Tekst Ewangelii (Mt\u00a05,1-12a):\u00a0Jezus, widz\u0105c t\u0142umy, wyszed\u0142 na g\u00f3r\u0119. A gdy usiad\u0142, przyst\u0105pili do Niego Jego uczniowie. Wtedy otworzy\u0142 swoje usta i naucza\u0142 ich tymi s\u0142owami: \u00abB\u0142ogos\u0142awieni ubodzy w duchu, albowiem do nich nale\u017cy kr\u00f3lestwo niebieskie. B\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy si\u0119 smuc\u0105, albowiem oni b\u0119d\u0105 pocieszeni. B\u0142ogos\u0142awieni cisi, albowiem oni na w\u0142asno\u015b\u0107 posi\u0105d\u0105 ziemi\u0119. B\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy \u0142akn\u0105 i pragn\u0105 sprawiedliwo\u015bci, albowiem oni b\u0119d\u0105 nasyceni. B\u0142ogos\u0142awieni mi\u0142osierni, albowiem oni mi\u0142osierdzia dost\u0105pi\u0105. B\u0142ogos\u0142awieni czystego serca, albowiem oni Boga ogl\u0105da\u0107 b\u0119d\u0105. B\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy wprowadzaj\u0105 pok\u00f3j, albowiem oni b\u0119d\u0105 nazwani synami Bo\u017cymi. B\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy cierpi\u0105 prze\u015bladowanie dla sprawiedliwo\u015bci, albowiem do nich nale\u017cy kr\u00f3lestwo niebieskie. B\u0142ogos\u0142awieni jeste\u015bcie, gdy [ludzie] wam ur\u0105gaj\u0105 i prze\u015bladuj\u0105 was, i gdy z mego powodu m\u00f3wi\u0105 k\u0142amliwie wszystko z\u0142e na was. Cieszcie si\u0119 i radujcie, albowiem wasza nagroda wielka jest w niebie.<\/p>\n
\u00abCieszcie si\u0119 i radujcie\u00bb<\/strong><\/p>\n W Uroczysto\u015b\u0107 najpi\u0119kniejsze kazania m\u00f3wi\u0105 cmentarze. Dzi\u015b ksi\u0105dz niewiele ma do powiedzenia. Dlatego powie tylko 4 s\u0142owa. A dok\u0142adniej m\u00f3wi\u0105c przyjrzy si\u0119 czterem paradoksom Wszystkich \u015awi\u0119tych, bo to jest Uroczysto\u015b\u0107, w kt\u00f3rej dziej\u0105 si\u0119 rzeczy niemo\u017cliwe, niewiarygodne a przynajmniej zdaj\u0105ce si\u0119 przeczy\u0107 zdrowemu rozs\u0105dkowi.<\/p>\n 1. Paradoks pierwszy: M\u00f3wimy o wszystkich \u015bwi\u0119tych a idziemy na cmentarz.<\/strong> \u00a02. Paradoks drugi: Chcemy odwiedzi\u0107 zmar\u0142ych tam, gdzie ich nie ma.<\/strong> \u00a03. Paradoks trzeci: Niby idziemy na cmentarz do zmar\u0142ych, ale spotykamy si\u0119 tam z \u017cywymi.<\/strong>
\nCzy\u017c nie jest to dziwne? Skoro m\u00f3wimy, \u017ce to jest Uroczysto\u015b\u0107 Wszystkich \u015awi\u0119tych, to powinni\u015bmy zajmowa\u0107 si\u0119 wszystkimi \u015bwi\u0119tymi! Wymy\u0107 figurki \u015bwi\u0119tych, zapali\u0107 znicze przed \u015bwi\u0119tymi w ko\u015bciele, okadzi\u0107 ka\u017cdy obraz, poca\u0142owa\u0107 ka\u017cdy obrazek, nosi\u0107 \u015bwi\u0119tych uroczy\u015bcie w procesji, poczyta\u0107 o nich w domu, bo ca\u0142y rok nie ma na to czasu. Jak Wszystkich \u015awi\u0119tych, to czemu nie zajmujemy si\u0119 wszystkimi \u015bwi\u0119tymi? Czemu idziemy na cmentarz?
\nJest w tym paradoksie niesamowita m\u0105dro\u015b\u0107. M\u0105dro\u015b\u0107 kt\u00f3ra m\u00f3wi: \u201eIdziemy na cmentarz, bo tam s\u0105 pochowani \u015bwi\u0119ci\u201d. Papie\u017c ich nie kanonizowa\u0142. Ko\u015bci\u00f3\u0142 nie beatyfikowa\u0142. Ksi\u0105\u017cki nie zmie\u015bci\u0142y w Litanii do Wszystkich \u015awi\u0119tych. A oni s\u0105 \u015bwi\u0119ci! S\u0105, bo nauczyli si\u0119 w \u017cyciu kocha\u0107. Tam jest babcia, co umia\u0142a zawsze wybacza\u0107. Tam jest dziadek, kt\u00f3ry cho\u0107 przy\u0142o\u017cy\u0142 nieraz w cztery litery, to Ci\u0119 \u017cycia nauczy\u0142. Tam jest tata, co cho\u0107 przytula\u0107 nie umia\u0142, prowadzi\u0142 Ci\u0119 pewnie za r\u0119k\u0119. Tam jest mama, kt\u00f3rej serce bije dla Ciebie nawet spoza grobu. Tam s\u0105 \u015bwi\u0119ci. Wszyscy \u015bwi\u0119ci.<\/p>\n
\nCzy\u017c nie jest to dziwne? Idziemy na cmentarz, \u017ceby odwiedzi\u0107 zmar\u0142ych, a przecie\u017c ich tam nie ma!
\nCho\u0107by kwiaty, \u015bwiece, wie\u0144ce\u2026 cho\u0107by \u015bwie\u017ca mogi\u0142a, zdj\u0119cie, wyryte nazwisko, cho\u0107by wydrze\u0107 z ziemi szcz\u0105tki bliskich, cho\u0107by rozerwa\u0107 ich niszczej\u0105ce ubrania, cho\u0107by zagl\u0105dn\u0105\u0107 do wn\u0119trza rozk\u0142adaj\u0105cego si\u0119 cia\u0142a, to ich tam nie ma!
\n\u201eDlaczego szukacie \u017cyj\u0105cego w\u015br\u00f3d umar\u0142ych?\u201d \u2013 pytaj\u0105 anio\u0142owie kobiet, kt\u00f3re przysz\u0142y do grobu Jezusa. \u201eNie ma Go tutaj; zmartwychwsta\u0142\u201d (\u0141k 24,5-6). A skoro Chrystus zmartwychwsta\u0142 \u2013 t\u0142umaczy \u015bw. Pawe\u0142 \u2013 to i umarli zmartwychwstaj\u0105! (por. 1 Kor 15,16; 1 Tes 4,14).
\nGdzie\u017c oni zatem s\u0105? Po co idziemy na cmentarz, skoro ich tam nie ma?
\nJest w tym paradoksie niesamowita m\u0105dro\u015b\u0107. M\u0105dro\u015b\u0107, kt\u00f3ra m\u00f3wi: \u201eNie wiemy, gdzie s\u0105 zmarli. B\u00f3g sam wie. Ale idziemy na cmentarz, bo na cmentarzu zmarli s\u0105 bli\u017cej \u017cywych\u201d. Id\u0119 na cmentarz by by\u0107 bli\u017cej \u015bwi\u0119tych, moich \u015bwi\u0119tych.
\nId\u0119 na cmentarz, by tam, gdzie ich nie ma, zada\u0107 pytanie \u201egdzie oni s\u0105?\u201d. Id\u0119 na cmentarz, by uwierzy\u0107 raz jeszcze, \u017ce wszystko ko\u0144czy si\u0119 nie w ziemi, ale w Bogu. Id\u0119 na cmentarz, bo cho\u0107 ich tam nie ma, to w\u0142a\u015bnie tam jestem bli\u017cej nich.<\/p>\n
\nCzy\u017c nie jest to dziwne? Idziemy na cmentarz po to, \u017ceby odwiedzi\u0107 zmar\u0142ych a tak naprawd\u0119 spotykamy tam tych, kt\u00f3rzy jeszcze \u017cyj\u0105. Nieraz spotykamy ich tylko tam. Tylko raz do roku.
\nSkoro mamy odwiedza\u0107 zmar\u0142ych, to po co robimy to wszyscy na raz? Czy nie lepiej by\u0142oby p\u00f3j\u015b\u0107 na cmentarz w bardziej ciep\u0142\u0105 por\u0119 roku? Kiedy posiedzie\u0107 przyjemniej i poduma\u0107 \u0142atwiej? Czy zgie\u0142k t\u0142umu, zniczy i kwestor\u00f3w nie przes\u0142ania nam zmar\u0142ych? Z kim w\u0142a\u015bciwie chcemy si\u0119 spotka\u0107?
\nJest w tym paradoksie niesamowita m\u0105dro\u015b\u0107. M\u0105dro\u015b\u0107 kt\u00f3ra m\u00f3wi: \u201eIdziemy na cmentarz z innymi lud\u017ami, bo wiemy, \u017ce tego chc\u0105 nasi bliscy zmarli. Chc\u0105 by\u015bmy byli bli\u017cej siebie\u201d.
\nOni wiedz\u0105 najlepiej, \u017ce tylko mi\u0142o\u015b\u0107 mia\u0142a sens w \u017cyciu. Oni wiedz\u0105, \u017ce trzeba spieszy\u0107 si\u0119 z mi\u0142o\u015bci\u0105, bo mo\u017ce za rok ju\u017c kogo\u015b nie b\u0119dzie. Oni wiedz\u0105, \u017ce najwi\u0119kszym darem dla cz\u0142owieka na tej ziemi jest drugi cz\u0142owiek. Oni wiedz\u0105, \u017ce mimo wielu spraw, kt\u00f3re nas dzieli, jest jeszcze wi\u0119cej, kt\u00f3re nas \u0142\u0105czy!
\nId\u0119 na cmentarz, by poprzez zmar\u0142ych spotka\u0107 si\u0119 z \u017cywymi. Widz\u0119 rzek\u0119 innych ludzi i nie wiem. Nie wiem, czy ja do\u017cyj\u0119 Wigilijnej Wieczerzy. Nie wiem czy oni do\u017cyj\u0105.
\nWiem jedno.\u00a0\u017baden gr\u00f3b nie k\u0142amie.
\nWszyscy umrzemy.
\nTylko czy nie warto umrze\u0107 kochany przez innych?
\nWszyscy umrzemy.
\nTylko czy znajdzie si\u0119 kto\u015b, kto nade mn\u0105 wyszepcze modlitw\u0119?
\nWszyscy umrzemy.
\nTylko czy nie warto lepiej \u017cy\u0107 z innymi, skoro jeszcze \u017cyjemy?<\/p>\n