Tekst Ewangelii (Mk\u00a09,30-37):\u00a0Po wyj\u015bciu stamt\u0105d podr\u00f3\u017cowali przez Galile\u0119, On jednak nie chcia\u0142, \u017ceby kto wiedzia\u0142 o tym. Poucza\u0142 bowiem swoich uczni\u00f3w i m\u00f3wi\u0142 im: \u00abSyn Cz\u0142owieczy b\u0119dzie wydany w r\u0119ce ludzi. Ci Go zabij\u0105, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie\u00bb. Oni jednak nie rozumieli tych s\u0142\u00f3w, a bali si\u0119 Go pyta\u0107.<\/p>\n
Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy by\u0142 w domu, zapyta\u0142 ich: \u00abO czym to rozprawiali\u015bcie w drodze?\u00bb Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 o to, kto z nich jest najwi\u0119kszy. On usiad\u0142, przywo\u0142a\u0142 Dwunastu i rzek\u0142 do nich: \u00abJe\u015bli kto chce by\u0107 pierwszym, niech b\u0119dzie ostatnim ze wszystkich i s\u0142ug\u0105 wszystkich!\u00bb. Potem wzi\u0105\u0142 dziecko, postawi\u0142 je przed nimi i obj\u0105wszy je ramionami, rzek\u0142 do nich: \u00abKto przyjmuje jedno z tych dzieci w imi\u0119 moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, kt\u00f3ry Mnie pos\u0142a\u0142\u00bb.<\/p>\n
S\u0142u\u017cba i pierwsze\u0144stwo<\/strong><\/p>\n Jezus t\u0142umaczy uczniom najwi\u0119ksz\u0105 i jednocze\u015bnie najbardziej dramatyczn\u0105 tajemnic\u0119 zwi\u0105zan\u0105 ze swoj\u0105 misj\u0105.\u00a0Jest to z jednej strony tajemnica w sensie dyskrecji, o kt\u00f3r\u0105 prosi, aby zachowali Jego uczniowie. Z drugiej strony, jest to tajemnica w sensie niezrozumienia, z jakim si\u0119 spotka, gdy w oczach ludzi Jego misja zako\u0144czy si\u0119 pora\u017ck\u0105. Zdaje On bowiem sobie spraw\u0119, \u017ce ofiara z Jego \u017cycia nie zostanie zrozumiana, a tym bardziej nie do pomy\u015blenia dla wielu ludzi b\u0119dzie Jego zmartwychwstanie. Taki scenariusz nie mie\u015bci\u0142 si\u0119 w g\u0142owie nawet Jego najbli\u017cszym wsp\u00f3\u0142pracownikom, chocia\u017c Jezus przygotowywa\u0142 ich na to wydarzenie.<\/p>\n O niezrozumieniu tego, co chcia\u0142 przekaza\u0107 Jezus, tak\u017ce w\u015br\u00f3d Jego uczni\u00f3w \u015bwiadczy rozmowa mi\u0119dzy nimi. Sprzeczaj\u0105 si\u0119, kto z nich jest wi\u0119kszy i wa\u017cniejszy. Jezusowi mog\u0142o zrobi\u0107 si\u0119 przykro, gdy dowiedzia\u0142 si\u0119, w jaki spos\u00f3b zosta\u0142o przyj\u0119te zwierzenie si\u0119 z Jego najbardziej delikatnej i trudnej do przyj\u0119cia tajemnicy. Nie gani jednak swoich uczni\u00f3w, lecz ukazuje im, na czym, wed\u0142ug Niego, polega s\u0142u\u017cba. Tym samym rzuca \u015bwiat\u0142o, w jaki spos\u00f3b nale\u017cy interpretowa\u0107 ca\u0142e Jego \u017cycie \u2013 kto chce by\u0107 pierwszym niech b\u0119dzie s\u0142ug\u0105 wszystkich. To przes\u0142anie jest aktualne tak\u017ce dzisiaj.<\/p>\n Nie jest \u0142atwo by\u0107 s\u0142ug\u0105 w \u015bwiecie, gdzie rozpychanie si\u0119 \u0142okciami i wy\u015bcig do kariery kosztem drugiego cz\u0142owieka s\u0105 na porz\u0105dku dziennym. Niejednokrotnie jest tak, \u017ce dop\u00f3ki jeste\u015bmy u\u017cyteczni dla kogo\u015b, jeste\u015bmy obdarzani uwag\u0105 czy pozornym szacunkiem. Natomiast gdy ju\u017c ta u\u017cyteczno\u015b\u0107 si\u0119 sko\u0144czy, zostajemy zapomniani albo wr\u0119cz brutalnie potraktowani i odtr\u0105ceni. To mo\u017ce nas zniech\u0119ci\u0107, aby mimo wszystko, mimo zranie\u0144, nie straci\u0107 tego, co najcenniejsze \u2013 ducha prawdziwej s\u0142u\u017cby.<\/p>\n Jezus daje nam wskaz\u00f3wk\u0119, w jaki spos\u00f3b tego dokona\u0107. Przyj\u0119cie dziecka w Jego imi\u0119 oznacza bezinteresowno\u015b\u0107 i prostot\u0119 w wykonywaniu powierzonych nam zada\u0144. Celem s\u0142u\u017cby nie powinno by\u0107 zdobywanie pierwszych miejsc i poszukiwanie uznania, lecz szczere i uczciwe wykonywanie odpowiedzialno\u015bci, kt\u00f3re podj\u0119li\u015bmy si\u0119 zrealizowa\u0107.<\/p>\n Pewnego razu trzy anio\u0142y zauwa\u017cy\u0142y pobo\u017cnego cz\u0142owieka. Uczyni\u0142 tyle dobra dla tak wielu ludzi, \u017ce anio\u0142owie poszli do Boga z pro\u015bb\u0105:<\/p>\n Ten cz\u0142owiek zas\u0142uguje na szczeg\u00f3lny dar. Jest taki bezinteresowny. Zawsze pomaga. Dajmy mu nagrod\u0119.<\/p>\n \u2013 Ale jak\u0105? \u2013 zapyta\u0142 B\u00f3g.<\/p>\n \u2013 Elokwencj\u0119! \u2013 zaproponowa\u0142 jeden z anio\u0142\u00f3w.<\/p>\n \u2013 M\u0105dro\u015b\u0107 \u2013 zasugerowa\u0142 kolejny<\/p>\n \u2013 Albo zdolno\u015bci przyw\u00f3dcze! \u2013 wyda\u0142 opini\u0119 trzeci.<\/p>\n \u2013 Czemu nie spytacie jego, co chcia\u0142by dosta\u0107? \u2013 spyta\u0142 B\u00f3g.<\/p>\n Anio\u0142owie zgodzili si\u0119 i objawili pobo\u017cnemu cz\u0142owiekowi:<\/p>\n \u2013 Chcieliby\u015bmy da\u0107 ci jaki\u015b dar.<\/p>\n Cz\u0142owiek nic nie odpowiedzia\u0142.<\/p>\n \u2013 Jakikolwiek zechcesz \u2013 wyja\u015bnili anio\u0142owie.<\/p>\n \u2013 Mo\u017ce chcia\u0142by\u015b by\u0107 elokwentny, aby m\u00f3c g\u0142osi\u0107?<\/p>\n \u2013 Mo\u017cemy da\u0107 ci te\u017c m\u0105dro\u015b\u0107, \u017ceby\u015b m\u00f3g\u0142 doradza\u0107.<\/p>\n \u2013 Albo zdolno\u015bci przyw\u00f3dcze, by\u0107 poci\u0105gn\u0105\u0142 za sob\u0105 ludzi i ukierunkowa\u0142 ich \u017cycie.<\/p>\n Cz\u0142owiek spojrza\u0142 na anio\u0142\u00f3w i spyta\u0142:<\/p>\n \u2013 Mog\u0119 dosta\u0107 co chc\u0119? \u2013 Tak.<\/p>\n \u2013 Wiem ju\u017c, czego pragn\u0119.<\/p>\n \u2013 Powiedz nam, a to otrzymasz!<\/p>\n \u2013 Chc\u0119 czyni\u0107 dobro, nie wiedz\u0105c, \u017ce to ja sprawi\u0142em.<\/p>\n Od tego dnia wsz\u0119dzie tam, gdzie pojawi\u0142 si\u0119 ten cz\u0142owiek, dzia\u0142y si\u0119 dobre rzeczy: ro\u015bliny rozkwita\u0142y, ludzie si\u0119 \u015bmiali, chorzy byli uzdrawiani, handlarzom dobrze si\u0119 powodzi\u0142o. M\u0119\u017cczyzna za\u015b nieobci\u0105\u017cony swoim powodzeniem u\u015bmiecha\u0142 si\u0119.<\/p>\n Ks. Franciszek Blachnicki m\u00f3wi\u0142 o sobie:\u201eS\u0142u\u017c\u0119 wi\u0119c jestem. [\u2026] W ten spos\u00f3b cz\u0142owiek, uni\u017caj\u0105c si\u0119, wznosi si\u0119 r\u00f3wnocze\u015bnie w swojej warto\u015bci, osi\u0105ga szczyt cz\u0142owiecze\u0144stwa, pi\u0119kna i szlachectwa, bo o nich decyduje ostatecznie mi\u0142o\u015b\u0107, kt\u00f3ra jest autentyczna tylko dzi\u0119ki bezinteresowno\u015bci. W tej postawie cz\u0142owiek odnajduje tak\u017ce autentyczn\u0105 rado\u015b\u0107, rado\u015b\u0107 bycia naprawd\u0119 sob\u0105\u201d\u00a0(F. Blachnicki,\u00a0Charyzmat i wierno\u015b\u0107, s. 115-116).<\/p>\n Dzisiejsza Ewangelia uczy nas, \u017ce s\u0142u\u017cba to nie ch\u0119\u0107 stawania \u201eponad\u201d innymi, bycie specjalist\u0105 w jakiej\u015b dziedzinie po to, aby inni nas chwalili.\u00a0Ucze\u0144 Jezusa nie stara si\u0119 stawa\u0107 ponad, ale u st\u00f3p drugiego cz\u0142owieka, aby mu s\u0142u\u017cy\u0107 z mi\u0142o\u015bci\u0105. Tak jak czyni\u0142 to Jezus.<\/p>\n B\u0142ogos\u0142awiony chrze\u015bcijanin, kt\u00f3rego uwaga skupiona jest na innych. Nieszcz\u0119\u015bliwy chrze\u015bcijanin, kt\u00f3ry skupia si\u0119 na sobie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (Mk\u00a09,30-37):\u00a0Po wyj\u015bciu stamt\u0105d podr\u00f3\u017cowali przez Galile\u0119, On jednak nie chcia\u0142, \u017ceby kto wiedzia\u0142 o tym. Poucza\u0142 bowiem swoich uczni\u00f3w i m\u00f3wi\u0142 im: \u00abSyn Cz\u0142owieczy b\u0119dzie wydany w r\u0119ce ludzi. Ci Go zabij\u0105, lecz zabity po trzech dniach zmartwychwstanie\u00bb. Oni jednak nie rozumieli tych s\u0142\u00f3w, a bali si\u0119 Go pyta\u0107. Tak przyszli do Kafarnaum. Gdy by\u0142 w domu, zapyta\u0142 ich: \u00abO czym to rozprawiali\u015bcie w drodze?\u00bb Lecz oni milczeli, w drodze bowiem posprzeczali si\u0119 mi\u0119dzy sob\u0105 o to, kto z nich jest najwi\u0119kszy. On usiad\u0142, przywo\u0142a\u0142 Dwunastu i rzek\u0142 do nich: \u00abJe\u015bli kto chce by\u0107 pierwszym, niech b\u0119dzie ostatnim ze wszystkich i s\u0142ug\u0105 wszystkich!\u00bb. Potem wzi\u0105\u0142 dziecko, postawi\u0142 je przed nimi i obj\u0105wszy je ramionami, rzek\u0142 do nich: \u00abKto przyjmuje jedno z tych dzieci w imi\u0119 moje, Mnie przyjmuje; a kto Mnie przyjmuje, nie przyjmuje Mnie, lecz Tego, kt\u00f3ry Mnie pos\u0142a\u0142\u00bb. S\u0142u\u017cba i pierwsze\u0144stwo Jezus t\u0142umaczy uczniom najwi\u0119ksz\u0105 i…<\/p>\n