Tekst Ewangelii (J\u00a020,19-31):\u00a0Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi by\u0142y zamkni\u0119te z obawy przed \u017bydami, przyszed\u0142 Jezus, stan\u0105\u0142 po\u015brodku i rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam!\u00bb. A to powiedziawszy, pokaza\u0142 im r\u0119ce i bok. Uradowali si\u0119 zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam! Jak Ojciec Mnie pos\u0142a\u0142, tak i Ja was posy\u0142am\u00bb. Po tych s\u0142owach tchn\u0105\u0142 na nich i powiedzia\u0142 im: \u00abWe\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego! Kt\u00f3rym odpu\u015bcicie grzechy, s\u0105 im odpuszczone, a kt\u00f3rym zatrzymacie, s\u0105 im zatrzymane\u00bb. Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie by\u0142 razem z nimi, kiedy przyszed\u0142 Jezus. Inni wi\u0119c uczniowie m\u00f3wili do niego: \u00abWidzieli\u015bmy Pana!\u00bb Ale on rzek\u0142 do nich: \u00abJe\u017celi na r\u0119kach Jego nie zobacz\u0119 \u015bladu gwo\u017adzi i nie w\u0142o\u017c\u0119 palca mego w miejsce gwo\u017adzi, i nie w\u0142o\u017c\u0119 r\u0119ki mojej do boku Jego, nie uwierz\u0119\u00bb.A po o\u015bmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewn\u0105trz [domu] i Tomasz z nimi, Jezus przyszed\u0142 mimo drzwi zamkni\u0119tych, stan\u0105\u0142 po\u015brodku i rzek\u0142: \u00abPok\u00f3j wam!\u00bb Nast\u0119pnie rzek\u0142 do Tomasza: \u00abPodnie\u015b tutaj sw\u00f3j palec i zobacz moje r\u0119ce. Podnie\u015b r\u0119k\u0119 i w\u0142\u00f3\u017c [j\u0105] do mego boku, i nie b\u0105d\u017a niedowiarkiem, lecz wierz\u0105cym!\u00bb Tomasz Mu odpowiedzia\u0142: \u00abPan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j!\u00bb Powiedzia\u0142 mu Jezus: \u00abUwierzy\u0142e\u015b dlatego, poniewa\u017c Mnie ujrza\u0142e\u015b? B\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy nie widzieli, a uwierzyli\u00bb.<\/p>\n
I wiele innych znak\u00f3w, kt\u00f3rych nie zapisano w tej ksi\u0105\u017cce, uczyni\u0142 Jezus wobec uczni\u00f3w. Te za\u015b zapisano, aby\u015bcie wierzyli, \u017ce Jezus jest Mesjaszem, Synem Bo\u017cym, i aby\u015bcie wierz\u0105c mieli \u017cycie w imi\u0119 Jego.<\/p>\n
\u00abWe\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego! Kt\u00f3rym odpu\u015bcicie grzechy, s\u0105 im odpuszczone, a kt\u00f3rym zatrzymacie, s\u0105 im zatrzymane\u00bb<\/strong><\/p>\n W Drug\u0105 Niedziel\u0119 Wielkanocy, zamykamy oktaw\u0119 tego okresu liturgicznego. Jest to jedna z dw\u00f3ch oktaw, kt\u00f3ra obok oktawy Bo\u017cego Narodzenia, pozosta\u0142y po odnowieniu przez Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II. Przez osiem dni rozwa\u017camy ten sam cud i zag\u0142\u0119biamy si\u0119 w jego sens dzi\u0119ki \u015bwiat\u0142u Ducha \u015awi\u0119tego.<\/p>\n Z woli Papie\u017ca Jana Paw\u0142a II, niedziel\u0119 t\u0119 nazywamy Niedziel\u0105 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. Chodzi o co\u015b znacznie wi\u0119cej ni\u017c jednorazowe po\u015bwi\u0119cenie. Jak wyja\u015bnia\u0142 Ojciec \u015awi\u0119ty w swojej encyklice Dives in misericordia, Bo\u017ce Mi\u0142osierdzie jest objawieniem si\u0119 Bo\u017cej mi\u0142o\u015bci w historii zranionej przez grzech. \u201cMisericordia\u201d pochodzi od dw\u00f3ch s\u0142\u00f3w: \u201cMiseria\u201d i \u201cCor\u201d. B\u00f3g wierny swoim zamys\u0142om sk\u0142ada w swym Ojcowskim sercu nasz\u0105 n\u0119dzn\u0105 sytuacj\u0119 wywo\u0142an\u0105 przez grzech. Umar\u0142y i zmartywchwsta\u0142y Chrystus jest najwy\u017cszym przejawem i dzia\u0142aniem Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. \u00abTak bowiem B\u00f3g umi\u0142owa\u0142 \u015bwiat, \u017ce Syna swego Jednorodzonego da\u0142\u00bb , aby\u015bmy byli zbawieni. \u00abPo\u015bwi\u0119ci\u0142 Syna by odkupi\u0107 niewolnika\u00bb, tak g\u0142osili\u015bmy w Or\u0119dziu Wigilii Paschalnej. I po zmartwychwstaniu ustanowi\u0142 Go \u017ar\u00f3d\u0142em ocalenia dla wszystkich, kt\u00f3rzy w Niego wierz\u0105. Wiar\u0105 i nawr\u00f3ceniem przyjmujemy ten skarb Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia.<\/p>\n \u015awi\u0119ta Matka Ko\u015bci\u00f3\u0142, kt\u00f3ry pragnie aby jej synowie czerpali z \u017cycia zmartwychwsta\u0142ego zaleca, by przynajmniej w czasie Wielkanocy przyjmowa\u0107 Komuni\u0119 \u015aw. w \u0142asce u\u015bwiecaj\u0105cej. Paschalna Pi\u0119\u0107dziesi\u0105tnica jest odpowiednim czasem, by to wype\u0142ni\u0107. Jest dobrym momentem, by si\u0119 wyspowiada\u0107 i przyj\u0105\u0107 moc przebaczenia grzech\u00f3w, kt\u00f3r\u0105 zmartwychwsta\u0142y Pan ofiarowa\u0142 swojemu Ko\u015bcio\u0142owi, zgodnie z tym co powiedzia\u0142 tylko do Aposto\u0142\u00f3w: \u00abWe\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego! Kt\u00f3rym odpu\u015bcicie grzechy, s\u0105 im odpuszczone, a kt\u00f3rym zatrzymacie, s\u0105 im zatrzymane\u00bb (J 20,22-23). W ten spos\u00f3b si\u0119gamy do \u017ar\u00f3de\u0142 Bo\u017cego Mi\u0142osierdzia. I nie wahajmy si\u0119, by przyprowadzi\u0107 do tego \u017ar\u00f3d\u0142a \u017cycia naszych przyjaci\u00f3\u0142: do Eucharystii i do Pokuty. Zmartwychwsta\u0142y Jezus liczy na nas.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (J\u00a020,19-31):\u00a0Wieczorem owego pierwszego dnia tygodnia, tam gdzie przebywali uczniowie, gdy drzwi by\u0142y zamkni\u0119te z obawy przed \u017bydami, przyszed\u0142 Jezus, stan\u0105\u0142 po\u015brodku i rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam!\u00bb. A to powiedziawszy, pokaza\u0142 im r\u0119ce i bok. Uradowali si\u0119 zatem uczniowie ujrzawszy Pana. A Jezus znowu rzek\u0142 do nich: \u00abPok\u00f3j wam! Jak Ojciec Mnie pos\u0142a\u0142, tak i Ja was posy\u0142am\u00bb. Po tych s\u0142owach tchn\u0105\u0142 na nich i powiedzia\u0142 im: \u00abWe\u017amijcie Ducha \u015awi\u0119tego! Kt\u00f3rym odpu\u015bcicie grzechy, s\u0105 im odpuszczone, a kt\u00f3rym zatrzymacie, s\u0105 im zatrzymane\u00bb. Ale Tomasz, jeden z Dwunastu, zwany Didymos, nie by\u0142 razem z nimi, kiedy przyszed\u0142 Jezus. Inni wi\u0119c uczniowie m\u00f3wili do niego: \u00abWidzieli\u015bmy Pana!\u00bb Ale on rzek\u0142 do nich: \u00abJe\u017celi na r\u0119kach Jego nie zobacz\u0119 \u015bladu gwo\u017adzi i nie w\u0142o\u017c\u0119 palca mego w miejsce gwo\u017adzi, i nie w\u0142o\u017c\u0119 r\u0119ki mojej do boku Jego, nie uwierz\u0119\u00bb.A po o\u015bmiu dniach, kiedy uczniowie Jego byli znowu wewn\u0105trz [domu] i Tomasz…<\/p>\n