Tekst Ewangelii (Mk\u00a04,35-41):\u00a0Gdy zapad\u0142 wiecz\u00f3r owego dnia, rzek\u0142 do nich: \u00abPrzeprawmy si\u0119 na drug\u0105 stron\u0119\u00bb. Zostawili wi\u0119c t\u0142um, a Jego zabrali, tak jak by\u0142 w \u0142odzi. Tak\u017ce inne \u0142odzie p\u0142yn\u0119\u0142y z Nim. Naraz zerwa\u0142 si\u0119 gwa\u0142towny wicher. Fale bi\u0142y w \u0142\u00f3d\u017a, tak \u017ce \u0142\u00f3d\u017a ju\u017c si\u0119 nape\u0142nia\u0142a. On za\u015b spa\u0142 w tyle \u0142odzi na wezg\u0142owiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: \u00abNauczycielu, nic Ci\u0119 to nie obchodzi, \u017ce giniemy?\u00bb On wsta\u0142, rozkaza\u0142 wichrowi i rzek\u0142 do jeziora: \u00abMilcz, ucisz si\u0119!\u00bb. Wicher si\u0119 uspokoi\u0142 i nasta\u0142a g\u0142\u0119boka cisza. Wtedy rzek\u0142 do nich: \u00abCzemu tak boja\u017aliwi jeste\u015bcie? Jak\u017ce wam brak wiary?\u00bb Oni zl\u0119kli si\u0119 bardzo i m\u00f3wili jeden do drugiego: \u00abKim w\u0142a\u015bciwie On jest, \u017ce nawet wicher i jezioro s\u0105 Mu pos\u0142uszne?\u00bb.<\/p>\n
\u00abNauczycielu, nic Ci\u0119 to nie obchodzi, \u017ce giniemy?\u00bb<\/strong><\/p>\n Dzisiaj, w czasach \u00abg\u0119stej mg\u0142y\u00bb zadajemy to samo ewangeliczne pytanie. Ludzko\u015b\u0107 prze\u017cy\u0142a dramaty, kt\u00f3re jak silne fale przetoczy\u0142y si\u0119 nad m\u0119\u017cczyznami i kobietami, i ca\u0142ymi narodami, w szczeg\u00f3lno\u015bci te w XX wieku i na pocz\u0105tku XXI. I czasem z g\u0142\u0119bi duszy wydobywa si\u0119 wo\u0142anie: \u00abNauczycielu, nic Ci\u0119 to nie obchodzi, \u017ce giniemy?\u00bb (Mk 4,38); je\u015bli Ty jeste\u015b Ojcem, dlaczego dziej\u0105 si\u0119 te rzeczy?<\/p>\n Wobec wspomnienia zag\u0142ady oboz\u00f3w koncentracyjnych II Wojny \u015awiatowej, Papie\u017c Benedykt pyta: \u00abGdzie by\u0142 wtedy B\u00f3g? Dlaczego milcza\u0142? Jak m\u00f3g\u0142 dopu\u015bci\u0107 ten bezmiar zniszczenia?\u00bb. To samo pytanie zadawa\u0142 Izrael ju\u017c w Starym Testamencie: \u00abOcknij si\u0119! Dlaczego \u015bpisz, Panie? Przebud\u017a si\u0119! Nie odrzucaj na zawsze! Dlaczego ukrywasz Twoje oblicze? Zapominasz o n\u0119dzy i ucisku naszym?\u00bb .<\/p>\n B\u00f3g nie odpowie na te pytania: mo\u017cemy pyta\u0107 Go o wszystko tylko nie o przyczyn\u0119 rzeczy; nie mamy prawa \u017c\u0105da\u0107, by si\u0119 przed nami t\u0142umaczy\u0142. W rzeczywisto\u015bci B\u00f3g wci\u0105\u017c i wci\u0105\u017c do nas m\u00f3wi; i to my jeste\u015bmy tymi, kt\u00f3rzy nie staj\u0105 w jego obecno\u015bci i dlatego nie s\u0142yszymy jego g\u0142osu. \u00abTo my \u2014m\u00f3wi Benedykt XVI\u2014 nie jeste\u015bmy w stanie oceni\u0107 tajemnicy Boga. Widzimy tylko fragmenty i mylimy si\u0119 chc\u0105c by\u0107 s\u0119dziami Boga i historii. Przez to nie jeste\u015bmy obro\u0144cami cz\u0142owieka, lecz bierzemy udzia\u0142 w zniszczeniu\u00bb.<\/p>\n Problemem jest to, \u017ce my ludzie \u017cyjemy tak, jakby Go nie by\u0142o. A oto odpowied\u017a Boga: \u00abCzemu tak boja\u017aliwi jeste\u015bcie? Jak\u017ce wam brak wiary?\u00bb . Powiedzia\u0142 to Jezus do aposto\u0142\u00f3w i to samo rzek\u0142 do Faustyny Kowalskiej: \u00abC\u00f3rko, nie l\u0119kaj si\u0119 niczego, Ja zawsze jestem z tob\u0105, nawet wtedy, kiedy ci si\u0119 wydaje, \u017ce mnie nie ma\u00bb.<\/p>\n Nie zadawajmy Mu pyta\u0144, a raczej m\u00f3dlmy si\u0119 i s\u0142uchajmy jego woli i…, wtedy w\u0142a\u015bnie b\u0119dzie mniej tragedii…, i w\u00f3wczas zadziwieni zawo\u0142amy: \u00abKim w\u0142a\u015bciwie On jest, \u017ce nawet wicher i jezioro s\u0105 Mu pos\u0142uszne?\u00bb (Mk 4,41). \u2014 Jezu, ufam Tobie!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (Mk\u00a04,35-41):\u00a0Gdy zapad\u0142 wiecz\u00f3r owego dnia, rzek\u0142 do nich: \u00abPrzeprawmy si\u0119 na drug\u0105 stron\u0119\u00bb. Zostawili wi\u0119c t\u0142um, a Jego zabrali, tak jak by\u0142 w \u0142odzi. Tak\u017ce inne \u0142odzie p\u0142yn\u0119\u0142y z Nim. Naraz zerwa\u0142 si\u0119 gwa\u0142towny wicher. Fale bi\u0142y w \u0142\u00f3d\u017a, tak \u017ce \u0142\u00f3d\u017a ju\u017c si\u0119 nape\u0142nia\u0142a. On za\u015b spa\u0142 w tyle \u0142odzi na wezg\u0142owiu. Zbudzili Go i powiedzieli do Niego: \u00abNauczycielu, nic Ci\u0119 to nie obchodzi, \u017ce giniemy?\u00bb On wsta\u0142, rozkaza\u0142 wichrowi i rzek\u0142 do jeziora: \u00abMilcz, ucisz si\u0119!\u00bb. Wicher si\u0119 uspokoi\u0142 i nasta\u0142a g\u0142\u0119boka cisza. Wtedy rzek\u0142 do nich: \u00abCzemu tak boja\u017aliwi jeste\u015bcie? Jak\u017ce wam brak wiary?\u00bb Oni zl\u0119kli si\u0119 bardzo i m\u00f3wili jeden do drugiego: \u00abKim w\u0142a\u015bciwie On jest, \u017ce nawet wicher i jezioro s\u0105 Mu pos\u0142uszne?\u00bb. \u00abNauczycielu, nic Ci\u0119 to nie obchodzi, \u017ce giniemy?\u00bb Dzisiaj, w czasach \u00abg\u0119stej mg\u0142y\u00bb zadajemy to samo ewangeliczne pytanie. Ludzko\u015b\u0107 prze\u017cy\u0142a dramaty, kt\u00f3re jak silne fale przetoczy\u0142y si\u0119 nad m\u0119\u017cczyznami i…<\/p>\n