Tekst Ewangelii (Mk\u00a010,17-30):\u00a0Gdy wybiera\u0142 si\u0119 w drog\u0119, przybieg\u0142 pewien cz\u0142owiek i upad\u0142szy przed Nim na kolana, pyta\u0142 Go: \u00abNauczycielu dobry, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb Jezus mu rzek\u0142: \u00abCzemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam B\u00f3g. Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzo\u0142\u00f3\u017c, nie kradnij, nie zeznawaj fa\u0142szywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matk\u0119\u00bb. On Mu rzek\u0142: \u00abNauczycielu, wszystkiego tego przestrzega\u0142em od mojej m\u0142odo\u015bci\u00bb. Wtedy Jezus spojrza\u0142 z mi\u0142o\u015bci\u0105 na niego i rzek\u0142 mu: \u00abJednego ci brakuje. Id\u017a, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie. Potem przyjd\u017a i chod\u017a za Mn\u0105!\u00bb<\/p>\n
Lecz on spochmurnia\u0142 na te s\u0142owa i odszed\u0142 zasmucony, mia\u0142 bowiem wiele posiad\u0142o\u015bci. W\u00f3wczas Jezus spojrza\u0142 woko\u0142o i rzek\u0142 do swoich uczni\u00f3w: \u00abJak trudno jest bogatym wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u00bb. Uczniowie zdumieli si\u0119 na Jego s\u0142owa, lecz Jezus powt\u00f3rnie rzek\u0142 im: \u00abDzieci, jak\u017ce trudno wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego. \u0141atwiej jest wielb\u0142\u0105dowi przej\u015b\u0107 przez ucho igielne, ni\u017c bogatemu wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u00bb. A oni tym bardziej si\u0119 dziwili i m\u00f3wili mi\u0119dzy sob\u0105: \u00abKt\u00f3\u017c wi\u0119c mo\u017ce si\u0119 zbawi\u0107?\u00bb Jezus spojrza\u0142 na nich i rzek\u0142: \u00abU ludzi to niemo\u017cliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest mo\u017cliwe\u00bb. Wtedy Piotr zacz\u0105\u0142 m\u00f3wi\u0107 do Niego: \u00abOto my opu\u015bcili\u015bmy wszystko i poszli\u015bmy za Tob\u0105\u00bb. Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abZaprawd\u0119, powiadam wam: Nikt nie opuszcza domu, braci, si\u00f3str, matki, ojca, dzieci i p\u00f3l z powodu Mnie i z powodu Ewangelii, \u017ceby nie otrzyma\u0142 stokro\u0107 wi\u0119cej teraz, w tym czasie, dom\u00f3w, braci, si\u00f3str, matek, dzieci i p\u00f3l, w\u015br\u00f3d prze\u015bladowa\u0144, a \u017cycia wiecznego w czasie przysz\u0142ym. Lecz wielu pierwszych b\u0119dzie ostatnimi, a ostatnich pierwszymi\u00bb.<\/p>\n
\u00abOdszed\u0142 zasmucony, mia\u0142 bowiem wiele posiad\u0142o\u015bci\u00bb<\/strong><\/p>\n Dzisiaj widzimy, \u017ce Pan Jezus pragnie, aby\u015bmy wszyscy weszli do Kr\u00f3lestwa niebieskiego. To dlatego tak surowo upomina \u201cbogatych\u201d. R\u00f3wnie\u017c oni s\u0105 powo\u0142ani do tego Kr\u00f3lestwa, lecz trudniej jest im otworzy\u0107 si\u0119 na Boga. Bogactwa bowiem mog\u0105 spowodowa\u0107, \u017ce wyda im si\u0119, i\u017c maj\u0105 wszystko; wywo\u0142a\u0107 w nich pokus\u0119 pok\u0142adania swojego bezpiecze\u0144stwa i zaufania we w\u0142asnych mo\u017cliwo\u015bciach i bogactwach, nie zdaj\u0105c sobie sprawy, \u017ce ufno\u015b\u0107 i ocalenie nale\u017cy pok\u0142ada\u0107 w Bogu. Ale nie tylko s\u0142owami nale\u017cy to czyni\u0107: \u0142atwo jest powiedzie\u0107 \u00abNaj\u015bwi\u0119tsze Serce Jezusa, ufam Tobie\u00bb, ale jak\u017ce trudno jest to samo wyrazi\u0107 w\u0142asnym \u017cyciem. Je\u015bli jeste\u015bmy bogaci, kiedy robimy w sercu to wyznanie, b\u0119dziemy stara\u0107 si\u0119 uczyni\u0107 z naszych bogactw dobra dla innych, wtedy poczujemy si\u0119 zarz\u0105dcami tych d\u00f3br, kt\u00f3re B\u00f3g nam ofiarowa\u0142.<\/p>\n Jeden z misjonarzy w Wenezueli opowiada\u0142 , \u017ce , tam ludzie , kt\u00f3rzy s\u0105 biedni i nie maj\u0105 wielu zabezpiecze\u0144, zdaj\u0105 sobie spraw\u0119, \u017ce ich \u017cycie wisi na w\u0142osku, \u017ce jest bardzo kruche. Ta ich kondycja pozwala im widzie\u0107 w Bogu jedyne oparcie, \u017ce ich \u017cycie jest w r\u0119kach Boga. Tymczasem tutaj w naszym konsumpcyjnym \u015bwiecie, mamy tak wiele rzeczy, przez kt\u00f3re wydaje nam si\u0119, \u017ce jeste\u015bmy bezpieczni, \u017ce trzymamy si\u0119 na grubej linie. Lecz tak samo jak tamci \u201cbiedni\u201d wisimy na w\u0142osku. Matka Teresa m\u00f3wi\u0142a: \u00abB\u00f3g nie mo\u017ce nape\u0142ni\u0107 czego\u015b, co jest wype\u0142nione innymi rzeczami\u00bb. Grozi nam niebezpiecze\u0144stwo traktowania Boga jako kolejnego elementu naszego \u017cycia, jeszcze jednej ksi\u0105\u017cki w bibliotece, wa\u017cnej owszem, ale tylko kolejnej ksi\u0105\u017cki. I dlatego nie traktujemy go naprawd\u0119 jako naszego Zbawiciela.<\/p>\n Ale nikt, ani bogaci, ani biedni nie mog\u0105 zbawi\u0107 si\u0119 sami: \u00abKt\u00f3\u017c wi\u0119c mo\u017ce si\u0119 zbawi\u0107?\u00bb (Mk 10,26), zawo\u0142aj\u0105 uczniowie. \u00abU ludzi to niemo\u017cliwe, ale nie u Boga; bo u Boga wszystko jest mo\u017cliwe\u00bb (Mk 10,27), odpowie Jezus. Wszyscy zaufajmy we wszystkim Jezusowi, niech ta ufno\u015b\u0107 wyra\u017ca si\u0119 w naszym \u017cyciu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (Mk\u00a010,17-30):\u00a0Gdy wybiera\u0142 si\u0119 w drog\u0119, przybieg\u0142 pewien cz\u0142owiek i upad\u0142szy przed Nim na kolana, pyta\u0142 Go: \u00abNauczycielu dobry, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb Jezus mu rzek\u0142: \u00abCzemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam B\u00f3g. Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzo\u0142\u00f3\u017c, nie kradnij, nie zeznawaj fa\u0142szywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matk\u0119\u00bb. On Mu rzek\u0142: \u00abNauczycielu, wszystkiego tego przestrzega\u0142em od mojej m\u0142odo\u015bci\u00bb. Wtedy Jezus spojrza\u0142 z mi\u0142o\u015bci\u0105 na niego i rzek\u0142 mu: \u00abJednego ci brakuje. Id\u017a, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a b\u0119dziesz mia\u0142 skarb w niebie. Potem przyjd\u017a i chod\u017a za Mn\u0105!\u00bb Lecz on spochmurnia\u0142 na te s\u0142owa i odszed\u0142 zasmucony, mia\u0142 bowiem wiele posiad\u0142o\u015bci. W\u00f3wczas Jezus spojrza\u0142 woko\u0142o i rzek\u0142 do swoich uczni\u00f3w: \u00abJak trudno jest bogatym wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego\u00bb. Uczniowie zdumieli si\u0119 na Jego s\u0142owa, lecz Jezus powt\u00f3rnie rzek\u0142 im: \u00abDzieci, jak\u017ce trudno wej\u015b\u0107 do kr\u00f3lestwa Bo\u017cego.…<\/p>\n