Pan Jezus powiedzia\u0142 do modl\u0105cej si\u0119 siostry Faustyny nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa: \u201eNie l\u0119kaj si\u0119 cierpie\u0144\u201d (Dz. 151), \u201eJa jestem z tob\u0105. Im bardziej ukochasz cierpienie, tym mi\u0142o\u015b\u0107 twoja ku Mnie b\u0119dzie czystsza\u201d (Dz. 279). Jak\u017ce aktualne staje si\u0119 to przes\u0142anie w dobie post\u0119pu cywilizacyjnego z jednej strony, a narastaj\u0105cego l\u0119ku wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka z drugiej. Obecnie wida\u0107, jak cz\u0119sto zadufany w sobie cz\u0142owiek jednocze\u015bnie coraz bardziej boi si\u0119 otaczaj\u0105cej go rzeczywisto\u015bci. Strach wpisany jest w ludzk\u0105 egzystencj\u0119. Pierwsze studium l\u0119ku mo\u017cemy odnale\u017a\u0107 w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym, i to ju\u017c na pocz\u0105tkowych jego stronach. Adam po okazanym niepos\u0142usze\u0144stwie l\u0119ka\u0142 si\u0119 spotkania ze Stw\u00f3rc\u0105; ukrywa\u0142 si\u0119, boj\u0105c si\u0119 konfrontacji. Studiuj\u0105c uwa\u017cnie histori\u0119 biblijn\u0105, mo\u017cna bez trudu odnale\u017a\u0107 postacie, kt\u00f3re ze strachu zdradzaj\u0105 (np. \u015bw. Piotr), s\u0105 niekonsekwentne (np. Moj\u017cesz) czy wr\u0119cz uciekaj\u0105 przed wol\u0105 Bo\u017c\u0105 (np. Jonasz).<\/p>\n
We wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie l\u0119k staje si\u0119 nieod\u0142\u0105cznym towarzyszem ka\u017cdego cz\u0142owieka. Czego boimy si\u0119 najcz\u0119\u015bciej? W dzisiejszej Ewangelii us\u0142yszeli\u015bmy: \u201etam gdzie przebywali uczniowie, drzwi by\u0142y zamkni\u0119te z obawy przed \u017bydami\u201d (J 20). Strach przed rodakami by\u0142 silny, bowiem w nowej sytuacji (pustego grobu) aposto\u0142owie czuli si\u0119 niepewnie. Cz\u0119sto spotykanym l\u0119kiem jest strach przed drugim cz\u0142owiekiem, jego opini\u0105. Taka obawa potrafi sparali\u017cowa\u0107 ludzkie dzia\u0142ania. Jak\u017ce nie przytoczy\u0107 tu smutnego \u015bwiadectwa pewnej matki, kt\u00f3ra opisuje swoje relacje rodzinne w nast\u0119puj\u0105cy spos\u00f3b:<\/p>\n
Przez wiele lat stara\u0142am si\u0119 zapewni\u0107 swojemu synowi jak najlepsze warunki \u017cyciowe. My\u015bl\u0119, \u017ce w dzieci\u0144stwie niczego mu nie brakowa\u0142o. Teraz ma 26 lat i wr\u0119cz\u00a0mnie\u00a0terroryzuje. Boj\u0119 si\u0119 cz\u0119sto odezwa\u0107 i mie\u0107 swoje zdanie, bo nie wiem, jaka b\u0119dzie reakcja. Ogrania mnie strach, kiedy wraca do domu, bo ci\u0105gle jest niezadowolony z domu, \u017cycia, ze mnie! Czuj\u0119, \u017ce coraz bardziej oddalam si\u0119 od mojego ukochanego syna. Mi\u0142o\u015b\u0107 i strach to dwa uczucia, kt\u00f3re mi towarzysz\u0105 od kilku lat. Trudno z tym \u017cy\u0107.<\/p>\n
Tak jak aposto\u0142owie z dzisiejszej Ewangelii zamkn\u0119li drzwi z obawy przed rodakami, tak cytowana matka coraz bardziej zamyka drzwi swego serca przed synem. Jak\u017ce cz\u0119sto wspomniana scena powtarza si\u0119 w naszym \u017cyciu. L\u0119k przed bli\u017animi zamyka nas na nich, na ich s\u0142owa.<\/p>\n
Czy\u017c w Niedziel\u0119 Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego nie powinno si\u0119 przytoczy\u0107 s\u0142\u00f3w Jezusa skierowanych do \u015bw. Faustyny, kt\u00f3re rozpraszaj\u0105 takie obawy? Mistrz z Nazaretu skierowa\u0142 do zal\u0119knionej Aposto\u0142ki Mi\u0142osierdzia s\u0142owa otuchy: \u201eNie za pomy\u015blny wynik nagradzam, ale za cierpliwo\u015b\u0107 i trud dla Mnie podj\u0119ty\u201d (Dz. 86).<\/p>\n
Drugim rodzajem l\u0119ku, kt\u00f3ry dotyka wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka jest strach przed decyzjami. W dzisiejszej Ewangelii \u015bw. Tomasz ba\u0142 si\u0119 na nowo uwierzy\u0107, bowiem taka postawa weryfikowa\u0142aby jego decyzje oraz ca\u0142e \u017cycie. Powiedzia\u0142 wi\u0119c z rozbrajaj\u0105c\u0105 szczero\u015bci\u0105: \u201eJe\u017celi na r\u0119kach Jego nie zobacz\u0119 \u015bladu gwo\u017adzi i nie w\u0142o\u017c\u0119 palca mego w miejsce gwo\u017adzi, i nie w\u0142o\u017c\u0119 r\u0119ki mojej do boku Jego, nie uwierz\u0119\u201d (J 20). Postawa \u015bw. Tomasza ma wielu wsp\u00f3\u0142czesnych na\u015bladowc\u00f3w. Obawa przed decyzjami, kt\u00f3re \u201ekosztuj\u0105\u201d (i to nie tylko w zakresie wiary) staje si\u0119 codzienno\u015bci\u0105. Cz\u0119stym tego typu l\u0119kiem jest obawa przed przebaczeniem i pojednaniem. Nieraz wygodnie tkwi\u0107 w zacietrzewieniu i zagniewaniu. Marek Aureliusz przed wiekami pisa\u0142: \u201eO ile\u017c bole\u015bniejsze s\u0105 skutki naszej z\u0142o\u015bci od czyn\u00f3w, kt\u00f3re je wywo\u0142a\u0142y\u201d. Trzeba wi\u0119c\u00a0 raczej l\u0119ka\u0107 si\u0119 w\u0142asnych reakcji, swojej \u201eniereformowalno\u015bci\u201d, a nie skutk\u00f3w pokonywania w\u0142asnych s\u0142abo\u015bci. Dlatego te\u017c w Niedziel\u0119 Mi\u0142osierdzia Bo\u017cego potrzeba nam wszystkim prze\u0142amywania l\u0119ku przed postawami wymagaj\u0105cymi od nas wysi\u0142ku oraz krusz\u0105cymi \u201epok\u0142ady\u201d z\u0142a i bylejako\u015bci. Siostra Faustyna by\u0142a \u015bwiadoma takich l\u0119k\u00f3w i dlatego modli\u0142a si\u0119 do Jezusa s\u0142owami:<\/p>\n
Gor\u0105co prosz\u0119 Ci\u0119, Panie, aby\u015b raczy\u0142 wzmacnia\u0107 wiar\u0119 moj\u0105, bym w \u017cyciu codziennym i szarym nie kierowa\u0142a si\u0119 usposobieniem ludzkim, ale duchem. O, jak wszystko ci\u0105gnie cz\u0142owieka do ziemi, ale wiara \u017cywa utrzymuje dusz\u0119 w wy\u017cszych sferach, a mi\u0142o\u015bci w\u0142asnej przeznacza miejsce dla niej w\u0142a\u015bciwe \u2013 to jest ostatnie (Dz. 210).<\/p>\n
Jezus na takie pro\u015bby odpowiada\u0142 bardzo konkretnie: \u201eO, jak mi\u0142a Mi jest \u017cywa wiara\u201d (Dz. 1420). \u201ePragn\u0119, a\u017ceby by\u0142o w was wi\u0119cej wiary w chwilach obecnych\u201d (Dz. 352). \u015awi\u0119ty Tomasz zrozumia\u0142 sens oddania si\u0119 Jezusowi z op\u00f3\u017anieniem: zobaczy\u0142 i uwierzy\u0142, a pod wp\u0142ywem spotkania twarz\u0105 w twarz ze zmartwychwsta\u0142ym\u00a0 Chrystusem pokona\u0142 obaw\u0119 przed skutkami konsekwentnej wiary i powiedzia\u0142: \u201ePan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j\u201d (J 20).<\/p>\n
Dzisiaj do ka\u017cdego z nas przychodzi Jezus i m\u00f3wi: \u201ePok\u00f3j wam\u201d (J 20). Oznacza to wezwanie do pokonywania w sobie wszelkich l\u0119k\u00f3w zwi\u0105zanych z niepewno\u015bci\u0105, z nieprzewidywalno\u015bci\u0105 drugiego cz\u0142owieka. Owo pozdrowienie brzmi w dzisiejsz\u0105 niedziel\u0119 w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b. Wewn\u0119trzny pok\u00f3j mo\u017cliwy jest tylko wtedy, gdy nie ma w sercu \u017cadnych obaw, l\u0119k\u00f3w, strachu. Taki stan mo\u017cliwy jest tylko w sytuacji, w kt\u00f3rej cz\u0142owiek zaufa mi\u0142osierdziu Bo\u017cemu i wyzna: \u201eJeste\u015b Panem moim, Bogiem moim; chc\u0119 z Tob\u0105 uk\u0142ada\u0107 swoje \u017cycie\u201d.<\/em>\u00a0Tylko w ten spos\u00f3b mo\u017cna nauczy\u0107 si\u0119 walki ze wsp\u00f3\u0142czesnymi l\u0119kami. Jedyny \u201estrach\u201d, kt\u00f3ry mo\u017cna w sobie piel\u0119gnowa\u0107, to obawa, aby nie min\u0105\u0107 si\u0119 z Bo\u017cym s\u0142owem i Bo\u017c\u0105 wol\u0105!<\/p>\n M\u00f3dlmy si\u0119 wi\u0119c cz\u0119sto s\u0142owami: \u201eJezu, ufam Tobie \u2013 nie pozw\u00f3l mi Ciebie zawie\u015b\u0107. Tylko tego si\u0119 obawiam!\u201d.<\/p>\n ks. Janusz Mastalski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Pan Jezus powiedzia\u0142 do modl\u0105cej si\u0119 siostry Faustyny nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa: \u201eNie l\u0119kaj si\u0119 cierpie\u0144\u201d (Dz. 151), \u201eJa jestem z tob\u0105. Im bardziej ukochasz cierpienie, tym mi\u0142o\u015b\u0107 twoja ku Mnie b\u0119dzie czystsza\u201d (Dz. 279). Jak\u017ce aktualne staje si\u0119 to przes\u0142anie w dobie post\u0119pu cywilizacyjnego z jednej strony, a narastaj\u0105cego l\u0119ku wsp\u00f3\u0142czesnego cz\u0142owieka z drugiej. Obecnie wida\u0107, jak cz\u0119sto zadufany w sobie cz\u0142owiek jednocze\u015bnie coraz bardziej boi si\u0119 otaczaj\u0105cej go rzeczywisto\u015bci. Strach wpisany jest w ludzk\u0105 egzystencj\u0119. Pierwsze studium l\u0119ku mo\u017cemy odnale\u017a\u0107 w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym, i to ju\u017c na pocz\u0105tkowych jego stronach. Adam po okazanym niepos\u0142usze\u0144stwie l\u0119ka\u0142 si\u0119 spotkania ze Stw\u00f3rc\u0105; ukrywa\u0142 si\u0119, boj\u0105c si\u0119 konfrontacji. Studiuj\u0105c uwa\u017cnie histori\u0119 biblijn\u0105, mo\u017cna bez trudu odnale\u017a\u0107 postacie, kt\u00f3re ze strachu zdradzaj\u0105 (np. \u015bw. Piotr), s\u0105 niekonsekwentne (np. Moj\u017cesz) czy wr\u0119cz uciekaj\u0105 przed wol\u0105 Bo\u017c\u0105 (np. Jonasz). We wsp\u00f3\u0142czesnym \u015bwiecie l\u0119k staje si\u0119 nieod\u0142\u0105cznym towarzyszem ka\u017cdego cz\u0142owieka. Czego boimy si\u0119 najcz\u0119\u015bciej? W dzisiejszej Ewangelii us\u0142yszeli\u015bmy:…<\/p>\n