{"id":23713,"date":"2023-04-06T16:26:39","date_gmt":"2023-04-06T14:26:39","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=23713"},"modified":"2023-04-06T16:29:57","modified_gmt":"2023-04-06T14:29:57","slug":"wielki-czwartek","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=23713","title":{"rendered":"Wielki Czwartek"},"content":{"rendered":"<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Wielki Czwartek to dzie\u0144 szczeg\u00f3lny. Przychodzimy do \u015bwi\u0105tyni aby wsp\u00f3lnie obchodzi\u0107 pami\u0105tk\u0119 Ostatniej Wieczerzy, jednego z najwi\u0119kszych wydarze\u0144 naszej wiary.<br \/>\nWspominamy wiecz\u00f3r, kt\u00f3ry odmieni\u0142 losy ca\u0142ego \u015bwiata. Oto B\u00f3g zostaje po\u015br\u00f3d ludzi, co wi\u0119cej, zostaje dla ludzi. Chrystus nie m\u00f3g\u0142 da\u0107 cz\u0142owiekowi ju\u017c nic wi\u0119cej \u2013 ni\u017c samego siebie. Daje siebie samego za pokarm.<\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Podczas wojny, grupa \u017co\u0142nierzy wpad\u0142a w zasadzk\u0119. \u017bo\u0142nierze dostali si\u0119 w krzy\u017cowy ogie\u0144. Jeden z nich, ci\u0119\u017cko ranny, \u017cy\u0142 jeszcze jaki\u015b czas. Umoczy\u0142 w\u00f3wczas such\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0119 w swojej krwi i na bukowym li\u015bciu napisa\u0142:\u00a0Do widzenia Mamo, kocham Ci\u0119!\u00a0P\u00f3\u017aniej koledzy znale\u017ali przy nim ten krwi\u0105 napisany list, w\u0142o\u017cyli go do koperty i pos\u0142ali jego matce. Matka przechowywa\u0142a do ko\u0144ca swojego \u017cycia ten list i zasuszon\u0105 krew swojego syna, jako najcenniejsz\u0105 pami\u0105tk\u0119, jak gdyby w tej zasuszonej krwi swojego dziecka widzia\u0142a jego samego.<\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">To tylko nik\u0142e podobie\u0144stwo tego, co uczyni\u0142 Chrystus. W dzie\u0144 przed swoj\u0105 \u015bmierci\u0105 Syn Bo\u017cy pozostawi\u0142 Ko\u015bcio\u0142owi trwa\u0142\u0105 pami\u0105tk\u0119 napisan\u0105 w\u0142asn\u0105 krwi\u0105:\u00a0swoje ukrzy\u017cowane Cia\u0142o i przelan\u0105 Krew. Siebie samego zamkn\u0105\u0142 w chlebie i kielichu i umie\u015bci\u0142 na wszystkich o\u0142tarzach \u015bwiata, aby Go mieli i spo\u017cywali wszyscy, kt\u00f3rzy kiedykolwiek si\u0119 urodz\u0105 i b\u0119d\u0105 g\u0142odni Boga i spragnieni wiecznego \u017cycia. Pozostawi\u0142 nam nie jaki\u015b list z kilkoma kroplami swojej zasuszonej krwi, nie tylko sw\u00f3j zakrwawiony krzy\u017c, ale wszystk\u0105 swoj\u0105 Krew, a w tej Krwi samego siebie, takiego, jakim by\u0142 w najtrudniejszej chwili swojego \u017cycia \u2013 na krzy\u017cu. Jak gdyby w\u0142asnymi r\u0119kami zdj\u0105\u0142 siebie z krzy\u017ca i umie\u015bci\u0142 ponad wiekami i ponad nami. Wystarczy tylko wyci\u0105gn\u0105\u0107 r\u0119k\u0119 i uchwyci\u0107 zbawienie oraz \u017cycie.<\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Wielki Czwartek i Ostatnia Wieczerza Jezusa to jego po\u017cegnanie ze \u015bwiatem i z \u017cyciem. Chrystus nie m\u00f3wi jednak:\u00a0\u017begnajcie, ale:\u00a0Ja pozostaj\u0119. Pisz\u0105 o tym czterej Aposto\u0142owie.\u00a0Pan Jezus tej nocy, kiedy zosta\u0142 wydany, tej nocy, kiedy nienawi\u015b\u0107 ludzka przygotowa\u0142a Mu wyrok i krzy\u017c, pozostawi\u0142 ludziom najwi\u0119kszy dow\u00f3d swojej mi\u0142o\u015bci:\u00a0A gdy on jedli, Jezus wzi\u0105\u0142 chleb i odm\u00f3wiwszy b\u0142ogos\u0142awie\u0144stwo, po\u0142ama\u0142 i da\u0142 uczniom, m\u00f3wi\u0105c: Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, kt\u00f3ra za wielu b\u0119dzie wylana na odpuszczenie grzech\u00f3w.\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">W dzisiejszy wiecz\u00f3r pochylamy si\u0119 tak\u017ce nad ustanowionym przez Chrystusa\u00a0sakramentem Kap\u0142a\u0144stwa. Chciejmy postawi\u0107 sobie wcale nie prowokacyjne, ale g\u0142\u0119bokie pytanie:\u00a0Po co nam ksi\u0105dz?<\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Decyzja o p\u00f3j\u015bciu do zakonu czy seminarium, niegdy\u015b witana rado\u015bnie, a nawet z pewn\u0105 dum\u0105, dzi\u015b coraz cz\u0119\u015bciej napotyka na op\u00f3r ze strony rodziny, gdy\u017c jest postrzegana, jako marnowanie sobie \u017cycia. Uzasadnione zatem wydaje si\u0119 postawienie sobie pytania o celowo\u015b\u0107 i konieczno\u015bci obecno\u015bci ksi\u0119dza w \u015bwiecie. Mo\u017cna by na wiele sposob\u00f3w uzasadnia\u0107 potrzeb\u0119 kap\u0142a\u0144stwa sakramentalnego.<\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">By\u0107 mo\u017ce najbli\u017cszy prawdy by\u0142 przyk\u0142ad pewnego miasta, kt\u00f3re nawiedzi\u0142a epidemia. Na pocz\u0105tku odeszli bezradnie roz\u0142o\u017cywszy r\u0119ce lekarze. Ich wiedza okaza\u0142a si\u0119 nieprzydatna. Zaraz po nich odeszli str\u00f3\u017ce prawa, kt\u00f3rzy okazali si\u0119 zb\u0119dni, bo nikomu nie by\u0142y w g\u0142owie rozboje, gdy wsz\u0119dzie wok\u00f3\u0142 zbiera\u0142a swoje \u017cniwo \u015bmier\u0107. Odeszli tak\u017ce arty\u015bci, bo nikt nie my\u015bla\u0142 o muzyce i ta\u0144cu. Na ko\u0144cu postanowi\u0142 odej\u015b\u0107 tak\u017ce proboszcz. Spakowa\u0142 swoj\u0105 walizk\u0119 i ruszy\u0142 wzd\u0142u\u017c milcz\u0105cego szpaleru ludzi. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Odchodzenie przedstawicieli poszczeg\u00f3lnych grup zawodowych mieszka\u0144cy kwitowali oboj\u0119tnym milczeniem. Gdy jednak na horyzoncie zacz\u0119\u0142a male\u0107 posta\u0107 proboszcza, w\u00f3wczas z t\u0142umu rozleg\u0142 si\u0119 okrzyk rozpaczy:\u00a0Dopiero teraz, ludu chrze\u015bcija\u0144ski jeste\u015b naprawd\u0119 sam!\u00a0<\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Okrzyk ten us\u0142ysza\u0142 proboszcz. Tak jak sta\u0142, odwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 wypakowa\u0142 walizk\u0119. Po chwili dzwony oznajmi\u0142y, \u017ce b\u0119dzie sprawowana Msza \u015awi\u0119ta. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Zewn\u0119trznie nic si\u0119 w mie\u015bcie nie zmieni\u0142o; ludzie chorowali i umierali tak jak przedtem. Ale co\u015b si\u0119 jednak wydarzy\u0142o, by\u0142a jakby iskierka nadziei i odrobina otuchy \u2013\u00a0Lud nie by\u0142 sam!<\/span><\/p>\n<p class=\"western\">\u00a0<span style=\"font-size: large;\">Mo\u017ce te s\u0142owa wyra\u017cone przez jednego z mieszka\u0144c\u00f3w miasta, najlepiej oddaj\u0105 racj\u0119 istnienia kap\u0142a\u0144stwa:\u00a0ksi\u0105dz jest po to, aby lud nie by\u0142 sam. Zapewne rozumieli to znakomicie oprawcy rewolucji, wojen, totalitaryzm\u00f3w, ideologii czy przyw\u00f3dcy terroru komunistycznego, eliminuj\u0105ce Boga i wiar\u0119 z przestrzeni publicznej i zaliczaj\u0105cy do najniebezpieczniejszych grup spo\u0142ecznych, i jako takich przeznaczonych do zag\u0142ady w pierwszej kolejno\u015bci, w\u0142a\u015bnie ksi\u0119\u017cy. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Rozumiej\u0105 to i dzi\u015b si\u0142y z\u0142a przepe\u0142nione nienawi\u015bci\u0105 do Ko\u015bcio\u0142a i ksi\u0119dza. Bo nad ludem mo\u017cna zapanowa\u0107 w pe\u0142ni dopiero wtedy, gdy b\u0119dzie osamotniony i rozproszony. Dlatego b\u0119dzie ksi\u0105dz chyba zawsze krytykowany, nie lubiany, a z drugiej strony tak rozpaczliwie potrzebny.<\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">My\u015bl\u0119, \u017ce w ten wielkoczwartkowy wiecz\u00f3r dobrze jest przypomnie\u0107 sobie \u017cyczenia samego Chrystusa. By\u0142y kr\u00f3tkie:\u00a0Wytrwajcie w mi\u0142o\u015bci mojej, aby rado\u015b\u0107 wasza by\u0142a pe\u0142na, aby\u015bcie szli i owoc przynosili, aby owoc wasz trwa\u0142. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">By\u0142o te\u017c ostrze\u017cenie:\u00a0Ktokolwiek przyk\u0142ada r\u0119k\u0119 do p\u0142uga, a wstecz si\u0119 ogl\u0105da nie nadaje si\u0119 do Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. <\/span><\/p>\n<p class=\"western\"><span style=\"font-size: large;\">Dotyczy to wszystkich. Jeste\u015bmy chrze\u015bcijanami. Nosimy imi\u0119, kt\u00f3re pochodzi od Chrystusa. To nam pozostawia Jezus sw\u00f3j podw\u00f3jny testament: sprawowa\u0107 Eucharysti\u0119 i na\u015bladowa\u0107 Go w Jego pokornej s\u0142u\u017cbie dla ludzi.\u00a0Niech udzia\u0142 w ofierze Chrystusa uczyni nas wobec \u015bwiata wiernymi \u015bwiadkami Tego, kt\u00f3ry do ko\u0144ca nas umi\u0142owa\u0142.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Wielki Czwartek to dzie\u0144 szczeg\u00f3lny. Przychodzimy do \u015bwi\u0105tyni aby wsp\u00f3lnie obchodzi\u0107 pami\u0105tk\u0119 Ostatniej Wieczerzy, jednego z najwi\u0119kszych wydarze\u0144 naszej wiary. Wspominamy wiecz\u00f3r, kt\u00f3ry odmieni\u0142 losy ca\u0142ego \u015bwiata. Oto B\u00f3g zostaje po\u015br\u00f3d ludzi, co wi\u0119cej, zostaje dla ludzi. Chrystus nie m\u00f3g\u0142 da\u0107 cz\u0142owiekowi ju\u017c nic wi\u0119cej \u2013 ni\u017c samego siebie. Daje siebie samego za pokarm. Podczas wojny, grupa \u017co\u0142nierzy wpad\u0142a w zasadzk\u0119. \u017bo\u0142nierze dostali si\u0119 w krzy\u017cowy ogie\u0144. Jeden z nich, ci\u0119\u017cko ranny, \u017cy\u0142 jeszcze jaki\u015b czas. Umoczy\u0142 w\u00f3wczas such\u0105 ga\u0142\u0105zk\u0119 w swojej krwi i na bukowym li\u015bciu napisa\u0142:\u00a0Do widzenia Mamo, kocham Ci\u0119!\u00a0P\u00f3\u017aniej koledzy znale\u017ali przy nim ten krwi\u0105 napisany list, w\u0142o\u017cyli go do koperty i pos\u0142ali jego matce. Matka przechowywa\u0142a do ko\u0144ca swojego \u017cycia ten list i zasuszon\u0105 krew swojego syna, jako najcenniejsz\u0105 pami\u0105tk\u0119, jak gdyby w tej zasuszonej krwi swojego dziecka widzia\u0142a jego samego. To tylko nik\u0142e podobie\u0144stwo tego, co uczyni\u0142 Chrystus. W dzie\u0144 przed swoj\u0105 \u015bmierci\u0105 Syn Bo\u017cy&hellip;<\/p>\n<p> <a class=\"more-link\" href=\"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=23713\">Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":{"0":"post-23713","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-artykuly"},"brizy_media":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23713","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=23713"}],"version-history":[{"count":2,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23713\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":23726,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/23713\/revisions\/23726"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=23713"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=23713"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=23713"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}