{"id":28350,"date":"2025-03-15T13:40:50","date_gmt":"2025-03-15T12:40:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=28350"},"modified":"2025-03-15T13:40:50","modified_gmt":"2025-03-15T12:40:50","slug":"kim-dla-ciebie-jest-chrystus","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=28350","title":{"rendered":"Kim dla ciebie jest Chrystus?"},"content":{"rendered":"

II Niedziela Wielkiego Postu<\/strong><\/p>\n

\u00a0<\/a>Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a09,28-36):\u00a0W jakie\u015b osiem dni po tych mowach wzi\u0105\u0142 z sob\u0105 Piotra, Jana i Jakuba i wyszed\u0142 na g\u00f3r\u0119, aby si\u0119 modli\u0107. Gdy si\u0119 modli\u0142, wygl\u0105d Jego twarzy si\u0119 odmieni\u0142, a Jego odzienie sta\u0142o si\u0119 l\u015bni\u0105co bia\u0142e. A oto dw\u00f3ch m\u0119\u017c\u00f3w rozmawia\u0142o z Nim. Byli to Moj\u017cesz i Eliasz. Ukazali si\u0119 oni w chwale i m\u00f3wili o Jego odej\u015bciu, kt\u00f3rego mia\u0142 dokona\u0107 w Jerozolimie.<\/p>\n

Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy si\u0119 ockn\u0119li, ujrzeli Jego chwa\u0142\u0119 i obydw\u00f3ch m\u0119\u017c\u00f3w, stoj\u0105cych przy Nim. Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzek\u0142 do Jezusa: \u00abMistrzu, dobrze, \u017ce tu jeste\u015bmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Moj\u017cesza i jeden dla Eliasza\u00bb. Nie wiedzia\u0142 bowiem, co m\u00f3wi. Gdy jeszcze to m\u00f3wi\u0142, zjawi\u0142 si\u0119 ob\u0142ok i os\u0142oni\u0142 ich; zl\u0119kli si\u0119, gdy [tamci] weszli w ob\u0142ok. A z ob\u0142oku odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os: \u00abTo jest Syn m\u00f3j, Wybrany, Jego s\u0142uchajcie!\u00bb W chwili, gdy odezwa\u0142 si\u0119 ten g\u0142os, Jezus znalaz\u0142 si\u0119 sam. A oni zachowali milczenie i w owym czasie nikomu nic nie oznajmiali o tym, co widzieli.<\/p>\n

Kim dla ciebie jest Chrystus?<\/strong><\/p>\n

Wielki Post to czas naszego przygotowania do uroczysto\u015bci zmartwychwstania Chrystusa; czas refleksji, rekolekcyjnych zamy\u015ble\u0144, naszych Dr\u00f3g Krzy\u017cowych, Gorzkich \u017bali, naszych rachunk\u00f3w sumienia i nawr\u00f3ce\u0144. W tych wszystkich prze\u017cyciach jeste\u015bmy bardzo blisko Chrystusa.<\/p>\n

W ostatni\u0105 niedziel\u0119 byli\u015bmy z Chrystusem na G\u00f3rze Kuszenia. Po co Ty po\u015bcisz przez czterdzie\u015bci dni? Przecie\u017c mo\u017cesz tak zro\u00adbi\u0107, \u017ceby te kamienie sta\u0142y si\u0119 chlebem. Po co Ci ta m\u0119ka i trud nauczania? Zst\u0105p z kru\u017cganka \u015bwi\u0105tyni, tyle ludzi jest na ze\u00adwn\u0105trz, wszyscy zobacz\u0105, \u017ce\u015b zst\u0105pi\u0142 z nieba i uznaj\u0105, \u017ce jeste\u015b Bogiem. Albo jeszcze pro\u015bciej; przecie\u017c chcesz by\u0107 kr\u00f3lem ca\u0142ego \u015bwiata, wi\u0119c oddam Ci te wszystkie kr\u00f3lestwa, tylko upad\u0142szy od\u00addaj mi pok\u0142on. Id\u017a precz szatanie! (Mt 4, 10).<\/p>\n

Dzisiaj Chrystus wyprowadza nas na G\u00f3r\u0119 Tabor i przemienia si\u0119 na naszych oczach; i staje wobec nas w \u015bwiat\u0142o\u015bci chwa\u0142y jako Syn Boga \u017cywego, o kt\u00f3rym Ojciec daje \u015bwiadectwo: To jest Syn m\u00f3j umi\u0142owany! (\u0141k 9, 35). Gdy jeste\u015bmy \u015bwiadkami tych wydarze\u0144, w\u0142a\u015bnie teraz, w Wielkim Po\u015bcie, czas na pytanie: kim jest Chrystus dla ciebie? Na to pytanie nie mo\u017cna wstrzyma\u0107 si\u0119 od odpowiedzi. To Chrystus jest po\u0142o\u017cony na upadek i na powsta\u00adnie wielu, to znaczy jest jak k\u0142oda drzewa zwalona na poprzek drogi mego \u017cycia; albo si\u0119 O\u0144 potkn\u0119 \u015bmiertelnie, albo si\u0119 wespr\u0119 o Niego i b\u0119d\u0119 \u017cy\u0142. Wobec Chrystusa nie mo\u017cna by\u0107 oboj\u0119tnym. \u017bycie nasze jest drog\u0105 krzy\u017cow\u0105, a za Chrystusem chodz\u0105 ci, kt\u00f3\u00adrzy Go kochaj\u0105 i ci, kt\u00f3rzy Go \u015bmiertelnie nienawidz\u0105; bo On jest znakiem, kt\u00f3remu sprzeciwia\u0107 si\u0119 b\u0119d\u0105 (\u0141k 2, 34).<\/p>\n

Kim jest dla ciebie Chrystus? W \u017cyciu ka\u017cdego z nas powta\u00adrza si\u0119 Chrystusowe pytanie postawione niegdy\u015b uczniom w okoli\u00adcy Cezarei Filipowej: za kogo ludzie mnie uwa\u017caj\u0105? (Mt 16, 13). Na to pytanie umiemy odpowiedzie\u0107, bo to, co m\u00f3wi\u0105 ludzie, my powtarzamy bardzo ch\u0119tnie: m\u00f3wi\u0105 \u017ce jeste\u015b Eliaszem, \u017ce jeste\u015b Janem Chrzcicielem, \u017ce jeste\u015b jednym z prorok\u00f3w. M\u00f3\u00adwi\u0105, \u017ce jeste\u015b pierwszym komunist\u0105. Uczy\u0142e\u015b, \u017ce wszyscy s\u0105 r\u00f3w\u00adni. Niczego nie mia\u0142e\u015b na w\u0142asno\u015b\u0107; uczniowie Twoi mieli wszyst\u00adko wsp\u00f3lne; utworzy\u0142e\u015b pierwsz\u0105 wsp\u00f3lnot\u0119.<\/p>\n

I to ju\u017c wszystko, co o mnie m\u00f3wi\u0105? Nie! M\u00f3wi\u0105, \u017ce jeste\u015b humanist\u0105. Jeste\u015b na wskro\u015b cz\u0142owiekiem. Nawet Pi\u0142at powiedzia\u0142 o Tobie: oto cz\u0142owiek! Nic, co ludzkie nie by\u0142o Ci obce, tak bardzo po ludzku rozumia\u0142e\u015b, czu\u0142e\u015b. Mia\u0142e\u015b szacunek dla godno\u015bci cz\u0142owieka, zawsze stan\u0105\u0142e\u015b po stro\u00adnie cz\u0142owieka.<\/p>\n

I to wszystko, co o mnie m\u00f3wi\u0105? O nie! M\u00f3wi\u0105, \u017ce jeste\u015b wielkim rewolucjonist\u0105, przynios\u0142e\u015b na ziemi\u0119 ogie\u0144 i miecz; wyst\u0105pi\u0142e\u015b przeciwko istniej\u0105cemu porz\u0105dkowi, zwalcza\u0142e\u015b klas\u0119 panuj\u0105cych, sta\u0142e\u015b si\u0119 przyw\u00f3dc\u0105 opozycji, zosta\u0142e\u015b skazany na \u015bmier\u0107 dla idei, umiera\u0142e\u015b jak bohater.<\/p>\n

I to ju\u017c wszystko? Nie, jeszcze nie! M\u00f3wi\u0105, \u017ce jeste\u015b wspania\u0142ym nauczycielem. O rze\u00adczach trudnych umia\u0142e\u015b m\u00f3wi\u0107 bardzo prosto. Ka\u017cde Twoje wy\u00adst\u0105pienie jest poprawn\u0105 jednostk\u0105 dydaktyczn\u0105; mia\u0142e\u015b swoich uczni\u00f3w i szko\u0142\u0119 na wz\u00f3r \u201ew\u0119druj\u0105cych”, pos\u0142ugiwa\u0142e\u015b si\u0119 ory\u00adginaln\u0105 form\u0105 literack\u0105, a co najwa\u017cniejsze \u2014 ucz\u0105c, wychowywa\u00ad\u0142e\u015b. By\u0142e\u015b pedagogiem z powo\u0142ania.<\/p>\n

I to ju\u017c wszystko? Nie, jesz\u00adcze nie wszystko. M\u00f3wi\u0105, \u017ce Ciebie w og\u00f3le nie by\u0142o, \u017ce jeste\u015b tylko personifikacj\u0105 pewnych idei religijno-spo\u0142ecznych. Ka\u017cda idea musi mie\u0107 swego autora, wi\u0119c jeste\u015b mityczn\u0105 postaci\u0105, kt\u00f3\u00adr\u0105 stworzy\u0142a pierwsza gmina chrze\u015bcijan, o kt\u00f3rej dzi\u015b si\u0119 m\u00f3wi, ale tak naprawd\u0119 to nigdy Ci\u0119 nie by\u0142o i nie ma.<\/p>\n

No dobrze; w plotkach to wy jeste\u015bcie bardzo dobrzy, ale powiedzcie za kogo wy Mnie uwa\u017cacie?<\/p>\n

Ty je\u00adste\u015b Chrystus, Syn Boga \u017cywego. B\u0142ogos\u0142awiony jeste\u015b Szymonie, Synu Jony, bo cz\u0142owiek Ci tego nie powiedzia\u0142, to objawi\u0142 ci m\u00f3j Ojciec (Mt 16, 16\u201418). Ty jeste\u015b moim Panem i moim Bogiem. Do\u00adbrze, Tomaszu, uwierzy\u0142e\u015b, bo Mnie ujrza\u0142e\u015b, ale b\u0142ogos\u0142awieni s\u0105, kt\u00f3rzy nie widzieli, a uwierzyli (J 20, 29).<\/p>\n

Tak odpowiedzia\u0142 Piotr \u2014 papie\u017c. Tak odpowiedzia\u0142 nawr\u00f3cony Tomasz Aposto\u0142;<\/p>\n

ale to pytanie stawia dzisiaj Chrystus ka\u017cdemu z nas:<\/p>\n

powiedz mi, kim ja jestem dla Ciebie? Za kogo Ty mnie uwa\u017casz?<\/p>\n

Nie ka\u017c mi, Panie, odpowiada\u0107 dzisiaj, ja jeszcze za ma\u0142o Ciebie znam. Chodz\u0119 wprawdzie za Tob\u0105 ju\u017c tyle lat, s\u0142ucham wszystkich Two\u00adich nauk, patrz\u0119 na Twoje cuda; ale coraz cz\u0119\u015bciej przychodzi zw\u0105tpienie: burza jest na morzu, \u0142\u00f3d\u017a Twoja tonie, a Ty \u015bpisz? Mia\u0142o przyj\u015b\u0107 Twoje kr\u00f3lestwo, my\u015bla\u0142em, \u017ce usi\u0105d\u0119 gdzie\u015b blisko Ciebie, po lewej, albo po prawej Twojej stronie, a Ty m\u00f3wisz, \u017ce to nie Twoja sprawa; wybrali wi\u0119c innych i b\u0119d\u0105 siedzie\u0107.<\/p>\n

Rozmno\u017cy\u0142e\u015b chleb na pustkowiu, my\u015bla\u0142em, \u017ce w tym problemie sobie poradzisz? Tymczasem tysi\u0105ce ludzi umiera z g\u0142odu, u nas ceny rosn\u0105, ludzie w\u0119gla nie maj\u0105, i Ty zn\u00f3w nic? My\u015bla\u0142em, \u017ce to teraz trzeba uderzy\u0107 i zwyci\u0119\u017cy\u0107, zaprowadzi\u0107 nowy \u0142ad, bo inaczej to si\u0119 nawzajem wymordujemy, ziemi\u0119 zniszczymy, a Ty m\u00f3wisz: schowaj miecz, bo kto mieczem walczy, od miecza zginie (Mt 26, 52).<\/p>\n

Chwast\u00f3w naros\u0142o w Twoim Ko\u015bciele, a\u017c wstyd, za\u00adbrudz\u0105 wszystk\u0105 m\u0105k\u0119. Chcieli\u015bmy to powyrywa\u0107 ju\u017c na wiosn\u0119, a Ty kaza\u0142e\u015b czeka\u0107 a\u017c do czasu \u017cniwa. A poza tym, to jeste\u015b cza\u00adsem za trudny. Powiedzia\u0142e\u015b po rozmno\u017ceniu chleba: Cia\u0142o moje jest prawdziwym pokarmem. Nie, no to ju\u017c jest zupe\u0142nie nie do wzi\u0119cia. Jak Ty mo\u017cesz da\u0107 nam Cia\u0142o swoje do jedzenia? (J 6, 52).<\/p>\n

Zrazi\u0142e\u015b sobie tym prawie wszystkich, wprawdzie nie ok\u0142a\u00adma\u0142e\u015b nas nigdy, ale w tym przesadzi\u0142e\u015b. Pos\u0142uchamy Ci\u0119 innym razem.<\/p>\n

No tak, wi\u0119c s\u0142uchajcie mnie, moi wielkopostni chrze\u015bcijanie: mo\u017ce i wy chcecie ode mnie odej\u015b\u0107? Panie, a do kogo my p\u00f3j\u00addziemy? My\u015bmy uwierzyli, \u017ce Ty jeste\u015b Chrystus, Syn Boga \u017cywe\u00adgo! Ty masz s\u0142owa \u017cycia wiecznego. Ja tego nie mog\u0119 zrozumie\u0107, ale ja wierz\u0119, bo Ty to powiedzia\u0142e\u015b, kt\u00f3ry jeste\u015b prawd\u0105. Tak, kochany Piotrze, ale ty jeste\u015b taki zmienny. Masz czasem takie szlachetne wzloty twojej wiary, \u017ce mo\u017cesz nawet chodzi\u0107 po mo\u00adrzu i nagle zw\u0105tpisz i popsujesz wszystko, i toniesz. Czasem tak pi\u0119knie deklarujesz swoj\u0105 wiar\u0119, a potem przysi\u0119gasz przed \u017co\u0142\u00addakiem, przed s\u0142u\u017c\u0105c\u0105, \u017ce Mnie nie znasz, \u017ce nie wiesz, kim je\u00adstem. Doby\u0142e\u015b miecza i chcia\u0142e\u015b si\u0119 bi\u0107 za Mnie, a potem uciek\u0142e\u015b jak tch\u00f3rz. O, Panie m\u00f3j, to tak trudno odpowiedzie\u0107 s\u0142owami \u2014 kim Ty jeste\u015b? Jeste\u015b niepoj\u0119ty i nieogarniony. Dobrze si\u0119 Cie\u00adbie widzi tylko sercem. \u017bycia mi braknie, aby Ci odpowiedzie\u0107, kim Ty jeste\u015b dla mnie? Jeszcze za ma\u0142o Ci\u0119 kocham. \u017bycia mi braknie, aby przywrze\u0107 do Ciebie i sercem pokocha\u0107. Przyjd\u0119, Panie, do Ciebie noc\u0105. Panie m\u00f3j dobry jak chleb. Przyjd\u0119 do Ciebie na Drog\u0119 Krzy\u017cow\u0105 i twarz Ci chust\u0105 obetr\u0119. Krzy\u017c m\u00f3j i Tw\u00f3j kilka krok\u00f3w pod\u017awigam i z Matk\u0105 Twoj\u0105 b\u0119d\u0119 szed\u0142 ju\u017c do ko\u0144\u00adca, a pod krzy\u017cem z Magdalen\u0105 si\u0119 rozp\u0142acz\u0119 \u201ei duch m\u00f3j przed Tob\u0105 kl\u0119knie i wtedy serce mi p\u0119knie” (J. Tuwim); i tak ju\u017c z Tob\u0105 zostan\u0119, Panie m\u00f3j i Bo\u017ce m\u00f3j..<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

II Niedziela Wielkiego Postu \u00a0Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a09,28-36):\u00a0W jakie\u015b osiem dni po tych mowach wzi\u0105\u0142 z sob\u0105 Piotra, Jana i Jakuba i wyszed\u0142 na g\u00f3r\u0119, aby si\u0119 modli\u0107. Gdy si\u0119 modli\u0142, wygl\u0105d Jego twarzy si\u0119 odmieni\u0142, a Jego odzienie sta\u0142o si\u0119 l\u015bni\u0105co bia\u0142e. A oto dw\u00f3ch m\u0119\u017c\u00f3w rozmawia\u0142o z Nim. Byli to Moj\u017cesz i Eliasz. Ukazali si\u0119 oni w chwale i m\u00f3wili o Jego odej\u015bciu, kt\u00f3rego mia\u0142 dokona\u0107 w Jerozolimie. Tymczasem Piotr i towarzysze snem byli zmorzeni. Gdy si\u0119 ockn\u0119li, ujrzeli Jego chwa\u0142\u0119 i obydw\u00f3ch m\u0119\u017c\u00f3w, stoj\u0105cych przy Nim. Gdy oni odchodzili od Niego, Piotr rzek\u0142 do Jezusa: \u00abMistrzu, dobrze, \u017ce tu jeste\u015bmy. Postawimy trzy namioty: jeden dla Ciebie, jeden dla Moj\u017cesza i jeden dla Eliasza\u00bb. Nie wiedzia\u0142 bowiem, co m\u00f3wi. Gdy jeszcze to m\u00f3wi\u0142, zjawi\u0142 si\u0119 ob\u0142ok i os\u0142oni\u0142 ich; zl\u0119kli si\u0119, gdy [tamci] weszli w ob\u0142ok. A z ob\u0142oku odezwa\u0142 si\u0119 g\u0142os: \u00abTo jest Syn m\u00f3j, Wybrany, Jego s\u0142uchajcie!\u00bb…<\/p>\n

Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":{"0":"post-28350","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-artykuly"},"brizy_media":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28350","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=28350"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28350\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":28351,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/28350\/revisions\/28351"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=28350"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=28350"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=28350"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}