Mk 10,2-16<\/p>\n
<\/p>\n
Przyst\u0105pili do Niego faryzeusze i chc\u0105c Go wystawi\u0107 na pr\u00f3b\u0119, pytali Go, czy wolno m\u0119\u017cowi oddali\u0107 \u017con\u0119. Odpowiadaj\u0105c zapyta\u0142 ich: Co wam nakaza\u0142 Moj\u017cesz? Oni rzekli: Moj\u017cesz pozwoli\u0142 napisa\u0107 list rozwodowy i oddali\u0107. W\u00f3wczas Jezus rzek\u0142 do nich: Przez wzgl\u0105d na zatwardzia\u0142o\u015b\u0107 serc waszych napisa\u0142 wam to przykazanie. Lecz na pocz\u0105tku stworzenia B\u00f3g stworzy\u0142 ich jako m\u0119\u017cczyzn\u0119 i kobiet\u0119: dlatego opu\u015bci cz\u0142owiek ojca swego i matk\u0119 i z\u0142\u0105czy si\u0119 ze swoj\u0105 \u017con\u0105, i b\u0119d\u0105 oboje jednym cia\u0142em. A tak ju\u017c nie s\u0105 dwoje, lecz jedno cia\u0142o. Co wi\u0119c B\u00f3g z\u0142\u0105czy\u0142, tego cz\u0142owiek niech nie rozdziela! W domu uczniowie raz jeszcze pytali Go o to. Powiedzia\u0142 im: Kto oddala \u017con\u0119 swoj\u0105, a bierze inn\u0105, pope\u0142nia cudzo\u0142\u00f3stwo wzgl\u0119dem niej. I je\u015bli \u017cona opu\u015bci swego m\u0119\u017ca, a wyjdzie za innego, pope\u0142nia cudzo\u0142\u00f3stwo. Przynosili Mu r\u00f3wnie\u017c dzieci, \u017ceby ich dotkn\u0105\u0142; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego. A Jezus, widz\u0105c to, oburzy\u0142 si\u0119 i rzek\u0142 do nich: Pozw\u00f3lcie dzieciom przychodzi\u0107 do Mnie, nie przeszkadzajcie im; do takich bowiem nale\u017cy kr\u00f3lestwo Bo\u017ce. Zaprawd\u0119, powiadam wam: Kto nie przyjmie kr\u00f3lestwa Bo\u017cego jak dziecko, ten nie wejdzie do niego. I bior\u0105c je w obj\u0119cia, k\u0142ad\u0142 na nie r\u0119ce i b\u0142ogos\u0142awi\u0142 je.<\/p>\n
<\/p>\n
Nie jest dobrze kiedy cz\u0142owiek jest sam<\/strong><\/p>\n <\/p>\n I dlatego B\u00f3g stworzy\u0142 cz\u0142owiekowi pomoc, CZ\u0141OWIEKA, ale cz\u0142owiek wsp\u00f3\u0142czesny nie uzna\u0142 tej pomocy za odpowiedni\u0105 i sam stworzy\u0142 sobie inne zast\u0119pniki – maszyny: telewizor, komputer, samoch\u00f3d, wirtualne rzeczywisto\u015bci, u\u0142udy i marzenia, sny i ca\u0142\u0105 technik\u0119, w kt\u00f3rej traci si\u0119 warto\u015b\u0107 cz\u0142owiecze\u0144stwa. Chory – idzie do szpitala, maj\u0105cy k\u0142opoty – szuka zapomnienia w na\u0142ogach lub pomocy u psychoanalityka, mo\u017ce nim by\u0107 r\u00f3wnie\u017c dobrze zaprogramowany komputer. Ucieka od cz\u0142owieka, nie szuka jego towarzystwa, ani nie jest mu ono potrzebne. Cz\u0142owiek uzna\u0142, \u017ce najwi\u0119kszym zagro\u017ceniem dla niego jest w\u0142a\u015bnie stworzony przez Boga towarzysz,\u00a0drugi cz\u0142owiek\u00a0i dlatego odgradza si\u0119 od drugiego cz\u0142owieka ca\u0142\u0105 armi\u0105 maszyn i barier.<\/p>\n <\/p>\n A czy jest szcz\u0119\u015bliwy? „Je\u015bli nie staniecie si\u0119 jak dzieci nie wejdziecie do Kr\u00f3lestwa Niebieskiego”. A dziecko wie, \u017ce najbardziej potrzebne mu s\u0105 nie zabawki, nie butelka pe\u0142na smacznej i witaminizowanej od\u017cywki, ale ciep\u0142o matki, jej troska i mi\u0142o\u015b\u0107, drugi cz\u0142owiek.<\/p>\n <\/p>\n Gdzie jest w moim \u017cyciu drugi cz\u0142owiek? Tak bardzo zindywidualizowali\u015bmy nasz\u0105 codzienno\u015b\u0107 i zatomizowali nasze \u017cycie, tak bardzo my\u015blimy o sobie, \u017ce zapominamy i\u017c najlepszym lekarstwem na wszystkie ludzkie choroby jest w\u0142a\u015bnie drugi cz\u0142owiek. T\u0119 prawd\u0119 odkrywa si\u0119 w szczeg\u00f3lny spos\u00f3b w Afryce, gdzie jednostka, bez klanu i grupy jest niczym, gdzie liczy si\u0119 drugi cz\u0142owiek, kt\u00f3ry jest mi dany ku pomocy, abym nie by\u0142 samotnikiem, abym nie zgin\u0105\u0142 w otaczaj\u0105cej, nieraz nieprzyjaznej rzeczywisto\u015bci.<\/p>\n <\/p>\n A my, Europejczycy … tak bardzo cenimy sobie nasz\u0105 niezale\u017cno\u015b\u0107, nasz indywidualizm …, \u017ce wolimy si\u0119 sta\u0107 niewolnikami maszyn ni\u017c dzieli\u0107 nasz los, k\u0142opoty i rado\u015bci z drugim cz\u0142owiekiem, stworzonym dla nas ku pomocy. Jak bardzo na tym tracimy …<\/p>\n Oderwij si\u0119 od ekranu komputera, id\u017a spotkaj drugiego cz\u0142owieka, on jest darem Bo\u017cym dla ciebie, a nie te wszystkie zast\u0119pniki i maszynki, kt\u00f3re sam sobie stworzy\u0142e\u015b. \u017badna z nich ani w 1\/100 nie dor\u00f3wnuje stworzonemu przez Boga towarzyszowi Twojego \u017cycia –\u00a0drugiemu cz\u0142owiekowi. Spotkaj cz\u0142owieka, a sam staniesz si\u0119 bardziej cz\u0142owiekiem. Obcuj\u0105c tylko z maszynkami, sam stajesz si\u0119 coraz bardziej maszyn\u0105 …<\/p>\n I przekorny wiersz ks. Twardowskiego:<\/p>\n Skrupu\u0142y pustelnika<\/strong><\/p>\n Tak si\u0119 zaj\u0105\u0142em sob\u0105 \u017ce czeka\u0142em aby nikt nie przyszed\u0142<\/p>\n stale prosi\u0142em o jeden tylko bilet dla siebie<\/p>\n nawet nic mi si\u0119 nie \u015bni\u0142o<\/p>\n bo \u015bpi si\u0119 dla siebie ale sny ma si\u0119 dla drugich<\/p>\n <\/p>\n je\u015bli p\u0142aka\u0142em – to niefachowo<\/p>\n bo do p\u0142aczu potrzebne s\u0105 dwa serca<\/p>\n <\/p>\n broni\u0142em tak gorliwie Boga \u017ce trzepn\u0105\u0142em w mord\u0119 cz\u0142owieka<\/p>\n <\/p>\n my\u015bla\u0142em \u017ce kobieta nie ma duszy, a je\u015bli ma to trzy czwarte<\/p>\n <\/p>\n za\u0142o\u017cy\u0142em w sercu tajn\u0105 radiostacj\u0119 i nadawa\u0142em tylko sw\u00f3j program<\/p>\n <\/p>\n przygotowa\u0142em sobie kawalerk\u0119 na cmentarzu<\/p>\n i w og\u00f3le zapomnia\u0142em \u017ce do nieba idzie si\u0119 parami<\/p>\n nie g\u0119siego<\/p>\n nawet dyskretny anio\u0142 nie stoi osobno<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Mk 10,2-16 Przyst\u0105pili do Niego faryzeusze i chc\u0105c Go wystawi\u0107 na pr\u00f3b\u0119, pytali Go, czy wolno m\u0119\u017cowi oddali\u0107 \u017con\u0119. Odpowiadaj\u0105c zapyta\u0142 ich: Co wam nakaza\u0142 Moj\u017cesz? Oni rzekli: Moj\u017cesz pozwoli\u0142 napisa\u0107 list rozwodowy i oddali\u0107. W\u00f3wczas Jezus rzek\u0142 do nich: Przez wzgl\u0105d na zatwardzia\u0142o\u015b\u0107 serc waszych napisa\u0142 wam to przykazanie. Lecz na pocz\u0105tku stworzenia B\u00f3g stworzy\u0142 ich jako m\u0119\u017cczyzn\u0119 i kobiet\u0119: dlatego opu\u015bci cz\u0142owiek ojca swego i matk\u0119 i z\u0142\u0105czy si\u0119 ze swoj\u0105 \u017con\u0105, i b\u0119d\u0105 oboje jednym cia\u0142em. A tak ju\u017c nie s\u0105 dwoje, lecz jedno cia\u0142o. Co wi\u0119c B\u00f3g z\u0142\u0105czy\u0142, tego cz\u0142owiek niech nie rozdziela! W domu uczniowie raz jeszcze pytali Go o to. Powiedzia\u0142 im: Kto oddala \u017con\u0119 swoj\u0105, a bierze inn\u0105, pope\u0142nia cudzo\u0142\u00f3stwo wzgl\u0119dem niej. I je\u015bli \u017cona opu\u015bci swego m\u0119\u017ca, a wyjdzie za innego, pope\u0142nia cudzo\u0142\u00f3stwo. Przynosili Mu r\u00f3wnie\u017c dzieci, \u017ceby ich dotkn\u0105\u0142; lecz uczniowie szorstko zabraniali im tego. A Jezus, widz\u0105c to, oburzy\u0142…<\/p>\n