W kalendarzu liturgicznym, a konkretnie 6 sierpnia, jest przewidziane \u015bwi\u0119to Przemienienia Pa\u0144skiego. I gdy w tym dniu uczestniczymy we mszy \u015bw., to s\u0142yszymy ewangeliczny opis wydarze\u0144, kt\u00f3re rozegra\u0142y si\u0119 na g\u00f3rze Tabor. I taka tre\u015b\u0107 ewangelicznej perykopy, wybranej na 6 sierpnia, jest dla nas ca\u0142kowicie zrozumia\u0142a. Skoro bowiem w tym dniu w kalendarzu liturgicznym obchodzone jest \u015bwi\u0119to Przemienienia Pa\u0144skiego, to oczywiste jest, \u017ce czytania mszalne, a w szczeg\u00f3lno\u015bci fragment Ewangelii, z wydarzeniami z g\u00f3ry Tabor musz\u0105 by\u0107 powi\u0105zane. Ale dlaczego ka\u017cdego roku w drug\u0105 niedziel\u0119 Wielkiego Postu \u2013 i nie ma tu \u017cadnego znaczenia, czy jest to akurat tzw. Rok A, czy Rok B, czy Rok C \u2013 czytany jest fragment Ewangelii opowiadaj\u0105cy o Przemienieniu Pa\u0144skim?<\/p>\n
Odpowied\u017a jest prosta: Wielki Post ma by\u0107 czasem naszej przemiany. I w\u0142a\u015bnie ka\u017cdego roku, dok\u0142adnie w drug\u0105 niedziel\u0119 Wielkiego Postu , ta prawda jest nam przypominana. Ale na czym \u2013 kto\u015b m\u00f3g\u0142by np. w tym momencie zapyta\u0107 \u2013 nasza przemiana w Wielkim Po\u015bcie ma polega\u0107?<\/p>\n
Henryk Sienkiewicz w\u00a0powie\u015bci\u00a0Potop<\/em>\u00a0przedstawia nam obraz przemiany duchowej wielkiego \u017co\u0142nierza, ale r\u00f3wnocze\u015bnie wielkiego warcho\u0142a Kmicica. Na Jasnej G\u00f3rze po odbytej spowiedzi, sta\u0142 si\u0119 zupe\u0142nie innym cz\u0142owiekiem, najwierniejszym synem ojczyzny i\u00a0obro\u0144c\u0105 kr\u00f3la.<\/p>\n Wida\u0107, \u017ce Sienkiewicz by\u0142 dobrym \u201ekaznodziej\u0105\u201d, skoro przemienienie duchowe opiera na dobrej spowiedzi, na \u017cyciu eucharystycznym i\u00a0na wiernej s\u0142u\u017cbie u Matki Bo\u017cej.<\/p>\n Nasze przemienienie trzeba tak samo oprze\u0107 na dobrej spowiedzi, godnej i\u00a0cz\u0119stej Komunii\u00a0\u015bw. oraz\u00a0na wiernej s\u0142u\u017cbie Matce Jezusowej.<\/p>\n Do \u015bw. Jana Vianneya, spowiednika z\u00a0Ars, przyjecha\u0142 pewnego dnia oficer z\u00a0Pary\u017ca. Przyst\u0105pi\u0142 do konfesjona\u0142u, ale zamiast zacz\u0105\u0107 spowied\u017a, \u00a0o\u015bwiadczy\u0142 wprost, \u017ce jest ateist\u0105. A\u00a0\u015bw.\u00a0Jan odezwa\u0142 si\u0119 na to spokojnie: \u201eZaczynaj, bracie, spowied\u017a\u201d. \u201eAle ja nie jestem wierz\u0105cy\u201d \u2013 odpowiedzia\u0142 na to oficer. \u201eTo w\u0142a\u015bnie zaczynaj si\u0119 spowiada\u0107\u201d \u2013 powiedzia\u0142 \u015bwi\u0119ty. I tamten \u00a0zacz\u0105\u0142. Gdy sko\u0144czy\u0142 i\u00a0odchodzi\u0142 od konfesjona\u0142u, to po jego twarzy sp\u0142ywa\u0142y \u0142zy. Dost\u0105pi\u0142 \u0142aski przemienienia wewn\u0119trznego. Bo spowied\u017a ma naprawd\u0119 moc cudownego przemienienia cz\u0142owieka.<\/p>\n W Cz\u0119stochowie, w\u00a0niewielkiej kamienicy zamieszkiwanej przez kilka rodzin katolickich, mieszka\u0142a r\u00f3wnie\u017c samotna starsza osoba, z\u00a0wyznania protestantka. W\u00a0oktawie Bo\u017cego Cia\u0142a w\u00a01985\u00a0roku z\u00a0jednej rodziny szed\u0142 do I\u00a0Komunii \u015bw. ch\u0142opczyk. Po powrocie z\u00a0ko\u015bcio\u0142a ch\u0142opiec ten puka\u0142 do wszystkich s\u0105siad\u00f3w, aby si\u0119 podzieli\u0107 swoj\u0105 rado\u015bci\u0105. Wbieg\u0142 i\u00a0do tej protestantki i\u00a0opowiada\u0142 jej, jak wygl\u0105da\u0142a uroczysto\u015b\u0107 w\u00a0ko\u015bciele i\u00a0jak przyj\u0105\u0142 Pana Jezusa. Protestantka s\u0142ucha\u0142a i\u00a0jakby urzeczona wpatrywa\u0142a si\u0119 przez chwil\u0119 w\u00a0twarz i\u00a0oczy ch\u0142opca, potem porwa\u0142a go na r\u0119ce i powiedzia\u0142a: \u201eTak, dziecko, z\u00a0twojej twarzyczki i\u00a0z twoich oczu wida\u0107, \u017ce ty masz naprawd\u0119 Boga w\u00a0sobie. Ty dzisiaj wygl\u0105dasz inaczej ni\u017c wczoraj\u201d. Twarz dziecka by\u0142a przemieniona przez Komuni\u0119\u00a0\u015bw.<\/p>\n Nam, wierz\u0105cym, nie trzeba m\u00f3wi\u0107 o rzeczywistej obecno\u015bci Pana Jezusa w\u00a0Naj\u015bwi\u0119tszym Sakramencie. My wierzymy mocno i\u00a0jeste\u015bmy przekonani, \u017ce w\u00a0Komunii\u00a0\u015bw. przychodzi do naszego serca Chrystus \u2013 ca\u0142y, prawdziwy i\u00a0\u017cywy, z\u00a0b\u00f3stwem i\u00a0cz\u0142owiecze\u0144stwem. Gdy przychodzi, przemienia nas, upodabnia do siebie, jednoczy nas z\u00a0sob\u0105 naj\u015bci\u015blej. To po Komunii\u00a0\u015bw. mo\u017cemy m\u00f3wi\u0107 za \u015bw.\u00a0Paw\u0142em: \u201eTeraz \u017cyj\u0119 ju\u017c nie ja, lecz \u017cyje we mnie Chrystus. Cho\u0107 nadal prowadz\u0119 \u017cycie w\u00a0ciele, jednak obecne \u017cycie moje jest \u017cyciem wiary w Syna Bo\u017cego, kt\u00f3ry umi\u0142owa\u0142 mnie i samego siebie wyda\u0142 za mnie\u201d . Dusza nasza staje si\u0119 wtedy \u017cywym tabernakulum, \u017cywym mieszkaniem, \u017cyw\u0105 \u015bwi\u0105tyni\u0105 Boga. Trzeba tylko zaprasza\u0107 Go, trzeba Go przyjmowa\u0107 jak najcz\u0119\u015bciej i\u00a0jak najgodniej.<\/p>\n w jednej rodzinie rodzice nie mogli sobie z\u00a0nim da\u0107 rady z synem. Nie pomaga\u0142y \u017cadne upomnienia i\u00a0surowe kary. I\u00a0pewnego dnia ojciec w\u00a0porywie \u017calu porwa\u0142 go za ko\u0142nierz, pobieg\u0142 z\u00a0nim do pobliskiego ko\u015bcio\u0142a i\u00a0tam rzuci\u0142 go do st\u00f3p o\u0142tarza Matki Boskiej, wo\u0142aj\u0105c: \u201eMatko Boska, ja nie mog\u0119 sobie da\u0107 z\u00a0nim rady. Ty we\u017a go sobie. Mo\u017ce ciebie b\u0119dzie s\u0142ucha\u0142. Oddaj\u0119 ci go zupe\u0142nie na w\u0142asno\u015b\u0107\u201d. I\u00a0to poskutkowa\u0142o. Ch\u0142opiec zastanowi\u0142 si\u0119, spowa\u017cnia\u0142, wzi\u0105\u0142 si\u0119 do nauki.<\/p>\n Mo\u017ce i\u00a0nam potrzeba takiego wstrz\u0105su, takiego przemienienia i\u00a0nawr\u00f3cenia! Mo\u017ce dlatego Ojciec \u015awi\u0119ty Jan Pawe\u0142 II, znaj\u0105c nasze narodowe wady, nieustannie zawierza\u0142 nas Matce Bo\u017cej. Aby Maryja nas przemieni\u0142a, trzeba zacz\u0105\u0107 Jej wiernie s\u0142u\u017cy\u0107.<\/p>\n Uczy\u0144my sobie postanowienie, \u017ce b\u0119dziemy przez ca\u0142e \u017cycie cz\u0119sto korzysta\u0107 z\u00a0sakramentu mi\u0142osierdzia Bo\u017cego, czyli pojednania z\u00a0Bogiem, przez dobr\u0105 spowied\u017a, \u017ce b\u0119dziemy cz\u0119sto i\u00a0regularnie karmi\u0107 nasz\u0105 dusz\u0119 Naj\u015bwi\u0119tszym Cia\u0142em i\u00a0Krwi\u0105 Pana Jezusa w\u00a0Komunii\u00a0\u015bw. i\u00a0\u017ce zawsze b\u0119dziemy wiernie s\u0142u\u017cyli Maryi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" W kalendarzu liturgicznym, a konkretnie 6 sierpnia, jest przewidziane \u015bwi\u0119to Przemienienia Pa\u0144skiego. I gdy w tym dniu uczestniczymy we mszy \u015bw., to s\u0142yszymy ewangeliczny opis wydarze\u0144, kt\u00f3re rozegra\u0142y si\u0119 na g\u00f3rze Tabor. I taka tre\u015b\u0107 ewangelicznej perykopy, wybranej na 6 sierpnia, jest dla nas ca\u0142kowicie zrozumia\u0142a. Skoro bowiem w tym dniu w kalendarzu liturgicznym obchodzone jest \u015bwi\u0119to Przemienienia Pa\u0144skiego, to oczywiste jest, \u017ce czytania mszalne, a w szczeg\u00f3lno\u015bci fragment Ewangelii, z wydarzeniami z g\u00f3ry Tabor musz\u0105 by\u0107 powi\u0105zane. Ale dlaczego ka\u017cdego roku w drug\u0105 niedziel\u0119 Wielkiego Postu \u2013 i nie ma tu \u017cadnego znaczenia, czy jest to akurat tzw. Rok A, czy Rok B, czy Rok C \u2013 czytany jest fragment Ewangelii opowiadaj\u0105cy o Przemienieniu Pa\u0144skim? Odpowied\u017a jest prosta: Wielki Post ma by\u0107 czasem naszej przemiany. I w\u0142a\u015bnie ka\u017cdego roku, dok\u0142adnie w drug\u0105 niedziel\u0119 Wielkiego Postu , ta prawda jest nam przypominana. Ale na czym \u2013 kto\u015b m\u00f3g\u0142by np. w…<\/p>\n