Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a02,41-52):\u00a0Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na \u015awi\u0119to Paschy. Gdy mia\u0142 lat dwana\u015bcie, udali si\u0119 tam zwyczajem \u015bwi\u0105tecznym. Kiedy wracali po sko\u0144czonych uroczysto\u015bciach, zosta\u0142 Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauwa\u017cyli Jego Rodzice. Przypuszczaj\u0105c, \u017ce jest w towarzystwie p\u0105tnik\u00f3w, uszli dzie\u0144 drogi i szukali Go w\u015br\u00f3d krewnych i znajomych. Gdy Go nie znale\u017ali, wr\u00f3cili do Jerozolimy szukaj\u0105c Go.<\/p>\n
Dopiero po trzech dniach odnale\u017ali Go w \u015bwi\u0105tyni, gdzie siedzia\u0142 mi\u0119dzy nauczycielami, przys\u0142uchiwa\u0142 si\u0119 im i zadawa\u0142 pytania. Wszyscy za\u015b, kt\u00f3rzy Go s\u0142uchali, byli zdumieni bystro\u015bci\u0105 Jego umys\u0142u i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili si\u0119 bardzo, a Jego Matka rzek\u0142a do Niego: \u00abSynu, czemu\u015b nam to uczyni\u0142? Oto ojciec Tw\u00f3j i ja z b\u00f3lem serca szukali\u015bmy Ciebie\u00bb. Lecz On im odpowiedzia\u0142: \u00abCzemu\u015bcie Mnie szukali? Czy nie wiedzieli\u015bcie, \u017ce powinienem by\u0107 w tym, co nale\u017cy do mego Ojca?\u00bb Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedzia\u0142.<\/p>\n
Potem poszed\u0142 z nimi i wr\u00f3ci\u0142 do Nazaretu; i by\u0142 im poddany. A Matka Jego chowa\u0142a wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. Jezus za\u015b czyni\u0142 post\u0119py w m\u0105dro\u015bci, w latach i w \u0142asce u Boga i u ludzi.<\/p>\n
Czym s\u0105 rodziny? Po co s\u0105 nam potrzebne?<\/strong><\/p>\n Dobrze znamy takie powiedzenie, \u017ce z rodzin\u0105 to si\u0119 najlepiej wychodzi na zdj\u0119ciu. Ale znamy i takie zdj\u0119cia, \u017ce na nich to i z rodzina si\u0119 \u017ale wychodzi. Jednak, czy to prawda?<\/p>\n Owszem, z rodzin\u0105 r\u00f3\u017cnie bywa. Jeden pan opowiada\u0142, \u017ce by\u0142 samotny, ale jak wygra\u0142 w totolotka, to pozna\u0142 rodzin\u0105, o kt\u00f3rej istnieniu nawet nie wiedzia\u0142. Musia\u0142 poszuka\u0107 w historii, aby si\u0119 faktycznie przekona\u0107, czy ich co\u015b \u0142\u0105czy. I tak czasem bywa. Wiele relacji obecnie pr\u00f3buje si\u0119 budowa\u0107 w\u0142a\u015bnie na tej zale\u017cno\u015bci od pieni\u0119dzy. Czasami kto\u015b szasta pieni\u0119dzmi, aby mie\u0107 wok\u00f3\u0142 siebie ludzi. Jest to niedojrza\u0142e, dziecinne. I oczywi\u015bcie na kr\u00f3tk\u0105 met\u0119.<\/p>\n Niekt\u00f3rzy starsi ludzie opowiadaj\u0105, \u017ce im bli\u017cej maj\u0105 do \u015bmierci, tym sobie bardziej o ich istnieniu przypominaj\u0105 wnucz\u0119ta. Bo babcia ma mieszkanie. Bo mniej si\u0119 zna na pieni\u0105dzach. Nie zawsze tak jest, ale czasem bywa.<\/p>\n Jedna pani psycholog powiedzia\u0142a m\u0105dre zdanie: Rodzina to taka wsp\u00f3lnota os\u00f3b, w kt\u00f3rej i najwi\u0119cej si\u0119 wzajemnie kochamy, ale i najwi\u0119cej si\u0119 wzajemnie krzywdzimy. To jest prawda. Zamiast tylko kocha\u0107, to my te\u017c ch\u0119tnie si\u0119 ranimy. A \u2013 warto zauwa\u017cy\u0107 \u2013 ranimy przecie\u017c wypr\u00f3bowanych przyjaci\u00f3\u0142. To musi bardzo bole\u0107. I to mo\u017ce s\u0142usznie budzi\u0107 nasz wewn\u0119trzny sprzeciw.<\/p>\n Oto dorastaj\u0105ca c\u00f3rka w pewnym momencie powiedzia\u0142a, \u017ce ju\u017c ich nie kocha, nie b\u0119dzie z nimi wsp\u00f3lnie jad\u0142a, nie b\u0119dzie z nimi rozmawia\u0107, nie b\u0119dzie z nimi si\u0119 modli\u0107. W og\u00f3lne nie b\u0119dzie si\u0119 modli\u0107. Bo to jest bez sensu. Boga i tak nie ma. B\u0119dzie natomiast teraz trzyma\u0107 z kole\u017cank\u0105, kt\u00f3ra jest ateistk\u0105, bo to jej wi\u0119cej da. Mo\u017cemy zapyta\u0107: Czy to na pewno jej wi\u0119cej da? A kto t\u0119 dziewczyn\u0119 dotychczas wychowywa\u0142? Kto jej zapewni\u0142 byt? Ile do tej pory otrzyma\u0142a od swojej rodziny, a ile od tej kole\u017canki.<\/p>\n Rodzina \u2013 jak m\u00f3wi socjologia \u2013 to podstawowa grupa spo\u0142eczna, na kt\u00f3rej opiera si\u0119 spo\u0142ecze\u0144stwo. Ale, aby rodzina powsta\u0142a potrzebni s\u0105 kobieta i m\u0119\u017cczyzna. Dziwi mnie i bulwersuje, gdy niekt\u00f3rzy katolicy t\u0119 prawd\u0119 podwa\u017caj\u0105 lub odrzucaj\u0105. A sk\u0105d taka nowa nauka? Nie mo\u017cna odchodzi\u0107 od tego, co m\u00f3wi Pan Jezus w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym. Nam jako katolikom nie wypada. M\u00f3wi do nas B\u00f3g przez \u015bw. Paw\u0142a:\u00a0Przyjdzie bowiem chwila, kiedy zdrowej nauki nie b\u0119d\u0105 znosili, ale wed\u0142ug w\u0142asnych po\u017c\u0105da\u0144 b\u0119d\u0105 sobie mno\u017cyli nauczycieli\u00a0(2 Tm 4, 3). Warto si\u0119 zastanowi\u0107, kto jest dla nas dzi\u015b nauczycielem, czy telewizyjny idol, czy sam Jezus Chrystus?<\/p>\n Gdy m\u00f3wimy o definicji ma\u0142\u017ce\u0144stwa, to rozumiemy ma\u0142\u017ce\u0144stwo jako zwi\u0105zek m\u0119\u017cczyzny i kobiety.<\/p>\n Trzeba ukazywa\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144stwo i rodzin\u0119 jako absolutn\u0105 warto\u015b\u0107. To prawda, \u017ce za ma\u0142o dzi\u015b w Ko\u015bciele m\u00f3wi si\u0119 o nierozerwalno\u015bci ma\u0142\u017ce\u0144stwa. Czasami nawet ksi\u0119\u017ca s\u0105 oboj\u0119tni na szerz\u0105c\u0105 si\u0119 mentalno\u015b\u0107 rozwodow\u0105. A przecie\u017c nie \u017ceni\u0142e\u015b si\u0119 z ni\u0105 na jaki\u015b czas. Nie wychodzi\u0142a\u015b za niego za m\u0105\u017c na jaki\u015b czas. Ale do ko\u0144ca \u017cycia. A jak jest problem, to rozwi\u0105zuj ten problem, a nie uciekaj w rozw\u00f3d.<\/p>\n To prawda, \u017ce ma\u0142\u017ce\u0144stwo wymaga od nas wiele. Jest cz\u0119sto trudn\u0105 i wymagaj\u0105ca wsp\u00f3lnot\u0105. S\u0105 nawet r\u00f3\u017cne anegdoty na ten temat. Na przyk\u0142ad m\u00f3wi si\u0119, \u017ce kobieta jest jak Anio\u0142 Str\u00f3\u017c. Anio\u0142 przed \u015blubem. Str\u00f3\u017c po \u015blubie. M\u0119\u017cczy\u017ani te\u017c s\u0105 czasem nie lepsi. Jedna \u017cona szuka\u0142a rano swojego m\u0119\u017ca, kt\u00f3ry nie przyszed\u0142 na noc do domu i wydzwania\u0142a do jego koleg\u00f3w z zapytaniem, czy jest mo\u017ce u nich i czy sp\u0119dzi\u0142 u nich noc. Na pi\u0119ciu koleg\u00f3w, do kt\u00f3rych zadzwoni\u0142a pytaj\u0105c o szczeg\u00f3\u0142y poprzedniej nocy, u trzech jej m\u0105\u017c nocowa\u0142 w nocy i ju\u017c poszed\u0142 do domu, a u dw\u00f3ch pozosta\u0142ych jeszcze \u015bpi.<\/p>\n Mi\u0142o\u015b\u0107, wierno\u015b\u0107 i uczciwo\u015b\u0107 ma\u0142\u017ce\u0144ska to s\u0105 przymioty z przysi\u0119gi ma\u0142\u017ce\u0144skiej, nad kt\u00f3rymi trzeba nieustannie pracowa\u0107. Mniej wi\u0119cej tak, jak trzeba podk\u0142ada\u0107 drewienka do ogniska.<\/p>\n \n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a02,41-52):\u00a0Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na \u015awi\u0119to Paschy. Gdy mia\u0142 lat dwana\u015bcie, udali si\u0119 tam zwyczajem \u015bwi\u0105tecznym. Kiedy wracali po sko\u0144czonych uroczysto\u015bciach, zosta\u0142 Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauwa\u017cyli Jego Rodzice. Przypuszczaj\u0105c, \u017ce jest w towarzystwie p\u0105tnik\u00f3w, uszli dzie\u0144 drogi i szukali Go w\u015br\u00f3d krewnych i znajomych. Gdy Go nie znale\u017ali, wr\u00f3cili do Jerozolimy szukaj\u0105c Go. Dopiero po trzech dniach odnale\u017ali Go w \u015bwi\u0105tyni, gdzie siedzia\u0142 mi\u0119dzy nauczycielami, przys\u0142uchiwa\u0142 si\u0119 im i zadawa\u0142 pytania. Wszyscy za\u015b, kt\u00f3rzy Go s\u0142uchali, byli zdumieni bystro\u015bci\u0105 Jego umys\u0142u i odpowiedziami. Na ten widok zdziwili si\u0119 bardzo, a Jego Matka rzek\u0142a do Niego: \u00abSynu, czemu\u015b nam to uczyni\u0142? Oto ojciec Tw\u00f3j i ja z b\u00f3lem serca szukali\u015bmy Ciebie\u00bb. Lecz On im odpowiedzia\u0142: \u00abCzemu\u015bcie Mnie szukali? Czy nie wiedzieli\u015bcie, \u017ce powinienem by\u0107 w tym, co nale\u017cy do mego Ojca?\u00bb Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedzia\u0142. Potem poszed\u0142 z nimi…<\/p>\n