Tekst Ewangelii (J\u00a018,33-37):\u00a0Wtedy powt\u00f3rnie wszed\u0142 Pi\u0142at do pretorium, a przywo\u0142awszy Jezusa rzek\u0142 do Niego: \u00abCzy Ty jeste\u015b Kr\u00f3lem \u017bydowskim?\u00bb Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abCzy to m\u00f3wisz od siebie, czy te\u017c inni powiedzieli ci o Mnie?\u00bb Pi\u0142at odpar\u0142: \u00abCzy ja jestem \u017bydem? Nar\u00f3d Tw\u00f3j i arcykap\u0142ani wydali mi Ciebie. Co\u015b uczyni\u0142?\u00bb Odpowiedzia\u0142 Jezus: \u00abKr\u00f3lestwo moje nie jest z tego \u015bwiata. Gdyby kr\u00f3lestwo moje by\u0142o z tego \u015bwiata, s\u0142udzy moi biliby si\u0119, abym nie zosta\u0142 wydany \u017bydom. Teraz za\u015b kr\u00f3lestwo moje nie jest st\u0105d\u00bb. Pi\u0142at zatem powiedzia\u0142 do Niego: \u00abA wi\u0119c jeste\u015b kr\u00f3lem?\u00bb Odpowiedzia\u0142 Jezus: \u00abTak, jestem kr\u00f3lem. Ja si\u0119 na to narodzi\u0142em i na to przyszed\u0142em na \u015bwiat, aby da\u0107 \u015bwiadectwo prawdzie. Ka\u017cdy, kto jest z prawdy, s\u0142ucha mojego g\u0142osu\u00bb.<\/p>\n
\u017bY\u0106 W PRAWDZIE<\/strong><\/p>\n W ostatni\u0105 niedziel\u0119 roku liturgicznego Ko\u015bci\u00f3\u0142 obchodzi uroczysto\u015b\u0107 Chrystusa Kr\u00f3la. O godno\u015bci kr\u00f3lewskiej Chrystusa m\u00f3wi ewangeliczna scena procesu Jezusa przed Pi\u0142atem, podczas, kt\u00f3rego Jezus oznajmia: \u201eKr\u00f3lestwo moje nie jest z tego \u015bwiata\u201d, a na pytanie Pi\u0142ata: \u201eA wi\u0119c jeste\u015b Kr\u00f3lem?\u201d Jezus odpowiada: \u201eTak jestem Kr\u00f3lem\u201d. Pi\u0142at z Pontu by\u0142 prefektem rzymskim Judei w latach 26 \u2013 38 po narodzeniu Chrystusa. By\u0142 on faktycznym w\u0142adc\u0105 Judei i mia\u0142 w\u0142adz\u0119 wydawania wyrok\u00f3w \u015bmierci. W czasie swoich rz\u0105d\u00f3w brutalnie t\u0142umi\u0142 op\u00f3r \u017byd\u00f3w i lekcewa\u017cy\u0142 ich uczucia religijne. Dla Pi\u0142ata sprawa Jezusa, by\u0142a jednym z wielu \u017cydowskich spor\u00f3w religijnych, a tym Pi\u0142at gardzi\u0142 i nie chcia\u0142 si\u0119 zajmowa\u0107. To nie podlega\u0142o os\u0105dowi prawa rzymskiego. Dlatego przeciwnicy oskar\u017cyli Jezusa przed Pi\u0142atem o ch\u0119\u0107 przej\u0119cia w\u0142adzy w sensie politycznym. Po przeprowadzeniu procesu Pi\u0142at upewni\u0142 si\u0119, \u017ce oskar\u017cenie Jezusa ma charakter religijny a nie polityczny, dlatego oznajmia: \u201eJa nie znajduj\u0119 w nim \u017cadnej winy\u201d. Wtedy oskar\u017cyciele Jezusa posuwaj\u0105 si\u0119 do szanta\u017cu, i wo\u0142aj\u0105: \u201cJe\u017celi go uwolnisz, nie jeste\u015b przyjacielem Cezara. Ka\u017cdy, kto si\u0119 czyni kr\u00f3lem, sprzeciwia si\u0119 Cezarowi\u201d. Pod wp\u0142ywem tego szanta\u017cu Pi\u0142at wydaje Jezusa na ukrzy\u017cowanie, nie m\u00f3g\u0142 sobie pozwoli\u0107 na podejrzenie nielojalno\u015bci wobec Cezara, od kt\u00f3rego zale\u017ca\u0142a nie tylko jego kariera, ale i \u017cycie. Na znak, \u017ce nie ma nic wsp\u00f3lnego z tym niesprawiedliwym wyrokiem, Pi\u0142at umywa r\u0119ce.<\/p>\n Kr\u00f3lestwo Chrystusa jest Kr\u00f3lestwem prawdy. Chrystus przyszed\u0142 na ziemi\u0119, aby da\u0107 \u015bwiadectwo prawdzie. I w tym momencie rodzi si\u0119 pytanie, kt\u00f3re zada\u0142 Pi\u0142at w czasie procesu Jezusa: \u201eC\u00f3\u017c to jest prawda?\u201d Bardzo cz\u0119sto cz\u0142owiek kieruje si\u0119 relatywizmem w podej\u015bciu do rzeczywisto\u015bci, w konsekwencji prawda ma warto\u015b\u0107 relatywn\u0105. Ka\u017cdy ma swoj\u0105 prawd\u0119, o prawdzie decyduje sytuacja. Swoj\u0105 prawd\u0119 ma z\u0142odziej, kt\u00f3ry kradnie, aby \u017cy\u0107. Mo\u017ce temu procederowi nada\u0107 szlachetne motywy. Oto wypowied\u017a m\u0119\u017cczyzny, kt\u00f3rego g\u0142\u00f3wnym zaj\u0119ciem jest kradzie\u017c. M\u00f3wi\u0105c o tym wcale nie odczuwa\u0142 wstydu, a wr\u0119cz przeciwnie m\u00f3wi\u0142, \u017ce kradnie bogatym a sprzedaje po niskiej cenie biednym. Uwa\u017ca, \u017ce jest to szlachetne post\u0119powanie, co\u015b w rodzaju Janosika. Swoj\u0105 prawd\u0119 ma tak\u017ce cz\u0142owiek, kt\u00f3ry krzywdzi bli\u017aniego, zawsze znajdzie wystarczaj\u0105ce uzasadnienie dla swego post\u0119powania. Swoj\u0105 prawd\u0119 ma pijak, uzasadniaj\u0105c potrzeb\u0119 si\u0119gni\u0119cia po kieliszek. Swoj\u0105 prawd\u0119 mia\u0142 faszyzm i w imi\u0119 tej prawdy wojska faszystowskie, pal\u0105c i morduj\u0105c skazywa\u0142y na zag\u0142ad\u0119 ca\u0142e narody. Swoj\u0105 prawd\u0119 mia\u0142 komunizm, a ci, kt\u00f3rzy nie zgadzali si\u0119 z komunistyczn\u0105 prawd\u0105 gin\u0119li z wycie\u0144czenia i tortur w sowieckich Gu\u0142agach itd.<\/p>\n Ale czy rzeczywi\u015bcie jest to prawda? Jest to pytanie raczej retoryczne. Prawda jest jedna dla wszystkich, niezale\u017cna od sytuacji. Tak rozumian\u0105 prawd\u0119 przynosi Chrystus. Za tak\u0105 prawd\u0105 t\u0119skni cz\u0142owiek. Dostojewski w \u201eBraciach Karamazow\u201d wk\u0142ada w usta niewierz\u0105cego Dymitra takie s\u0142owa: \u201eWidzisz, Aliosza, s\u0105 chwile w \u017cyciu, w kt\u00f3rych nawet ci, kt\u00f3rzy nie wierz\u0105 w Boga, wzdychaj\u0105 i modl\u0105 si\u0119, aby On istnia\u0142, aby zst\u0105pi\u0142 na \u015bwiat, poniewa\u017c niesprawiedliwo\u015b\u0107 jest tak krzycz\u0105ca, bunt tak g\u0142\u0119boki, \u017ce si\u0119 wo\u0142a o istnienie Kogo\u015b, kto by przyszed\u0142, zrobi\u0142 porz\u0105dek i obwie\u015bci\u0142 prawd\u0119\u201d. Prawda Chrystusa wprowadza \u0142ad wewn\u0119trzny w cz\u0142owieku i porz\u0105dek na \u015bwiecie. Nie przychodzi ona do nas drog\u0105 przemocy, ale mi\u0142o\u015bci. Wyznawcy Chrystusa winni \u017cy\u0107 wg tej prawdy, niezale\u017cnie od sytuacji, w jakiej si\u0119 znale\u017ali.<\/p>\n Jan Kanty urodzi\u0142 si\u0119 24 czerwca 1390 w K\u0119tach. Jako ch\u0142opiec by\u0142 podziwiany za inteligencj\u0119, a przede wszystkim za dobre serce. Jako kap\u0142an naucza\u0142 Pisma \u015bw. na Uniwersytecie Jagiello\u0144skim w Krakowie. Pe\u0142ni\u0142 tam te\u017c pos\u0142ug\u0119 duszpastersk\u0105. Znany by\u0142 z wielkiej pobo\u017cno\u015bci i \u017cyczliwo\u015bci dla ubogich, kt\u00f3rym spieszy\u0142 z pomoc\u0105. W swym \u017cyciu odby\u0142 cztery, piesze pielgrzymki do Rzymu, nios\u0105c na plecach ca\u0142y sw\u00f3j baga\u017c. W czasie jednej z tych pielgrzymek napadli go rozb\u00f3jnicy. Zabrali mu ca\u0142y baga\u017c i zapytali czy nie ma jeszcze pieni\u0119dzy. \u015awi\u0119ty Jan odpowiedzia\u0142, \u017ce nie. Wtedy rabusie pozwolili mu odej\u015b\u0107. Po pewnym czasie \u015bw. Jan przypomnia\u0142 sobie, \u017ce ma kilka z\u0142otych monet zaszytych w ubraniu. Szybko zawr\u00f3ci\u0142 i zacz\u0105\u0142 biec za z\u0142odziejami. Przeprasza\u0142 ich za k\u0142amstwo i chcia\u0142 odda\u0107 im z\u0142ote monety. Z\u0142odzieje byli kompletnie zaskoczeni. Nie przyj\u0119li z\u0142otych monet, co wi\u0119cej, oddali wszystkie, wcze\u015bniej zrabowane rzeczy. Czyn \u015bwi\u0119tego m\u00f3wi, co to znaczy \u017cy\u0107 w prawdzie. W prawdzie, kt\u00f3ra mo\u017ce zatriumfowa\u0107 ju\u017c w tym \u017cyciu, a pe\u0142ni\u0105 swego blasku zab\u0142y\u015bnie, gdy spotkamy Chrystusa Kr\u00f3la w czasach ostatecznych.<\/p>\n Kiedy\u015b ksi\u0105dz opowiedzia\u0142 t\u0119 histori\u0119 na zebraniu rodzic\u00f3w. Po sko\u0144czonym spotkaniu jedna z matek, nawi\u0105zuj\u0105c do czynu \u015bw. Jana przytoczy\u0142a histori\u0119 ze swego \u017cycia. Wychowywa\u0142a swoje dzieci w poczuciu uczciwo\u015bci i prawdy. Pewnego razu jej 7 letni syn Artur znalaz\u0142 na ulicy 20 dolar\u00f3w. Wiedzia\u0142, \u017ce znalezione rzeczy trzeba odda\u0107 w\u0142a\u015bcicielowi. Stan\u0105\u0142 bezradny i wzrokiem szuka\u0142 cz\u0142owieka, zgubi\u0142 pieni\u0105dze. Wreszcie dojrza\u0142 dw\u00f3ch kilkunastoletnich ch\u0142opc\u00f3w, podszed\u0142 do nich i zapyta\u0142, czy nie zgubili pieni\u0119dzy. Tamci bez zmru\u017cenia oka powiedzieli, \u017ce tak. Artur bez zastanowienia odda\u0142 im znalezione pieni\u0105dze, a \u017ce by\u0142 inteligentnym dzieckiem zorientowa\u0142 si\u0119 wkr\u00f3tce, \u017ce zosta\u0142 oszukany. W zdumionych oczach rodzi\u0142o si\u0119 pytanie: Czy warto m\u00f3wi\u0107 prawd\u0119 i by\u0107 a\u017c tak uczciwym?. Matka musia\u0142a d\u0142ugo t\u0142umaczy\u0107 mu, \u017ce warto.<\/p>\n Je\u015bli Artur pozostanie wierny prawdzie i uczciwo\u015bci wszczepionej przez rodzic\u00f3w wyro\u015bnie na przyzwoitego cz\u0142owieka. W swej uczciwo\u015bci nieraz przyjdzie mu zmierzy\u0107 si\u0119 z oszustami, ale to on b\u0119dzie budowa\u0142 bardziej ludzki \u015bwiat, b\u0119dzie budowa\u0142 Kr\u00f3lestwo prawdy Chrystusowej. To dzi\u0119ki takim ludziom \u015bwiat nie staje si\u0119 d\u017cungl\u0105 walcz\u0105cych bestii. A ci dwaj nieletni oszu\u015bci, je\u015bli b\u0119d\u0105 wzrasta\u0107 w \u201eprawdzie\u201d, kt\u00f3ra pozwala na oszustwo to mo\u017ce i uzbieraj\u0105 w swoim \u017cyciu wiele nieuczciwych dwudziestodolar\u00f3wek. I nawet wtedy, gdy uda si\u0119 im unikn\u0105\u0107 kratek wi\u0119ziennych, czy b\u0119d\u0105 zadowoleni ze swego \u017cycia, gdy trzeba b\u0119dzie z niego rozliczy\u0107. Czy znajd\u0105 usprawiedliwienie w oczach bo\u017cych, gdy stan\u0105 przed Nim w dniu ostatecznym? .<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (J\u00a018,33-37):\u00a0Wtedy powt\u00f3rnie wszed\u0142 Pi\u0142at do pretorium, a przywo\u0142awszy Jezusa rzek\u0142 do Niego: \u00abCzy Ty jeste\u015b Kr\u00f3lem \u017bydowskim?\u00bb Jezus odpowiedzia\u0142: \u00abCzy to m\u00f3wisz od siebie, czy te\u017c inni powiedzieli ci o Mnie?\u00bb Pi\u0142at odpar\u0142: \u00abCzy ja jestem \u017bydem? Nar\u00f3d Tw\u00f3j i arcykap\u0142ani wydali mi Ciebie. Co\u015b uczyni\u0142?\u00bb Odpowiedzia\u0142 Jezus: \u00abKr\u00f3lestwo moje nie jest z tego \u015bwiata. Gdyby kr\u00f3lestwo moje by\u0142o z tego \u015bwiata, s\u0142udzy moi biliby si\u0119, abym nie zosta\u0142 wydany \u017bydom. Teraz za\u015b kr\u00f3lestwo moje nie jest st\u0105d\u00bb. Pi\u0142at zatem powiedzia\u0142 do Niego: \u00abA wi\u0119c jeste\u015b kr\u00f3lem?\u00bb Odpowiedzia\u0142 Jezus: \u00abTak, jestem kr\u00f3lem. Ja si\u0119 na to narodzi\u0142em i na to przyszed\u0142em na \u015bwiat, aby da\u0107 \u015bwiadectwo prawdzie. Ka\u017cdy, kto jest z prawdy, s\u0142ucha mojego g\u0142osu\u00bb. \u017bY\u0106 W PRAWDZIE W ostatni\u0105 niedziel\u0119 roku liturgicznego Ko\u015bci\u00f3\u0142 obchodzi uroczysto\u015b\u0107 Chrystusa Kr\u00f3la. O godno\u015bci kr\u00f3lewskiej Chrystusa m\u00f3wi ewangeliczna scena procesu Jezusa przed Pi\u0142atem, podczas, kt\u00f3rego Jezus oznajmia: \u201eKr\u00f3lestwo moje nie jest z…<\/p>\n