Tekst Ewangelii (J\u00a021,1-19):\u00a0Potem znowu ukaza\u0142 si\u0119 Jezus nad Morzem Tyberiadzkim. A ukaza\u0142 si\u0119 w ten spos\u00f3b: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczni\u00f3w. Szymon Piotr powiedzia\u0142 do nich: \u00abId\u0119 \u0142owi\u0107 ryby\u00bb. Odpowiedzieli mu: \u00abIdziemy i my z tob\u0105\u00bb. Wyszli wi\u0119c i wsiedli do \u0142odzi, ale tej nocy nic nie z\u0142owili.<\/p>\n
A gdy ranek za\u015bwita\u0142, Jezus stan\u0105\u0142 na brzegu. Jednak\u017ce uczniowie nie wiedzieli, \u017ce to by\u0142 Jezus. A Jezus rzek\u0142 do nich: \u00abDzieci, czy macie co na posi\u0142ek?\u00bb Odpowiedzieli Mu: \u00abNie\u00bb. On rzek\u0142 do nich: \u00abZarzu\u0107cie sie\u0107 po prawej stronie \u0142odzi, a znajdziecie\u00bb. Zarzucili wi\u0119c i z powodu mn\u00f3stwa ryb nie mogli jej wyci\u0105gn\u0105\u0107. Powiedzia\u0142 wi\u0119c do Piotra \u00f3w ucze\u0144, kt\u00f3rego Jezus mi\u0142owa\u01422: \u00abTo jest Pan!\u00bb Szymon Piotr us\u0142yszawszy, \u017ce to jest Pan, przywdzia\u0142 na siebie wierzchni\u0105 szat\u0119 – by\u0142 bowiem prawie nagi – i rzuci\u0142 si\u0119 w morze. Reszta uczni\u00f3w dobi\u0142a \u0142odzi\u0105, ci\u0105gn\u0105c za sob\u0105 sie\u0107 z rybami. Od brzegu bowiem nie by\u0142o daleko – tylko oko\u0142o dwustu \u0142okci3.<\/p>\n
A kiedy zeszli na l\u0105d, ujrzeli \u017carz\u0105ce si\u0119 na ziemi w\u0119gle, a na nich u\u0142o\u017con\u0105 ryb\u0119 oraz chleb. Rzek\u0142 do nich Jezus: \u00abPrzynie\u015bcie jeszcze ryb, kt\u00f3re\u015bcie teraz u\u0142owili\u00bb. Poszed\u0142 Szymon Piotr i wyci\u0105gn\u0105\u0142 na brzeg sie\u0107 pe\u0142n\u0105 wielkich ryb w liczbie stu pi\u0119\u0107dziesi\u0119ciu trzech. A pomimo tak wielkiej ilo\u015bci, sie\u0107 si\u0119 nie rozerwa\u0142a. Rzek\u0142 do nich Jezus: \u00abChod\u017acie, posilcie si\u0119!\u00bb \u017baden z uczni\u00f3w nie odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zada\u0107 Mu pytania: \u00abKto Ty jeste\u015b?\u00bb bo wiedzieli, \u017ce to jest Pan. A Jezus przyszed\u0142, wzi\u0105\u0142 chleb i poda\u0142 im – podobnie i ryb\u0119. To ju\u017c trzeci raz, jak Jezus ukaza\u0142 si\u0119 uczniom od chwili, gdy zmartwychwsta\u0142.<\/p>\n
A gdy spo\u017cyli \u015bniadanie, rzek\u0142 Jezus do Szymona Piotra: \u00abSzymonie, synu Jana, czy mi\u0142ujesz Mnie wi\u0119cej ani\u017celi ci?\u00bb Odpowiedzia\u0142 Mu: \u00abTak, Panie, Ty wiesz, \u017ce Ci\u0119 kocham\u00bb. Rzek\u0142 do niego: \u00abPa\u015b baranki moje!\u00bb I znowu, po raz drugi, powiedzia\u0142 do niego: \u00abSzymonie, synu Jana, czy mi\u0142ujesz Mnie?\u00bb Odpar\u0142 Mu: \u00abTak, Panie, Ty wiesz, \u017ce Ci\u0119 kocham\u00bb. Rzek\u0142 do niego: \u00abPa\u015b owce moje!\u00bb. Powiedzia\u0142 mu po raz trzeci: \u00abSzymonie, synu Jana, czy kochasz Mnie?\u00bb Zasmuci\u0142 si\u0119 Piotr, \u017ce mu po raz trzeci powiedzia\u0142: \u00abCzy kochasz Mnie?\u00bb I rzek\u0142 do Niego: \u00abPanie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, \u017ce Ci\u0119 kocham\u00bb. Rzek\u0142 do niego Jezus: \u00abPa\u015b owce moje! Zaprawd\u0119, zaprawd\u0119, powiadam ci: Gdy by\u0142e\u015b m\u0142odszy, opasywa\u0142e\u015b si\u0119 sam i chodzi\u0142e\u015b, gdzie chcia\u0142e\u015b. Ale gdy si\u0119 zestarzejesz, wyci\u0105gniesz r\u0119ce swoje, a inny ci\u0119 opasze i poprowadzi, dok\u0105d nie chcesz\u00bb. To powiedzia\u0142, aby zaznaczy\u0107, jak\u0105 \u015bmierci\u0105 uwielbi Boga. A wypowiedziawszy to rzek\u0142 do niego: \u00abP\u00f3jd\u017a za Mn\u0105!\u00bb.<\/p>\n
DORASTANIE DO WIARY<\/strong><\/span><\/p>\n Pi\u0119cioletnia Kasandra uczestniczy\u0142a z rodzicami w Wielki Pi\u0105tek w drodze krzy\u017cowej, liturgii Wielkiego Pi\u0105tku, jak i w wieczornej adoracji przy o\u0142tarzu grobu Pa\u0144skiego. Zadawa\u0142a w tym czasie dziesi\u0105tki pyta\u0144 odno\u015bnie \u015bmierci i zmartwychwstania Jezusa. Trzeba mie\u0107 anielsk\u0105 cierpliwo\u015b\u0107 i spor\u0105 wiedz\u0119 religijn\u0105, aby odpowiedzie\u0107 na jej wszystkie pytania. W drodze powrotnej do domu, gdy mijali cmentarz ma\u0142a Kasandra niespodziewanie powiedzia\u0142a: \u201eTak bardzo bym chcia\u0142a, aby m\u00f3j dziadzio zmartwychwsta\u0142 chocia\u017c jeden raz\u201d. Wyobra\u017ca\u0142a sobie, \u017ce Jezus zmartwychwstaje ka\u017cdego roku na Wielkanoc i jakby by\u0142o wspaniale, gdy dziadzio m\u00f3g\u0142 to zrobi\u0107 chocia\u017c jeden raz. Dla ma\u0142ej dziewczynki zmartwychwstanie Jezusa by\u0142o tak oczywiste jak obecno\u015b\u0107 przy niej rodzic\u00f3w. Zapewne Chrystus wymaga\u0142 takiej wiary, gdy m\u00f3wi\u0142 do uczni\u00f3w, \u017ce powinni sta\u0107 si\u0119 podobni do dzieci, aby wej\u015b\u0107 do Kr\u00f3lestwa Niebieskiego. Kasandra nie potrafi\u0142a jeszcze kojarzy\u0107 zmartwychwstania Jezusa z naszym zmartwychwstaniem. Ale i do takiej wiary doro\u015bnie, bo gdy wierzymy, \u017ce Chrystus zmartwychwsta\u0142, to jakby naturaln\u0105 konsekwencj\u0105 jest wiara w nasze zmartwychwstanie. Do takiej wiary powinni\u015bmy ci\u0105gle dorasta\u0107 i podejmowa\u0107 trud jej zg\u0142\u0119biania.<\/p>\n Okres od Zmartwychwstania Chrystusa do Zes\u0142ania Ducha \u015awi\u0119tego by\u0142 dla Aposto\u0142\u00f3w czasem wzrastania i umacniania wiary w zmartwychwstanie, kt\u00f3re uwiarygodnia\u0142o nauczanie Jezusa i Jego czyny. Gdyby nie by\u0142o zmartwychwstania zosta\u0142aby wprawdzie pi\u0119kna nauka, wed\u0142ug kt\u00f3rej warto \u017cy\u0107, ale ju\u017c nie by\u0142oby tak pewne, czy warto podejmowa\u0107 wysi\u0142ek, trud \u017cycia wed\u0142ug wskaza\u0144 Chrystusa. Istot\u0105 tego nauczania by\u0142o zbawienie cz\u0142owieka, \u017cycie wieczne. Ka\u017cdy kto uwierzy w Niego cho\u0107by i umar\u0142 \u017cy\u0107 b\u0119dzie. Mo\u017cna by w to wszystko uwierzy\u0107 na podstawie cud\u00f3w, kt\u00f3rych dokona\u0142, w tym tak\u017ce cud\u00f3w wskrzeszenia. Jednak, gdyby Sam nie zmartwychwsta\u0142, to nauczanie i wielkie dzia\u0142a jakich dokona\u0142 nie potrafi\u0142yby rozwia\u0107 rodz\u0105cych si\u0119 w\u0105tpliwo\u015bci. Przyk\u0142adem tego s\u0105 uczniowie Jezusa, kt\u00f3rzy zw\u0105tpili, gdy zobaczyli swego Mistrza na krzy\u017cu. Dopiero zmartwychwstanie rozwia\u0142o te w\u0105tpliwo\u015bci i uwiarygodni\u0142o wszystko czego naucza\u0142 i dokona\u0142. Zmartwychwstanie Jezusa sta\u0142o si\u0119 fundamentem wiary. Okres od Zmartwychwstania Chrystusa do jego Wniebowst\u0105pienia jest czasem ci\u0105gle trwaj\u0105cego cudu cielesnej obecno\u015bci Jezusa w\u015br\u00f3d swoich uczni\u00f3w. T\u0119 obecno\u015b\u0107 potwierdza\u0142y tak zwane chrystofanie, czyli obiektywne ukazywanie si\u0119 zmartwychwsta\u0142ego Chrystusa. Nie chodzi tu o subiektywne do\u015bwiadczenie jednej osoby. Jest to najmocniejszy dow\u00f3d zmartwychwstania Jezusa, Jego b\u00f3stwa i prawdziwo\u015bci nauki, bez kt\u00f3rych nie da si\u0119 wyt\u0142umaczy\u0107 genezy i rozwoju chrze\u015bcija\u0144stwa.<\/p>\n W trzeci\u0105 niedziel\u0119 Wielkanocy s\u0142yszymy jeden z najpi\u0119kniejszych opis\u00f3w chrystofanii. Niekt\u00f3rzy z Aposto\u0142\u00f3w po tragicznych wydarzeniach w Jerozolimie i pierwszych radosnych wie\u015bciach o zmartwychwstaniu Mistrza wr\u00f3cili nad Jezioro Galilejskie do swoich poprzednich rybackich obowi\u0105zk\u00f3w. Ze wzgl\u0119du na pi\u0119kno tego miejsca, talmudy\u015bci m\u00f3wili, \u017ce je\u017celi jest raj na ziemi, to jest on nad Jeziorem Galilejskim, zwanym tak\u017ce Morzem Tyberiadzkim. Pami\u0119tnej nocy po\u0142\u00f3w ryb by\u0142 bardzo marny. \u015awitem Aposto\u0142owie przyp\u0142yn\u0119li do brzegu i zobaczyli zmartwychwsta\u0142ego Jezusa, kt\u00f3ry powiedzia\u0142 im, aby zarzucili ponownie sieci. Us\u0142uchali Go. Ten po\u0142\u00f3w by\u0142 tak obfity, \u017ce nie mieli w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce sprawc\u0105 tego jest Jezus. Jeden z uczni\u00f3w powiedzia\u0142: \u201eTo jest Pan!\u201d Gdy dop\u0142yn\u0119li do brzegu zobaczyli roz\u017carzone w\u0119gle a na nich u\u0142o\u017cone ryby i chleb. Jezus powiedzia\u0142 do nich: \u201eChod\u017acie, posilcie si\u0119!\u201d. Wszyscy wiedzieli, \u017ce jest to w\u0142a\u015bnie On. A gdy spo\u017cywali \u015bniadanie Jezus zapyta\u0142 Piotra trzy razy, czy Go mi\u0142uje. Piotr z wielkim przej\u0119ciem odpowiedzia\u0142, \u017ce tak, jakby chcia\u0142 wynagrodzi\u0107 swoje trzykrotne zaparcie si\u0119 Jezusa w czasie Jego m\u0119ki. A wtedy Jezus s\u0142owami: \u201ePa\u015b owce moje\u201d uczyni\u0142 go g\u0142ow\u0105 swojego Ko\u015bcio\u0142a. Chrystus ukazywa\u0142 si\u0119 Aposto\u0142om jeszcze wiele razy. Spotkania ze zmartwychwsta\u0142ym Chrystusem tak umocni\u0142y wiar\u0119 Aposto\u0142\u00f3w, \u017ce nie zawahali si\u0119 odda\u0107 swego \u017cycia za Chrystusa. Mieli absolutn\u0105 pewno\u015b\u0107, \u017ce trac\u0105c chwil\u0119 \u017cycia ziemskiego, w Chrystusie zyskaj\u0105 wieczno\u015b\u0107.<\/p>\n Proces autentycznego wzrastania w wierze winien anga\u017cowa\u0107 ca\u0142\u0105 nasz\u0105 osobowo\u015b\u0107. To znaczy trzy jej zasadnicze elementy: uczucie, rozum i wol\u0119. Dla ilustracji przytocz\u0119 opis odpowiedzialnego umacniania wi\u0119zi mi\u0119dzy m\u0142odym m\u0119\u017cczyzn\u0105 i m\u0142od\u0105 kobiet\u0105, kt\u00f3rzy planuj\u0105 wsp\u00f3lne \u017cycie. Przy pierwszym spotkaniu zauwa\u017caj\u0105, \u017ce s\u0105 atrakcyjni dla siebie. I my\u015bl\u0105: \u201eTo jest kto\u015b, kogo chcia\u0142bym po\u015blubi\u0107 lub za kogo chcia\u0142abym wyj\u015b\u0107 za m\u0105\u017c\u201d. Rozwijaj\u0105ce si\u0119 uczucie pcha m\u0142odych do podj\u0119cia decyzji wsp\u00f3lnego \u017cycia, \u015blubu. Ale wtedy dochodzi do g\u0142osu rozum, hamuje zap\u0119dy gor\u0105cych serc, zadaj\u0105c pytania: \u201eCzy my na pewno pasujemy do siebie? Jaka ona jest w rzeczywisto\u015bci? Jakim on jest cz\u0142owiekiem? Czy b\u0119dziemy dla siebie wsparciem?\u201d itp. Aby odpowiedzie\u0107 na te pytania powinni sp\u0119dzi\u0107 wi\u0119cej czasu ze sob\u0105, lepiej si\u0119 pozna\u0107. I gdy rozum pozytywnie odpowie na zadane pytania wtedy wspiera niejako decyzj\u0119 \u015blubu, kt\u00f3ra zapad\u0142a ju\u017c w sferze uczu\u0107. Ale ostateczna i najwa\u017cniejsza decyzja musi by\u0107 podj\u0119ta na p\u0142aszczy\u017anie woli. To wola powstrzymuje marsz do o\u0142tarza, stawiaj\u0105c pytania: \u201eCzy jestem gotowy zrezygnowa\u0107 z dotychczasowego stylu \u017cycia dla tej osoby? \u201eCzy warto rezygnowa\u0107 z dotychczasowych wyg\u00f3d i wolno\u015bci? Czy na pewno chc\u0119 wzi\u0105\u0107 odpowiedzialno\u015b\u0107 za drug\u0105 osob\u0119?\u201d M\u0142odzi stan\u0105 na \u015blubnym kobiercu, gdy aktem woli potwierdz\u0105 decyzje zawarcia ma\u0142\u017ce\u0144stwa w sferze uczucia i rozumu.<\/p>\n Podobnie jest z nasz\u0105 wiar\u0105. W r\u00f3\u017cnych okoliczno\u015bciach zetkn\u0119li\u015bmy si\u0119 z Jezusem. Najcz\u0119\u015bciej mia\u0142o ono miejsce w okresie naszego dzieci\u0144stwa. Jezus jawi\u0142 si\u0119 jako kto\u015b wspania\u0142y, wielki, wszechpot\u0119\u017cny. Z zapartym tchem s\u0142uchali\u015bmy opowie\u015bci o Jego nadzwyczajnych czynach. Nie mniej intryguje On i fascynuje doros\u0142ych. Przyci\u0105ga do Siebie. Ale wtedy rozum wkracza do akcji. Rodz\u0105 si\u0119 rozliczne pytania: \u201eCzy Jezus naprawd\u0119 istnia\u0142? Czy cuda, kt\u00f3re czyni\u0142 naprawd\u0119 mia\u0142y miejsce? Czy naprawd\u0119 zmartwychwsta\u0142? Czy Jego nauka sprawdza si\u0119 w \u017cyciu?\u201d itd. Aby odpowiedzie\u0107 na te pytania trzeba wi\u0119cej czasu sp\u0119dzi\u0107 z Chrystusem. To znaczy, cz\u0119\u015bciej czyta\u0107 Pismo \u015bwi\u0119te, wi\u0119cej prowadzi\u0107 rozm\u00f3w na ten temat, wi\u0119cej czasu po\u015bwi\u0119ci\u0107 na refleksj\u0119 i modlitw\u0119. Gdy b\u0119dziemy otwarci, to dojdziemy do wniosku, \u017ce naprawd\u0119 Chrystus jest Synem Bo\u017cym, naszym Zbawicielem. Ale to jeszcze nie jest wiara. Do g\u0142osu musi doj\u015b\u0107 nasza wola, kt\u00f3ra pyta: \u201eCzy jestem gotowy na zmian\u0119 \u017cycia, czy jestem got\u00f3w \u017cy\u0107 wed\u0142ug bo\u017cych wymaga\u0144? Czy jestem got\u00f3w podporz\u0105dkowa\u0107 swoj\u0105 wol\u0119 woli bo\u017cej? Czy jestem gotowy wzi\u0105\u0107 odpowiedzialno\u015b\u0107 za swoj\u0105 wiar\u0119 i g\u0142osi\u0107 j\u0105 innym? Czy zrobi\u0119 wszystko, aby \u017cy\u0107 wed\u0142ug bo\u017cych przykaza\u0144?\u201d itd.<\/p>\n Akt woli wyra\u017cony pozytywna odpowiedzi\u0105 na powy\u017csze pytania wprowadz\u0105 nas do grona wierz\u0105cych, dla kt\u00f3rych zmartwychwsta\u0142y Chrystus jest Panem i Zbawicielem (z ksi\u0105\u017cki W poszukiwaniu m\u0105dro\u015bci \u017cycia).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (J\u00a021,1-19):\u00a0Potem znowu ukaza\u0142 si\u0119 Jezus nad Morzem Tyberiadzkim. A ukaza\u0142 si\u0119 w ten spos\u00f3b: Byli razem Szymon Piotr, Tomasz, zwany Didymos, Natanael z Kany Galilejskiej, synowie Zebedeusza oraz dwaj inni z Jego uczni\u00f3w. Szymon Piotr powiedzia\u0142 do nich: \u00abId\u0119 \u0142owi\u0107 ryby\u00bb. Odpowiedzieli mu: \u00abIdziemy i my z tob\u0105\u00bb. Wyszli wi\u0119c i wsiedli do \u0142odzi, ale tej nocy nic nie z\u0142owili. A gdy ranek za\u015bwita\u0142, Jezus stan\u0105\u0142 na brzegu. Jednak\u017ce uczniowie nie wiedzieli, \u017ce to by\u0142 Jezus. A Jezus rzek\u0142 do nich: \u00abDzieci, czy macie co na posi\u0142ek?\u00bb Odpowiedzieli Mu: \u00abNie\u00bb. On rzek\u0142 do nich: \u00abZarzu\u0107cie sie\u0107 po prawej stronie \u0142odzi, a znajdziecie\u00bb. Zarzucili wi\u0119c i z powodu mn\u00f3stwa ryb nie mogli jej wyci\u0105gn\u0105\u0107. Powiedzia\u0142 wi\u0119c do Piotra \u00f3w ucze\u0144, kt\u00f3rego Jezus mi\u0142owa\u01422: \u00abTo jest Pan!\u00bb Szymon Piotr us\u0142yszawszy, \u017ce to jest Pan, przywdzia\u0142 na siebie wierzchni\u0105 szat\u0119 – by\u0142 bowiem prawie nagi – i rzuci\u0142 si\u0119 w morze.…<\/p>\n