XX Niedziela okresu zwyk\u0142ego<\/p>\n
Tekst Ewangelii (Mt\u00a015,21-28):\u00a0Potem Jezus odszed\u0142 stamt\u0105d i pod\u0105\u017cy\u0142 w stron\u0119 Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszed\u0142szy z tamtych okolic, wo\u0142a\u0142a: \u00abUlituj si\u0119 nade mn\u0105, Panie, Synu Dawida! Moja c\u00f3rka jest ci\u0119\u017cko dr\u0119czona przez z\u0142ego ducha\u00bb. Lecz On nie odezwa\u0142 si\u0119 do niej ani s\u0142owem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: \u00abOdpraw j\u0105, bo krzyczy za nami!\u00bb Lecz On odpowiedzia\u0142: \u00abJestem pos\u0142any tylko do owiec, kt\u00f3re pogin\u0119\u0142y z domu Izraela\u00bb. A ona przysz\u0142a, upad\u0142a przed Nim i prosi\u0142a: \u00abPanie, dopom\u00f3\u017c mi!\u00bb On jednak odpar\u0142: \u00abNiedobrze jest zabra\u0107 chleb dzieciom a rzuci\u0107 psom\u00bb. A ona odrzek\u0142a: \u00abTak, Panie, lecz i szczeni\u0119ta jedz\u0105 z okruszyn, kt\u00f3re spadaj\u0105 ze sto\u0142\u00f3w ich pan\u00f3w\u00bb. Wtedy Jezus jej odpowiedzia\u0142: \u00abO niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci si\u0119 stanie, jak chcesz!\u00bb Od tej chwili jej c\u00f3rka by\u0142a zdrowa.<\/p>\n
\u00abTak, Panie, lecz i szczeni\u0119ta jedz\u0105 z okruszyn, kt\u00f3re spadaj\u0105 ze sto\u0142\u00f3w ich pan\u00f3w\u00bb<\/p>\n
Dzisiaj rozwa\u017camy scen\u0119 z kobiet\u0105 kananejsk\u0105: pogank\u0105, nie Izraelitk\u0105, kt\u00f3rej c\u00f3rka jest bardzo chora, op\u0119tana przez z\u0142e duchy. Kobieta s\u0142ysza\u0142a o Jezusie, wychodzi mu na spotkanie i krzyczy w Jego stron\u0119: \u00abUlituj si\u0119 nade mn\u0105, Panie, Synu Dawida! Moja c\u00f3rka jest ci\u0119\u017cko dr\u0119czona przez z\u0142ego ducha\u00bb (Mt 15,22). O nic Go nie prosi, a jedynie m\u00f3wi Mu o tocz\u0105cej jej c\u00f3rk\u0119 chorobie, ufaj\u0105c i\u017c Jezus przyst\u0105pi do dzia\u0142ania.<\/p>\n
Jezus \u201cudaje g\u0142uchego\u201d. Dlaczego? Mo\u017ce dlatego, \u017ce ujrza\u0142 wiar\u0119 owej kobiety i pragn\u0105\u0142 j\u0105 pog\u0142\u0119bi\u0107. Kobieta nie przestaje b\u0142aga\u0107, do tego stopnia, \u017ce uczniowie prosz\u0105 Jezusa, by j\u0105 odprawi\u0142. Wiara tej kobiety uwidacznia si\u0119, przede wszystkim, w jej pokornej uporczywo\u015bci, podkre\u015blanej przez s\u0142owa uczni\u00f3w: \u00abOdpraw j\u0105, bo krzyczy za nami!\u00bb (Mt 15,23).<\/p>\n
Kobieta nie przestaje b\u0142aga\u0107; nie rezygnuje. Milczenie Jezusa t\u0142umaczy si\u0119 tym, \u017ce przyby\u0142 tu tylko dla domu Izraela. A przecie\u017c, po zmartwychwstaniu, powie swym uczniom: \u00abId\u017acie na ca\u0142y \u015bwiat i g\u0142o\u015bcie Ewangeli\u0119 wszelkiemu stworzeniu!\u00bb (Mk 16,15).<\/p>\n
To milczenie Boga czasem nas trapi. Ile\u017c to razy uskar\u017cali\u015bmy si\u0119 na to milczenie? Ale kananejka pada na kolana. To postawa adoracji. Jezus odpowiada jej, \u017ce nie jest dobrze zabiera\u0107 chleb dzieciom, by rzuci\u0107 go psom. Kobieta odpowiada mu: \u00abTak, Panie, lecz i szczeni\u0119ta jedz\u0105 z okruszyn, kt\u00f3re spadaj\u0105 ze sto\u0142\u00f3w ich pan\u00f3w\u00bb (Mt 15,26-27).<\/p>\n
Rozgarni\u0119ta kobieta. Nie obra\u017ca si\u0119, nie pyskuje, tylko przyznaje Mu racj\u0119. \u201cTak, Panie\u201d. Ale udaje jej si\u0119 przeci\u0105gn\u0105\u0107 Go na swoj\u0105 stron\u0119. Tak jakby mu powiedzia\u0142a: – Jestem jak pies, ale pies jest pod opiek\u0105 swego pana.<\/p>\n
Kananejka daje nam wspania\u0142\u0105 lekcj\u0119: przyznaje racj\u0119 Panu, kt\u00f3ry zawsze ma racj\u0119. \u2013 Nie upieraj sie przy swoich racjach, kiedy staniesz przed Panem. Nigdy nie narzekaj, a je\u015bli ju\u017c ponarzekasz, to na koniec powiedz: \u00abPanie, b\u0105d\u017a wola Twoja\u00bb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
XX Niedziela okresu zwyk\u0142ego Tekst Ewangelii (Mt\u00a015,21-28):\u00a0Potem Jezus odszed\u0142 stamt\u0105d i pod\u0105\u017cy\u0142 w stron\u0119 Tyru i Sydonu. A oto kobieta kananejska, wyszed\u0142szy z tamtych okolic, wo\u0142a\u0142a: \u00abUlituj si\u0119 nade mn\u0105, Panie, Synu Dawida! Moja c\u00f3rka jest ci\u0119\u017cko dr\u0119czona przez z\u0142ego ducha\u00bb. Lecz On nie odezwa\u0142 si\u0119 do niej ani s\u0142owem. Na to podeszli Jego uczniowie i prosili Go: \u00abOdpraw j\u0105, bo krzyczy za nami!\u00bb Lecz On odpowiedzia\u0142: \u00abJestem pos\u0142any tylko do owiec, kt\u00f3re pogin\u0119\u0142y z domu Izraela\u00bb. A ona przysz\u0142a, upad\u0142a przed Nim i prosi\u0142a: \u00abPanie, dopom\u00f3\u017c mi!\u00bb On jednak odpar\u0142: \u00abNiedobrze jest zabra\u0107 chleb dzieciom a rzuci\u0107 psom\u00bb. A ona odrzek\u0142a: \u00abTak, Panie, lecz i szczeni\u0119ta jedz\u0105 z okruszyn, kt\u00f3re spadaj\u0105 ze sto\u0142\u00f3w ich pan\u00f3w\u00bb. Wtedy Jezus jej odpowiedzia\u0142: \u00abO niewiasto wielka jest twoja wiara; niech ci si\u0119 stanie, jak chcesz!\u00bb Od tej chwili jej c\u00f3rka by\u0142a zdrowa. \u00abTak, Panie, lecz i szczeni\u0119ta jedz\u0105 z okruszyn, kt\u00f3re spadaj\u0105 ze…<\/p>\n