Dope\u0142ni\u0142 si\u0119 czas oczekiwania. Nasze domy pi\u0119knie udekorowane migoc\u0105 tysi\u0105cami kolorowych \u015bwiecide\u0142ek. \u015awi\u0105teczne kartki ju\u017c wys\u0142ane. W wysprz\u0105tanym domu choinka, a pod ni\u0105 zapakowane prezenty. Pachnie \u015bwi\u0105tecznymi potrawami. Brzmi\u0105 radosne kol\u0119dy. Wigilijny st\u00f3\u0142 przykryty bia\u0142ym obrusem, a pod nim odrobina pachn\u0105cego siana. Na stole tradycyjna liczba potraw oraz bia\u0142y op\u0142atek. Na grudniowym niebie pierwsza wigilijna gwiazda. Przyja\u017anie wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka z bia\u0142ym op\u0142atkiem. \u017byczenia. A p\u00f3\u017aniej Pasterka w pi\u0119knie udekorowanym ko\u015bciele. Nastrojowa szopka a w niej figurka Dzieci\u0119cia, na kt\u00f3re czekamy. Ca\u0142a ta sceneria m\u00f3wi o naszym przygotowaniu na przyj\u0119cie Chrystusa. To jest tak bardzo wiele, a zarazem mo\u017ce nic nie znaczy\u0107.<\/p>\n
W niejednym domu, w niejednym sercu mo\u017ce powt\u00f3rzy\u0107 si\u0119 historia, kt\u00f3r\u0105 chc\u0119 teraz przytoczy\u0107. Przez pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat parafianie cieszyli si\u0119 pi\u0119kn\u0105 gr\u0105 swojego organisty. By\u0142 on lubiany tak\u017ce za swoj\u0105 uczynno\u015b\u0107 i serdeczno\u015b\u0107. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 organista wyjecha\u0142 do innego miasta. Parafianie postanowili odwdzi\u0119czy\u0107 si\u0119 muzykowi i zorganizowali dla niego pi\u0119kny bal. Sala wype\u0142ni\u0142a si\u0119 do ostatniego miejsca \u017cyczliwymi mu lud\u017ami. Przyszed\u0142 najwa\u017cniejszy moment oficjalnego podzi\u0119kowania. Wszyscy rozgl\u0105daj\u0105 si\u0119 i szukaj\u0105 organisty. Gdzie on jest? Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce w tym zabieganiu organizatorzy zapomnieli zaprosi\u0107 g\u0142\u00f3wnego go\u015bcia.<\/p>\n
W \u015bwi\u0105tecznym zabieganiu, kultywowaniu tradycji i zwyczaj\u00f3w \u015bwi\u0105tecznych lub braku dostatecznego zg\u0142\u0119bienia tajemnicy tych \u015bwi\u0105t, przygotowuj\u0105c si\u0119 na przyj\u0119cie tak dostojnego Go\u015bcia, mo\u017cemy zapomnie\u0107 odpowiednio Go zaprosi\u0107. Zewn\u0119trzne, \u015bwi\u0105teczne przygotowania maj\u0105 o tyle sens o ile przygotowane s\u0105 nasze serca na przyj\u0119cie Chrystusa. Wymiecione zostaje z\u0142o z naszej duszy i przyozdobione \u015bwiat\u0142em prawdy, ufno\u015bci, dobra i mi\u0142o\u015bci. W przeciwnym razie, nawet gdy cz\u0142owiek wygl\u0105da przyj\u015bcia Boga, rozmija si\u0119 z Nim. Prorok Izajasz zapowiada\u0142 przyj\u015bcie Mesjasza, kt\u00f3ry mia\u0142 rozja\u015bni\u0107 nieziemskim blaskiem oblicze ziemi i oblicza ludzkich serc: \u201eNar\u00f3d krocz\u0105cy w ciemno\u015bciach ujrza\u0142 \u015bwiat\u0142o\u015b\u0107 wielk\u0105; nad mieszka\u0144cami kraju mrok\u00f3w zab\u0142ys\u0142o \u015bwiat\u0142o. Pomno\u017cy\u0142e\u015b rado\u015b\u0107, zwi\u0119kszy\u0142e\u015b wesele. Rozradowali si\u0119 przed Tob\u0105, jak si\u0119 raduj\u0105 we \u017cniwa, jak si\u0119 wesel\u0105 przy podziale \u0142upu. Bo z\u0142ama\u0142e\u015b jego ci\u0119\u017ckie jarzmo i dr\u0105\u017cek na jego ramieniu, pr\u0119t jego ciemi\u0119zcy jak w dniu pora\u017cki Madianit\u00f3w. Albowiem Dzieci\u0119 nam si\u0119 narodzi\u0142o, Syn zosta\u0142 nam dany, na Jego barkach spocz\u0119\u0142a w\u0142adza\u201d. Nar\u00f3d Wybrany z rado\u015bci\u0105 oczekiwa\u0142 i przygotowywa\u0142 si\u0119 na przyj\u015bcie Mesjasza, a jednak, gdy przyszed\u0142 czas wype\u0142nienia proroctwa, nie wszyscy rozpoznali czas swego nawiedzenia.<\/p>\n
Pierwszymi, kt\u00f3rzy us\u0142uchali anio\u0142a i poszli do Betlejem byli ludzie ubodzy, prostego serca. Ci, kt\u00f3rzy z w\u0142asnego do\u015bwiadczenia wiedzieli, co to jest l\u0119k, strach, trud \u017cycia. I wiedzieli, jak stawia\u0107 temu czo\u0142a. Ale to, co zobaczyli na betlejemskim niebie nape\u0142ni\u0142o ich l\u0119kiem, na dnie kt\u00f3rego czai\u0142a si\u0119 jaka\u015b tajemnicza rado\u015b\u0107. Do zal\u0119knionych anio\u0142 powiedzia\u0142: \u201eNie b\u00f3jcie si\u0119! Oto zwiastuj\u0119 wam rado\u015b\u0107 wielk\u0105\u2026\u201d. S\u0142owa \u201cNie b\u00f3jcie si\u0119\u201d maj\u0105 o wiele wi\u0119ksz\u0105 wymow\u0119 ni\u017c tylko uspokojenie pasterzy patrz\u0105cych na nadzwyczajne i nadprzyrodzone zjawisko niebieskie. Echo tego zawo\u0142ania brzmi w s\u0142owach papie\u017ca Jana Paw\u0142a II skierowanych do \u015bwiata: \u201eNie l\u0119kajcie si\u0119! Otw\u00f3rzcie, otw\u00f3rzcie na o\u015bcie\u017c drzwi Chrystusowi! Otw\u00f3rzcie drzwi Jego zbawczej w\u0142adzy, otw\u00f3rzcie jej granice pa\u0144stw, systemy ekonomiczne i polityczne, szerokie obszary kultury, cywilizacji i rozwoju. Nie l\u0119kajcie si\u0119! Chrystus wie, co kryje si\u0119 we wn\u0119trzu cz\u0142owieka. Jedynie On to wie! Dzi\u015b cz\u0142owiek tak cz\u0119sto nie wie, co nosi w sobie, w g\u0142\u0119bi swej duszy, swego serca. Jak cz\u0119sto jest niepewny sensu swego \u017cycia na tej ziemi. Ogarnia go zw\u0105tpienie, kt\u00f3re przeradza si\u0119 w rozpacz.\u201d<\/p>\n
A zatem nie l\u0119kajmy si\u0119 otworzy\u0107 drzwi naszych serc Chrystusowi. Kto uczyni to, wtedy serce nape\u0142ni si\u0119 rado\u015bci\u0105, o kt\u00f3rej m\u00f3wi anio\u0142 znad Betlejem: \u201eOto zwiastuj\u0119 wam rado\u015b\u0107 wielk\u0105\u2026\u201d. Zwiastuje to, czego przez ca\u0142e \u017cycie szukaj\u0105 ludzie. Jedni j\u0105 znajduj\u0105 inni nie. Jest tak wiele sytuacji, sposob\u00f3w odnalezienia rado\u015bci, \u017ce \u0142atwiej wymieni\u0107, gdzie jej nie mo\u017cna znale\u017a\u0107. Na \u0142amach jednej z gazet zamieszczano wykaz warto\u015bci, kt\u00f3re mog\u0105 omami\u0107 cz\u0142owieka z\u0142udnym szcz\u0119\u015bciem. A zatem, gdzie nie mo\u017cemy znale\u017a\u0107 prawdziwej rado\u015bci:<\/p>\n
W niewierze \u2013 jeden z najwi\u0119kszych niedowiark\u00f3w i bezbo\u017cnik\u00f3w Voltaire napisa\u0142: \u201eBy\u0142bym szcz\u0119\u015bliwszym, gdybym si\u0119 w og\u00f3le nie narodzi\u0142\u201d.<\/p>\n
W przyjemno\u015bciach- wielki poeta angielski Lord Byron, kt\u00f3ry p\u0142awi\u0142 si\u0119 w r\u00f3\u017cnego rodzaju przyjemno\u015bciach pod koniec \u017cycia napisa\u0142: \u201ePozosta\u0142y mi tylko robaki, wrzody i zgryzoty\u201d.<\/p>\n
Nie w pieni\u0105dzach- Jay Gould, bardzo bogaty milioner ameryka\u0144ski, umieraj\u0105c powiedzia\u0142: \u201eS\u0105dz\u0119, \u017ce jestem najnieszcz\u0119\u015bliwszym cz\u0142owiekiem na \u015bwiecie\u201d.<\/p>\n
Nie w s\u0142awie i pozycji spo\u0142ecznej- Lord Beaconsfield, angielski m\u0105\u017c stanu, konserwatysta, minister finans\u00f3w i premier, kt\u00f3ry mia\u0142 s\u0142aw\u0119 i eksponowane stanowisko, napisa\u0142: \u201eM\u0142odo\u015b\u0107 jest pomy\u0142k\u0105, wiek dojrza\u0142y- zmaganiem, a staro\u015b\u0107- \u017calem\u201d.<\/p>\n
Nie w wojennej s\u0142awie- Aleksander Wielki po zdobyciu ca\u0142ego, znanego w\u00f3wczas \u015bwiata, p\u0142aka\u0142 w namiocie, m\u00f3wi\u0105c: \u201eNie ma ju\u017c \u017cadnego kraju do zdobycia\u201d.<\/p>\n
\u015awi\u0119ta Bo\u017cego Narodzenia w radosnej i nastrojowej atmosferze kieruj\u0105 nasz\u0105 uwag\u0119 na Chrystusa, w kt\u00f3rym mo\u017cemy odnale\u017a\u0107 najpe\u0142niejsz\u0105 rado\u015b\u0107. Aby\u015bmy mieli przyst\u0119p do Niego narodzi\u0142 si\u0119 w ubogiej stajni betlejemskiej. We wszystkim upodobni\u0142 si\u0119 do nas, opr\u00f3cz grzechu. Pi\u0119knie przybli\u017ca t\u0119 prawd\u0119 L. Noben w \u201cOr\u0119dziu z groty betlejemskiej\u201d:<\/p>\n
\u201eNarodzi\u0142em si\u0119 nagi \u2013 m\u00f3wi B\u00f3g \u2013 aby\u015b potrafi\u0142 wyrzeka\u0107 si\u0119 samego siebie.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 ubogi, aby\u015b m\u00f3g\u0142 uzna\u0107 mnie za jedyne bogactwo.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 w stajni, aby\u015b nauczy\u0142 si\u0119 u\u015bwi\u0119ca\u0107 ka\u017cde miejsce.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 bezsilny, aby\u015b ty nigdy mnie si\u0119 nie l\u0119ka\u0142.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 w mi\u0142o\u015bci, aby\u015b ty nigdy nie zw\u0105tpi\u0142 w moj\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 w nocy, aby\u015b ty uwierzy\u0142, i\u017c mog\u0119 rozja\u015bni\u0107 ka\u017cd\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107 spowit\u0105 ciemno\u015bci\u0105.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 w ludzkiej postaci \u2013 m\u00f3wi B\u00f3g \u2013 aby\u015b ty nigdy nie wstydzi\u0142 si\u0119 by\u0107 sob\u0105.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 jako cz\u0142owiek, aby\u015b ty m\u00f3g\u0142 sta\u0107 si\u0119 \u201csynem Bo\u017cym\u201d.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 prze\u015bladowany od pocz\u0105tku, aby\u015b ty nauczy\u0142 si\u0119 przyjmowa\u0107 wszelkie trudno\u015bci.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 w prostocie, aby\u015b ty nie by\u0142 wewn\u0119trznie zagmatwany.<\/p>\n
Narodzi\u0142em si\u0119 w twoim ludzkim \u017cyciu \u2013 m\u00f3wi B\u00f3g, \u2013 aby wszystkich ludzi zaprowadzi\u0107 do domu Ojca\u201d.<\/p>\n
Szukamy zatem Boga i Jego rado\u015bci, a gdy Go odnajdziemy, us\u0142yszymy wtedy w naszej duszy spe\u0142niaj\u0105cy si\u0119 g\u0142os betlejemskich anio\u0142\u00f3w: \u201eChwa\u0142a Bogu na wysoko\u015bciach, a na ziemi pok\u00f3j ludziom, w kt\u00f3rych ma upodobanie\u201d (z ksi\u0105\u017cki W poszukiwaniu pi\u0119kna i m\u0105dro\u015bci).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Dope\u0142ni\u0142 si\u0119 czas oczekiwania. Nasze domy pi\u0119knie udekorowane migoc\u0105 tysi\u0105cami kolorowych \u015bwiecide\u0142ek. \u015awi\u0105teczne kartki ju\u017c wys\u0142ane. W wysprz\u0105tanym domu choinka, a pod ni\u0105 zapakowane prezenty. Pachnie \u015bwi\u0105tecznymi potrawami. Brzmi\u0105 radosne kol\u0119dy. Wigilijny st\u00f3\u0142 przykryty bia\u0142ym obrusem, a pod nim odrobina pachn\u0105cego siana. Na stole tradycyjna liczba potraw oraz bia\u0142y op\u0142atek. Na grudniowym niebie pierwsza wigilijna gwiazda. Przyja\u017anie wyci\u0105gni\u0119ta r\u0119ka z bia\u0142ym op\u0142atkiem. \u017byczenia. A p\u00f3\u017aniej Pasterka w pi\u0119knie udekorowanym ko\u015bciele. Nastrojowa szopka a w niej figurka Dzieci\u0119cia, na kt\u00f3re czekamy. Ca\u0142a ta sceneria m\u00f3wi o naszym przygotowaniu na przyj\u0119cie Chrystusa. To jest tak bardzo wiele, a zarazem mo\u017ce nic nie znaczy\u0107. W niejednym domu, w niejednym sercu mo\u017ce powt\u00f3rzy\u0107 si\u0119 historia, kt\u00f3r\u0105 chc\u0119 teraz przytoczy\u0107. Przez pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat parafianie cieszyli si\u0119 pi\u0119kn\u0105 gr\u0105 swojego organisty. By\u0142 on lubiany tak\u017ce za swoj\u0105 uczynno\u015b\u0107 i serdeczno\u015b\u0107. Po przej\u015bciu na emerytur\u0119 organista wyjecha\u0142 do innego miasta. Parafianie postanowili odwdzi\u0119czy\u0107 si\u0119 muzykowi i zorganizowali…<\/p>\n