Przypowie\u015b\u0107 opisuje prac\u0119 wielkiego Siewcy, Jezusa. Oraz wszystkich siewc\u00f3w: nauczycieli, kaznodziej\u00f3w, misjonarzy, rodzic\u00f3w. Jest dla nich zach\u0119t\u0105 do cierpliwo\u015bci.<\/p>\n
Jezus bardzo pr\u0119dko napotka\u0142 op\u00f3r ludzkiej niecierpliwo\u015bci. Jan Chrzciciel przes\u0142a\u0142 Mu zapytanie: \u201eCzy Ty jeste\u015b Tym, kt\u00f3ry ma przyj\u015b\u0107?\u201d. W domy\u015ble: nie wywo\u0142ujesz zbyt wielkich fal. Tak jak wszyscy, spodziewa\u0142 si\u0119 Mesjasza \u00a0wielkich przewrot\u00f3w. Wobec dzia\u0142alno\u015bci Jezusa \u2014 pomimo ci\u0105gn\u0105cych za Nim \u201et\u0142um\u00f3w\u201d, pomimo cud\u00f3w \u2014 ludzie czuli rozczarowanie, \u015bwiat si\u0119 nie zmienia\u0142 i ich \u017cycie tak\u017ce.<\/p>\n
Przypowie\u015b\u0107 nawi\u0105zuje do niezwyk\u0142ej tajemnicy \u017cycia dojrzewaj\u0105cego po cichu: w ziemi\u0119 rzucone zostaje ziarno, ziemia wydaje si\u0119 spa\u0107, ale oto pokrywa si\u0119 zieleni\u0105, a potem z\u0142otem. Kto m\u00f3g\u0142by przypuszcza\u0107, s\u0142uchaj\u0105c Jezusa, \u017ce zasieje On ziarno w tylu sercach i w tylu glebach?<\/p>\n
Kto m\u00f3g\u0142by przypuszcza\u0107, \u017ce ten nieznany kaznodzieja i gromadka Jego uczni\u00f3w dadz\u0105 pocz\u0105tek Ko\u015bcio\u0142owi, milionom wiernych, tysi\u0105com czyn\u00f3w mi\u0142o\u015bci, wielkiej ukrytej pracy nad przemian\u0105 serc i obyczaj\u00f3w? Druga przypowie\u015b\u0107 zaczyna si\u0119 od \u201enajmniejszego ze wszystkich nasion\u201d, aby doj\u015b\u0107 do \u201enajwi\u0119kszej z ro\u015blin\u201d. Jezus musia\u0142 mie\u0107 wiele optymizmu, \u017ceby to widzie\u0107! Te dwie przypowie\u015bci s\u0105 najwspanialszym wyzwaniem chrze\u015bcija\u0144skiej nadziei.<\/p>\n
Ale s\u0105 tak\u017ce znajomo\u015bci\u0105 \u00a0praw wzrastania: brak po\u015bpiechu, tajemnica, s\u0105d pozostawiony wielkiemu \u017bniwiarzowi. On jeden mo\u017ce ju\u017c oszacowa\u0107, jakie b\u0119d\u0105 zbiory, gdy \u017cniwo dojrzeje.<\/p>\n
Jaki\u017c misjonarz, proboszcz, dzia\u0142acz, rodzic nie marzy\u0142 o tym, \u017ceby jego \u017cniwo zazieleni\u0142o si\u0119 pr\u0119dzej? Kt\u00f3\u017c nie do\u015bwiadczy\u0142 zniech\u0119cenia, nie widz\u0105c u siebie szybkich, dostrzegalnych post\u0119p\u00f3w? Tak bardzo chcieliby\u015bmy ujrze\u0107, jak wzrasta ro\u015blina. Cz\u0119sto s\u0142ysz\u0119 pe\u0142ne niepokoju pytanie: \u201eJak m\u00f3g\u0142bym zobaczy\u0107 skutki mojej modlitwy?\u201d.<\/p>\n
Pozw\u00f3lmy ziemi spa\u0107. Dniem i noc\u0105 co\u015b si\u0119 dzieje. Nie jeste\u015bmy Bogiem i nie mo\u017cemy ani da\u0107 wzrostu, ani oszacowa\u0107 rozmiaru. Od nas wymaga si\u0119 tylko jednego: aby\u015bmy wrzucali w ziemi\u0119 troch\u0119 ziarna. Z odwag\u0105, z wytrwa\u0142o\u015bci\u0105, z prawdziw\u0105 wiar\u0105 \u2014 wiar\u0105, kt\u00f3ra nie widzi, ale ufa.\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 ANDR\u00c9 S\u00c8VE, Homilie niedzielne<\/em> Krak\u00f3w 1999