33 Niedziela zwyk\u0142a Rok A<\/b><\/p>\n
Jezus opowiedzia\u0142 swoim uczniom t\u0119 przypowie\u015b\u0107: \u201ePewien cz\u0142owiek, maj\u0105c si\u0119 uda\u0107 w podr\u00f3\u017c, przywo\u0142a\u0142 swoje s\u0142ugi i przekaza\u0142 im sw\u00f3j maj\u0105tek. Jednemu da\u0142 pi\u0119\u0107 talent\u00f3w, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, ka\u017cdemu wed\u0142ug jego zdolno\u015bci i odjecha\u0142. Zaraz ten, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 pi\u0119\u0107 talent\u00f3w, poszed\u0142, pu\u015bci\u0142 je w obr\u00f3t i zyska\u0142 drugie pi\u0119\u0107. Tak samo i ten, kt\u00f3ry dwa otrzyma\u0142; on r\u00f3wnie\u017c zyska\u0142 drugie dwa. Ten za\u015b, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 jeden, poszed\u0142 i rozkopawszy ziemi\u0119, ukry\u0142 pieni\u0105dze swego pana. Po d\u0142u\u017cszym czasie powr\u00f3ci\u0142 pan owych s\u0142ug i zacz\u0105\u0142 rozlicza\u0107 si\u0119 z nimi. W\u00f3wczas przyszed\u0142 ten, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 pi\u0119\u0107 talent\u00f3w. Przyni\u00f3s\u0142 drugie pi\u0119\u0107 i rzek\u0142:\u00bb Panie, przekaza\u0142e\u015b mi pi\u0119\u0107 talent\u00f3w, oto drugie pi\u0119\u0107 talent\u00f3w zyska\u0142em\u00ab. Rzek\u0142 mu pan:\u00bb Dobrze, s\u0142ugo dobry i wierny. By\u0142e\u015b wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma ci\u0119 postawi\u0119: wejd\u017a do rado\u015bci twego pana \u00ab. Przyszed\u0142 r\u00f3wnie\u017c i ten, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 dwa talenty, m\u00f3wi\u0105c :\u00bbPanie, przekaza\u0142e\u015b mi dwa talenty, oto drugie dwa talenty zyska\u0142em\u00ab. Rzek\u0142 mu pan: \u00bbDobrze, s\u0142ugo dobry i wierny. By\u0142e\u015b wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma ci\u0119 postawi\u0119; wejd\u017a do rado\u015bci twego pana \u00ab.\u00a0Przyszed\u0142 i ten, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 jeden talent, i rzek\u0142: \u00bbPanie, wiedzia\u0142em, \u017ce\u015b jest cz\u0142owiek twardy: chcesz \u017c\u0105\u0107 tam, gdzie nie posia\u0142e\u015b, i zbiera\u0107 tam, gdzie\u015b nie rozsypa\u0142. Boj\u0105c si\u0119 wi\u0119c, poszed\u0142em i ukry\u0142em tw\u00f3j talent w ziemi. Oto masz swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107 \u00ab.\u00a0Odrzek\u0142 mu pan jego: \u00bbS\u0142ugo z\u0142y i gnu\u015bny! Wiedzia\u0142e\u015b, \u017ce chc\u0119 \u017c\u0105\u0107 tam, gdzie nie posia\u0142em, i zbiera\u0107 tam, gdziem nie rozsypa\u0142. Powiniene\u015b wi\u0119c by\u0142 odda\u0107 moje pieni\u0105dze bankierom, a ja po powrocie by\u0142bym z zyskiem odebra\u0142 swoj\u0105 w\u0142asno\u015b\u0107. Dlatego odbierzcie mu ten talent, a dajcie temu, kt\u00f3ry ma dziesi\u0119\u0107 talent\u00f3w. Ka\u017cdemu bowiem, kto ma, b\u0119dzie dodane, tak \u017ce nadmiar mie\u0107 b\u0119dzie. Temu za\u015b, kto nie ma, zabior\u0105 nawet to, co ma. A s\u0142ug\u0119 nieu\u017cytecznego wyrzu\u0107cie na zewn\u0105trz w ciemno\u015bci; tam b\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w\u00ab\u201d (Mt 25,14-30).<\/p>\n
ROZWIJANIE TALENTU<\/b><\/p>\n
\u201eCzego chcesz od nas, Panie, za Twe hojne dary?\u201d \u2013 pyta poeta Jan Kochanowski. Odpowied\u017a na to pytanie znajdziemy w przypowie\u015bci o talentach. W czasach staro\u017cytnych s\u0142owo \u201etalent\u201d mia\u0142o inne znaczenie ni\u017c dzisiaj. Talent by\u0142 jednostk\u0105 wagi. I wynosi\u0142, w zale\u017cno\u015bci od wieku i miejsca 34 \u00a0lub 43 kilogram\u00f3w. St\u0105d te\u017c talent srebra by\u0142 ogromn\u0105 sum\u0105. W czasach Jezusa r\u00f3wna\u0142o si\u0119 to wynagrodzeniu za pi\u0119tna\u015bcie lat pracy.<\/p>\n
Przypowie\u015b\u0107 o talentach ma wymow\u0119 g\u0142\u0119bsz\u0105 ani\u017celi tylko wymiar materialny, chocia\u017c i ten brany jest pod uwag\u0119. Jest to przypowie\u015b\u0107 o cz\u0142owieku w jego najpe\u0142niejszym wymiarze; duchowym i materialnym.<\/p>\n
Otrzymujemy od Boga wiele dar\u00f3w, niekt\u00f3re z nich nazywamy talentami; talent muzyczny, talent malarski, utalentowany ekonomista itd. Nie m\u00f3wimy jednak, \u017ce kto\u015b ma talent zdrowia, talent macierzy\u0144stwa czy talent wiary. Chocia\u017c nie m\u00f3wimy, to jednak przypowie\u015b\u0107 o talentach jest tak\u017ce o tych warto\u015bciach.<\/p>\n
B\u00f3g chce, by\u015bmy dobrze wykorzystali i rozwin\u0119li swoje talenty, odnosz\u0105ce si\u0119 zar\u00f3wno do sfery materialnej jak i duchowej. Wed\u0142ug Ewangelii najwa\u017cniejsz\u0105 z tych wszystkich warto\u015bci jest wiara. To ona decyduje o kszta\u0142cie naszej relacji z Bogiem. Ta za\u015b relacja ma zasadniczy wp\u0142yw na rozw\u00f3j i wykorzystanie wszystkich innych talent\u00f3w powierzonych nam przez Stw\u00f3rc\u0119.<\/p>\n
A zatem przypowie\u015b\u0107 ta niesie pytanie; \u201eCo zrobi\u0142em ze swoj\u0105 wiar\u0105 w Boga?\u201d Mo\u017ce zosta\u0142o tylko blade wspomnienie uroczysto\u015bci pierwszokomunijnej. Strz\u0119py tradycji religijnej, kt\u00f3re nie maj\u0105 \u017cadnego wp\u0142ywu na nasze \u017cycie. Nie post\u0105pili\u015bmy w rozwoju wiary ani kroku do przodu. Podobni jeste\u015bmy do nieu\u017cytecznego s\u0142ugi, kt\u00f3rego pan ka\u017ce wrzuci\u0107 w ciemno\u015b\u0107, gdzie b\u0119dzie p\u0142acz i zgrzytanie z\u0119b\u00f3w. Do tej sytuacji pasuj\u0105 s\u0142owa z \u201eWesela\u201d Wyspia\u0144skiego: \u201eMia\u0142e\u015b chamie z\u0142oty r\u00f3g, a osta\u0142 ci si\u0119 jeno sznur\u201d.<\/p>\n
Pewnego razu artysta Dante Gabriel Rossetti zosta\u0142 zatrzymany przez starszego m\u0119\u017cczyzn\u0119, kt\u00f3ry mia\u0142 ze sob\u0105 kilka obraz\u00f3w i chcia\u0142, aby Dante oceni\u0142 je, jak i te\u017c wyda\u0142 opini\u0119, co do talentu autora tych obraz\u00f3w. Rossetti obejrza\u0142 je dok\u0142adnie. Po kilku pierwszych, artysta zauwa\u017cy\u0142, \u017ce te obrazy s\u0105 bez warto\u015bci, a ich autor nie ma talentu. Dante, b\u0119d\u0105c cz\u0142owiekiem delikatnym nie chcia\u0142 zrani\u0107 starszego cz\u0142owieka, dlatego ogl\u0119dnie powiedzia\u0142, \u017ce obrazy nie maja wielkiej warto\u015bci, ale ich autor ma odrobin\u0119 talentu. By\u0142o mu przykro, ale nie m\u00f3g\u0142 ok\u0142amywa\u0107. Taka ocena zmartwi\u0142a starszego cz\u0142owieka, ale wygl\u0105da\u0142o, \u017ce spodziewa\u0142 si\u0119 jej. Nast\u0119pnie, przepraszaj\u0105c Rossettiego, \u017ce zabiera mu czas, zapyta\u0142 czy artysta m\u00f3g\u0142by oceni\u0107 obrazy m\u0142odego studenta. Dante spojrza\u0142 na nie, wyra\u017anie si\u0119 o\u017cywi\u0142 i z entuzjazmem powiedzia\u0142: \u201eTe s\u0105 bardzo dobre. Ten m\u0142ody student ma wielki talent. Trzeba mu udzieli\u0107 wszelkiej pomocy, aby rozwija\u0142 sw\u00f3j talent. Ma on wspania\u0142\u0105 przysz\u0142o\u015b\u0107, je\u015bli b\u0119dzie ci\u0119\u017cko i wytrwale pracowa\u0142\u201d. Rossetti zauwa\u017cy\u0142 wielkie poruszenie starszego cz\u0142owieka i zapyta\u0142:, \u201eKto jest tym m\u0142odym utalentowanym artyst\u0105? Tw\u00f3j syn?\u201d \u201eNie\u201d- odpowiedzia\u0142 smutno starszy m\u0119\u017cczyzna. \u201eTo jestem ja sprzed czterdziestu lat. Gdybym wtedy us\u0142ysza\u0142 te pochwa\u0142\u0119 nie zmarnowa\u0142bym swego talentu, nie poda\u0142bym si\u0119 tak \u0142atwo\u201d.<\/p>\n
Zazdro\u015b\u0107 najcz\u0119\u015bciej knebluje usta, gdy trzeba kogo\u015b pochwali\u0107 za zdolno\u015bci i autentyczny sukces. Niedocenianie cz\u0142owieka staje si\u0119 nieraz powodem zmarnowania talentu. Bywaj\u0105 tacy przez usta, kt\u00f3rych nie przejdzie \u017cadna pochwa\u0142a, i zdaje si\u0119, \u017ce gdyby wypowiadali pochwa\u0142\u0119 bli\u017aniego mogliby si\u0119 zazdro\u015bci\u0105 zad\u0142awi\u0107. Zazdro\u015b\u0107 otwiera tak\u017ce szeroko usta, aby deprecjonowa\u0107 wszelkie osi\u0105gni\u0119cia bli\u017aniego. Dopatruje si\u0119 we wszystkim z\u0142ych intencji. Nie wiem jak to jest w innych grupach etnicznych, ale w polskiej mo\u017ce by\u0107 tak, \u017ce kominiarz zazdro\u015bci proboszczowi, \u017ce ten zosta\u0142 pra\u0142atem. Ilu jest ludzi zniech\u0119conych, zrezygnowanych tylko, dlatego, \u017ce ich dotkn\u0119\u0142a ludzka zazdro\u015b\u0107.<\/p>\n
A zatem przypowie\u015b\u0107 o talentach jest wezwaniem do rozwijania w\u0142asnych talent\u00f3w, jak i te\u017c odpowiedzialno\u015bci za rozw\u00f3j talent\u00f3w naszych bli\u017anich .<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
33 Niedziela zwyk\u0142a Rok A Jezus opowiedzia\u0142 swoim uczniom t\u0119 przypowie\u015b\u0107: \u201ePewien cz\u0142owiek, maj\u0105c si\u0119 uda\u0107 w podr\u00f3\u017c, przywo\u0142a\u0142 swoje s\u0142ugi i przekaza\u0142 im sw\u00f3j maj\u0105tek. Jednemu da\u0142 pi\u0119\u0107 talent\u00f3w, drugiemu dwa, trzeciemu jeden, ka\u017cdemu wed\u0142ug jego zdolno\u015bci i odjecha\u0142. Zaraz ten, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 pi\u0119\u0107 talent\u00f3w, poszed\u0142, pu\u015bci\u0142 je w obr\u00f3t i zyska\u0142 drugie pi\u0119\u0107. Tak samo i ten, kt\u00f3ry dwa otrzyma\u0142; on r\u00f3wnie\u017c zyska\u0142 drugie dwa. Ten za\u015b, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 jeden, poszed\u0142 i rozkopawszy ziemi\u0119, ukry\u0142 pieni\u0105dze swego pana. Po d\u0142u\u017cszym czasie powr\u00f3ci\u0142 pan owych s\u0142ug i zacz\u0105\u0142 rozlicza\u0107 si\u0119 z nimi. W\u00f3wczas przyszed\u0142 ten, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 pi\u0119\u0107 talent\u00f3w. Przyni\u00f3s\u0142 drugie pi\u0119\u0107 i rzek\u0142:\u00bb Panie, przekaza\u0142e\u015b mi pi\u0119\u0107 talent\u00f3w, oto drugie pi\u0119\u0107 talent\u00f3w zyska\u0142em\u00ab. Rzek\u0142 mu pan:\u00bb Dobrze, s\u0142ugo dobry i wierny. By\u0142e\u015b wierny w niewielu rzeczach, nad wieloma ci\u0119 postawi\u0119: wejd\u017a do rado\u015bci twego pana \u00ab. Przyszed\u0142 r\u00f3wnie\u017c i ten, kt\u00f3ry otrzyma\u0142 dwa talenty, m\u00f3wi\u0105c :\u00bbPanie, przekaza\u0142e\u015b mi…<\/p>\n