{"id":25013,"date":"2023-09-23T13:40:25","date_gmt":"2023-09-23T11:40:25","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=25013"},"modified":"2023-09-23T13:42:34","modified_gmt":"2023-09-23T11:42:34","slug":"zaproszeni-do-winnicy","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=25013","title":{"rendered":"Zaproszeni do\u00a0winnicy"},"content":{"rendered":"

Tekst Ewangelii (Mt\u00a020,1-16):\u00a0<\/strong>Albowiem kr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, kt\u00f3ry wyszed\u0142 wczesnym rankiem, aby naj\u0105\u0107 robotnik\u00f3w do swej winnicy. Um\u00f3wi\u0142 si\u0119 z robotnikami o denara za dzie\u0144 i pos\u0142a\u0142 ich do winnicy. Gdy wyszed\u0142 oko\u0142o godziny trzeciej, zobaczy\u0142 innych, stoj\u0105cych na rynku bezczynnie, i rzek\u0142 do nich: „Id\u017acie i wy do mojej winnicy, a co b\u0119dzie s\u0142uszne, dam wam”. Oni poszli.<\/p>\n

Wyszed\u0142szy ponownie oko\u0142o godziny sz\u00f3stej i dziewi\u0105tej, tak samo uczyni\u0142. Gdy wyszed\u0142 oko\u0142o godziny jedenastej, spotka\u0142 innych stoj\u0105cych i zapyta\u0142 ich: „Czemu tu stoicie ca\u0142y dzie\u0144 bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie naj\u0105\u0142”. Rzek\u0142 im: „Id\u017acie i wy do winnicy!”<\/p>\n

A gdy nadszed\u0142 wiecz\u00f3r, rzek\u0142 w\u0142a\u015bciciel winnicy do swego rz\u0105dcy: „Zwo\u0142aj robotnik\u00f3w i wyp\u0142a\u0107 im nale\u017cno\u015b\u0107, pocz\u0105wszy od ostatnich a\u017c do pierwszych!” Przyszli naj\u0119ci oko\u0142o jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy wi\u0119c przyszli pierwsi, my\u015bleli, \u017ce wi\u0119cej dostan\u0105; lecz i oni otrzymali po denarze. Wzi\u0105wszy go, szemrali przeciw gospodarzowi, m\u00f3wi\u0105c: „Ci ostatni jedn\u0105 godzin\u0119 pracowali, a zr\u00f3wna\u0142e\u015b ich z nami, kt\u00f3rzy\u015bmy znosili ci\u0119\u017car dnia i spiekoty”. Na to odrzek\u0142 jednemu z nich: „Przyjacielu, nie czyni\u0119 ci krzywdy; czy nie o denara um\u00f3wi\u0142e\u015b si\u0119 ze mn\u0105? We\u017a, co twoje i odejd\u017a! Chc\u0119 te\u017c i temu ostatniemu da\u0107 tak samo jak tobie. Czy mi nie wolno uczyni\u0107 ze swoim, co chc\u0119? Czy na to z\u0142ym okiem patrzysz, \u017ce ja jestem dobry?” Tak ostatni b\u0119d\u0105 pierwszymi, a pierwsi ostatnimi\u00bb<\/p>\n

Przypowie\u015b\u0107 o \u201erobotnikach w winnicy\u201d szokuje tak chrze\u015bcijan jak r\u00f3wnie\u017c niechrze\u015bcijan.<\/p>\n

Mo\u017ce by\u0107 niezrozumia\u0142a. Nasuwa si\u0119 pytanie, czy nie jest to przyk\u0142ad niesprawiedliwo\u015bci. Robotnik, aby m\u00f3g\u0142 \u017cy\u0107 godnie, powinien otrzyma\u0107 s\u0142uszn\u0105 i sprawiedliw\u0105 zap\u0142at\u0119, za dobrze wykonan\u0105 prac\u0119. Powinien otrzyma\u0107 s\u0142uszne wynagrodzenie za rodzaj wykonywanej pracy, za jako\u015b\u0107 wykonywania, a tak\u017ce stosownie do czasu pracy. Cz\u0119sto robotnik walczy o sprawiedliwo\u015b\u0107 i ma racj\u0119, bo to jest jego obowi\u0105zkiem.<\/p>\n

Gospodarz \u2013 B\u00f3g \u2013 Stw\u00f3rca \u2013 powo\u0142uje ka\u017cdego cz\u0142owieka do swojej winnicy, aby pracowa\u0142 i \u201eczyni\u0142 sobie ziemi\u0119 poddan\u0105\u201d. Ka\u017cdemu wyznaczy\u0142 jakie\u015b stanowisko pracy, ka\u017cdemu wyznaczy\u0142 indywidualne cele i zadania.<\/p>\n

Tych zda\u0144 jest wiele, gdy\u017c Kr\u00f3lestwo Bo\u017ce na ziemi jest tak rozleg\u0142e jak ca\u0142y \u015bwiat. I wiele jest w nim do zrobienia na r\u00f3\u017cnych odcinkach: w rodzinie, w miejscu pracy, w kontaktach mi\u0119dzyludzkich, w \u017cyciu \u015bci\u015ble osobistym i spo\u0142ecznym.<\/p>\n

Zap\u0142ata um\u00f3wiona jest jednak dla wszystkich \u2013 za jednego denara\u00a0\u2013\u00a0to znaczy dla wszystkich, kt\u00f3rzy skorzystaj\u0105 z zaproszenia Gospodarza za cen\u0119 obcowania z Bogiem w jego Kr\u00f3lestwie.<\/p>\n

Ludzie przychodz\u0105 do owej winnicy o r\u00f3\u017cnych godzinach swojego \u017cycia. Jedni pracuj\u0105 dla Kr\u00f3lestwa Bo\u017cego od wczesnego ranka \u2013 od m\u0142odo\u015bci \u2013 jak chocia\u017cby wczorajszy \u015bw. Stanis\u0142aw Kostka. Inni m\u0142odo\u015b\u0107 marnuj\u0105. Byli wprawdzie zaproszeni do Winnicy Pa\u0144skiej, ale p\u00f3\u017aniej du\u017co w tym opowiadaniu ewangelicznym pojawi\u0142o si\u0119 element\u00f3w typowo polskich. Ten \u201es\u0142omiany zapa\u0142\u201d i to: \u201eId\u0119 panie, do winnicy pracowa\u0107\u201d \u2013 I Komunia \u015aw., \u015blub w ko\u015bciele, jubileusze, uroczysto\u015bci i \u015bwi\u0119ta\u2026 a potem?<\/p>\n

Jest co\u015b, co mo\u017cna nazwa\u0107 i uporem. Nie chc\u0119, nie p\u00f3jd\u0119. Mo\u017ce kiedy\u015b po namy\u015ble \u2013 jeszcze spr\u00f3buj\u0119, mo\u017ce dopiero o 9 godzinie, a mo\u017ce pod wiecz\u00f3r? Tylko, czy nawet u schy\u0142ku naszego \u017cycia mo\u017cemy powiedzie\u0107, \u017ce ka\u017cda nasza my\u015bl, ka\u017cde s\u0142owo, ka\u017cdy czyn pozostaj\u0105 w zgodzie z my\u015bl\u0105 z wol\u0105 i z planem W\u0142a\u015bciciela Winnicy?<\/p>\n

W winnicy Pana (w Ko\u015bciele) mo\u017cna przebywa\u0107 \u2013 jak kto\u015b napisa\u0142 \u2013 i mo\u017cna pracowa\u0107. Nigdzie nie ma tyle wspania\u0142ych okazji, \u017ceby sobie poprzebywa\u0107. Mamy wielkie wsp\u00f3lnoty, podzielone funkcje, mi\u0142osierdzie w s\u0142owach, delikatno\u015b\u0107 w rozliczaniu, mistrzowskie wzory pozor\u00f3w, wznios\u0142e okre\u015blenia, kt\u00f3rymi wszystko mo\u017cna os\u0142oni\u0107.<\/p>\n

Od samego pocz\u0105tku mamy w ko\u015bciele tych co pracuj\u0105, kt\u00f3rzy s\u0105 gotowi podj\u0105\u0107 si\u0119 zada\u0144 odpowiedzialnych, i tych drugich.<\/p>\n

. Nie, niewa\u017cne, kt\u00f3ra akurat godzina, dobrze, \u017ce s\u0105 w winnicy.<\/p>\n

Gospodarz winnicy \u2013 daj\u0105c wszystkim jednakow\u0105 zap\u0142at\u0119 \u2013 tym samym da\u0142 pos\u0142anie Ko\u015bcio\u0142owi \u2013 aby by\u0142 tam gdzie trzeba wybra\u0107 Boga.<\/p>\n

Obietnica zosta\u0142a spe\u0142niona, zobowi\u0105zania dotrzymane. Kto wie, czy nie jest to przypowie\u015b\u0107 o dziejach ludzko\u015bci, o ludziach ka\u017cdego czasu, o ka\u017cdym z nas z osobna. I o zap\u0142acie. O tym, \u017ce niekt\u00f3rzy z nas przychodz\u0105 wcze\u015bnie, pracuj\u0105 wiernie i u kra\u0144ca dni maj\u0105 za sob\u0105 wiele dzie\u0142 dobrych \u2013 a mniemali, \u017ce wi\u0119cej otrzymaj\u0105. Inni za\u015b r\u0119ce prawie puste, a mo\u017ce tylko \u017cal. A jednak zap\u0142ata mo\u017ce by\u0107 taka sama. Mog\u0142aby to by\u0107 opowie\u015b\u0107 o tym, \u017ce \u0142otr, kt\u00f3ry na krzy\u017cu umierania ledwie zd\u0105\u017cy\u0142 wyzna\u0107 i zaufa\u0107 \u2013 otrzyma\u0107 mo\u017ce to samo co \u015bwi\u0119ty: wszystko.<\/p>\n

Jest to tak\u017ce przypowie\u015b\u0107 o Bogu i Jego sprawiedliwo\u015bci, kt\u00f3ra nie jest jak sprawiedliwo\u015b\u0107 cz\u0142owieka. \u201eAlbowiem my\u015bli moje nie s\u0105 my\u015blami waszymi, ani drogi wasze drogami moimi m\u00f3wi Pan\u201d.<\/p>\n

S\u0142owo Bo\u017ce dzisiejszej liturgii przypomina nam zapomniany temat o dobroci Boga. Ta dobro\u0107 Boga wobec cz\u0142owieka objawi\u0142a si\u0119 ju\u017c w stworzeniu \u015bwiata: \u201eChwalcie Pana, bo jest dobry\u201d (1 Kor 16,34). W spos\u00f3b szczeg\u00f3lny dobro\u0107 Boga objawi\u0142a si\u0119 w przebaczeniu. Dobro\u0107 Ojca nie mierzy si\u0119 miar\u0105 zas\u0142ug lecz miar\u0105 dobroci i szczodrobliwo\u015bci. B\u00f3g jest nieograniczon\u0105 dobroci\u0105, kt\u00f3ra si\u0119 udziela ludziom.<\/p>\n

Nagroda jaka nas czeka, b\u0119dzie mia\u0142a \u017ar\u00f3d\u0142o w dobroci. Nagroda jest \u0142ask\u0105. \u015aw. Pawe\u0142 wprost stwierdza w li\u015bcie do Efezjan, \u017ce zbawienie grzesznik\u00f3w (\u017byd\u00f3w i pogan) dokona\u0142o si\u0119 dzi\u0119ki dobroci Boga objawionej w Chrystusie. \u201eA B\u00f3g b\u0119d\u0105c bogaty w mi\u0142osierdzie, przez wielk\u0105 sw\u0105 mi\u0142o\u015b\u0107, jak\u0105 nas umi\u0142owa\u0142, i to nas umar\u0142ych na skutek wyst\u0119pk\u00f3w, razem z Chrystusem przywr\u00f3ci\u0142 do \u017cycia\u2026\u201d (Ef 2,4-7).<\/p>\n

Dobro\u0107 Bo\u017ca postawiona jest na tym samym poziomie, co mi\u0142osierdzie, mi\u0142o\u015b\u0107, \u0142aska. Zostali\u015bmy zbawieni, dzi\u0119ki dobroci Boga, objawionej w Chrystusie.<\/p>\n

Nasz Pan ma sw\u00f3j spos\u00f3b dzia\u0142ania. On celnik\u00f3w i nierz\u0105dnice przygarnia nie za wszystkich, a najbardziej za tych sp\u00f3\u017anionych sk\u0142ada Samego Siebie w nieustaj\u0105cej Ofierze.<\/p>\n

Zanim ich os\u0105dzi \u2013 daje im wielkie szanse. Tylko pod tym warunkiem nawet ostatni mog\u0105 sta\u0107 si\u0119 pierwszymi.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Tekst Ewangelii (Mt\u00a020,1-16):\u00a0Albowiem kr\u00f3lestwo niebieskie podobne jest do gospodarza, kt\u00f3ry wyszed\u0142 wczesnym rankiem, aby naj\u0105\u0107 robotnik\u00f3w do swej winnicy. Um\u00f3wi\u0142 si\u0119 z robotnikami o denara za dzie\u0144 i pos\u0142a\u0142 ich do winnicy. Gdy wyszed\u0142 oko\u0142o godziny trzeciej, zobaczy\u0142 innych, stoj\u0105cych na rynku bezczynnie, i rzek\u0142 do nich: „Id\u017acie i wy do mojej winnicy, a co b\u0119dzie s\u0142uszne, dam wam”. Oni poszli. Wyszed\u0142szy ponownie oko\u0142o godziny sz\u00f3stej i dziewi\u0105tej, tak samo uczyni\u0142. Gdy wyszed\u0142 oko\u0142o godziny jedenastej, spotka\u0142 innych stoj\u0105cych i zapyta\u0142 ich: „Czemu tu stoicie ca\u0142y dzie\u0144 bezczynnie?” Odpowiedzieli mu: „Bo nas nikt nie naj\u0105\u0142”. Rzek\u0142 im: „Id\u017acie i wy do winnicy!” A gdy nadszed\u0142 wiecz\u00f3r, rzek\u0142 w\u0142a\u015bciciel winnicy do swego rz\u0105dcy: „Zwo\u0142aj robotnik\u00f3w i wyp\u0142a\u0107 im nale\u017cno\u015b\u0107, pocz\u0105wszy od ostatnich a\u017c do pierwszych!” Przyszli naj\u0119ci oko\u0142o jedenastej godziny i otrzymali po denarze. Gdy wi\u0119c przyszli pierwsi, my\u015bleli, \u017ce wi\u0119cej dostan\u0105; lecz i oni otrzymali po denarze. Wzi\u0105wszy go, szemrali…<\/p>\n

Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":{"0":"post-25013","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-artykuly"},"brizy_media":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25013","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=25013"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25013\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":25016,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/25013\/revisions\/25016"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=25013"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=25013"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=25013"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}