Tekst Ewangelii (Mk\u00a05,21-43):\u00a0Gdy Jezus przeprawi\u0142 si\u0119 z powrotem w \u0142odzi na drugi brzeg, zebra\u0142 si\u0119 wielki t\u0142um wok\u00f3\u0142 Niego, a On by\u0142 jeszcze nad jeziorem. Wtedy przyszed\u0142 jeden z prze\u0142o\u017conych synagogi, imieniem Jair. Gdy Go ujrza\u0142, upad\u0142 Mu do n\u00f3g i prosi\u0142 usilnie: \u00abMoja c\u00f3reczka dogorywa, przyjd\u017a i po\u0142\u00f3\u017c na ni\u0105 r\u0119ce, aby ocala\u0142a i \u017cy\u0142a\u00bb. Poszed\u0142 wi\u0119c z nim, a wielki t\u0142um szed\u0142 za Nim i zewsz\u0105d na Niego napiera\u0142.<\/p>\n
A pewna kobieta od dwunastu lat cierpia\u0142a na up\u0142yw krwi. Wiele przecierpia\u0142a od r\u00f3\u017cnych lekarzy i ca\u0142e swe mienie wyda\u0142a, a nic jej nie pomog\u0142o, lecz mia\u0142a si\u0119 jeszcze gorzej. S\u0142ysza\u0142a ona o Jezusie, wi\u0119c przysz\u0142a od ty\u0142u, mi\u0119dzy t\u0142umem, i dotkn\u0119\u0142a si\u0119 Jego p\u0142aszcza. M\u00f3wi\u0142a bowiem: \u00ab\u017bebym si\u0119 cho\u0107 Jego p\u0142aszcza dotkn\u0119\u0142a, a b\u0119d\u0119 zdrowa\u00bb. Zaraz te\u017c usta\u0142 jej krwotok i poczu\u0142a w ciele, \u017ce jest uzdrowiona z dolegliwo\u015bci. A Jezus natychmiast u\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce moc wysz\u0142a od Niego. Obr\u00f3ci\u0142 si\u0119 w t\u0142umie i zapyta\u0142: \u00abKto si\u0119 dotkn\u0105\u0142 mojego p\u0142aszcza?\u00bb Odpowiedzieli Mu uczniowie: \u00abWidzisz, \u017ce t\u0142um zewsz\u0105d Ci\u0119 \u015bciska, a pytasz: Kto si\u0119 Mnie dotkn\u0105\u0142\u00bb. On jednak rozgl\u0105da\u0142 si\u0119, by ujrze\u0107 t\u0119, kt\u00f3ra to uczyni\u0142a. Wtedy kobieta przysz\u0142a zal\u0119kniona i dr\u017c\u0105ca, gdy\u017c wiedzia\u0142a, co si\u0119 z ni\u0105 sta\u0142o, upad\u0142a przed Nim i wyzna\u0142a Mu ca\u0142\u0105 prawd\u0119. On za\u015b rzek\u0142 do niej: \u00abC\u00f3rko, twoja wiara ci\u0119 ocali\u0142a, id\u017a w pokoju i b\u0105d\u017a uzdrowiona ze swej dolegliwo\u015bci!\u00bb.<\/p>\n
Gdy On jeszcze m\u00f3wi\u0142, przyszli ludzie od prze\u0142o\u017conego synagogi i donie\u015bli: \u00abTwoja c\u00f3rka umar\u0142a, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?\u00bb Lecz Jezus s\u0142ysz\u0105c, co m\u00f3wiono, rzek\u0142 prze\u0142o\u017conemu synagogi: \u00abNie b\u00f3j si\u0119, wierz tylko!\u00bb. I nie pozwoli\u0142 nikomu i\u015b\u0107 z sob\u0105 z wyj\u0105tkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego. Tak przyszli do domu prze\u0142o\u017conego synagogi. Wobec zamieszania, p\u0142aczu i g\u0142o\u015bnego zawodzenia, wszed\u0142 i rzek\u0142 do nich: \u00abCzemu robicie zgie\u0142k i p\u0142aczecie? Dziecko nie umar\u0142o, tylko \u015bpi\u00bb. I wy\u015bmiewali Go. Lecz On odsun\u0105\u0142 wszystkich, wzi\u0105\u0142 z sob\u0105 tylko ojca, matk\u0119 dziecka oraz tych, kt\u00f3rzy z Nim byli, i wszed\u0142 tam, gdzie dziecko le\u017ca\u0142o. Uj\u0105wszy dziewczynk\u0119 za r\u0119k\u0119, rzek\u0142 do niej: \u00abTalitha kum\u00bb, to znaczy: „Dziewczynko, m\u00f3wi\u0119 ci, wsta\u0144!” Dziewczynka natychmiast wsta\u0142a i chodzi\u0142a, mia\u0142a bowiem dwana\u015bcie lat. I os\u0142upieli wprost ze zdumienia. Przykaza\u0142 im te\u017c z naciskiem, \u017ceby nikt o tym nie wiedzia\u0142, i poleci\u0142, aby jej dano je\u015b\u0107.<\/p>\n
\u00abWierz tylko!\u00bb<\/strong><\/p>\n Dzisiaj \u015awi\u0119ty Marek przedstawia t\u0142um potrzebuj\u0105cych, gromadz\u0105cy si\u0119 wok\u00f3\u0142 Jezusa , poszukuj\u0105cy pocieszenia i zdrowia. I tego dnia przedar\u0142 si\u0119 przez ten t\u0142um cz\u0142owiek o imieniu Jair, szef synagogi, by prosi\u0107 o zdrowie dla swej c\u00f3reczkio: \u00abMoja c\u00f3reczka dogorywa, przyjd\u017a i po\u0142\u00f3\u017c na ni\u0105 r\u0119ce, aby ocala\u0142a i \u017cy\u0142a\u00bb (Mk 5,23).<\/p>\n Nikt nie wie czy ten cz\u0142owiek zna\u0142 Jezusa tylko z widzenia, bo widywa\u0142 go w synagodze i postanowi\u0142 prosi\u0107 go o pomoc, gdy znalaz\u0142 si\u0119 w beznadziei. Tak czy owak, Jezus wyczu\u0142 wiar\u0119 tego zatroskanego ojca i odpowiedzia\u0142 na jego pro\u015bb\u0119; lecz kiedy kierowa\u0142 si\u0119 do jego domu, dotar\u0142a wiadomo\u015b\u0107, \u017ce dziewczynka zmar\u0142a i nie mia\u0142o sensu go ju\u017c fatygowa\u0107: \u00abTwoja c\u00f3rka umar\u0142a, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?\u00bb (Mk 5,35).<\/p>\n Jezus za\u015b, zdaj\u0105c sobie spraw\u0119 z sytuacji, poprosi\u0142 Jaira, aby nie podda\u0142 si\u0119 atmosferze pesymizmu i rzek\u0142 do niego: \u00abNie b\u00f3j si\u0119, wierz tylko!\u00bb (Mk 5,36). Jezus poprosi\u0142 tego ojca o wi\u0119ksz\u0105 wiar\u0119, wiar\u0119 zdoln\u0105 wznie\u015b\u0107 si\u0119 ponad w\u0105tpliwo\u015bci i strach. A po przybyciu do domu Jaira Mesjasz przywr\u00f3ci\u0142 dziewczynce \u017cycie takimi s\u0142owami: \u00abTalit\u00e1 kum, co oznacza: \u2018Dziewczynko, m\u00f3wi\u0119 ci, wsta\u0144!\u2019\u00bb (Mk 5,41). Tak\u017ce my powinni\u015bmy mie\u0107 wi\u0119ksz\u0105 wiar\u0119, tak\u0105 kt\u00f3ra nie w\u0105tpi w momentach trudno\u015bci i \u017cyciowych pr\u00f3b, i kt\u00f3ra potrafi dojrzewa\u0107 w b\u00f3lu poprzez nasz\u0105 \u0142\u0105czno\u015b\u0107 z Chrystusem, zgodnie z tym co proponowa\u0142 papie\u017c Benedykt XVI w swojej encyklice SpeSalvi (Nadziej\u0105 zbawieni): \u00abNie unikanie cierpienia ani ucieczka od b\u00f3lu uzdrawia cz\u0142owieka, ale zdolno\u015b\u0107 jego akceptacji, dojrzewania w nim, prowadzi do odnajdywania sensu przez zjednoczenie z Chrystusem, kt\u00f3ry cierpia\u0142 z niesko\u0144czon\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105\u00bb.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (Mk\u00a05,21-43):\u00a0Gdy Jezus przeprawi\u0142 si\u0119 z powrotem w \u0142odzi na drugi brzeg, zebra\u0142 si\u0119 wielki t\u0142um wok\u00f3\u0142 Niego, a On by\u0142 jeszcze nad jeziorem. Wtedy przyszed\u0142 jeden z prze\u0142o\u017conych synagogi, imieniem Jair. Gdy Go ujrza\u0142, upad\u0142 Mu do n\u00f3g i prosi\u0142 usilnie: \u00abMoja c\u00f3reczka dogorywa, przyjd\u017a i po\u0142\u00f3\u017c na ni\u0105 r\u0119ce, aby ocala\u0142a i \u017cy\u0142a\u00bb. Poszed\u0142 wi\u0119c z nim, a wielki t\u0142um szed\u0142 za Nim i zewsz\u0105d na Niego napiera\u0142. A pewna kobieta od dwunastu lat cierpia\u0142a na up\u0142yw krwi. Wiele przecierpia\u0142a od r\u00f3\u017cnych lekarzy i ca\u0142e swe mienie wyda\u0142a, a nic jej nie pomog\u0142o, lecz mia\u0142a si\u0119 jeszcze gorzej. S\u0142ysza\u0142a ona o Jezusie, wi\u0119c przysz\u0142a od ty\u0142u, mi\u0119dzy t\u0142umem, i dotkn\u0119\u0142a si\u0119 Jego p\u0142aszcza. M\u00f3wi\u0142a bowiem: \u00ab\u017bebym si\u0119 cho\u0107 Jego p\u0142aszcza dotkn\u0119\u0142a, a b\u0119d\u0119 zdrowa\u00bb. Zaraz te\u017c usta\u0142 jej krwotok i poczu\u0142a w ciele, \u017ce jest uzdrowiona z dolegliwo\u015bci. A Jezus natychmiast u\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce moc wysz\u0142a od…<\/p>\n