Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a021,25-28.34-36):\u00a0B\u0119d\u0105 znaki na s\u0142o\u0144cu, ksi\u0119\u017cycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narod\u00f3w bezradnych wobec szumu morza i jego nawa\u0142nicy. Ludzie mdle\u0107 b\u0119d\u0105 ze strachu, w oczekiwaniu wydarze\u0144 zagra\u017caj\u0105cych ziemi. Albowiem moce niebios zostan\u0105 wstrz\u0105\u015bni\u0119te. Wtedy ujrz\u0105 Syna Cz\u0142owieczego, nadchodz\u0105cego w ob\u0142oku z wielk\u0105 moc\u0105 i chwa\u0142\u0105. A gdy si\u0119 to dzia\u0107 zacznie, nabierzcie ducha i podnie\u015bcie g\u0142owy, poniewa\u017c zbli\u017ca si\u0119 wasze odkupienie\u00bb.<\/p>\n
Uwa\u017cajcie na siebie, aby wasze serca nie by\u0142y oci\u0119\u017ca\u0142e wskutek ob\u017carstwa, pija\u0144stwa i trosk doczesnych, \u017ceby ten dzie\u0144 nie przypad\u0142 na was znienacka, jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105 na ca\u0142ej ziemi. Czuwajcie wi\u0119c i m\u00f3dlcie si\u0119 w ka\u017cdym czasie, aby\u015bcie mogli unikn\u0105\u0107 tego wszystkiego, co ma nast\u0105pi\u0107, i stan\u0105\u0107 przed Synem Cz\u0142owieczym.<\/p>\n
L\u0119ka\u0107 si\u0119 czy nie l\u0119ka\u0107 czas\u00f3w ostatecznych?<\/strong>Ko\u015bci\u00f3\u0142 zaprasza nas by\u015bmy prze\u017cyli, pocz\u0105wszy od tej niedzieli, czas Adwentu. Rozpoczyna si\u0119 w naszym \u017cyciu coroczna w\u0119dr\u00f3wka ku \u015bwi\u0119tom Bo\u017cego Narodzenia. Dobrze, \u017ce mo\u017cemy wychodzi\u0107 naprzeciw Temu, kt\u00f3ry kieruje swoje kroki ku nam. Ten czas przygotowuje nas na ostateczne przyj\u015bcie Chrystusa, kt\u00f3ry przybli\u017ca si\u0119 do nas, ale czy my zbli\u017camy si\u0119 do niego? To pi\u0119knie, \u017ce poprzez wydarzenie adwentu, mo\u017cemy ka\u017cdego roku rozpoczyna\u0107 na nowo lub kontynuowa\u0107 z wi\u0119ksz\u0105 \u015bwiadomo\u015bci\u0105 i odnowionym entuzjazmem nasz\u0105 w\u0119dr\u00f3wk\u0119 wiary.<\/p>\n Tej niedzieli Ewangelia, zatrzymuj\u0105 nas na obrazach pe\u0142nych trwogi, niszczenia i kataklizm\u00f3w. S\u0105 to w pierwszym rz\u0119dzie obrazy, kt\u00f3re ukazuj\u0105 nam Boga sprawiedliwego i wiernego swemu s\u0142owu. On, jak najbardziej, dotrzymuje obietnic, mimo dramaturgii obraz\u00f3w.<\/p>\n Musimy pami\u0119ta\u0107, \u017ce w centrum wydarze\u0144, kt\u00f3re opisuje Ewangelia, jest B\u00f3g i Syn Cz\u0142owieczy. To w\u0142a\u015bnie na tych Osobach powinno spoczywa\u0107 nasze spojrzenie. Ewangeliczne obrazy maj\u0105 na nowo, na pocz\u0105tku tego Adwentu, obudzi\u0107 w nas pragnienie samego Boga. Apokaliptyczne sceny powinny niepokoi\u0107, a nawet trwo\u017cy\u0107, tych, kt\u00f3rzy w sowim \u017cyciu zlekcewa\u017cyli obecno\u015b\u0107 i dzia\u0142anie Boga, ale jednak dla nas, ludzi wiary, liczy si\u0119 sama osoba i dzia\u0142anie Boga w Tr\u00f3jcy Jedynego. Bo czasy ostateczne, to nadej\u015bcie ukochanej i umi\u0142owanej Osoby. Wszystkie inne wydarzenia temu przyj\u015bciu towarzysz\u0105ce s\u0105 drugorz\u0119dne, ma\u0142oznaczne.<\/p>\n Wydarzenia apokaliptyczne bardzo s\u0105 podobne do naszych do\u015bwiadcze\u0144 osobistych. Kiedy wszystko uk\u0142ada si\u0119 w naszym \u017cyciu jak najgorzej, wtedy winni\u015bmy jeszcze mocniej ufa\u0107. Czy sami tego niejednokrotnie nie do\u015bwiadczali\u015bmy? Gdy noc jest najciemniejsza, w\u00f3wczas nagle pojawia si\u0119 \u015bwiat\u0142o.<\/p>\n Sam Jezus uczy nas, ludzi wiary, odpowiedniego zachowania: \u201eA gdy si\u0119 to dzia\u0107 zacznie, nabierzcie ducha i podnie\u015bcie g\u0142owy, poniewa\u017c zbli\u017ca si\u0119 Wasze odkupienie”. Wydarzenia przychodz\u0105ce nie s\u0105 wydarzeniami nios\u0105cymi zniszczenie, ale zbawienie. Chrze\u015bcijanin nie powinien trwo\u017cy\u0107 si\u0119, gdy us\u0142yszy, a nawet wtedy, gdy zacznie do\u015bwiadcza\u0107 wydarze\u0144 apokaliptycznych. Ma podnie\u015b\u0107 g\u0142ow\u0119, bo nadchodz\u0105ce wydarzenia s\u0105 dla niego wydarzeniami zbawczymi.<\/p>\n Do tego pocieszaj\u0105cego stwierdzenia Jezus dodaje jeszcze wskaz\u00f3wki, jak cz\u0142owiek wiary, ma si\u0119 do tych wydarze\u0144 przygotowa\u0107. Chodzi o to, by\u015bmy nie dali si\u0119 zaskoczy\u0107 i przerazi\u0107. Improwizacja w tym zakresie nie jest mile widziana. Mamy uwa\u017ca\u0107 na siebie. Nale\u017cy codziennie \u017cy\u0107 w oczekiwaniu czujnym, jasnym i \u015bwiadomym, nie trac\u0105c przy tym celu ostatecznego. W tym czuwaniu mog\u0105 nam przeszkodzi\u0107: ob\u017carstwo, pija\u0144stwo i troski doczesne, kt\u00f3re \u0141ukasz nazywa oci\u0119\u017ca\u0142o\u015bci\u0105 serca. To one zamykaj\u0105 cz\u0142owieka w wi\u0119zieniu przyjemno\u015bci, u\u017cywek, uzale\u017cnie\u0144 i sk\u0142aniaj\u0105 nas do tego, co przyziemne. Jezus nas kocha i nie chce by\u015bmy robili co\u015b, co nas w jakikolwiek spos\u00f3b okaleczy, upodli, zniewoli czy mo\u017ce nawet zniszczy. W ko\u0144cu sami wiemy, \u017ce niewiele trzeba, aby w te do\u015bwiadczenia wpa\u015b\u0107, a\u017c na d\u0142ugie lata na\u0142og\u00f3w.<\/p>\n To wszystko utrudnia, a czasami uniemo\u017cliwia nam dobre prze\u017cycie okresu Adwentu, a tym bardziej godne spotkanie z Jezusem, gdy przyjdzie w czasie ostatecznym.<\/p>\n Czuwanie i modlitwa, to dwie postawy, kt\u00f3re bardzo nam mog\u0105 u\u0142atwi\u0107 spotka\u0107 si\u0119 z przychodz\u0105cym Jezusem dzisiaj i w przysz\u0142o\u015bci. Chrze\u015bcijanin powinien prze\u017cywa\u0107 ka\u017cd\u0105 chwil\u0119 swojego \u017cycia, jako ostateczn\u0105 i zbli\u017caj\u0105c\u0105 go do Boga. Wszystko dzie\u0144 po dniu, nasza wielka i ma\u0142a pos\u0142uga jest ostateczna, bo te wydarzenia i te dni ju\u017c si\u0119 nie wr\u00f3c\u0105.<\/p>\n Krok Jezusa w nasz\u0105 stron\u0119 jest zdecydowany dotyczy dzi\u015b i jutra. A tw\u00f3j krok dok\u0105d zmierza? Mo\u017ce warto sobie zadawa\u0107 to pytanie podczas tego okresu Adwentu? I zn\u00f3w w moim \u017cyciu rozpocz\u0105\u0142 si\u0119 Adwent.<\/p>\n Leszek Skali\u0144ski SDS<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a021,25-28.34-36):\u00a0B\u0119d\u0105 znaki na s\u0142o\u0144cu, ksi\u0119\u017cycu i gwiazdach, a na ziemi trwoga narod\u00f3w bezradnych wobec szumu morza i jego nawa\u0142nicy. Ludzie mdle\u0107 b\u0119d\u0105 ze strachu, w oczekiwaniu wydarze\u0144 zagra\u017caj\u0105cych ziemi. Albowiem moce niebios zostan\u0105 wstrz\u0105\u015bni\u0119te. Wtedy ujrz\u0105 Syna Cz\u0142owieczego, nadchodz\u0105cego w ob\u0142oku z wielk\u0105 moc\u0105 i chwa\u0142\u0105. A gdy si\u0119 to dzia\u0107 zacznie, nabierzcie ducha i podnie\u015bcie g\u0142owy, poniewa\u017c zbli\u017ca si\u0119 wasze odkupienie\u00bb. Uwa\u017cajcie na siebie, aby wasze serca nie by\u0142y oci\u0119\u017ca\u0142e wskutek ob\u017carstwa, pija\u0144stwa i trosk doczesnych, \u017ceby ten dzie\u0144 nie przypad\u0142 na was znienacka, jak potrzask. Przyjdzie on bowiem na wszystkich, kt\u00f3rzy mieszkaj\u0105 na ca\u0142ej ziemi. Czuwajcie wi\u0119c i m\u00f3dlcie si\u0119 w ka\u017cdym czasie, aby\u015bcie mogli unikn\u0105\u0107 tego wszystkiego, co ma nast\u0105pi\u0107, i stan\u0105\u0107 przed Synem Cz\u0142owieczym. L\u0119ka\u0107 si\u0119 czy nie l\u0119ka\u0107 czas\u00f3w ostatecznych?Ko\u015bci\u00f3\u0142 zaprasza nas by\u015bmy prze\u017cyli, pocz\u0105wszy od tej niedzieli, czas Adwentu. Rozpoczyna si\u0119 w naszym \u017cyciu coroczna w\u0119dr\u00f3wka ku \u015bwi\u0119tom Bo\u017cego Narodzenia. Dobrze, \u017ce…<\/p>\n