Ko\u0144czy si\u0119 Adwent. Adwent to okres oczekiwania, o kt\u00f3rym na pewno wiemy, \u017ce si\u0119 spe\u0142ni, a spe\u0142ni si\u0119 w ciszy. Adwent dokonuje si\u0119 w ciszy i zmierza ku \u201e\u015bwi\u0119tej nocy”, w czasie kt\u00f3rej S\u0142owo sta\u0142o si\u0119 Cia\u0142em.<\/p>\n
S\u0142yszymy w dzisiejszej Ewangelii o Betlejem… \u201eA ty Betlejem Efrata…”<\/p>\n
Ponad \u015bwiatem wynios\u0142ych miast, komin\u00f3w i dymu.<\/p>\n
Ponad \u015bwiatem wojen.<\/p>\n
Ponad \u015bwiatem krzywdy, niesprawiedliwo\u015bci, bezprawia, lekcewa\u017cenia cz\u0142owieka i \u017cycia.<\/p>\n
Ponad \u015bwiatem fa\u0142szu i natarczywych k\u0142amstw.<\/p>\n
Ponad \u015bwiatem g\u0142odu.<\/p>\n
Ponad \u015bwiatem trwogi i niepewno\u015bci, panowania jednych nad drugimi, stosowania przemocy cz\u0142owieka nad cz\u0142owiekiem.<\/p>\n
Ponad \u015bwiatem nie\u017cyczliwo\u015bci, walki o pierwsze\u0144stwo, o miejsce do \u017cycia .<\/p>\n
Ponad takim w\u0142a\u015bnie \u015bwiatem ka\u017cdego roku zapala si\u0119 ma\u0142a Gwiazda Betlejemska, nie nad kosztownym pa\u0142acem, ale gdzie\u015b nad ubog\u0105 stajni\u0105, nadzieja nik\u0142a jak promie\u0144 s\u0142omy w \u017c\u0142obie. Wydaje si\u0119 daremna. Ale nie ga\u015bnie, jest znowu nad nami.<\/p>\n
Na drodze Adwentu – Maryja, Gwiazda Przewodnia, niesie Boga i wielbi Go u swej krewnej El\u017cbiety.<\/p>\n
Z rado\u015bci\u0105 wo\u0142amy dzisiaj wraz z Maryj\u0105: Bo\u017ce, daj nam zbawienie.<\/p>\n
Wo\u0142amy jednak r\u00f3wnie\u017c: Bo\u017ce, daj nam wybawienie z naszych codziennych k\u0142opot\u00f3w i trudno\u015bci, aby w naszym \u017cyciu nie zgas\u0142a Gwiazda Betlejemska.<\/p>\n
Wszystkie teksty Pisma \u015aw. w okresie adwentowym wskazuj\u0105 na Boga, kt\u00f3ry ma przyj\u015b\u0107, na Tego, kt\u00f3ry jest, ale w swym odwiecznym wydarzeniu b\u00f3stwa wci\u0105\u017c do nas przychodzi. W\u0142a\u015bnie w Jezusie Chrystusie, w Emmanuelu, w \u201eBogu z nami”, idziemy r\u00f3wnocze\u015bnie zawsze naprzeciw Boga i cz\u0142owieka. Bo my wiemy przecie\u017c, \u017ce \u201eIm dusza si\u0119 rozprzestrzenia, tym wi\u0119kszy staje si\u0119 B\u00f3g” (A. Asnyk). Im bli\u017cej Boga, im wi\u0119cej \u015bwiat\u0142o\u015bci z g\u00f3ry, im ja\u015bniejszy jest blask gwiazdy wigilijnej, tym wi\u0119kszy staje si\u0119 cz\u0142owiek.<\/p>\n
Wszyscy winni\u015bmy d\u0105\u017cy\u0107 do tego, by do naszego \u017cycia osobistego, spo\u0142ecznego, narodowego i mi\u0119dzynarodowego dotar\u0142o \u015bwiat\u0142o gwiazdy wigilijnej, Ewangelii Chrystusowej, bez kt\u00f3rej w pe\u0142ni ludzkie i normalne \u017cycie nie jest w\u0142a\u015bciwie mo\u017cliwe.<\/p>\n
Jedna z bajek Andersena pt.\u00a0\u201eGwiazda wigilijna”\u00a0<\/em>ko\u0144czy si\u0119 takim mora\u0142em: jak d\u0142ugo nad danym kr\u00f3lestwem \u015bwieci\u0142a gwiazda wigilijna, tak d\u0142ugo dzia\u0142o si\u0119 w nim dobrze. Ludzie byli dobrzy i szcz\u0119\u015bliwi. Gdy jednak ona zagas\u0142a, poniewa\u017c j\u0105 przekl\u0119to, wszystko zmieni\u0142o si\u0119 na niekorzy\u015b\u0107, brak\u0142o bowiem ludzkiej dobroci, sprawiedliwo\u015bci, zadowolenia i szcz\u0119\u015bcia w kr\u00f3lestwie Andersena.<\/p>\n Mogliby\u015bmy i dzisiaj zawo\u0142a\u0107: nie ga\u015bmy nigdy i nigdzie wigilijnej gwiazdy.<\/p>\n Jakie s\u0105 dzisiaj nasze Adwenty? Jaki jest nasz czas, poprzedzaj\u0105cy Wigili\u0119?…<\/p>\n Dobrze, je\u017celi jeszcze w blisko\u015bci \u015awi\u0105t, kt\u00f3re tak bardzo kochamy mamy wspomnienie i uszanowanie tradycji. Mo\u017ce to b\u0119dzie wspomnienie i uszano\u00adwanie tradycji. Mo\u017ce to b\u0119dzie wspomnienie domu rodzinnego mojego dzieci\u0144stwa… moich malowniczych miast i wsi… By\u0107 mo\u017ce piel\u0119gnujemy ca\u0142e pi\u0119kno atmosfery Adwentu i tradycj\u0119, kt\u00f3r\u0105 przekazali nam rodzice.<\/p>\n Ale zdarza si\u0119, \u017ce w Polsce powojennej nasze dzieci nie znaj\u0105 ju\u017c zapachu \u015bwieczek, \u015bpiewu kol\u0119d w wigilijny wiecz\u00f3r, gdzie nie s\u0142ucha si\u0119 ju\u017c bo\u017conarodzeniowego or\u0119dzia.<\/p>\n Mo\u017cna przyj\u0105\u0107 chrze\u015bcija\u0144skie formy obchodzenia Wigilii i \u015awi\u0105t, roz\u00admijaj\u0105c si\u0119 ca\u0142kowicie z tym, co istotne. Sens obrz\u0119du ulega zafa\u0142szowaniu, pozostaje dziwna a pusta krz\u0105tanina i sporo zak\u0142opotania, a na dnie serca o\u0142owiany osad niedosytu. Na spos\u00f3b \u015bwiecki, gdzie si\u0119 opowiada r\u00f3\u017cne bajki i klechdy. Mo\u017cna nawet wzi\u0105\u0107 do r\u0119ki op\u0142atek i tradycyjnie si\u0119 nim po\u0142ama\u0107, ale w \u015bwieckim obrz\u0119dzie nie mo\u017cna m\u00f3wi\u0107 o postawie chrze\u015bcija\u0144skiej. Kto nie zostanie ugodzony wie\u015bci\u0105 o Wcieleniu si\u0119 Boga i jak Maryja nie odda Mu czci, ten nie prze\u017cyje atmosfery \u015awi\u0105t i nie rozpozna Oczekiwanego… Mo\u017ce nie zrobi\u0107 Mu miejsca, tak jak nie by\u0142o dla Niego miejsca w Betlejem. Mo\u017ce wtedy b\u0119dzie si\u0119 nam tylko wydawa\u0142o, \u017ce On przyszed\u0142 i do nas…<\/p>\n Jakkolwiek rysowa\u0142aby si\u0119 sylwetka ze\u015bwiecczonego cz\u0142owieka naszych dni, \u015bwi\u0119to Wcielenia Odwiecznego S\u0142owa wyra\u017ca najg\u0142\u0119bsz\u0105 tre\u015b\u0107 Bo\u017cego Narodzenia i sprowadza si\u0119 do prawdy: B\u00f3g staje si\u0119 cz\u0142owiekiem.<\/p>\n Moi Drodzy!<\/p>\n Cz\u0142owiek w tych dniach sam staje si\u0119 bardziej ludzki. Tutaj manifestuj\u0105 si\u0119 formy humanizmu maj\u0105ce swoje \u017ar\u00f3d\u0142o w Pi\u015bmie \u015aw.: \u201eUkaza\u0142a si\u0119 dobro\u0107 i mi\u0142o\u015b\u0107 Zbawiciela, naszego Boga do ludzi” (Tt 3,4).<\/p>\n Za kilka dni usi\u0105dziemy do sto\u0142u wigilijnego. We\u017amiemy do r\u0119ki op\u0142atek. W prostej symbolice rodzinnego sto\u0142u, wtedy kiedy cz\u0142owiek \u0142amie si\u0119 op\u0142atkiem, jest jaki\u015b daleki refleks zjednoczenia si\u0119 ludzi mi\u0119dzy sob\u0105 i zjednoczenia si\u0119 ludzi z Bogiem. \u0141amanie chleba jest proste, \u0142amanie op\u0142atka jeszcze prostsze – ale \u017cycie bardzo skomplikowane, bo w \u017cyciu ludzkim s\u0105 przepa\u015bci, kr\u0119te drogi, kanty, czasem bardzo ostre. W te krzywizny i przepa\u015bcie cz\u0119sto wpada cz\u0142owiek… I st\u0105d potrzebny jest st\u00f3\u0142 zjednoczenia, wsp\u00f3lnota \u0142amanego chleba – bia\u0142ego op\u0142atka, symbolika \u0142a\u0144cucha czterech, pi\u0119ciu czy wi\u0119cej os\u00f3b – kt\u00f3re si\u0119 spotykaj\u0105 przy wigilijnym stole…<\/p>\n Tak czynili chrze\u015bcijanie od samego pocz\u0105tku, gromadzili si\u0119 na \u0142amaniu chleba. I r\u00f3wnie\u017c my, Polacy, gromadzimy si\u0119 na \u0142amaniu chleba w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny w Wigili\u0119. Ten nasz \u201epolski op\u0142atek” jedni wywodz\u0105 z tradycji pierwszych chrze\u015bcijan, ale jest r\u00f3wnie\u017c inna wersja, kt\u00f3ra m\u00f3wi, \u017ce ta tradycja wcale nie jest tak dawna. Bo przecie\u017c tylko my Polacy mamy zwyczaj dzielenia si\u0119 op\u0142atkiem. Tradycja ta wywodzi si\u0119 od czasu Powstania Styczniowego. Kiedy zsy\u0142ano za udzia\u0142 w Powstaniu na Syberi\u0119 – zsy\u0142ano, wiadomo, tych, kt\u00f3rzy brali udzia\u0142 w Powstaniu, a wi\u0119c m\u0119\u017c\u00f3w, ojc\u00f3w rodzin, doros\u0142ych syn\u00f3w, tych, kt\u00f3rzy byli ostoj\u0105 rodziny. Zostali wyrwani z polskich rodzin, kt\u00f3re mia\u0142y takie bogate tradycje \u015bwi\u0105tecznego sto\u0142u. Pocz\u0105tkowo zes\u0142a\u0144com wysy\u0142ano paczki, ale z czasem paczki przesta\u0142y dochodzi\u0107; posy\u0142ano listy, a w nich to, co jest najdro\u017csze cz\u0142owiekowi, sprasowany chleb – taki jak ten, kt\u00f3ry jest \u0142amany na o\u0142tarzu. I posy\u0142ano go do tych, kt\u00f3rzy byli daleko – na Syberii. Tamci te\u017c odejmuj\u0105c sobie od ust, racjonowany chleb prasowali, wk\u0142adali do koperty i wysy\u0142ali do rodzinnego kraju. Podobno by\u0142a to pierwsza droga polskiego op\u0142atka.<\/p>\n I my \u2013 ukochani Bracia i Siostry \u2013 bierzemy do r\u0119ki kawa\u0142ek chleba i te\u017c jest w nim wiele z polsko\u015bci i wiele z chrze\u015bcija\u0144stwa, bo \u0142ami\u0105c si\u0119 tym kawa\u0142kiem bia\u0142ego chleba jednocze\u015bnie chcemy powiedzie\u0107, \u017ce jeste\u015bmy chrze\u015bcijanami, \u017ce chcemy zacz\u0105\u0107 \u017cy\u0107 na nowo \u2013 lepiej. Do sto\u0142u przychodz\u0105 ludzie g\u0142odni dobroci – \u017ceby im kto\u015b da\u0142 s\u0142owo – jako dar. Mo\u017ce potrzebne jest s\u0142owo przeproszenia. Trzeba przyj\u015b\u0107 do sto\u0142u wigilijnego z dusz\u0105 bogat\u0105 i na nic nie czeka\u0107, tylko dzieli\u0107 to co si\u0119 ma, co si\u0119 przynios\u0142o: dobro\u0107, \u017cyczliwo\u015b\u0107 podzieli\u0107 mi\u0119dzy ludzi, tak\u017ce trud \u0142amania serca przepe\u0142nionego Bogiem.<\/p>\n A mo\u017ce tym op\u0142atkiem trzeba przekroczy\u0107 drzwi, kt\u00f3re si\u0119 nie otwiera\u0142y przez pi\u0119\u0107 lat, mo\u017ce dziesi\u0119\u0107? Przez te drzwi przelewa\u0142o si\u0119 tyle z\u0142o\u015bci w jedn\u0105 i drug\u0105 stron\u0119. Mo\u017ce ten heroizm \u015bwi\u0119ta potrafi natchn\u0105\u0107 chrze\u015bcijanina-katolika tak\u0105 odwag\u0105. To jest bardzo ryzykowne i wymagaj\u0105ce pokory, ale w\u0142a\u015bnie do ko\u0144ca chrze\u015bcija\u0144skie – kiedy cz\u0142owiek poda drugiemu cz\u0142owiekowi kawa\u0142ek serca w tym bia\u0142ym chlebie. Tak by by\u0142o dobrze, gdyby w ka\u017cdym mieszkaniu, w sali szpitalnej i zak\u0142adzie pracy odby\u0142a si\u0119 msza – bez konsekracji wprawdzie – ale taka msza mi\u0142o\u015bci, rodzinna – przy stole wigilijnym, aby\u015bcie podzielili swoj\u0105 dobro\u0107 bez liczenia: co ja jemu, a co on mnie.<\/p>\n Niech Wam gwiazda wigilijna o\u015bwietla wasze \u017cycie i nape\u0142ni serca rado\u015bci\u0105. Aby Jezus przychodz\u0105c znalaz\u0142 nas czuwaj\u0105cych. Niech Pan, kt\u00f3ry jest tak blisko, a kt\u00f3remu za kilka dni p\u00f3jdziemy odda\u0107 pok\u0142on, b\u0119dzie z Wami; niech Wam b\u0119dzie Emanuelem, niech b\u0119dzie Bogiem Waszym, niech Wam u\u017cyczy wewn\u0119trznego i zewn\u0119trznego pokoju wiod\u0105cego ku radosnej tw\u00f3rczej pracy. Niech Wam po prostu zawsze i wsz\u0119dzie \u015bwieci wigilijna gwiazda.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ko\u0144czy si\u0119 Adwent. Adwent to okres oczekiwania, o kt\u00f3rym na pewno wiemy, \u017ce si\u0119 spe\u0142ni, a spe\u0142ni si\u0119 w ciszy. Adwent dokonuje si\u0119 w ciszy i zmierza ku \u201e\u015bwi\u0119tej nocy”, w czasie kt\u00f3rej S\u0142owo sta\u0142o si\u0119 Cia\u0142em. S\u0142yszymy w dzisiejszej Ewangelii o Betlejem… \u201eA ty Betlejem Efrata…” Ponad \u015bwiatem wynios\u0142ych miast, komin\u00f3w i dymu. Ponad \u015bwiatem wojen. Ponad \u015bwiatem krzywdy, niesprawiedliwo\u015bci, bezprawia, lekcewa\u017cenia cz\u0142owieka i \u017cycia. Ponad \u015bwiatem fa\u0142szu i natarczywych k\u0142amstw. Ponad \u015bwiatem g\u0142odu. Ponad \u015bwiatem trwogi i niepewno\u015bci, panowania jednych nad drugimi, stosowania przemocy cz\u0142owieka nad cz\u0142owiekiem. Ponad \u015bwiatem nie\u017cyczliwo\u015bci, walki o pierwsze\u0144stwo, o miejsce do \u017cycia . Ponad takim w\u0142a\u015bnie \u015bwiatem ka\u017cdego roku zapala si\u0119 ma\u0142a Gwiazda Betlejemska, nie nad kosztownym pa\u0142acem, ale gdzie\u015b nad ubog\u0105 stajni\u0105, nadzieja nik\u0142a jak promie\u0144 s\u0142omy w \u017c\u0142obie. Wydaje si\u0119 daremna. Ale nie ga\u015bnie, jest znowu nad nami. Na drodze Adwentu – Maryja, Gwiazda Przewodnia, niesie Boga i wielbi Go u…<\/p>\n