Jezus powo\u0142uje swoich uczni\u00f3w do g\u0142oszenia Ewangelii. Daje im konkretne wskazania, w jaki spos\u00f3b maj\u0105 wykona\u0107 sw\u0105 misj\u0119. Uczniowie id\u0105 dzieli\u0107 si\u0119 z innymi Ewangeli\u0105, nie bior\u0105c ze sob\u0105 niczego zb\u0119dnego. Nie maj\u0105 baga\u017cu, kt\u00f3ry absorbowa\u0142by ich r\u0119ce. Nie znaj\u0105 adres\u00f3w tych, u kt\u00f3rych mog\u0105 si\u0119 zatrzyma\u0107 na nocleg. Musz\u0105 nawet zrezygnowa\u0107 z konwencjonalnych powita\u0144, kt\u00f3re trwaj\u0105 bardzo d\u0142ugo i zabieraj\u0105 czas. Jezus ka\u017ce im si\u0119 skupi\u0107 ca\u0142kowicie na tym, co maj\u0105 przekaza\u0107 innym. Maj\u0105 by\u0107 wolni od troski o siebie, o \u015brodki ewangelizowania, o skuteczno\u015b\u0107 g\u0142oszenia.<\/p>\n
My r\u00f3wnie\u017c, przez chrzest, zostali\u015bmy wezwani do dzielenia si\u0119 wiar\u0105 z bli\u017animi. Nie mo\u017cemy skarbu wiary zachowa\u0107 dla siebie. Wiara ma wymiar spo\u0142eczny: nale\u017cy do wszystkich. Inni r\u00f3wnie\u017c potrzebuj\u0105 Chrystusa. Dlatego nas r\u00f3wnie\u017c posy\u0142a: bez trzosa, bez zb\u0119dnych obci\u0105\u017ce\u0144, bez ludzkich kalkulacji powodzenia misji. Posy\u0142a nas do tych, z kt\u00f3rymi \u017cyjemy pod jednym dachem, uczymy si\u0119 w szkole, pracujemy. Do tych, kt\u00f3rych mo\u017ce jeden jedyny raz spotkamy w \u017cyciu. Pan powierza nam trudne zadanie. Mamy by\u0107 aposto\u0142ami Jego mi\u0142o\u015bci. Bez l\u0119ku m\u00f3wi\u0107 o Nim i \u015bwiadczy\u0107 swoj\u0105 postaw\u0105, \u017ce Jego mi\u0142o\u015b\u0107 wystarczy, aby by\u0107 szcz\u0119\u015bliwym. Jest to zadanie, kt\u00f3rego l\u0119kamy si\u0119 ze wzgl\u0119du na wrogo\u015b\u0107 \u015bwiata, ale tak\u017ce nasz\u0105 ludzk\u0105 u\u0142omno\u015b\u0107 i grzeszno\u015b\u0107.<\/p>\n
Na co mo\u017cemy liczy\u0107? Na troskliw\u0105 obecno\u015b\u0107 Chrystusa, kt\u00f3ry sam pomo\u017ce nam w wype\u0142nieniu naszej misji i kt\u00f3ry zatroszczy si\u0119 zawsze o nas. On umocni nas swoj\u0105 \u0142ask\u0105.<\/p>\n
ks. Zbigniew Sobolewski<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Jezus powo\u0142uje swoich uczni\u00f3w do g\u0142oszenia Ewangelii. Daje im konkretne wskazania, w jaki spos\u00f3b maj\u0105 wykona\u0107 sw\u0105 misj\u0119. Uczniowie id\u0105 dzieli\u0107 si\u0119 z innymi Ewangeli\u0105, nie bior\u0105c ze sob\u0105 niczego zb\u0119dnego. Nie maj\u0105 baga\u017cu, kt\u00f3ry absorbowa\u0142by ich r\u0119ce. Nie znaj\u0105 adres\u00f3w tych, u kt\u00f3rych mog\u0105 si\u0119 zatrzyma\u0107 na nocleg. Musz\u0105 nawet zrezygnowa\u0107 z konwencjonalnych powita\u0144, kt\u00f3re trwaj\u0105 bardzo d\u0142ugo i zabieraj\u0105 czas. Jezus ka\u017ce im si\u0119 skupi\u0107 ca\u0142kowicie na tym, co maj\u0105 przekaza\u0107 innym. Maj\u0105 by\u0107 wolni od troski o siebie, o \u015brodki ewangelizowania, o skuteczno\u015b\u0107 g\u0142oszenia. My r\u00f3wnie\u017c, przez chrzest, zostali\u015bmy wezwani do dzielenia si\u0119 wiar\u0105 z bli\u017animi. Nie mo\u017cemy skarbu wiary zachowa\u0107 dla siebie. Wiara ma wymiar spo\u0142eczny: nale\u017cy do wszystkich. Inni r\u00f3wnie\u017c potrzebuj\u0105 Chrystusa. Dlatego nas r\u00f3wnie\u017c posy\u0142a: bez trzosa, bez zb\u0119dnych obci\u0105\u017ce\u0144, bez ludzkich kalkulacji powodzenia misji. Posy\u0142a nas do tych, z kt\u00f3rymi \u017cyjemy pod jednym dachem, uczymy si\u0119 w szkole, pracujemy. Do tych, kt\u00f3rych mo\u017ce…<\/p>\n