Tekst Ewangelii (J\u00a020,1-9):\u00a0A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze by\u0142o ciemno, Maria Magdalena uda\u0142a si\u0119 do grobu i zobaczy\u0142a kamie\u0144 odsuni\u0119ty od grobu. Pobieg\u0142a wi\u0119c i przyby\u0142a do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, kt\u00f3rego Jezus kocha\u0142, i rzek\u0142a do nich: \u00abZabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go po\u0142o\u017cono\u00bb.<\/p>\n
Wyszed\u0142 wi\u0119c Piotr i \u00f3w drugi ucze\u0144 i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz \u00f3w drugi ucze\u0144 wyprzedzi\u0142 Piotra i przyby\u0142 pierwszy do grobu. A kiedy si\u0119 nachyli\u0142, zobaczy\u0142 le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna, jednak\u017ce nie wszed\u0142 do \u015brodka. Nadszed\u0142 potem tak\u017ce Szymon Piotr, id\u0105cy za nim. Wszed\u0142 on do wn\u0119trza grobu i ujrza\u0142 le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna oraz chust\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a na Jego g\u0142owie, le\u017c\u0105c\u0105 nie razem z p\u0142\u00f3tnami, ale oddzielnie zwini\u0119t\u0105 na jednym miejscu. Wtedy wszed\u0142 do wn\u0119trza tak\u017ce i \u00f3w drugi ucze\u0144, kt\u00f3ry przyby\u0142 pierwszy do grobu. Ujrza\u0142 i uwierzy\u0142. Dot\u0105d bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, [kt\u00f3re m\u00f3wi], \u017ce On ma powsta\u0107 z martwych.<\/p>\n
\u00abWtedy wszed\u0142 do wn\u0119trza tak\u017ce i \u00f3w drugi ucze\u0144, kt\u00f3ry przyby\u0142 pierwszy do grobu. Ujrza\u0142 i uwierzy\u0142\u00bb<\/strong><\/p>\n Dzisiaj, jest \u00abdzie\u0144, kt\u00f3ry da\u0142 nam Pan\u00bb, \u015bpiewamy przez ca\u0142y okres paschalny. I rzeczywi\u015bcie to wyra\u017cenie z Psalmy 117 pog\u0142\u0119bia celebracj\u0119 chrze\u015bcija\u0144skiej wiary. Ojciec wskrzesi\u0142 swego Syna Jezusa Chrystusa, Umi\u0142owanego \u2013 tego, w kt\u00f3rym ma upodobanie gdy\u017c umi\u0142owa\u0142 wszystkich, a\u017c po dar \u017cycia z siebie.<\/p>\n Prze\u017cywamy Wielkanoc z wielk\u0105 rado\u015bci\u0105. Chrystus zmartwychwsta\u0142: \u015bwi\u0119tujmy to wydarzenie pe\u0142ni rado\u015bci i mi\u0142o\u015bci. Dzi\u015b Chrystus pokona\u0142 \u015bmier\u0107, grzech, i smutek…i otworzy\u0142 nam drzwi nowego \u017cycia, kt\u00f3re Duch \u015awi\u0119ty ofiarowuje nam z czystej \u0142aski. Niech nikt dzi\u015b nie b\u0119dzie smutny! Chrystus jest naszym Pokojem i nasz\u0105 Droga na zawsze. On dzi\u015b \u00abobjawia w pe\u0142ni cz\u0142owieka samemu cz\u0142owiekowi i okazuje mu najwy\u017csze jego powo\u0142anie\u00bb. (Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II. Gaudium et Spes, 22).<\/p>\n Wielkim znakiem, kt\u00f3ry ukazuje nam dzi\u015b Ewangelia jest pusty gr\u00f3b Jezusa. Ju\u017c nie musimy szuka\u0107 po\u015br\u00f3d umar\u0142ych Tego, kt\u00f3ry \u017cyje, gdy\u017c zmartwychwsta\u0142. A uczniowie, kt\u00f3rzy go potem ujrz\u0105 zmartwychwsta\u0142ego \u2013 to znaczy do\u015bwiadcz\u0105 go realnie podczas cudownego spotkania, zrozumiej\u0105 \u017ce w grobie zosta\u0142a pustka. Pusty gr\u00f3b i ukazywanie si\u0119 Jezusa s\u0105 wielkimi znakami dla wierz\u0105cych. W Ewangelii czytamy, \u017ce \u00abwszed\u0142 do wn\u0119trza tak\u017ce i \u00f3w drugi ucze\u0144, kt\u00f3ry przyby\u0142 pierwszy do grobu. Ujrza\u0142 i uwierzy\u0142\u00bb (J 20,8). Umie\u0107 dostrzec zmys\u0142em wiary, \u017ce ta pustka, a tak\u017ce le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna oraz chusta, kt\u00f3ra by\u0142a na Jego g\u0142owie, le\u017c\u0105c\u0105 nie razem z p\u0142\u00f3tnami, ale oddzielnie zwini\u0119t\u0105 na jednym miejscu s\u0105 ma\u0142ymi znakami paschy Boga, nowego \u017cycia. Mi\u0142o\u015b\u0107 potrafi dostrzec to, czego nie dostrzegaj\u0105 inni, i wystarczaj\u0105 jej ma\u0142e znaki. Ucze\u0144, \u00abkt\u00f3rego Jezus kocha\u0142\u00bb (J 20,2) kierowa\u0142 si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 otrzyma\u0142 od Chrystusa.<\/p>\n \u201cUjrze\u0107 i uwierzy\u0107\u201d uczni\u00f3w musz\u0105 sta\u0107 si\u0119 tak\u017ce i nasze. Odn\u00f3wmy nasz\u0105 wiar\u0119 paschaln\u0105. Niech Chrystus b\u0119dzie we wszystkim naszym Panem. Pozw\u00f3lmy, by jego \u017bycie o\u017cywia\u0142o nasze, odn\u00f3wmy \u0142ask\u0119 chrztu \u015bwi\u0119tego, kt\u00f3ry otrzymali\u015bmy. Stawajmy si\u0119 Jego aposto\u0142ami i uczniami. Kierujmy si\u0119 mi\u0142o\u015bci\u0105 i g\u0142o\u015bmy wszystkim rado\u015b\u0107 p\u0142yn\u0105ca z wiary w Chrystusa. B\u0105d\u017amy pe\u0142nymi nadziei \u015bwiadkami Jego zmartwychwstania.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (J\u00a020,1-9):\u00a0A pierwszego dnia po szabacie, wczesnym rankiem, gdy jeszcze by\u0142o ciemno, Maria Magdalena uda\u0142a si\u0119 do grobu i zobaczy\u0142a kamie\u0144 odsuni\u0119ty od grobu. Pobieg\u0142a wi\u0119c i przyby\u0142a do Szymona Piotra i do drugiego ucznia, kt\u00f3rego Jezus kocha\u0142, i rzek\u0142a do nich: \u00abZabrano Pana z grobu i nie wiemy, gdzie Go po\u0142o\u017cono\u00bb. Wyszed\u0142 wi\u0119c Piotr i \u00f3w drugi ucze\u0144 i szli do grobu. Biegli oni obydwaj razem, lecz \u00f3w drugi ucze\u0144 wyprzedzi\u0142 Piotra i przyby\u0142 pierwszy do grobu. A kiedy si\u0119 nachyli\u0142, zobaczy\u0142 le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna, jednak\u017ce nie wszed\u0142 do \u015brodka. Nadszed\u0142 potem tak\u017ce Szymon Piotr, id\u0105cy za nim. Wszed\u0142 on do wn\u0119trza grobu i ujrza\u0142 le\u017c\u0105ce p\u0142\u00f3tna oraz chust\u0119, kt\u00f3ra by\u0142a na Jego g\u0142owie, le\u017c\u0105c\u0105 nie razem z p\u0142\u00f3tnami, ale oddzielnie zwini\u0119t\u0105 na jednym miejscu. Wtedy wszed\u0142 do wn\u0119trza tak\u017ce i \u00f3w drugi ucze\u0144, kt\u00f3ry przyby\u0142 pierwszy do grobu. Ujrza\u0142 i uwierzy\u0142. Dot\u0105d bowiem nie rozumieli jeszcze Pisma, [kt\u00f3re…<\/p>\n