W ostatnim dniu roku Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki wspomina papie\u017ca \u015bw. Sylwestra I. By\u0142 Rzymianinem, na Stolicy Piotrowej zasiad\u0142 w 314 r., czyli rok po edykcie tolerancyjnym, ko\u0144cz\u0105cym fal\u0119 prze\u015bladowa\u0144. Kierowa\u0142 Ko\u015bcio\u0142em przez ponad 20 lat w epoce wielkich herezji donatyzmu i arianizmu, a zarazem w epoce formu\u0142owania najwa\u017cniejszych prawd doktryny chrze\u015bcija\u0144skiej.<\/p>\n
Za pontyfikatu Sylwestra, w 325 r., odby\u0142 si\u0119 pierwszy sob\u00f3r powszechny w Nicei, kt\u00f3ry okre\u015bli\u0142 nauk\u0119 o Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej i b\u00f3stwie Chrystusa oraz sformu\u0142owa\u0142 pierwsze wyznanie wiary – tzw. Symbol Nicejski.<\/p>\n
Za rz\u0105d\u00f3w Sylwestra \u2013 31. nast\u0119pcy \u015bw. Piotra \u2013 w Rzymie wybudowano dwie s\u0142ynne bazyliki: \u015bw. Piotra oraz \u015bw. Jana na Lateranie.<\/p>\n
Jakub de Voragine pisze o papie\u017cu Sylwestrze I, \u017ce szczeg\u00f3lnie praktykowa\u0142 cnot\u0119 go\u015bcinno\u015bci, troszczy\u0142 si\u0119 bardzo o potrzeby sierot, wd\u00f3w i biedak\u00f3w, a ponadto „odznacza\u0142 si\u0119 anielskim wygl\u0105dem, pi\u0119kn\u0105 mow\u0105, czysto\u015bci\u0105 \u017cycia, \u015bwi\u0105tobliwo\u015bci\u0105 uczynk\u00f3w, trafno\u015bci\u0105 rad, wiar\u0105 prawdziwie katolick\u0105, cierpliwo\u015bci\u0105 pe\u0142n\u0105 nadziei, szczodro\u015bci\u0105 w mi\u0142osierdziu”.<\/p>\n
Autor „Z\u0142otej Legendy” przypisuje \u015bwi\u0119temu niezgodnie z prawd\u0105 ochrzczenie cesarza Konstantyna Wielkiego, jak r\u00f3wnie\u017c opowiada o wielkiej dyspucie Sylwestra z uczonymi \u017cydowskimi, w czasie kt\u00f3rej dla potwierdzenia nauki chrze\u015bcija\u0144skiej mia\u0142 dokona\u0107 cudu o\u017cywienia martwego byka.<\/p>\n
\u015aw. Sylwester zmar\u0142 w 335 r., najprawdopodobniej 31 grudnia. Zosta\u0142 pochowany w katakumbach Pryscylli przy via Salaria. Po nim to samo imi\u0119 nosi\u0142 jeszcze jeden prawowity papie\u017c (999-1003) oraz dwaj antypapie\u017ce.<\/p>\n
W ikonografii Sylwester jest przedstawiany zwykle w ornacie papieskim; jego atrybutami s\u0105: pastora\u0142, ksi\u0119ga, ga\u0142\u0105zka oliwna, muszla, w\u0105\u017c, anio\u0142, smok albo byk. Cz\u0119sto jest przedstawiany z cesarzem Konstantynem, czasem tak\u017ce z jego matk\u0105, \u015bw. Helen\u0105.<\/p>\n
Jest patronem zwierz\u0105t domowych, wzywany w modlitwie o dobre zbiory paszy a tak\u017ce o szcz\u0119\u015bliwy i pomy\u015blny nowy rok.<\/p>\n
Zako\u0144czenie roku kalendarzowego 2021<\/strong><\/p>\n Kt\u00f3\u017c z nas kiedy\u015b nie siedzia\u0142 g\u0142\u0119boko zamy\u015blony nad brzegiem strumienia g\u00f3rskiego? Kto nie obserwowa\u0142, jak woda nap\u0142ywa\u0142a i odp\u0142ywa\u0142a z cichym szumem? Jest to obraz up\u0142ywaj\u0105cego i podlegaj\u0105cego zmianom naszego \u017cycia. Mo\u017cna by por\u00f3wna\u0107 \u017cycie wsp\u00f3\u0142czesne do poci\u0105gu po\u015bpiesznego, kt\u00f3ry p\u0119dzi przez \u015bwiat, mijaj\u0105c stacje, miasta, wioski i przer\u00f3\u017cne krajobrazy. Niekt\u00f3rzy z pasa\u017cer\u00f3w nie chc\u0105 my\u015ble\u0107 o tym, sk\u0105d przychodz\u0105 i dok\u0105d jad\u0105. Ale tu i \u00f3wdzie zatrzymuj\u0105 si\u0119 i poddaj\u0105 refleksji nad sensem swojego \u017cycia. Do takich moment\u00f3w nale\u017cy mi\u0119dzy innymi Sylwester, Nowy Rok, dzie\u0144 urodzin, jubileusze. Pytaj\u0105 wtedy: Jak d\u0142ugo potrwa jeszcze jazda? Kiedy wysi\u0105dziemy na ostatniej stacji?<\/p>\n Kiedy spytano filozofa greckiego Talesa, co jest najcenniejszym dobrem, ten tak odpowiedzia\u0142: \u201eCzas, bo przez czas mo\u017cna zdoby\u0107 wszystko inne\u201d. Bez czasu nie ma dzia\u0142ania i tw\u00f3rczo\u015bci, stawania si\u0119 pe\u0142nym chrze\u015bcijaninem, krystalizacji swego charakteru, wzrostu w cnotach, nie ma szcz\u0119\u015bcia i zdrowia. Czas jest anio\u0142em pocieszenia, zw\u0142aszcza w cierpieniu i smutku. Cesarz Karol V nosi\u0142 na r\u0119ku z\u0142oty pier\u015bcie\u0144, w kt\u00f3rym zamiast drogiego kamienia by\u0142 ma\u0142y zegareczek z napisem: \u201eCenniejszy od drogiego kamienia\u201d. \u015aw. Wawrzyniec Justynian nazywa\u0142 czas z\u0142otymi p\u0142atkami, bo te, chocia\u017c ma\u0142e, s\u0105 bardzo cenne, i trzeba obchodzi\u0107 si\u0119 z nimi ostro\u017cnie, \u017ceby nie zgin\u0119\u0142y. Bogaty jest ka\u017cdy, kto ma jeszcze czas, bo mo\u017ce zdoby\u0107 wieczno\u015b\u0107. Dlatego \u015bwi\u0119ci tak wysoko cenili czas. \u015aw. Bernardyn ze Sieny m\u00f3wi\u0142, \u017ce \u201eczas jest tyle wart, co sam B\u00f3g\u201d. Dlaczego? \u201eBo przez czas dobrze wykorzystany mo\u017cna Boga ogl\u0105da\u0107\u201d. Kr\u00f3lowa angielska El\u017cbieta I powiedzia\u0142a w chwili \u015bmierci, \u017ce odda\u0142aby ca\u0142e pa\u0144stwo za jedn\u0105 godzin\u0119 \u017cycia. Daremnie<\/p>\n Czas dla ka\u017cdego cz\u0142owieka winien by\u0107 niezmienn\u0105 warto\u015bci\u0105, bo w czasie naszego ziemskiego \u017cycia otrzymujemy bezcenne skarby \u0142ask, kt\u00f3re winni\u015bmy obr\u00f3ci\u0107 na cele zbawienia duszy. Gdyby\u015bmy zobaczyli nad brzegiem morza cz\u0142owieka, kt\u00f3ry bez przerwy rzuca do wody z\u0142ote monety i drogie kamienie, uznaliby\u015bmy go za pomylonego. A ilu\u017c ludzi marnuje bezcenny czas? Godziny, dni, tygodnie trwonimy na szukaniu w\u0142asnej przyjemno\u015bci, dogadzaniu w\u0142asnemu cia\u0142u, jego nami\u0119tno\u015bciom.<\/p>\n Na zako\u0144czenie starego roku podzi\u0119kujmy Bogu za dar \u017cycia przyrodzonego i nadprzyrodzonego. Za to, \u017ce istniejemy, \u017ce jeste\u015bmy zdrowi, \u017ce ruszamy si\u0119. Wszystko to mamy od Boga. Dzisiejszy \u015bwiat nie docenia tego daru, mo\u017ce dlatego \u017ce na co dzie\u0144 z nim si\u0119 spotyka, \u017ce stale z niego korzysta, \u017ce posiada go w nadmiarze. Ci\u0105g\u0142e wojny, zamachy terroryst\u00f3w, strata \u017cycia w tysi\u0105cach wypadk\u00f3w, mordowanie milion\u00f3w jeszcze nie narodzonych dzieci w \u0142onie matek obni\u017cy\u0142y warto\u015b\u0107 \u017cycia w obecnym \u015bwiecie.<\/p>\n M\u00f3wi\u0105 niekt\u00f3rzy, \u017ce ich \u017cycie jest marne, \u017ce nie ma si\u0119 nad czym zastanawia\u0107 i za co dzi\u0119kowa\u0107 Bogu. Cho\u0107by \u017cycie nasze by\u0142o bardzo marne i nieszcz\u0119\u015bliwe, cho\u0107by by\u0142o ubogie i przez los okrutnie do\u015bwiadczane, zawsze jest \u017cyciem, jest warto\u015bci\u0105 bezcenn\u0105, gdy\u017c w nim zbieramy zas\u0142ugi na niebo.<\/p>\n Dzi\u0119kujmy dzi\u015b Bogu za prawd\u0119. To jest tak\u017ce wielka warto\u015b\u0107, za kt\u00f3r\u0105 rzadko kto szczerze dzi\u0119kuje Bogu. \u015aw. Jan zwraca uwag\u0119 i przestrzega, \u017ce \u017cyjemy w czasach, w kt\u00f3rych wielu ludziom zale\u017cy na tym, by zafa\u0142szowa\u0107 prawd\u0119. Powstaje wielu g\u0142osicieli b\u0142\u0119dnych nauk (Antychryst\u00f3w), podaj\u0105cych si\u0119 za reprezentant\u00f3w odwiecznej prawdy. Mo\u017cna ich \u0142atwo pozna\u0107, poniewa\u017c \u201ewyszli oni z nas, lecz nie byli z nas, (\u2026) nie wszyscy s\u0105 naszego ducha\u201d. Prawdziwi uczniowie Chrystusa nie dadz\u0105 si\u0119 im zwie\u015b\u0107, poniewa\u017c maj\u0105 namaszczenie od Ducha \u015awi\u0119tego i wszyscy s\u0105 nape\u0142nieni wiedz\u0105. Jest faktem stwierdzonym ponad wszelk\u0105 w\u0105tpliwo\u015b\u0107, \u017ce w\u0142a\u015bnie dzi\u015b trudno odr\u00f3\u017cni\u0107 fa\u0142sz od prawdy.<\/p>\n Pomy\u015blmy, czy zastanawiali\u015bmy si\u0119 cho\u0107 przez chwil\u0119 w minionym roku nad tym, \u017ce jeste\u015bmy dziedzicami odwiecznej prawdy, \u017ce j\u0105 posiadamy z \u0142aski Bo\u017cej, \u017ce mo\u017ce na t\u0119 \u0142ask\u0119 wcale nie zas\u0142u\u017cyli\u015bmy? Prawda przysz\u0142a do nas w osobie Jezusa Chrystusa. M\u00f3wi\u0142 On o sobie: \u201eJa jestem prawd\u0105, Ja si\u0119 na to narodzi\u0142em i na to przyszed\u0142em na \u015bwiat, aby da\u0107 \u015bwiadectwo prawdzie\u201d. Czy\u015bmy na wz\u00f3r naszego Pana nie tylko znali prawd\u0119, ale ca\u0142ym sercem o niej \u015bwiadczyli? Warto dzi\u015b, w ten wiecz\u00f3r sylwestrowy, udzieli\u0107 sobie samemu odpowiedzi na to pytanie.<\/p>\n Za par\u0119 godzin przywitamy nowy rok. Oczy nasze i milion\u00f3w ludzi wpatrzone b\u0119d\u0105 w tarcz\u0119 zegara. Wkroczymy w Nowy Rok, przekroczymy niewidzialn\u0105 granic\u0119 czasu. W ostatnim dniu roku Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki wspomina papie\u017ca \u015bw. Sylwestra I. By\u0142 Rzymianinem, na Stolicy Piotrowej zasiad\u0142 w 314 r., czyli rok po edykcie tolerancyjnym, ko\u0144cz\u0105cym fal\u0119 prze\u015bladowa\u0144. Kierowa\u0142 Ko\u015bcio\u0142em przez ponad 20 lat w epoce wielkich herezji donatyzmu i arianizmu, a zarazem w epoce formu\u0142owania najwa\u017cniejszych prawd doktryny chrze\u015bcija\u0144skiej. Za pontyfikatu Sylwestra, w 325 r., odby\u0142 si\u0119 pierwszy sob\u00f3r powszechny w Nicei, kt\u00f3ry okre\u015bli\u0142 nauk\u0119 o Tr\u00f3jcy \u015awi\u0119tej i b\u00f3stwie Chrystusa oraz sformu\u0142owa\u0142 pierwsze wyznanie wiary – tzw. Symbol Nicejski. Za rz\u0105d\u00f3w Sylwestra \u2013 31. nast\u0119pcy \u015bw. Piotra \u2013 w Rzymie wybudowano dwie s\u0142ynne bazyliki: \u015bw. Piotra oraz \u015bw. Jana na Lateranie. Jakub de Voragine pisze o papie\u017cu Sylwestrze I, \u017ce szczeg\u00f3lnie praktykowa\u0142 cnot\u0119 go\u015bcinno\u015bci, troszczy\u0142 si\u0119 bardzo o potrzeby sierot, wd\u00f3w i biedak\u00f3w, a ponadto „odznacza\u0142 si\u0119 anielskim wygl\u0105dem, pi\u0119kn\u0105 mow\u0105, czysto\u015bci\u0105 \u017cycia, \u015bwi\u0105tobliwo\u015bci\u0105 uczynk\u00f3w, trafno\u015bci\u0105 rad, wiar\u0105 prawdziwie katolick\u0105, cierpliwo\u015bci\u0105 pe\u0142n\u0105 nadziei, szczodro\u015bci\u0105 w mi\u0142osierdziu”. Autor „Z\u0142otej…<\/p>\n
\nZ imieniem Maryi i Jezusa \u017cegnamy stary i wchodzimy w nowy rok.
\nChcia\u0142bym Was zach\u0119ci\u0107, siostry i bracia, \u017ceby\u015bmy Nowy Rok powierzyli w d\u0142onie Matki Bo\u017cej .<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"