owiek cierpi z tego powodu. Jest poddawany badaniu. Jak si\u0119 zachowa? Czy zda egzamin? W tym prze\u017cyciu g\u0142\u0119biej poznaje siebie i dobro, kt\u00f3rego mu brakuje. W Biblii Pan B\u00f3g poddaje pr\u00f3bie swoich wybranych, by g\u0142\u0119biej pozna\u0107 cz\u0142owieka i jego mi\u0142o\u015b\u0107 do Stw\u00f3rcy (por. Pwt 8,2). Cz\u0142owiek r\u00f3wnie\u017c sam siebie poddaje pr\u00f3bie, gdy podejmuje dialog z pokus\u0105 (por. Rdz 3,1-3). W\u00f3wczas pojawia si\u0119 kusiciel, kt\u00f3ry pokazuje r\u00f3\u017cne mo\u017cliwo\u015bci u\u017cywania wolno\u015bci poza Bogiem i Jego przykazaniami.<\/p>\n Najwi\u0119ksz\u0105 pr\u00f3b\u0105 cz\u0142owieka by\u0142a pokusa w raju. Ksi\u0119ga Rodzaju przedstawia dramat, jaki rozegra\u0142 si\u0119 na pocz\u0105tku stworzenia. Pierwsi rodzice poszli za pokus\u0105 w\u0119\u017ca, wierz\u0105c, \u017ce gdy poznaj\u0105 tajemnic\u0119 Boga, stan\u0105 si\u0119 jak On (por. Rdz 3,1-15). Pokusa okaza\u0142a si\u0119 iluzj\u0105. Adam i Ewa nie tylko nie stali si\u0119 bogami, ale przez niepos\u0142usze\u0144stwo utracili przyja\u017a\u0144 Boga. Zacz\u0119li si\u0119 ba\u0107 swojego Stw\u00f3rcy i Ojca. Uciekli przed Nim i schowali si\u0119 za krzewem. Nie potrafili rozmawia\u0107 z Bogiem. Konsekwencj\u0105 braku zaufania do Boga i zerwania przyja\u017ani jest wzajemna nieufno\u015b\u0107 mi\u0119dzy Adamem i Ew\u0105. Dotyka ona dzi\u015b ka\u017cdego cz\u0142owieka jako brak zaufania w ma\u0142\u017ce\u0144stwie, w relacji do dzieci, w pracy i w szkole. Brak zaufania obserwujemy w polityce i w gospodarce. Przejawia si\u0119 on jako agresja, pazerno\u015b\u0107 i niech\u0119\u0107.<\/p>\n W kuszeniu na pustyni Pan Jezus staje wobec Szatana jak pierwsi rodzice wobec w\u0119\u017ca. Pokazuje, jak walczy\u0107 z pokus\u0105. Zdecydowanie odrzuca wszelkie propozycje Szatana. Jest to zapowied\u017a ostatecznej walki, jak\u0105 Pan Jezus wyda z\u0142u na krzy\u017cu. Przez \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie pokona \u015bmier\u0107 i grzech. \u015awi\u0119ty Piotr przypomina, \u017ce \u015bmier\u0107 Chrystusa przynios\u0142a nowe \u017cycie: \u201eChrystus bowiem r\u00f3wnie\u017c raz umar\u0142 za grzechy, sprawiedliwy za niesprawiedliwych, aby was do Boga przyprowadzi\u0107: zabity wprawdzie na ciele, ale powo\u0142any do \u017cycia duchem\u201d (1 P 3,18). W ten spos\u00f3b Pan Jezus przywraca pierwotny dialog z Bogiem.<\/p>\n Wezwanie do nawr\u00f3cenia<\/strong><\/p>\n Na pocz\u0105tku Wielkiego Postu s\u0142yszymy z ust Chrystusa wezwanie do nawr\u00f3cenia. Pan Jezus, pokonawszy Szatana na pustyni, uczy nas, jak walczy\u0107 z grzechem i jego konsekwencjami: \u201eCzas si\u0119 wype\u0142ni\u0142 i bliskie jest kr\u00f3lestwo Bo\u017ce. Nawracajcie si\u0119 i wierzcie w Ewangeli\u0119\u201d (Mk 1,15).<\/p>\n \u201eCzas si\u0119 wype\u0142ni\u0142\u201d razem z przyj\u015bciem Pana Jezusa na ziemi\u0119. Og\u0142oszone przez Niego prawo mi\u0142o\u015bci Boga ca\u0142ym sercem, ca\u0142\u0105 dusz\u0105 i ca\u0142ym umys\u0142em oraz bli\u017aniego jak siebie samego, a tak\u017ce prawo mi\u0142o\u015bci nieprzyjaci\u00f3\u0142 i przebaczenia s\u0105 podstaw\u0105 kr\u00f3lestwa duchowego, kt\u00f3re za\u0142o\u017cy\u0142 na ziemi. Od naszej wsp\u00f3\u0142pracy, od przyj\u0119cia Bo\u017cego prawa i zaanga\u017cowania si\u0119 w jego realizacj\u0119 zale\u017cy, na ile kr\u00f3lestwo Bo\u017ce b\u0119dzie widoczne we wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie.<\/p>\n Wielki Post jest czasem g\u0142\u0119bokiej refleksji nad tajemnic\u0105 obecno\u015bci Syna Bo\u017cego na ziemi. Pan Jezus przyszed\u0142 na \u015bwiat, by pokaza\u0107 ka\u017cdemu z nas, jak nawi\u0105za\u0107 na nowo wi\u0119\u017a z Bogiem i jak odbudowywa\u0107 wzajemn\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107 i zaufanie. Drog\u0105 do osi\u0105gni\u0119cia tego celu jest postawa nawr\u00f3cenia i przyj\u0119cia Ewangelii.<\/p>\n Nawr\u00f3cenie (gr.\u00a0metanoia<\/em>) polega na ca\u0142kowitej przemianie cz\u0142owieka: jego sposobu patrzenia na \u015bwiat i na siebie. Nawr\u00f3cenie obejmuje nasze postawy wobec Boga, a wi\u0119c modlitw\u0119, udzia\u0142 we Mszy \u015bw., realizowanie Jego przykaza\u0144, kt\u00f3re maj\u0105 nam pom\u00f3c w codziennych zmaganiach z losem. Postawa nawr\u00f3cenia zaczyna si\u0119 od serca, kt\u00f3re jest symbolem naszych uczu\u0107, skrytych pragnie\u0144 i ambicji. W sercu rodz\u0105 si\u0119 decyzje woli, dzi\u0119ki kt\u00f3rym mo\u017cemy trwa\u0107 przy Bogu.<\/p>\n W postawie nawr\u00f3cenia chodzi r\u00f3wnie\u017c o nowe spojrzenie na \u015bwiat, kt\u00f3re pozwala dostrzec w nim obecno\u015b\u0107 Boga, kochaj\u0105cego Ojca. Z tego prze\u017cycia rodzi si\u0119 nowe spojrzenie na bli\u017anich: rodzic\u00f3w, brata, siostr\u0119, koleg\u0119 w pracy czy w szkole.<\/p>\n Wej\u015bcie w Wielki Post<\/strong><\/p>\n Czas Wielkiego Postu wzywa nas do nawr\u00f3cenia. Popi\u00f3\u0142, kt\u00f3ry przyj\u0119li\u015bmy w \u015brod\u0119, jest przypomnieniem, \u017ce warto si\u0119 zastanowi\u0107 nad swoim \u017cyciem, popatrze\u0107 na Chrystusa na krzy\u017cu i odwa\u017cnie p\u00f3j\u015b\u0107 za Nim. Drogi wielkopostnego nawr\u00f3cenia wyznacza cotygodniowa droga krzy\u017cowa, gorzkie \u017cale, rekolekcje wielkopostne. W nastr\u00f3j refleksji nad m\u0119k\u0105 Pana Jezusa wprowadzaj\u0105 nas pie\u015bni wielkopostne.<\/p>\n Tradycja chrze\u015bcija\u0144ska podpowiada nam praktyki pokutne polegaj\u0105ce na ograniczeniu przyjemno\u015bci, by zbli\u017cy\u0107 si\u0119 do Chrystusa przyjmuj\u0105cego cierpienie biczowania, ukoronowanego cierniem, d\u017awigaj\u0105cego krzy\u017c, cierpi\u0105cego z powodu pragnienia. W czasie Wielkiego Postu nasze towarzyszenie Chrystusowi cierpi\u0105cemu wyra\u017camy przez rezygnacj\u0119 z rozrywek, urz\u0105dzania wesel, dyskotek. Mo\u017cemy odm\u00f3wi\u0107 sobie u\u017cywek: kawy, czekolady, cukierk\u00f3w, a zaoszcz\u0119dzone pieni\u0105dze przeznaczy\u0107 na pomoc potrzebuj\u0105cym.<\/p>\n Chrystus spotykany na drogach Wielkiego Postu chce nam pokaza\u0107 nowy sens i cel naszego ziemskiego w\u0119drowania. Warunkiem podj\u0119cia tej drogi jest gotowo\u015b\u0107 do przemiany i cierpliwe szukanie Boga, kt\u00f3ry wychodzi nam naprzeciw.<\/p>\n ks. Jan Machniak<\/b><\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Wielki Post, kt\u00f3ry rozpocz\u0119li\u015bmy w \u015arod\u0119 Popielcow\u0105 obrz\u0119dem posypania g\u0142\u00f3w popio\u0142em na znak pokuty, wprowadza nas w liturgiczny okres przygotowania do Wielkanocy. Czas 40 dni, poniewa\u017c tyle trwa Wielki Post, jest echem 40 dni sp\u0119dzonych przez Pana Jezusa na pustyni przed rozpocz\u0119ciem publicznej dzia\u0142alno\u015bci. Sze\u015b\u0107 kolejnych niedziel poprowadzi nas przez najwi\u0119ksze tajemnice naszej wiary. B\u0119dziemy na nowo poznawali Chrystusa i samych siebie w \u015bwietle wiary w Tego, kt\u00f3ry jest naszym Zbawicielem. Fioletowy kolor szat liturgicznych zach\u0119ca do zadumy i refleksji nad \u017cyciem. S\u0142owo Bo\u017ce, kt\u00f3re us\u0142yszymy, b\u0119dzie zaproszeniem do odwa\u017cnego popatrzenia na relacje do bli\u017anich: do wsp\u00f3\u0142ma\u0142\u017conka, do dzieci, s\u0105siad\u00f3w, koleg\u00f3w w pracy i w szkole. G\u00f3ra kuszenia Ewangelia pierwszej niedzieli Wielkiego Postu prowadzi nas razem z Panem Jezusem na g\u00f3r\u0119. Chrystus w samotno\u015bci prze\u017cywa tam moment konfrontacji ze z\u0142em: \u201eZaraz te\u017c Duch wyprowadzi\u0142 Go na pustyni\u0119. Czterdzie\u015bci dni przebywa\u0142 na pustyni, kuszony przez Szatana. \u017by\u0142 tam w\u015br\u00f3d zwierz\u0105t, anio\u0142owie…<\/p>\n