W naszym ewangelicznym s\u0142owniku zatrzymamy si\u0119 dzi\u015b na tajemnicy \u015bwi\u0105tyni, kt\u00f3ra dla Chrystusa jest domem Jego Ojca. Ojciec jest w niej gospodarzem. On ustanawia prawo domu, a jest nim prawo mi\u0142o\u015bci. Mi\u0142o\u015bci Boga, domownik\u00f3w i go\u015bci, kt\u00f3rzy przychodz\u0105, oraz mi\u0142o\u015bci wrog\u00f3w. Innego prawa w tym domu nie ma.<\/p>\n
To prawo mi\u0142o\u015bci jest zbudowane na prawie natury i na Dekalogu.<\/p>\n
Autorytet Ojca jest niepodwa\u017calny. Je\u017celi kto\u015b naruszy prawo mi\u0142o\u015bci uj\u0119te w r\u00f3\u017cne przykazania, ma tylko jedno rozwi\u0105zanie. Musi przeprosi\u0107 Boga i musi tak\u017ce przeprosi\u0107 cz\u0142owieka, by m\u00f3c powr\u00f3ci\u0107 do pe\u0142nej harmonii. Autorytet Boga Ojca jest fundamentem, a zarazem swoistego rodzaju modelem s\u0142u\u017c\u0105cym do budowania szcz\u0119\u015bliwego domu na ziemi. Ka\u017cdy rodzic odpowiada za szacunek dla Bo\u017cego prawa w swoim domu. Je\u017celi domownicy licz\u0105 si\u0119 z prawem Boga, czyli z prawem mi\u0142o\u015bci, i z autorytetem Boga, wtedy dom jest szcz\u0119\u015bliwy.<\/p>\n
Drugim wa\u017cnym wymiarem \u015bwi\u0105tyni jako domu jest chleb. Chleb, kt\u00f3ry jest symbolem \u017cycia doczesnego i w og\u00f3le wszelkiego \u017cycia. A wi\u0119c i w tej \u015bwi\u0105tyni \u2013 w domu Ojca \u2013 jest chleb. Chleb daj\u0105cy \u017cycie wieczne. Przybyli\u015bmy tutaj, aby w kornej adoracji schyli\u0107 swoje czo\u0142a, a nawet zgi\u0105\u0107 kolana, przed Chrystusem, kt\u00f3ry staje si\u0119 Chlebem dla nas; albo je\u017celi sumienie nam na to pozwala, podej\u015b\u0107 i Chleb przyj\u0105\u0107, i spo\u017cy\u0107 Go. Jest to pokarm nie\u015bmiertelno\u015bci.<\/p>\n
Pod wp\u0142ywem tego pokarmu nasze oczy otwieraj\u0105 si\u0119 na potrzeby ludzi, kt\u00f3rzy s\u0105 obok. Je\u017celi w\u015br\u00f3d nich jest cz\u0142owiek g\u0142odny, podzielimy si\u0119 z nim naszym chlebem, nie mo\u017cna bowiem tu, przy Chlebie w domu Ojca, zamkn\u0105\u0107 oczu na tych ludzi, kt\u00f3rzy s\u0105 g\u0142odni. To jest naturalne, tego nawet nie trzeba t\u0142umaczy\u0107, to jest po prostu w nas. My ju\u017c o tym nawet nie my\u015blimy. Je\u017celi wiemy, \u017ce kto\u015b autentycznie potrzebuje, zw\u0142aszcza chleba, czyli \u017ce jest g\u0142odny, potrafimy si\u0119 wtedy podzieli\u0107 z nim naszym chlebem. Takie jest bowiem prawo domu.<\/p>\n
Jest jeszcze w domu jeden niezwykle wa\u017cny wymiar. I o ile \u0142atwo nam jest przenie\u015b\u0107 do domu rodzinnego autorytet Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci i \u0142atwo jest nam przenie\u015b\u0107 chleb potrzebny do naszego \u017cycia, a nawet przenie\u015b\u0107 st\u00f3\u0142, przy kt\u00f3rym si\u0119 gromadzimy, by wsp\u00f3lnie \u00f3w chleb spo\u017cywa\u0107, to bardzo trudno jest nam przenie\u015b\u0107 do domu rodzinnego o\u0142tarz. My si\u0119 bowiem przed o\u0142tarzem bronimy, dlatego \u017ce o\u0142tarz jest miejscem sk\u0142adania ofiary.<\/p>\n
Tymczasem w \u015bwi\u0105tyni o\u0142tarz zajmuje naczelne miejsce. A skoro \u015bwi\u0105tynia jest domem Ojca, nie wolno tego o\u0142tarza wyrzuci\u0107 z domu, w kt\u00f3rym mieszkamy i kt\u00f3ry tworzymy. Dlaczego nie mo\u017cemy wyrzuci\u0107 o\u0142tarza? Dlatego, \u017ce nie mo\u017cna wyrzuci\u0107 z \u017cycia ofiary. Nie da si\u0119 jej wyrzuci\u0107!<\/p>\n
Ko\u015bcio\u0142y wschodnie prawos\u0142awne i Ko\u015bcio\u0142y greckokatolickie podprowadzaj\u0105 wiernych do tego, aby oni mieli w mieszkaniu o\u0142tarz. Jest to najcz\u0119\u015bciej ikona z male\u0144k\u0105 p\u00f3\u0142k\u0105, na kt\u00f3rej zapala si\u0119 \u015bwiece lub lampk\u0119 oliwn\u0105 wtedy, gdy domownicy zwracaj\u0105 si\u0119 do Boga, by Go wielbi\u0107 lub by Go prosi\u0107 czy te\u017c sk\u0142ada\u0107 Mu ofiar\u0119. Ten o\u0142tarzyk jest zasuwany. Rodzina ods\u0142ania go w \u015bci\u015ble okre\u015blonym momencie dnia po to, \u017ceby sta\u0142 si\u0119 miejscem modlitwy i sk\u0142adania ofiary.<\/p>\n
W naszym Ko\u015bciele takim miejscem jest wisz\u0105cy na \u015bcianie lub stoj\u0105cy krzy\u017c. Ma on nam przypomina\u0107, \u017ce w domu jest miejsce przeznaczone na sk\u0142adanie ofiary. I je\u017celi to miejsce jest, ofiara, kt\u00f3ra si\u0119 pojawia w naszym \u017cyciu w r\u00f3\u017cnej formie i w r\u00f3\u017cny spos\u00f3b, zyskuje sw\u00f3j sens, czyli posiada odniesienie do Pana Boga. Rozpoczyna si\u0119 na przyk\u0142ad choroba. Musimy szuka\u0107 lekarzy i musimy p\u0142aci\u0107 za lekarstwa, by za pieni\u0105dze kupi\u0107 zdrowie. To jest ofiara sk\u0142adana dla zdrowia. R\u00f3wnie\u017c w odniesieniu do Pana Boga wszystkie wysi\u0142ki podj\u0119te dla ratowania zdrowia maj\u0105 sw\u00f3j g\u0142\u0119bszy sens. Pojawia si\u0119 jednak cierpienie nie do pokonania. Gdy w domu mo\u017cna spojrze\u0107 na krzy\u017c, cierpienie to nabiera innej warto\u015bci.<\/p>\n
To samo dotyczy perspektywy z\u0142o\u017cenia ca\u0142o\u015bci \u017cycia w ofierze, gdy ju\u017c wiemy, \u017ce nie ma powrotu do zdrowia, \u017ce jest to ju\u017c ostatni etap \u017cycia na ziemi. Wtedy zn\u00f3w ostatnie miesi\u0105ce, ostatnie tygodnie, a czasem nawet godziny prze\u017cywane przez cz\u0142owieka religijnego w domu w kontakcie z o\u0142tarzem, czyli z krzy\u017cem, nabieraj\u0105 jeszcze g\u0142\u0119bszego sensu.<\/p>\n
Pan Jezus\u00a0wchodzi\u00a0dzisiaj do domu Ojca Niebieskiego i wyrzuca to wszystko, co utrudnia odkrycie warto\u015bci domu. Wyrzuca, czyli oczyszcza \u015bwi\u0105tyni\u0119, przypominaj\u0105c, \u017ce jest to dom Jego Ojca.<\/p>\n
M\u00f3wi\u0119 o tym dlatego, \u017ce ludzie coraz cz\u0119\u015bciej odchodz\u0105 od domu Ojca. Coraz wi\u0119cej os\u00f3b nie przychodzi do \u015bwi\u0105tyni. Przypominam, \u017ce katolicy powinni by\u0107 w dniu Pa\u0144skim w ko\u015bciele. Tymczasem ich w\u015br\u00f3d nas nie ma. W tym momencie, gdy opuszczaj\u0105 oni dom Ojca, zaczynaj\u0105 \u017cycie jako ludzie bezdomni. W dodatku wydaje im si\u0119, \u017ce znajd\u0105 szcz\u0119\u015bcie. Tymczasem wchodz\u0105 na drog\u0119 syna marnotrawnego, kt\u00f3ry wtedy, gdy dojdzie do krytycznego momentu, przypomni sobie, \u017ce w domu jego ojca jest chleba wiele. Ufamy, \u017ce podejm\u0105 w\u00f3wczas decyzj\u0119 o powrocie.<\/p>\n
Nie mo\u017cna by\u0107 szcz\u0119\u015bliwym, gdy si\u0119 nie posiada domu. Jednocze\u015bnie nie mo\u017cna budowa\u0107 szcz\u0119\u015bliwego domu, zapominaj\u0105c o autorytecie Boga, o autorytecie Jego mi\u0142o\u015bci, zapominaj\u0105c o tym, \u017ce chleb jest punktem oparcia \u2013 bowiem przy chlebie spotykamy si\u0119 z Bogiem i z lud\u017ami \u2013 i \u017ce w domu jest r\u00f3wnie\u017c potrzebny o\u0142tarz ustawiony na w\u0142a\u015bciwym miejscu. W domu potrzebne jest miejsce sk\u0142adania ofiary.<\/p>\n
\u00d3w model domu, domu Ojca Niebieskiego, ka\u017cdy z nas musi zbudowa\u0107 przede wszystkim w swoim w\u0142asnym sercu, a je\u017celi w nim zostanie on zbudowany, cz\u0142owiek przeniesie ten model do swojego mieszkania, czyli uka\u017ce innym, jak pi\u0119kny jest ten dom, w kt\u00f3rym znajduje si\u0119 miejsce spotkania z Bogiem i z lud\u017ami w duchu prawdziwej mi\u0142o\u015bci; jak pi\u0119kne jest ub\u00f3stwo, kt\u00f3re na pierwszym planie widzi chleb jako warto\u015b\u0107 centraln\u0105, widzi cz\u0142owieka g\u0142odnego i widzi tych, kt\u00f3rzy potrzebuj\u0105, aby si\u0119 z nimi podzieli\u0107.<\/p>\n
Mo\u017cna wtedy ukaza\u0107, jak pi\u0119kny jest dom, w kt\u00f3rym \u015bwiadomie zosta\u0142 zbudowany o\u0142tarz, by cz\u0142owiek m\u00f3g\u0142 przy nim zap\u0142aka\u0107, aby m\u00f3g\u0142 z\u0142o\u017cy\u0107 na tym o\u0142tarzu swe t\u0119sknoty, pragnienia, b\u00f3l samotno\u015bci, bole\u015b\u0107 odrzucenia i zdrady. O\u0141TARZ MUSI BY\u0106! Nie mo\u017ce istnie\u0107 dom bez o\u0142tarza, dlatego \u017ce nie ma \u017cycia bez cierpienia, a cierpienie bez odniesienia go do Boga niszczy cz\u0142owieka, natomiast odniesione do Boga i zamienione w ofiar\u0119 cz\u0142owieka ubogaca.<\/p>\n
Trwa Wielki Post. Zastan\u00f3wmy si\u0119 nad tym, czy najwa\u017cniejszego elementu domu gdzie\u015b nie przysypali\u015bmy i czy nie trzeba zrobi\u0107 takiego porz\u0105dku, jaki zrobi\u0142 Pan Jezus w \u015bwi\u0105tyni, by na nowo m\u00f3c odkry\u0107 pi\u0119kno Bo\u017cego prawa, pi\u0119kno rodzinnego spotkania przy stole i pi\u0119kno ofiary, kt\u00f3r\u0105 trzeba sk\u0142ada\u0107, gdy\u017c na tej ziemi ofiara jest nieunikniona.<\/p>\n
ks. Edward Staniek<\/b><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W naszym ewangelicznym s\u0142owniku zatrzymamy si\u0119 dzi\u015b na tajemnicy \u015bwi\u0105tyni, kt\u00f3ra dla Chrystusa jest domem Jego Ojca. Ojciec jest w niej gospodarzem. On ustanawia prawo domu, a jest nim prawo mi\u0142o\u015bci. Mi\u0142o\u015bci Boga, domownik\u00f3w i go\u015bci, kt\u00f3rzy przychodz\u0105, oraz mi\u0142o\u015bci wrog\u00f3w. Innego prawa w tym domu nie ma. To prawo mi\u0142o\u015bci jest zbudowane na prawie natury i na Dekalogu. Autorytet Ojca jest niepodwa\u017calny. Je\u017celi kto\u015b naruszy prawo mi\u0142o\u015bci uj\u0119te w r\u00f3\u017cne przykazania, ma tylko jedno rozwi\u0105zanie. Musi przeprosi\u0107 Boga i musi tak\u017ce przeprosi\u0107 cz\u0142owieka, by m\u00f3c powr\u00f3ci\u0107 do pe\u0142nej harmonii. Autorytet Boga Ojca jest fundamentem, a zarazem swoistego rodzaju modelem s\u0142u\u017c\u0105cym do budowania szcz\u0119\u015bliwego domu na ziemi. Ka\u017cdy rodzic odpowiada za szacunek dla Bo\u017cego prawa w swoim domu. Je\u017celi domownicy licz\u0105 si\u0119 z prawem Boga, czyli z prawem mi\u0142o\u015bci, i z autorytetem Boga, wtedy dom jest szcz\u0119\u015bliwy. Drugim wa\u017cnym wymiarem \u015bwi\u0105tyni jako domu jest chleb. Chleb, kt\u00f3ry jest symbolem \u017cycia…<\/p>\n