{"id":17833,"date":"2021-10-30T11:25:11","date_gmt":"2021-10-30T09:25:11","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=17833"},"modified":"2021-10-30T11:25:11","modified_gmt":"2021-10-30T09:25:11","slug":"czas-zna-wielkosc-i-wspanialosc-milsci","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=17833","title":{"rendered":"CZAS ZNA WIELKO\u015a\u0106 I WSPANIA\u0141O\u015a\u0106 MI\u0141\u015aCI"},"content":{"rendered":"

Jeden z uczonych w Pi\u015bmie zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Jezusa i zapyta\u0142 Go: \u201eKt\u00f3re jest pierwsze ze wszystkich przykaza\u0144?\u201d Jezus odpowiedzia\u0142: \u201ePierwsze jest: \u00abS\u0142uchaj, Izraelu, Pan, B\u00f3g nasz, Pan jest jedyny. B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142ym swoim umys\u0142em i ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105\u00bb. Drugie jest to: \u00abB\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 swego bli\u017aniego jak siebie samego\u00bb. Nie ma innego przykazania wi\u0119kszego od tych\u201d. Rzek\u0142 Mu uczony w Pi\u015bmie: \u201eBardzo dobrze, Nauczycielu, s\u0142usznie\u015b powiedzia\u0142, bo Jeden jest i nie ma innego pr\u00f3cz Niego. Mi\u0142owa\u0107 Go ca\u0142ym sercem, ca\u0142ym umys\u0142em i ca\u0142\u0105 moc\u0105 i mi\u0142owa\u0107 bli\u017aniego jak siebie samego daleko wi\u0119cej znaczy ni\u017c wszystkie ca\u0142opalenia i ofiary\u201d.\u00a0\u00a0Jezus widz\u0105c, \u017ce rozumnie odpowiedzia\u0142, rzek\u0142 do niego: \u201eNiedaleko jeste\u015b od kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u201d. I ju\u017c nikt wi\u0119cej nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 Go pyta\u0107 (Mk 12,28b-34).<\/em><\/p>\n

Przed wielu laty na jednej z wysp mieszka\u0142o Szcz\u0119\u015bcie, Smutek , Wiedza, Pr\u00f3\u017cno\u015b\u0107, Bogactwo, Mi\u0142o\u015b\u0107 i wiele innych uczu\u0107. Pewnego dnia og\u0142oszono, \u017ce w nied\u0142ugim czasie wyspa znajdzie si\u0119 pod wod\u0105. Wszyscy zatem zacz\u0119li przygotowywa\u0107 \u0142odzie, aby opu\u015bci\u0107 wysp\u0119. Mi\u0142o\u015b\u0107 zdecydowa\u0142a si\u0119 pozosta\u0107 do ostatniego momentu. Gdy wyspa prawie ca\u0142kowicie zanurzy\u0142a si\u0119 w wodzie, wtedy dopiero Mi\u0142o\u015b\u0107 zdecydowa\u0142a si\u0119 poprosi\u0107 o pomoc. Szukaj\u0105c jej, zauwa\u017cy\u0142a przep\u0142ywaj\u0105c\u0105 obok bogato wyposa\u017con\u0105, olbrzymi\u0105 \u0142\u00f3d\u017a. P\u0142yn\u0119\u0142o w niej Bogactwo. \u201eBogactwo, czy mo\u017cesz mnie zabra\u0107\u201d- zapyta\u0142a Mi\u0142o\u015b\u0107. \u201eNie, nie mog\u0119. W \u0142odzi jest wiele z\u0142ota i srebra. Nie ma miejsca dla ciebie\u201d- pad\u0142a odpowied\u017a. Mi\u0142o\u015b\u0107 zdecydowa\u0142a si\u0119 prosi\u0107 o pomoc Pr\u00f3\u017cno\u015b\u0107, kt\u00f3ra p\u0142yn\u0119\u0142a przepi\u0119knym, luksusowym statkiem. \u201ePr\u00f3\u017cno\u015b\u0107, prosz\u0119, pom\u00f3\u017c mi\u201d- b\u0142aga Mi\u0142o\u015b\u0107. \u201eNie mog\u0119 ci pom\u00f3c. Jeste\u015b ca\u0142a mokra i mog\u0142aby\u015b mi zabrudzi\u0107 statek\u201d- odpowiedzia\u0142a Pr\u00f3\u017cno\u015b\u0107. W pobli\u017cu znalaz\u0142 si\u0119 Smutek w swej \u0142odzi. Mi\u0142o\u015b\u0107 ponowi\u0142a pro\u015bb\u0119. Smutek odpowiedzia\u0142: \u201eJestem bardzo smutny. Musz\u0119 pozosta\u0107 sam ze sob\u0105. Nie mog\u0119 ci\u0119 zatem zabra\u0107\u201d. Przep\u0142ywa\u0142o tak\u017ce Szcz\u0119\u015bcie, ale tak by\u0142o rozradowane i roze\u015bmiane, \u017ce nie us\u0142ysza\u0142o wo\u0142ania Mi\u0142o\u015bci. A\u017c tu nagle, strapiona Mi\u0142o\u015b\u0107 s\u0142yszy g\u0142os: \u201eMi\u0142o\u015b\u0107, przyjd\u017a tutaj. Zabior\u0119 ci\u0119\u201d. Mi\u0142o\u015b\u0107 by\u0142a tak uradowana, \u017ce zapomnia\u0142a zapyta\u0107 o imi\u0119 starca, kt\u00f3ry zabra\u0142 j\u0105 do \u0142odzi. Gdy dop\u0142yn\u0119li do suchego l\u0105du, starzec poszed\u0142 dalej swoj\u0105 drog\u0105. A gdy znik\u0142 za zakr\u0119tem, wtedy Mi\u0142o\u015b\u0107 u\u015bwiadomi\u0142a sobie, jak wiele zawdzi\u0119cza starcowi. Zapyta\u0142a zatem Wiedz\u0119 o imi\u0119 starca, kt\u00f3ry jej pom\u00f3g\u0142. \u201eTo by\u0142 Czas\u201d- odpowiedzia\u0142a Wiedza. \u201eCzas?\u201d- zapyta\u0142a Mi\u0142o\u015b\u0107- \u201eDlaczego Czas mi pom\u00f3g\u0142?\u201d Wiedza u\u015bmiechaj\u0105c, u\u015bmiechem, przez kt\u00f3ry przebija najg\u0142\u0119bsza m\u0105dro\u015b\u0107, powiedzia\u0142a: \u201ePoniewa\u017c tylko Czas jest w stanie zrozumie\u0107 jak wielka i wspania\u0142a jest Mi\u0142o\u015b\u0107\u201d (http:\/\/www.newfunpages.com).<\/strong><\/p>\n

Dysponujemy wspania\u0142ym darem jakim jest czas. Targujemy si\u0119 nieraz z \u017cyciem o d\u0142ugo\u015b\u0107 tego czasu. A w sumie warto\u015b\u0107 \u017cycia nie zale\u017cy od jego d\u0142ugo\u015bci, ale od tego czym jest wype\u0142nione. Parafrazuj\u0105c histori\u0119 o ton\u0105cej wyspie mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce Czas zna prawd\u0119 o \u017cyciu, kt\u00f3re staje si\u0119 wielkie i wspania\u0142e tylko wtedy, gdy wype\u0142nimy je mi\u0142o\u015bci\u0105. Czas rozci\u0105gaj\u0105c si\u0119 w wieczno\u015b\u0107 dosi\u0119ga samego Boga, kt\u00f3ry jest pe\u0142ni\u0105 mi\u0142o\u015bci. Zanurzeni w tej pe\u0142ni mo\u017cemy nasyci\u0107 swoje \u017cycie mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3ra niesie zbawienie. Dlatego te\u017c wiara w Boga kieruje nasz\u0105 uwag\u0119 na zasadniczy jej problem jakim jest mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Uczeni w Pi\u015bmie cz\u0119sto pytali, kt\u00f3re z 615 przepis\u00f3w Starego Testamentu s\u0105 najwa\u017cniejsze. W 25 roku przed narodzeniem Jezusa s\u0142awny rabin Hillel powiedzia\u0142: \u201eNie czy\u0144 bli\u017aniemu swemu tego, co tobie niemi\u0142e. Takie jest prawo, reszta to tylko komentarz. Id\u017a i ucz tego innych\u201d. Pytanie o mi\u0142o\u015b\u0107 zadane Chrystusowi przez uczonych w Prawie wskazuje, \u017ce problem mi\u0142o\u015bci zajmowa\u0142 wa\u017cne miejsce w ich dysputach religijnych. Chrystusowa odpowied\u017a ma jakby dwa cz\u0142ony. Pierwszy jest prawie dos\u0142ownym powt\u00f3rzeniem rabinistycznej tradycji wywodz\u0105cej si\u0119 z Ksi\u0119gi Powt\u00f3rzonego Prawa: \u201eS\u0142uchaj, Izraelu, Pan, B\u00f3g nasz, Pan jest jedyny. B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga twojego, z ca\u0142ego serca swego, z ca\u0142ej duszy swojej, ze wszystkich swych si\u0142. Niech pozostan\u0105 w twym sercu te s\u0142owa, kt\u00f3re ja ci nakazuj\u0119\u201d. Drugi cz\u0142on odpowiedzi zaskoczy\u0142 zapewne uczonych w Pi\u015bmie, gdy\u017c tradycja rabinistyczna troch\u0119 inaczej widzia\u0142a ten problem. Wed\u0142ug niej relacje mi\u0119dzyludzkie by\u0142y regulowane przez r\u00f3\u017cne prawa, w tym prawo mi\u0142o\u015bci. Chrystus s\u0142owu \u201emi\u0142o\u015b\u0107\u201d nadaje nowe znaczenie. Nowo\u015b\u0107 polega na tym, \u017ce bli\u017anim jest nie tylko wsp\u00f3\u0142plemieniec, ale ka\u017cdy cz\u0142owiek. Tak pojmowana mi\u0142o\u015b\u0107 jest wa\u017cniejsza ni\u017c modlitwy i ofiary ca\u0142opalne. I z takiej mi\u0142o\u015bci kiedy\u015b b\u0119dziemy musieli zda\u0107 Bogu spraw\u0119, tak jak w poni\u017cszej historii.<\/p>\n

Mnich Bonifacy bardzo dok\u0142adnie zachowywa\u0142 regu\u0142\u0119 zakonn\u0105. Przez lata pe\u0142ni\u0142 r\u00f3\u017cne funkcje w klasztorze i by\u0142 przekonany, \u017ce wype\u0142nia\u0142 je bardzo dobrze. Zbiory z p\u00f3l by\u0142y obfite, gdy on by\u0142 za nie odpowiedzialny. Kiedy zarz\u0105dza\u0142 kuchni\u0105, posi\u0142ki by\u0142y proste, ale smaczne. Kiedy g\u0142osi\u0142 kazania by\u0142 przekonany, \u017ce jego s\u0142owa s\u0105 m\u0105dre i zrozumiale przez s\u0142uchaczy. Jednym s\u0142owem, by\u0142 zadowolony z siebie i z tego co robi\u0142. Nie by\u0142 jednak skory do dzielenia si\u0119 swoimi umiej\u0119tno\u015bciami ze wsp\u00f3\u0142bra\u0107mi.<\/p>\n

Chlubi\u0142 si\u0119 ze swoich osi\u0105gni\u0119\u0107, to napawa\u0142o go dum\u0105, przy tym jednak nie potrafi\u0142 doceni\u0107 i cieszy\u0107 si\u0119 osi\u0105gni\u0119ciami swoich wsp\u00f3\u0142braci. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce inni mnisi nie zachowuj\u0105 regu\u0142y zakonnej, s\u0105 mniej zdolni, za\u015b jego zdolno\u015bci i wierno\u015b\u0107 regule s\u0105 niedoceniane. Cierpia\u0142 z tego powodu, \u017ce nie zosta\u0142 opatem. Sta\u0142 si\u0119 bardzo krytyczny wobec opata i jego zarz\u0105dze\u0144. Uwa\u017ca\u0142, \u017ce opat jest zbyt mi\u0142osierny, \u017ce powinien tward\u0105 r\u0119ka kierowa\u0107 wsp\u00f3lnot\u0105 zakonn\u0105. I to on jest powodem rozlu\u017anienia dyscypliny w klasztorze. Prywatnie i publicznie wytyka\u0142 r\u00f3\u017cne sprawy, kt\u00f3re wed\u0142ug niego prowadz\u0105 do upadku \u017cycia zakonnego. Ci\u0105gle powtarza\u0142, \u017ce wy\u017cywienie by\u0142o lepsze za czas\u00f3w, gdy on odpowiada\u0142 za kuchni\u0119. Przytacza\u0142 liczby, aby wykaza\u0107, \u017ce zbiory by\u0142y wy\u017csze, gdy on by\u0142 odpowiedzialny za pola. Gdy tak to wszystko rozwa\u017ca\u0142, pot\u0119gowa\u0142a si\u0119 w nim gorycz \u017cycia. Jego surowo\u015b\u0107 i osch\u0142o\u015b\u0107 zabiera\u0142a m\u0142odym nowicjuszom zakonnym odwag\u0119 i rado\u015b\u0107 \u017cycia. Sytuacja w zakonie stawa\u0142a si\u0119 coraz gorsza. A\u017c w ko\u0144cu mnich Bonifacy zmar\u0142. Odprawiono pogrzeb, na kt\u00f3rym nie zauwa\u017cono szczeg\u00f3lnego \u017calu i smutku.<\/p>\n

Po \u015bmierci Bonifacy stan\u0105\u0142 przed obliczem Chrystusa. Czu\u0142 si\u0119 bardzo zmieszany i zagubiony. Desperacko stara\u0142 przypomnie\u0107 sobie plony, jakie zbiera\u0142 w czasie \u017cniw, jad\u0142ospis, kt\u00f3ry przygotowywa\u0142 dla swoich braci zakonnik\u00f3w, s\u0142owa swoich kaza\u0144, jakimi napomina\u0142 s\u0142uchaczy. Lecz w g\u0142owie czu\u0142 wielk\u0105 pustk\u0119. Nic nie pami\u0119ta\u0142. I nagle ogarn\u0105\u0142 go l\u0119k o swoje zbawienie. Jednak w spojrzeniu Jezusa nie dostrzeg\u0142 \u017cadnego pot\u0119pienia. Widzia\u0142 tylko mi\u0142o\u015b\u0107. I wtedy u\u015bwiadomi\u0142 sobie ogromn\u0105 win\u0119 i ogarn\u0119\u0142o go uczucie wielkiej straty. Po raz pierwszy zrozumia\u0142 bezsens swojej surowo\u015bci i odkry\u0142 prawdziwe znaczenie religii. Zobaczy\u0142 b\u00f3l, jaki zada\u0142 bli\u017anim przez swoj\u0105 oboj\u0119tno\u015b\u0107, brak ludzkich odruch\u00f3w i swoje ma\u0142ostkowe ambicje. Zrozumia\u0142, \u017ce jego lata wyt\u0119\u017conej pracy, surowe zachowanie regu\u0142y, jego zdolno\u015bci nic si\u0119 nie licz\u0105, bo nie by\u0142y wype\u0142nione bezgraniczn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105. Wiedzia\u0142 teraz, \u017ce droga do nieba si\u0119 zamyka si\u0119 dla niego.<\/p>\n

Jak\u017ce by\u0142 bardzo zaskoczony, gdy Chrystus go nie pot\u0119pi\u0142. Chrystus bowiem wiedzia\u0142, \u017ce Bonifacy mia\u0142 trudne dzieci\u0144stwo, \u017ce wychowywa\u0142 si\u0119 w patologicznej rodzinie, \u017ce pope\u0142niono b\u0142\u0119dy w jego edukacji religijnej. Nikt nie nauczy\u0142 go prawdziwej mi\u0142o\u015bci. To wszystko sprawi\u0142o, \u017ce wina mnicha by\u0142a ograniczona. Maj\u0105c to na uwadze Jezus zaprosi\u0142 Bonifacego do nieba. Ale mnich nie m\u00f3g\u0142 z tego skorzysta\u0107. Czu\u0142 si\u0119 bardzo winny. Odmawia\u0142 wej\u015bcia do nieba do czasu, gdy b\u0119dzie mia\u0142 okazj\u0119 przeprosi\u0107 tych, kt\u00f3rych surowo os\u0105dza\u0142, zabijaj\u0105c w nich nadziej\u0119 i rado\u015b\u0107 \u017cycia. Czeka\u0142 d\u0142ugie lata przed bram\u0105 raju, a\u017c wszyscy jego wsp\u00f3\u0142bracia zakonni umarli i zjawili si\u0119 u bram raju. A wtedy Bonifacy pozdrawia\u0142 ich i prosi\u0142 o wybaczenie.<\/p>\n

Mi\u0142o\u015b\u0107 jest kluczem naszego zbawienia. Bramy nieba otworz\u0105 si\u0119 przed nami, gdy nasze \u017cycie przes\u0105czymy mi\u0142o\u015bci\u0105. Przed Bogiem zdo\u0142amy przypomnie\u0107 sobie tylko to, co ma znami\u0119 mi\u0142o\u015bci ( z ksi\u0105\u017cki Nie ma innej Ziemi Obiecanej)<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Jeden z uczonych w Pi\u015bmie zbli\u017cy\u0142 si\u0119 do Jezusa i zapyta\u0142 Go: \u201eKt\u00f3re jest pierwsze ze wszystkich przykaza\u0144?\u201d Jezus odpowiedzia\u0142: \u201ePierwsze jest: \u00abS\u0142uchaj, Izraelu, Pan, B\u00f3g nasz, Pan jest jedyny. B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142ym swoim umys\u0142em i ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105\u00bb. Drugie jest to: \u00abB\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 swego bli\u017aniego jak siebie samego\u00bb. Nie ma innego przykazania wi\u0119kszego od tych\u201d. Rzek\u0142 Mu uczony w Pi\u015bmie: \u201eBardzo dobrze, Nauczycielu, s\u0142usznie\u015b powiedzia\u0142, bo Jeden jest i nie ma innego pr\u00f3cz Niego. Mi\u0142owa\u0107 Go ca\u0142ym sercem, ca\u0142ym umys\u0142em i ca\u0142\u0105 moc\u0105 i mi\u0142owa\u0107 bli\u017aniego jak siebie samego daleko wi\u0119cej znaczy ni\u017c wszystkie ca\u0142opalenia i ofiary\u201d.\u00a0\u00a0Jezus widz\u0105c, \u017ce rozumnie odpowiedzia\u0142, rzek\u0142 do niego: \u201eNiedaleko jeste\u015b od kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u201d. I ju\u017c nikt wi\u0119cej nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 Go pyta\u0107 (Mk 12,28b-34). Przed wielu laty na jednej z wysp mieszka\u0142o Szcz\u0119\u015bcie, Smutek , Wiedza, Pr\u00f3\u017cno\u015b\u0107, Bogactwo, Mi\u0142o\u015b\u0107 i wiele innych uczu\u0107. Pewnego…<\/p>\n

Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":{"0":"post-17833","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-artykuly"},"brizy_media":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17833","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=17833"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17833\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":17834,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/17833\/revisions\/17834"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=17833"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=17833"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=17833"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}