Tekst Ewangelii (Mk\u00a02,23-3,6):\u00a0Pewnego razu, gdy Jezus przechodzi\u0142 w szabat w\u015br\u00f3d zb\u00f3\u017c, uczniowie Jego zacz\u0119li po drodze zrywa\u0107 k\u0142osy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: \u201ePatrz, czemu oni robi\u0105 w szabat to, czego nie wolno?\u201d On im odpowiedzia\u0142: \u201eCzy nigdy nie czytali\u015bcie, co uczyni\u0142 Dawid, kiedy znalaz\u0142 si\u0119 w potrzebie, i by\u0142 g\u0142odny on i jego towarzysze? Jak wszed\u0142 do domu Bo\u017cego za Abiatara, najwy\u017cszego kap\u0142ana, i jad\u0142 chleby pok\u0142adne, kt\u00f3re tylko kap\u0142anom je\u015b\u0107 wolno; i da\u0142 r\u00f3wnie\u017c swoim towarzyszom\u201d. I doda\u0142: \u201eTo szabat zosta\u0142 ustanowiony dla cz\u0142owieka, a nie cz\u0142owiek dla szabatu. Zatem Syn Cz\u0142owieczy jest panem szabatu\u201d.<\/p>\n
Wszed\u0142 znowu do synagogi. By\u0142 tam cz\u0142owiek, kt\u00f3ry mia\u0142 usch\u0142\u0105 r\u0119k\u0119. A \u015bledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, \u017ceby Go oskar\u017cy\u0107.
\nOn za\u015b rzek\u0142 do cz\u0142owieka, kt\u00f3ry mia\u0142 usch\u0142\u0105 r\u0119k\u0119: \u201eSta\u0144 tu na \u015brodku\u201d. A do nich powiedzia\u0142: \u201eCo wolno w szabat: uczyni\u0107 co\u015b dobrego czy co\u015b z\u0142ego? \u017bycie ocali\u0107 czy zabi\u0107?\u201d Lecz oni milczeli. Wtedy spojrzawszy wko\u0142o po wszystkich z gniewem, zasmucony z powodu zatwardzia\u0142o\u015bci ich serca, rzek\u0142 do cz\u0142owieka: \u201eWyci\u0105gnij r\u0119k\u0119\u201d. Wyci\u0105gn\u0105\u0142 i r\u0119ka jego sta\u0142a si\u0119 zn\u00f3w zdrowa. A faryzeusze wyszli i ze zwolennikami Heroda zaraz odbyli narad\u0119 przeciwko Niemu, w jaki spos\u00f3b Go zg\u0142adzi\u0107.<\/p>\n
\u00abTo szabat zosta\u0142 ustanowiony dla cz\u0142owieka, a nie cz\u0142owiek dla szabatu\u00bb<\/strong><\/p>\n Dzisiaj Jezus stawia faryzeuszom zarzut, \u017ce zdeformowali Prawo moj\u017ceszowe, przestrzegaj\u0105c drobnostek a zapominaj\u0105c o duchu kt\u00f3ry je tworzy. Faryzeusze bowiem, oskar\u017caj\u0105 uczni\u00f3w Jezusa o pogwa\u0142cenie szabatu (por. Mk 2,24). Wed\u0142ug nich, zrywanie k\u0142os\u00f3w jest jednoznaczne ze \u017cniwami, a oczyszczanie ziarna z plew \u2013 m\u0142\u00f3ck\u0119. Te prace polowe \u2013 i czterdzie\u015bci innych, kt\u00f3re mo\u017cna by wymienia\u0107 \u2013 by\u0142y zakazane w szabat, dzie\u0144 odpoczynku. Jak wiemy, owe chleby pok\u0142adne, o kt\u00f3rych m\u00f3wi nam Ewangelia, by\u0142y dwunastoma bochenkami sk\u0142adanymi ka\u017cdego tygodnia na o\u0142tarzu w sanktuarium, jako ho\u0142d dwunastu pokole\u0144 Izraela swemu Bogu i Panu.<\/p>\n Zachowanie Abiatara jest jednakowe jak to, o kt\u00f3rym poucza nas dzi\u015b Jezus: przepisy Prawa o mniejszej wa\u017cno\u015bci, maj\u0105 ust\u0119powa\u0107 przed tymi wa\u017cniejszymi. Przykazanie kultyczne powinno ust\u0105pi\u0107 przed prawem naturalnym. Przykazanie odpoczynku w szabat nie jest w rzeczy samej ponad podstawowymi potrzebami istnienia. Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II, zainspirowany perykop\u0105, kt\u00f3r\u0105 komentujemy, i dla podkre\u015blenia, \u017ce osoba stoi ponad kwestiami ekonomicznymi i spo\u0142ecznymi m\u00f3wi: \u00abPorz\u0105dek zatem spo\u0142eczny i jego rozw\u00f3j winien by\u0107 nastawiony nieustannie na dobro os\u00f3b, poniewa\u017c od ich porz\u0105dku winien by\u0107 uzale\u017cniony porz\u0105dek rzeczy, a nie na odwr\u00f3t. Sam Pan wskazuje na to m\u00f3wi\u0105c, \u017ce szabat ustanowiony zosta\u0142 dla cz\u0142owieka, a nie cz\u0142owiek dla szabatu\u00bb.<\/p>\n \u015aw. Augustyn m\u00f3wi: \u00abKochaj, i r\u00f3b co chcesz\u00bb. Zrozumieli\u015bmy to w\u0142a\u015bciwie, czy wci\u0105\u017c obsesja za tym co drugorz\u0119dne dusi mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra ma by\u0107 ponad wszystko co robimy? Pracowa\u0107, przebacza\u0107, poprawia\u0107, i\u015b\u0107 na niedzieln\u0105 Msz\u0119, opiekowa\u0107 si\u0119 chorymi, przestrzega\u0107 przykaza\u0144\u2026 Robimy to gdy\u017c tak trzeba, czy z mi\u0142o\u015bci do Boga? Oby te rozwa\u017cania pomog\u0142y nam o\u017cywi\u0107 nasze uczynki mi\u0142o\u015bci\u0105, kt\u00f3r\u0105 Pan z\u0142o\u017cy\u0142 w naszych sercach, aby\u015bmy w konsekwencji potrafili kocha\u0107 Jego.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (Mk\u00a02,23-3,6):\u00a0Pewnego razu, gdy Jezus przechodzi\u0142 w szabat w\u015br\u00f3d zb\u00f3\u017c, uczniowie Jego zacz\u0119li po drodze zrywa\u0107 k\u0142osy. Na to faryzeusze rzekli do Niego: \u201ePatrz, czemu oni robi\u0105 w szabat to, czego nie wolno?\u201d On im odpowiedzia\u0142: \u201eCzy nigdy nie czytali\u015bcie, co uczyni\u0142 Dawid, kiedy znalaz\u0142 si\u0119 w potrzebie, i by\u0142 g\u0142odny on i jego towarzysze? Jak wszed\u0142 do domu Bo\u017cego za Abiatara, najwy\u017cszego kap\u0142ana, i jad\u0142 chleby pok\u0142adne, kt\u00f3re tylko kap\u0142anom je\u015b\u0107 wolno; i da\u0142 r\u00f3wnie\u017c swoim towarzyszom\u201d. I doda\u0142: \u201eTo szabat zosta\u0142 ustanowiony dla cz\u0142owieka, a nie cz\u0142owiek dla szabatu. Zatem Syn Cz\u0142owieczy jest panem szabatu\u201d. Wszed\u0142 znowu do synagogi. By\u0142 tam cz\u0142owiek, kt\u00f3ry mia\u0142 usch\u0142\u0105 r\u0119k\u0119. A \u015bledzili Go, czy uzdrowi go w szabat, \u017ceby Go oskar\u017cy\u0107. On za\u015b rzek\u0142 do cz\u0142owieka, kt\u00f3ry mia\u0142 usch\u0142\u0105 r\u0119k\u0119: \u201eSta\u0144 tu na \u015brodku\u201d. A do nich powiedzia\u0142: \u201eCo wolno w szabat: uczyni\u0107 co\u015b dobrego czy co\u015b z\u0142ego? \u017bycie ocali\u0107 czy…<\/p>\n