\u0141k 15,1-32<\/p>\n
Zbli\u017cali si\u0119 do Niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go s\u0142ucha\u0107. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Pi\u015bmie. Ten przyjmuje grzesznik\u00f3w i jada z nimi. Opowiedzia\u0142 im wtedy nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107: Kt\u00f3\u017c z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedn\u0105 z nich, nie zostawia dziewi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu dziewi\u0119ciu na pustyni i nie idzie za zgubion\u0105, a\u017c j\u0105 znajdzie? A gdy j\u0105 znajdzie, bierze z rado\u015bci\u0105 na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaci\u00f3\u0142 i s\u0105siad\u00f3w i m\u00f3wi im: Cieszcie si\u0119 ze mn\u0105, bo znalaz\u0142em owc\u0119, kt\u00f3ra mi zgin\u0119\u0142a. Powiadam wam: Tak samo w niebie wi\u0119ksza b\u0119dzie rado\u015b\u0107 z jednego grzesznika, kt\u00f3ry si\u0119 nawraca, ni\u017c z dziewi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu dziewi\u0119ciu sprawiedliwych, kt\u00f3rzy nie potrzebuj\u0105 nawr\u00f3cenia.<\/p>\n
Albo je\u015bli jaka\u015b kobieta, maj\u0105c dziesi\u0119\u0107 drachm, zgubi jedn\u0105 drachm\u0119, czy\u017c nie zapala \u015bwiat\u0142a, nie wymiata z domu i nie szuka staranne, a\u017c j\u0105 znajdzie. A znalaz\u0142szy j\u0105, sprasza przyjaci\u00f3\u0142ki i s\u0105siadki i m\u00f3wi: Cieszcie si\u0119 ze mn\u0105, bo znalaz\u0142am drachm\u0119, kt\u00f3r\u0105 zgubi\u0142am. Tak samo, powiadam wam, rado\u015b\u0107 powstaje u anio\u0142\u00f3w Bo\u017cych z jednego grzesznika, kt\u00f3ry si\u0119 nawraca.<\/p>\n
Powiedzia\u0142 te\u017c: Pewien cz\u0142owiek mia\u0142 dw\u00f3ch syn\u00f3w. M\u0142odszy z nich rzek\u0142 do ojca: Ojcze, daj mi cz\u0119\u015b\u0107 maj\u0105tku, kt\u00f3ra na mnie przypada. Podzieli\u0142 wi\u0119c maj\u0105tek mi\u0119dzy nich. Nied\u0142ugo potem m\u0142odszy syn, zabrawszy wszystko, odjecha\u0142 w dalekie strony i tam roztrwoni\u0142 sw\u00f3j maj\u0105tek, \u017cyj\u0105c rozrzutnie. A gdy wszystko wyda\u0142, nasta\u0142 ci\u0119\u017cki g\u0142\u00f3d w owej krainie i on sam zacz\u0105\u0142 cierpie\u0107 niedostatek. Poszed\u0142 i przysta\u0142 do jednego z obywateli owej krainy, a ten pos\u0142a\u0142 go na swoje pola \u017ceby pas\u0142 \u015bwinie. Pragn\u0105\u0142 on nape\u0142ni\u0107 sw\u00f3j \u017co\u0142\u0105dek str\u0105kami, kt\u00f3rymi \u017cywi\u0142y si\u0119 \u015bwinie, lecz nikt mu ich nie dawa\u0142.<\/p>\n
Wtedy zastanowi\u0142 si\u0119 i rzek\u0142: Ilu\u017c to najemnik\u00f3w mojego ojca ma pod dostatkiem chleba, a ja tu z g\u0142odu gin\u0119. Zabior\u0119 si\u0119 i p\u00f3jd\u0119 do mego ojca, i powiem mu: Ojcze, zgrzeszy\u0142em przeciw Bogu i wzgl\u0119dem ciebie; ju\u017c nie jestem godzien nazywa\u0107 si\u0119 twoim synem: uczy\u0144 mi\u0119 cho\u0107by jednym z najemnik\u00f3w. Wybra\u0142 si\u0119 wi\u0119c i poszed\u0142 do swojego ojca. A gdy by\u0142 jeszcze daleko, ujrza\u0142 go jego ojciec i wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko; wybieg\u0142 naprzeciw niego, rzuci\u0142 mu si\u0119 na szyj\u0119 i uca\u0142owa\u0142 go. A syn rzek\u0142 do niego: Ojcze, zgrzeszy\u0142em przeciw Bogu i wzgl\u0119dem ciebie, ju\u017c nie jestem godzien nazywa\u0107 si\u0119 twoim synem. Lecz ojciec rzek\u0142 do swoich s\u0142ug: Przynie\u015bcie szybko najlepsz\u0105 szat\u0119 i ubierzcie go; dajcie mu te\u017c pier\u015bcie\u0144 na r\u0119k\u0119 i sanda\u0142y na nogi. Przyprowad\u017acie utuczone ciel\u0119 i zabijcie: b\u0119dziemy ucztowa\u0107 i bawi\u0107 si\u0119, poniewa\u017c ten m\u00f3j syn by\u0142 umar\u0142y, a zn\u00f3w o\u017cy\u0142; zagin\u0105\u0142, a odnalaz\u0142 si\u0119. I zacz\u0119li si\u0119 bawi\u0107.<\/p>\n
Tymczasem starszy jego syn przebywa\u0142 na polu. Gdy wraca\u0142 i by\u0142 blisko domu, us\u0142ysza\u0142 muzyk\u0119 i ta\u0144ce. Przywo\u0142a\u0142 jednego ze s\u0142ug i pyta\u0142 go, co to ma znaczy\u0107. Ten mu rzek\u0142: Tw\u00f3j brat powr\u00f3ci\u0142, a ojciec tw\u00f3j kaza\u0142 zabi\u0107 utuczone ciel\u0119, poniewa\u017c odzyska\u0142 go zdrowego. Na to rozgniewa\u0142 si\u0119 i nie chcia\u0142 wej\u015b\u0107; wtedy ojciec jego wyszed\u0142 i t\u0142umaczy\u0142 mu. Lecz on odpowiedzia\u0142 ojcu: Oto tyle lat ci s\u0142u\u017c\u0119 i nigdy nie przekroczy\u0142em twojego rozkazu; ale mnie nie da\u0142e\u015b nigdy ko\u017al\u0119cia, \u017cebym si\u0119 zabawi\u0142 z przyjaci\u00f3\u0142mi. Skoro jednak wr\u00f3ci\u0142 ten syn tw\u00f3j, kt\u00f3ry roztrwoni\u0142 tw\u00f3j maj\u0105tek z nierz\u0105dnicami, kaza\u0142e\u015b zabi\u0107 dla niego utuczone ciel\u0119. Lecz on mu odpowiedzia\u0142: Moje dziecko, ty zawsze jeste\u015b przy mnie i wszystko moje do ciebie nale\u017cy. A trzeba si\u0119 weseli\u0107 i cieszy\u0107 z tego, \u017ce ten brat tw\u00f3j by\u0142 umar\u0142y, a zn\u00f3w o\u017cy\u0142, zagin\u0105\u0142 a odnalaz\u0142 si\u0119.<\/p>\n
Skrucha nieodzownym warunkiem przebaczenia<\/strong><\/p>\n Syn marnotrawny – .przepi\u0119kna opowie\u015b\u0107 nie tylko marnotrawnym i zarozumia\u0142ym dziecku, ale przede wszystkim o Mi\u0142osiernym i pe\u0142nym m\u0105dro\u015bci Ojcu. Wszyscy z ufno\u015bci\u0105 i nadziej\u0105 tak w\u0142a\u015bnie my\u015blimy o Bogu, na Kt\u00f3rego Mi\u0142osierdzie i przebaczenie liczymy. Inaczej by\u0107 zreszt\u0105 nie mo\u017ce, bo to w\u0142a\u015bnie by\u0142 cel przypowie\u015bci Chrystusa – pokaza\u0107 nam Mi\u0142osierdzie Boga Ojca. I tak rzeczywi\u015bcie jest, \u017ce B\u00f3g jest Mi\u0142osierny i mi\u0142uj\u0105cy wszystkie swoje dzieci, i tego marnotrawnego, rozrzutnego syna, kt\u00f3ry przepu\u015bci\u0142 znaczn\u0105 cze\u015b\u0107 ojcowskiego maj\u0105tku, ale i tego drugiego, buntowniczego i zadziornego. B\u00f3g mi\u0142uje i przebacza. To jest niew\u0105tpliwie prawda.<\/p>\n Zapominamy jednak dosy\u0107 cz\u0119sto, \u017ce nieodzownym warunkiem ojcowskiego mi\u0142osierdzia jest skrucha i pokora owego zarozumia\u0142ego syna. Gdyby ten\u017ce syn nie „by\u0142 poszed\u0142 po rozum do g\u0142owy” i nie uzna\u0142 konieczno\u015bci zmiany \u017cycia, gdyby si\u0119 sam na powr\u00f3t do domu Ojca nie zdecydowa\u0142 … nie m\u00f3g\u0142by dost\u0105pi\u0107 ojcowskiego przebaczenia i mi\u0142osierdzia. Ojciec nie m\u00f3g\u0142 i nie chcia\u0142 na si\u0142\u0119 go do siebie sprowadza\u0107, szanuj\u0105c jego wolno\u015b\u0107, nawet wtedy, gdy bola\u0142 i cierpia\u0142 z powodu upadku syna. I o tym, o konieczno\u015bci skruchy i nawr\u00f3cenia nie mo\u017cna zapomina\u0107. S\u0142owa owego syna, wypowiedziane „na ko\u0144cu drogi odej\u015bcia”, na dnie niejako: „Zabior\u0119 si\u0119 i wr\u00f3c\u0119 …” s\u0105 konieczne i nieodzowne, s\u0105 pocz\u0105tkiem nawr\u00f3cenia i warunkiem mi\u0142osierdzia. I o tym wielu nie chce pami\u0119ta\u0107, m\u00f3wi\u0105c sobie: „B\u0119d\u0119 \u017cy\u0142 jak mi si\u0119 podoba, a B\u00f3g-Mi\u0142osierny i tak mi wszystko wybaczy”. Albo: „B\u00f3g jest Mi\u0142osierny, nie ma si\u0119 wi\u0119c po co straszy\u0107 i stresowa\u0107 grzechami”. Nic bardziej z\u0142udnego. B\u00f3g jest Mi\u0142osierny, ale tylko i wy\u0142\u0105cznie dla tych, kt\u00f3rzy umiej\u0105 si\u0119 przyzna\u0107 do pope\u0142nionych b\u0142\u0119d\u00f3w i maj\u0105 odwag\u0119 cywiln\u0105 powiedzie\u0107: „pope\u0142ni\u0142em grzech, potrzebuj\u0119 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia”. Liczenie na Mi\u0142osierdzie Bo\u017ce z lekcewa\u017ceniem osobistego nawr\u00f3cenia i zmiany \u017cycia jest nieporozumieniem i oszukiwaniem samego siebie. Mi\u0142osierny Ojciec pozwoli\u0142 nawet, aby wracaj\u0105cy syn wypowiedzia\u0142 te bardzo trudne do wypowiedzenia, s\u0142owa: „Ojcze zgrzeszy\u0142em przeciw Bogu i wzgl\u0119dem Ciebie …”<\/p>\n B\u00f3g szuka ka\u017cdego z nas, jak \u00f3w pasterz zagubionej owcy, jak owa kobieta zgubione drachm, ale nigdy nie przymusi ci\u0119 do powrotu wbrew twojej woli, bo by\u0142by\u015b nieszcz\u0119\u015bliwy.<\/p>\n Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie zosta\u0142 utworzony przez Chrystusa jedynie dla \u015bwi\u0119tych, ale w\u0142a\u015bnie dla tych, kt\u00f3rzy prze\u017cywaj\u0105 jakiekolwiek k\u0142opoty i trudno\u015bci w swoim \u017cyciu. Celem ca\u0142ej pracy duszpasterskiej Ko\u015bcio\u0142a zgodnie ze s\u0142owami Chrystusa: \u201eNie potrzebuj\u0105 lekarza zdrowi, lecz ci, kt\u00f3rzy si\u0119 \u017ale maj\u0105\u201d\u00a0 nie jest jedynie zapewnienie komfortu duchowego tym, kt\u00f3rzy si\u0119 \u201edobrze maj\u0105\u201d, ale \u201eposzukiwanie owiec, kt\u00f3re si\u0119 pogubi\u0142y\u201d. Przypomnia\u0142 o tym Papie\u017c Franciszek, kiedy w swej ksi\u0105\u017cce: \u201eMi\u0142osierdzie to imi\u0119 Boga. Rozmowa z Andre\u0105 Tornellim\u201d powiedzia\u0142 wprost: \u201eKo\u015bci\u00f3\u0142 jest szpitalem polowym dla poranionych\u201d. Jest jednak rzecz\u0105 inieodzown\u0105 u\u015bwiadomienie sobie swojego stanu i decyzja:\u00a0„Zabior\u0119 si\u0119 i wr\u00f3c\u0119 …” „Nie potrzebuj\u0105 bowiem lekarze zdrowi, ale ci, kt\u00f3rzy si\u0119 \u017ale maj\u0105 …”\u00a0i s\u0105 tego \u015bwiadomi.<\/p>\n Dop\u00f3ki nie u\u015bwiadomisz sobie, \u017ce jeste\u015b chory, nie mo\u017cesz by\u0107 uleczony!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" \u0141k 15,1-32 Zbli\u017cali si\u0119 do Niego wszyscy celnicy i grzesznicy, aby Go s\u0142ucha\u0107. Na to szemrali faryzeusze i uczeni w Pi\u015bmie. Ten przyjmuje grzesznik\u00f3w i jada z nimi. Opowiedzia\u0142 im wtedy nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015b\u0107: Kt\u00f3\u017c z was, gdy ma sto owiec, a zgubi jedn\u0105 z nich, nie zostawia dziewi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu dziewi\u0119ciu na pustyni i nie idzie za zgubion\u0105, a\u017c j\u0105 znajdzie? A gdy j\u0105 znajdzie, bierze z rado\u015bci\u0105 na ramiona i wraca do domu; sprasza przyjaci\u00f3\u0142 i s\u0105siad\u00f3w i m\u00f3wi im: Cieszcie si\u0119 ze mn\u0105, bo znalaz\u0142em owc\u0119, kt\u00f3ra mi zgin\u0119\u0142a. Powiadam wam: Tak samo w niebie wi\u0119ksza b\u0119dzie rado\u015b\u0107 z jednego grzesznika, kt\u00f3ry si\u0119 nawraca, ni\u017c z dziewi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu dziewi\u0119ciu sprawiedliwych, kt\u00f3rzy nie potrzebuj\u0105 nawr\u00f3cenia. Albo je\u015bli jaka\u015b kobieta, maj\u0105c dziesi\u0119\u0107 drachm, zgubi jedn\u0105 drachm\u0119, czy\u017c nie zapala \u015bwiat\u0142a, nie wymiata z domu i nie szuka staranne, a\u017c j\u0105 znajdzie. A znalaz\u0142szy j\u0105, sprasza przyjaci\u00f3\u0142ki i s\u0105siadki i m\u00f3wi: Cieszcie si\u0119 ze…<\/p>\n