{"id":21106,"date":"2022-07-30T12:56:45","date_gmt":"2022-07-30T10:56:45","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=21106"},"modified":"2022-07-30T12:56:45","modified_gmt":"2022-07-30T10:56:45","slug":"strzezcie-sie-wszelkiej-chciwosci","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=21106","title":{"rendered":"STRZE\u017bCIE SI\u0118 WSZELKIEJ CHCIWO\u015aCI"},"content":{"rendered":"

Kto\u015b z t\u0142umu powiedzia\u0142 do Jezusa: \u201eNauczycielu, powiedz mojemu bratu, \u017ceby si\u0119 podzieli\u0142 ze mn\u0105 spadkiem\u201d. Lecz On mu odpowiedzia\u0142: \u201eCz\u0142owieku, kt\u00f3\u017c Mi\u0119 ustanowi\u0142 s\u0119dzi\u0105 albo rozjemc\u0105 nad wami?\u201d. Powiedzia\u0142 te\u017c do nich: \u201eUwa\u017cajcie i strze\u017ccie si\u0119 wszelkiej chciwo\u015bci, bo nawet gdy kto\u015b op\u0142ywa we wszystko, \u017cycie jego nie jest zale\u017cne od jego mienia\u201d. I powiedzia\u0142 im przypowie\u015b\u0107: \u201ePewnemu zamo\u017cnemu cz\u0142owiekowi dobrze obrodzi\u0142o pole. I rozwa\u017ca\u0142 sam w sobie: \u00bbCo tu pocz\u0105\u0107? Nie mam gdzie pomie\u015bci\u0107 moich zbior\u00f3w \u00ab. I rzek\u0142: \u00bbTak zrobi\u0119: zburz\u0119 moje spichlerze, a pobuduj\u0119 wi\u0119ksze i tam zgromadz\u0119 wszystko zbo\u017ce i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby d\u00f3br, na d\u0142ugie lata z\u0142o\u017cone; odpoczywaj, jedz, pij i u\u017cywaj\u00ab\u201d. Lecz B\u00f3g rzek\u0142 do niego: \u201eG\u0142upcze, jeszcze tej nocy za\u017c\u0105daj\u0105 twojej duszy od ciebie; komu wi\u0119c przypadnie to, co\u015b przygotowa\u0142?\u201d. Tak dzieje si\u0119 z ka\u017cdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty p<\/em>rzed Bogiem (\u0141k 12,13-21).<\/strong><\/em><\/p>\n

Biblijny m\u0119drzec Kohelet stawia pytanie, jaka jest droga do prawdziwego szcz\u0119\u015bcia. Odwo\u0142uj\u0105c si\u0119 do w\u0142asnych prze\u017cy\u0107 stwierdza, \u017ce prawdziwego szcz\u0119\u015bcia nie przynosz\u0105 ani bogactwa, ani s\u0142awa, ani nieograniczone u\u017cywanie rozkoszy, ani te\u017c tak bardzo wys\u0142awiana m\u0105dro\u015b\u0107. Jak refren w ca\u0142ej jego ksi\u0119dze powtarzaj\u0105 si\u0119 s\u0142owa: \u201eMarno\u015b\u0107 nad marno\u015bciami- wszystko marno\u015b\u0107\u201d. Mimo to Kohelet nie popada w beznadziejny pesymizm. W dobrach materialnych widzi dary bo\u017ce, kt\u00f3re mog\u0105 by\u0107 \u017ar\u00f3d\u0142em rado\u015bci. Radzi jednak korzysta\u0107 z nich roztropnie, maj\u0105c przy tym na uwadze, \u017ce ze wszystkiego trzeba b\u0119dzie kiedy\u015b zda\u0107 spraw\u0119 Bogu.<\/p>\n

Prawie trzysta lat p\u00f3\u017aniej jeden ze s\u0142uchaczy prosi Chrystusa, aby rozstrzygn\u0105\u0142 jego sp\u00f3r maj\u0105tkowy z bratem. Takie spory cz\u0119sto maj\u0105 podtekst chciwo\u015bci. A \u017ce Chrystus czyta\u0142 w sercu i my\u015bli cz\u0142owieka, dlatego w odpowiedzi nie rozstrzyga rodzinnego sporu o maj\u0105tek, ale poucza, jaki powinien by\u0107 stosunek cz\u0142owieka do d\u00f3br materialnych oraz na jakie niebezpiecze\u0144stwo wystawia si\u0119 cz\u0142owiek przez niew\u0142a\u015bciwy stosunek do rzeczy materialnych.<\/p>\n

M\u00f3wi o tym w spos\u00f3b bardzo obrazowy przez przypowie\u015b\u0107, kt\u00f3ra w zasadzie nie wymaga komentarza, mimo \u017ce od tamtego czasu min\u0119\u0142o ju\u017c prawie dwa tysi\u0105ce lat.<\/p>\n

A zamiast komentarza historia, kt\u00f3ra brzmi jak przypowie\u015b\u0107, ale ni\u0105 nie jest. Jest to prawdziwa historia z \u017cycia.<\/p>\n

Mariusz wygl\u0105da\u0142 na najpracowitszego cz\u0142owieka na \u015bwiecie i najbardziej oszcz\u0119dnego, czy raczej sk\u0105pego. Mo\u017ce si\u0119 wydawa\u0107, \u017ce wszystko w porz\u0105dku. Pracowito\u015b\u0107 to pozytywna cecha, a ze sk\u0105pstwem da si\u0119 \u017cy\u0107. Oczywi\u015bcie da\u0142oby si\u0119 z tym wszystkim \u017cy\u0107, gdyby to nie by\u0142o podszyte nadmiern\u0105 chciwo\u015bci\u0105. Mariusz pracowa\u0142 od \u015bwitu do nocy. Zaniedba\u0142 \u017cycie towarzyskie. Chyba w og\u00f3lnie w tym czasie nie mia\u0142 w r\u0119ku ksi\u0105\u017cki. Gazety tak, ale czyta\u0142 je tylko na stronie z og\u0142oszeniami o prac\u0119. Zasypia\u0142 zm\u0119czony przy w\u0142\u0105czonym telewizorze. Oszcz\u0119dza\u0142 na wszystkim, na czym si\u0119 da\u0142o. Do ko\u015bcio\u0142a ucz\u0119szcza\u0142 do czasu znalezienia dodatkowej, dobrze p\u0142atnej pracy w niedziel\u0119. Chyba jedyn\u0105 jego rado\u015bci\u0105 by\u0142o ci\u0105gle powi\u0119kszaj\u0105ce si\u0119 konto w banku. W nied\u0142ugim czasie kupi\u0142 jeden dom, p\u00f3\u017aniej drugi i trzeci. W zasadzie m\u00f3g\u0142by ju\u017c utrzyma\u0107 si\u0119 z tych inwestycji. Cieszy\u0107 si\u0119 \u017cyciem. Ale nie, Mariusz uwa\u017ca\u0142, \u017ce musi jeszcze wiele od\u0142o\u017cy\u0107, a wtedy dopiero b\u0119dzie mia\u0142 czas na korzystanie z \u017cycia i na ewentualne odmawianie \u201er\u00f3\u017ca\u0144c\u00f3w\u201d. Na jedno i na drugie zabrak\u0142o mu czasu. Pewnego ranka znaleziono martwego Mariusza w fotelu, przy w\u0142\u0105czonym telewizorze z niedopit\u0105 butelk\u0105 piwa. W jego \u017cyciu spe\u0142ni\u0142y si\u0119 s\u0142owa ewangelicznej przypowie\u015bci: \u201eG\u0142upcze, jeszcze tej nocy za\u017c\u0105daj\u0105 twojej duszy od ciebie; komu wi\u0119c przypadnie to, co\u015b przygotowa\u0142?\u201d.<\/p>\n

Zapewne w oparciu o takie obserwacje wielki pisarz rosyjski To\u0142stoj napisa\u0142 opowiadanie o rolniku, kt\u00f3ry pa\u0142a\u0142 \u017c\u0105dz\u0105 posiadania ziemi. Za oszcz\u0119dzone pieni\u0105dze kupi\u0142 jej 20 hektar\u00f3w. By\u0142 szcz\u0119\u015bliwy. Ale nied\u0142ugo. Pragn\u0105\u0142 jeszcze wi\u0119cej. Nadarzy\u0142a si\u0119 taka okazja. Sprzeda\u0142 posiadan\u0105 ziemi\u0119 i w innym regionie, za te pieni\u0105dze kupi\u0142 40 hektar\u00f3w. Nied\u0142ugo by\u0142 jednak szcz\u0119\u015bliwy. Pragn\u0105\u0142 jeszcze wi\u0119cej. Pewnego razu odwiedzi\u0142 go nieznajomy i powiedzia\u0142, \u017ce w g\u00f3rskiej krainie \u017cyje plemi\u0119, u kt\u00f3rego mo\u017cna kupi\u0107 du\u017co ziemi za niewielk\u0105 sum\u0119. Ju\u017c nast\u0119pnego dnia zjawi\u0142 si\u0119 \u00f3w rolnik u szefa tego plemienia, kt\u00f3ry powiedzia\u0142, \u017ce za 1000 rubli otrzyma tyle ziemi, ile jest w stanie obej\u015b\u0107 w ci\u0105gu dnia. Jednak przed zachodem s\u0142o\u0144ca powinien znale\u017a\u0107 si\u0119 w punkcie wyj\u015bcia. Podekscytowany rolnik nie m\u00f3g\u0142 spa\u0107. A gdy ukaza\u0142o si\u0119 s\u0142o\u0144ce wyruszy\u0142 w drog\u0119. Prawie bieg\u0142, zapomnia\u0142 o czasie, chcia\u0142 zatoczy\u0107 jak najwi\u0119kszy kr\u0105g. A\u017c nagle, ku swemu przera\u017ceniu spostrzeg\u0142, \u017ce s\u0142o\u0144ce chyli si\u0119 ku zachodowi. Ostatkiem si\u0142 zacz\u0105\u0142 biec, aby dotrze\u0107 do punktu wyj\u015bcia. A\u017c w ko\u0144cu pad\u0142 twarz\u0105 ku ziemi. \u201eGratuluj\u0119\u201d \u2013 powiedzia\u0142 szef plemienia- nikt przed tob\u0105 nie potrafi\u0142 obej\u015b\u0107 tyle ziemi.\u201d Rolnik jednak milcza\u0142. Odwr\u00f3cono go na wznak. By\u0142 martwy.<\/p>\n

Zar\u00f3wno wed\u0142ug m\u0119drca Koheleta jak i Jezusa dobra materialne s\u0105 po\u017cyteczne, lecz chciwo\u015b\u0107 rzeczy materialnych sprawia, \u017ce obracaj\u0105 si\u0119 one przeciw cz\u0142owiekowi. Zas\u0142aniaj\u0105 wymiar duchowy cz\u0142owieka i przes\u0142aniaj\u0105 Boga, w kt\u00f3rym cz\u0142owiek odnajduje swoj\u0105 pe\u0142ni\u0119. Je\u015bli zredukujemy \u017cycie cz\u0142owieka do wymiaru jego posiad\u0142o\u015bci i pozycji spo\u0142ecznej, wtedy czynimy go ubo\u017cszym o warto\u015bci, dla kt\u00f3rych warto \u017cy\u0107. Warto\u015bci takich jak: B\u00f3g, mi\u0142o\u015b\u0107, przyja\u017a\u0144, dobro s\u0105siedztwo, nadzieja przysz\u0142o\u015bci pomimo \u015bmierci. Redukcja cz\u0142owieka do wymiaru materialnego jest zaprzeczeniem jego istotnej warto\u015bci. Warto\u015b\u0107 cz\u0142owieka nie mo\u017ce by\u0107 mierzona wielko\u015bci\u0105 konta bankowego.<\/p>\n

Pracujemy, aby \u017cy\u0107, ale praca nie jest istot\u0105 naszego \u017cycia. Potrzebujemy pieni\u0119dzy, ale one nie mog\u0105 si\u0119 sta\u0107 celem naszego \u017cycia. Je\u015bli praca, pieni\u0105dze, nasza pozycja spo\u0142eczna staj\u0105 si\u0119 wa\u017cniejsze ni\u017c rodzina, przyjaciele, nasze \u017cycie duchowe, religijne mo\u017cemy by\u0107 pewni, \u017ce jeste\u015bmy na z\u0142ej drodze, u kresu, kt\u00f3rej mo\u017cemy us\u0142ysze\u0107 s\u0142owa: \u201eG\u0142upcze, jeszcze tej nocy\u2026\u201d Bo tak si\u0119 dzieje z tymi, kt\u00f3rzy nie s\u0105 bogaci przed Bogiem .<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Kto\u015b z t\u0142umu powiedzia\u0142 do Jezusa: \u201eNauczycielu, powiedz mojemu bratu, \u017ceby si\u0119 podzieli\u0142 ze mn\u0105 spadkiem\u201d. Lecz On mu odpowiedzia\u0142: \u201eCz\u0142owieku, kt\u00f3\u017c Mi\u0119 ustanowi\u0142 s\u0119dzi\u0105 albo rozjemc\u0105 nad wami?\u201d. Powiedzia\u0142 te\u017c do nich: \u201eUwa\u017cajcie i strze\u017ccie si\u0119 wszelkiej chciwo\u015bci, bo nawet gdy kto\u015b op\u0142ywa we wszystko, \u017cycie jego nie jest zale\u017cne od jego mienia\u201d. I powiedzia\u0142 im przypowie\u015b\u0107: \u201ePewnemu zamo\u017cnemu cz\u0142owiekowi dobrze obrodzi\u0142o pole. I rozwa\u017ca\u0142 sam w sobie: \u00bbCo tu pocz\u0105\u0107? Nie mam gdzie pomie\u015bci\u0107 moich zbior\u00f3w \u00ab. I rzek\u0142: \u00bbTak zrobi\u0119: zburz\u0119 moje spichlerze, a pobuduj\u0119 wi\u0119ksze i tam zgromadz\u0119 wszystko zbo\u017ce i moje dobra. I powiem sobie: Masz wielkie zasoby d\u00f3br, na d\u0142ugie lata z\u0142o\u017cone; odpoczywaj, jedz, pij i u\u017cywaj\u00ab\u201d. Lecz B\u00f3g rzek\u0142 do niego: \u201eG\u0142upcze, jeszcze tej nocy za\u017c\u0105daj\u0105 twojej duszy od ciebie; komu wi\u0119c przypadnie to, co\u015b przygotowa\u0142?\u201d. Tak dzieje si\u0119 z ka\u017cdym, kto skarby gromadzi dla siebie, a nie jest bogaty przed Bogiem (\u0141k…<\/p>\n

Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":{"0":"post-21106","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-artykuly"},"brizy_media":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21106","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=21106"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21106\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":21107,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/21106\/revisions\/21107"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=21106"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=21106"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=21106"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}