Gdyby postawi\u0107 pytanie, gdzie nale\u017cy szuka\u0107 g\u0142\u00f3wnego \u017ar\u00f3d\u0142a nieszcz\u0119\u015b\u0107 na ziemi, wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej musieliby\u015bmy stwierdzi\u0107, \u017ce jest nim brak m\u0105dro\u015bci, a\u00a0m\u00f3wi\u0105c pro\u015bciej, ludzka g\u0142upota. Ilu\u017c to ludzi w\u00a0dojrza\u0142ych latach przyznaje, \u017ce w\u00a0\u017cyciu pope\u0142nili wiele b\u0142\u0119d\u00f3w, kt\u00f3rych si\u0119 wstydzi\u0107 b\u0119d\u0105 a\u017c do \u015bmierci, i\u00a0ze smutkiem pytaj\u0105: dlaczego cz\u0142owiek tak d\u0142ugo uczy si\u0119 m\u0105dro\u015bci. Jest to jedna z\u00a0najwi\u0119kszych tajemnic ludzkiej egzystencji. Grzech jest zawsze niem\u0105drym post\u0119powaniem, ale stanowi nieod\u0142\u0105czny element na drodze wiod\u0105cej do pe\u0142ni dojrza\u0142o\u015bci. Tylko nadzwyczajna \u0142aska Boga mo\u017ce go wykluczy\u0107 z\u00a0ludzkiego \u017cycia. Jego zagro\u017cenie maleje, gdy cz\u0142owiek doskonali sw\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107. Grzech bowiem na pocz\u0105tku jawi si\u0119 przed nami jako kusz\u0105ce dobro, a\u00a0dopiero w\u00a0skutkach ujawnia swe prawdziwe oblicze. Ten za\u015b, kto go pope\u0142nia, odkrywa, \u017ce zosta\u0142 oszukany. M\u0105dro\u015b\u0107 przewiduje i\u00a0dostrzega przysz\u0142e owoce ka\u017cdej decyzji i\u00a0ka\u017cdego czynu. Wie, co sieje i\u00a0co b\u0119dzie zbiera\u0107.<\/p>\n
M\u0105dro\u015b\u0107 w\u00a0dziedzinie doczesnej zdobywamy doskonal\u0105c wiedz\u0119 o\u00a0\u015bwiecie i\u00a0\u017cyciu oraz nabywaj\u0105c do\u015bwiadczenia. Gdy B\u00f3g przez Objawienie otworzy\u0142 przed nami perspektyw\u0119 \u017cycia wiecznego, potrzebne by\u0142o udoskonalenie m\u0105dro\u015bci nabytej przez ludzi, by wiedzieli, co nale\u017cy sia\u0107 w\u00a0doczesno\u015bci, je\u015bli chc\u0105 zbiera\u0107 pi\u0119kne owoce w\u00a0wieczno\u015bci. To udoskonalenie dokonuje si\u0119 przez dar m\u0105dro\u015bci.<\/p>\n
Dar ten stanowi cenne wyposa\u017cenie duchowe ka\u017cdego dojrza\u0142ego chrze\u015bcijanina. To on umo\u017cliwia mu \u017cycie bez obaw o\u00a0powa\u017cne zagro\u017cenie przez grzech. Pozwala podejmowa\u0107 decyzje obfituj\u0105ce w\u00a0pi\u0119kne owoce. Szczeg\u00f3lnie za\u015b ten dar potrzebny jest przy dawaniu \u015bwiadectwa wierze. M\u0105dro\u015b\u0107 postawy, decyzji, wypowiedzi stanowi argument, kt\u00f3remu nie mo\u017cna si\u0119 oprze\u0107. Doskonale to mo\u017cna obserwowa\u0107 w\u00a0dyskusjach, jakie prowadzi\u0142 Sanhedryn z\u00a0Aposto\u0142ami. Po Zes\u0142aniu Ducha \u015awi\u0119tego \u015bw. Piotr i\u00a0\u015bw. Jan, ludzie pro\u015bci bez wykszta\u0142cenia, odpowiadaj\u0105 na stawiane im zarzuty tak celnie i\u00a0zdecydowanie, \u017ce ca\u0142e gremium uczonych w\u00a0Pi\u015bmie nie jest w\u00a0stanie obali\u0107 ich argumentacji. Podobnie jest ze \u015bw. Szczepanem, kt\u00f3ry \u017cyciem przyp\u0142aci\u0142 sw\u00f3j zbyt jasny i\u00a0mocny wyw\u00f3d na temat zatwardzia\u0142o\u015bci serc Izraelit\u00f3w. Mocy jego m\u0105dro\u015bci przeciwnicy mogli przeciwstawi\u0107 jedynie ci\u0119\u017car rzucanych w\u00a0niego kamieni.<\/p>\n
Ka\u017cdy chrze\u015bcijanin po bierzmowaniu dysponuje darem m\u0105dro\u015bci. Je\u015bli potrafi doskonali\u0107 nabyt\u0105 przez do\u015bwiadczenie cnot\u0119 m\u0105dro\u015bci , jego \u015bwiadectwo b\u0119dzie zawsze promieniowa\u0142o warto\u015bci\u0105 najwy\u017csz\u0105. Nie musi wiele m\u00f3wi\u0107, nie musi anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w\u00a0g\u0142o\u015bne akcje, jego spojrzenie, postawa, czasem milczenie powiedz\u0105 wi\u0119cej ni\u017c godzinne przem\u00f3wienia ludzi, kt\u00f3rym brak m\u0105dro\u015bci.<\/p>\n
M\u0105dro\u015b\u0107 pochodz\u0105ca od Boga wa\u017cy s\u0142owa i\u00a0ceni milczenie, wie bowiem, \u017ce tego, co najcenniejsze nie przekazuje si\u0119 innym przez d\u0142ugie wyk\u0142ady, lecz przez \u015bwiadectwo.<\/p>\n
Ks. Edward Staniek<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gdyby postawi\u0107 pytanie, gdzie nale\u017cy szuka\u0107 g\u0142\u00f3wnego \u017ar\u00f3d\u0142a nieszcz\u0119\u015b\u0107 na ziemi, wcze\u015bniej czy p\u00f3\u017aniej musieliby\u015bmy stwierdzi\u0107, \u017ce jest nim brak m\u0105dro\u015bci, a\u00a0m\u00f3wi\u0105c pro\u015bciej, ludzka g\u0142upota. Ilu\u017c to ludzi w\u00a0dojrza\u0142ych latach przyznaje, \u017ce w\u00a0\u017cyciu pope\u0142nili wiele b\u0142\u0119d\u00f3w, kt\u00f3rych si\u0119 wstydzi\u0107 b\u0119d\u0105 a\u017c do \u015bmierci, i\u00a0ze smutkiem pytaj\u0105: dlaczego cz\u0142owiek tak d\u0142ugo uczy si\u0119 m\u0105dro\u015bci. Jest to jedna z\u00a0najwi\u0119kszych tajemnic ludzkiej egzystencji. Grzech jest zawsze niem\u0105drym post\u0119powaniem, ale stanowi nieod\u0142\u0105czny element na drodze wiod\u0105cej do pe\u0142ni dojrza\u0142o\u015bci. Tylko nadzwyczajna \u0142aska Boga mo\u017ce go wykluczy\u0107 z\u00a0ludzkiego \u017cycia. Jego zagro\u017cenie maleje, gdy cz\u0142owiek doskonali sw\u0105 m\u0105dro\u015b\u0107. Grzech bowiem na pocz\u0105tku jawi si\u0119 przed nami jako kusz\u0105ce dobro, a\u00a0dopiero w\u00a0skutkach ujawnia swe prawdziwe oblicze. Ten za\u015b, kto go pope\u0142nia, odkrywa, \u017ce zosta\u0142 oszukany. M\u0105dro\u015b\u0107 przewiduje i\u00a0dostrzega przysz\u0142e owoce ka\u017cdej decyzji i\u00a0ka\u017cdego czynu. Wie, co sieje i\u00a0co b\u0119dzie zbiera\u0107. M\u0105dro\u015b\u0107 w\u00a0dziedzinie doczesnej zdobywamy doskonal\u0105c wiedz\u0119 o\u00a0\u015bwiecie i\u00a0\u017cyciu oraz nabywaj\u0105c do\u015bwiadczenia. Gdy B\u00f3g przez Objawienie otworzy\u0142 przed…<\/p>\n