Gdy Jezus modli\u0142 si\u0119 na osobno\u015bci, a byli z Nim uczniowie, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do nich z zapytaniem: \u201eZa kogo uwa\u017caj\u0105 Mnie t\u0142umy?\u201d. Oni odpowiedzieli: \u201eZa Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni m\u00f3wi\u0105, \u017ce kt\u00f3ry\u015b z dawnych prorok\u00f3w zmartwychwsta\u0142\u201d. Zapyta\u0142 ich: \u201eA wy, za kogo Mnie uwa\u017cacie?\u201d. Piotr odpowiedzia\u0142: \u201eZa Mesjasza Bo\u017cego\u201d. Wtedy surowo im przykaza\u0142 i napomnia\u0142 ich, \u017ceby nikomu o tym nie m\u00f3wili. I doda\u0142: \u201eSyn Cz\u0142owieczy musi wiele wycierpie\u0107: b\u0119dzie odrzucony przez starszych, arcykap\u0142an\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie; b\u0119dzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie\u201d. Potem m\u00f3wi\u0142 do wszystkich: \u201eJe\u015bli kto chce i\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech co dnia we\u017amie sw\u00f3j krzy\u017c i niech Mnie na\u015bladuje. Bo kto chce zachowa\u0107 swoje \u017cycie, straci je, a kto straci swe \u017cycie z mego powodu, ten je zachowa\u201d (\u0141k 9,18-24).<\/p>\n
\u201eZA KOGO MNIE UWA\u017bACIE?\u201d<\/strong><\/p>\n Prawie ka\u017cdy chce dobrze wypa\u015b\u0107 w oczach innych. Nie jest nam oboj\u0119tne, co m\u00f3wi\u0105 i my\u015bl\u0105 o nas inni. To, jak bardzo liczymy si\u0119 z opini\u0105 innych ludzi mo\u017ce by\u0107 probierzem naszej dojrza\u0142o\u015bci. Cz\u0142owiek o dojrza\u0142ej osobowo\u015bci ma pewien trwa\u0142y system warto\u015bci, z kt\u00f3rym w pierwszym rz\u0119dzie konfrontuje swoje post\u0119powanie. Dla ludzi wierz\u0105cych te pozytywne warto\u015bci maj\u0105 swe \u017ar\u00f3d\u0142o w Bogu. Pytanie, co powiedz\u0105, co pomy\u015bl\u0105 inni jest tak\u017ce wa\u017cne, ale schodzi na drugi plan. A wypadku rozbie\u017cno\u015bci ocen, cz\u0142owiek o dojrza\u0142ej osobowo\u015bci ma odwag\u0119 g\u0142osi\u0107 i post\u0119powa\u0107 wed\u0142ug przyj\u0119tego systemu warto\u015bci, nawet gdyby to nie by\u0142o akceptowane przez jego otoczenie. Wa\u017cniejsza dla niego jest ocena w oczach bo\u017cych. Za\u015b cz\u0142owiek niedojrza\u0142y na pierwszym miejscu b\u0119dzie stawia\u0142 ch\u0119\u0107 przypodobania si\u0119 ludziom, nawet kosztem zaparcia si\u0119 wcze\u015bniej przyj\u0119tych warto\u015bci, zaparcia si\u0119 Boga.<\/p>\n We wtorek ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki obchodzi uroczysto\u015b\u0107 \u015bw. Jana Chrzciciela, kt\u00f3ry bezkompromisowo g\u0142osi\u0142 nauk\u0119 Bo\u017c\u0105. Niekt\u00f3re z g\u0142oszonych prawd by\u0142y trudne dla s\u0142uchaczy. Jednak \u015bw. Jan nie zabiega\u0142 o przypodobacie si\u0119 ludziom. Mimo to ci\u0105gn\u0119\u0142a do niego ca\u0142a Galilea, jak m\u00f3wi Pismo \u015bwi\u0119te. By\u0142o zatem zapotrzebowanie na prawd\u0119 trudnych decyzji. Do nielicznych nale\u017celi ci, kt\u00f3rzy woleli zabi\u0107 prawd\u0119 ni\u017c jej s\u0142ucha\u0107. Nale\u017ca\u0142 do nich kr\u00f3l Herod, kt\u00f3remu Jan Chrzciciel wypomnia\u0142 z\u0142o, jakie uczyni\u0142, zabieraj\u0105c \u017con\u0119 swego brata. Zap\u0142aci\u0142 za to swoj\u0105 g\u0142ow\u0105, zosta\u0142 \u015bci\u0119ty.<\/p>\n Zwykle nie grozi nam \u015bci\u0119cie g\u0142owy za g\u0142oszenie trudnych prawd, a ponad to ludzie i tak o nas powiedz\u0105, co zechc\u0105, a zatem nie ma co zbytnio liczy\u0107 si\u0119 z ludzk\u0105 opini\u0105. Opinia bo\u017ca jest wa\u017cniejsza.<\/p>\n Pewnego ranka, szwedzki wynalazca i przemys\u0142owiec Alfred Nobel zobaczy\u0142 w jednej z gazet informacj\u0119 o swojej \u015bmierci. By\u0142a to pomy\u0142ka dziennikarska. Nobel by\u0142 zaszokowany tym, co wyczyta\u0142 o sobie. A szczeg\u00f3lnie zrani\u0142o go to, \u017ce w \u015bwiadomo\u015bci ludzi pozosta\u0142 jako wynalazca dynamitu. Dynamit mo\u017ce s\u0142u\u017cy\u0107 cz\u0142owiekowi, ale przez cz\u0142owieka by\u0142 wykorzystywany tak\u017ce do zabijania. W nekrologu nawet nie wspomniano o jego wielkim sercu i po\u015bwi\u0119ceniu dla bli\u017aniego. Dzi\u0119ki temu przedwczesnemu nekrologowi odkry\u0142, \u017ce ludzie nie zauwa\u017cyli w nim pozytywnych warto\u015bci, kt\u00f3re on uwa\u017ca\u0142 za najwa\u017cniejsze. Poczu\u0142 si\u0119 ca\u0142kowicie niezrozumiany. Podj\u0105\u0142 wtedy decyzj\u0119 ufundowania nagrody, kt\u00f3ra ukaza\u0142aby \u015bwiatu jego wewn\u0119trzne intencje s\u0142u\u017cenia cz\u0142owiekowi. Nagroda Nobla przyznawana jest ludziom, kt\u00f3rzy przez swoj\u0105 dzia\u0142alno\u015b\u0107 czyni\u0105 \u015bwiat bardziej ludzkim, pomagaj\u0105 cz\u0142owiekowi godniej \u017cy\u0107. Nobel osi\u0105gn\u0105\u0142 zamierzony cel; dzisiaj jest bardziej znany jako fundator Nagrody Nobla, ni\u017c wynalazcza dynamitu. Taka pami\u0119\u0107, opinia ludzka jest wa\u017cna, ale nasz obraz w oczach bo\u017cych jest wa\u017cniejszy.<\/p>\n Chrystus zadaje uczniom pytanie, za kogo uwa\u017caj\u0105 go ludzie. Pyta z innego powodu ni\u017c to czyni zwykle cz\u0142owiek. Opinia ludzka nie mia\u0142a \u017cadnego wp\u0142ywu na Jego post\u0119powanie. Nie zmienia\u0142 nauki nawet wtedy, gdy nie podoba\u0142o si\u0119 s\u0142uchaczom. Krytykowa\u0142 ob\u0142ud\u0119 faryzeuszy, mimo \u017ce ci byli uwa\u017cani za najpobo\u017cniejszych w Izraelu. Naucza\u0142, \u017ce Jego cia\u0142o b\u0119dzie pokarmem na drodze do wieczno\u015bci. To wywo\u0142a\u0142o zgorszenie nawet w\u015br\u00f3d jego uczni\u00f3w. Wielu odesz\u0142o wtedy od Jezusa. On jednak nie zmieni\u0142 nauki, aby przypodoba\u0107 si\u0119 t\u0142umom. On nie musia\u0142 niczego zmienia\u0107, bo on by\u0142 miar\u0105 prawdy, sam\u0105 prawd\u0105. Powie o sobie, \u017ce jest drog\u0105, prawd\u0105 i \u017cyciem.<\/p>\n Jezus zadaje pytanie, aby ludzie jasno okre\u015blili, kim On jest. To by\u0142 sprawdzian dla jego uczni\u00f3w, czy rozpoznaj\u0105 w nim zapowiedzianego Mesjasza. Bo przecie\u017c od tego poznania zale\u017cy spotkanie cz\u0142owieka z Bogiem. A od tego spotkania zale\u017cy kszta\u0142t \u017cycia cz\u0142owieka tu na ziemi, jak i jego wieczno\u015b\u0107. A zatem, to nam jest potrzebne rozpoznanie Chrystusa. A gdy ju\u017c go rozpoznamy i przyjmiemy Go jako Mesjasza, wtedy najwa\u017cniejsze staje si\u0119 podobanie Jezusowi a nie ludziom. Chocia\u017c jedno z drugim mo\u017ce i\u015b\u0107 w parze.<\/p>\n Chrystus po wyznaniu Piotra m\u00f3wi o cierpieniu. To te\u017c nie pasowa\u0142o do wizji Mesjasza w \u015bwiadomo\u015bci jego uczni\u00f3w. Wyobra\u017cali, \u017ce Mesjasz opr\u00f3cz chwa\u0142y ziemskiej, jaka jest udzia\u0142em kr\u00f3la ziemskiego b\u0119dzie jeszcze otoczony chwa\u0142\u0105 nieba. A tu Chrystus m\u00f3wi, \u017ce b\u0119dzie cierpia\u0142. Czy\u017c przez m\u00f3wienie o cierpieniu mo\u017cna si\u0119 by\u0142o przypodoba\u0107 uczniom? Piotr w pierwszym porywie chce temu zaprzeczy\u0107, a wtedy Jezus skarci\u0142 go bardzo ostrymi s\u0142owami: \u201eZejd\u017a mi z oczu szatanie\u201d. Chrystus m\u00f3wi\u0142 tak\u017ce o chwale, do kt\u00f3rej dochodzi si\u0119 przez cierpienie i krzy\u017c. By\u0142a to chwa\u0142a zmartwychwstania.<\/p>\n Chrystus idzie dalej. M\u00f3wi do tych, kt\u00f3rzy chc\u0105 i\u015b\u0107 za Nim, aby zaparli si\u0119 samych siebie wzi\u0119li sw\u00f3j krzy\u017c i na\u015bladowali Go, a przez to zyskaj\u0105 \u017cycie wieczne. Chrystus nie g\u0142osi \u0142atwej drogi. Nie dba o przypodobanie si\u0119 ludziom. Wzywa do p\u00f3j\u015bcia nawet wbrew sobie i innym. Jest to droga zachowania prawdziwego \u017cycia.<\/p>\n Genera\u0142 Garibaldi w deklaracji do narodu w\u0142oskiego napisa\u0142: \u201eWszystkie wysi\u0142ki powstrzymania wrogiej armii spe\u0142z\u0142y na niczym. Nic nie mam wam do zaofiarowania, tylko g\u0142\u00f3d, pragnienie, n\u0119dz\u0119 i \u015bmier\u0107. Ale wzywam ka\u017cdego, kto kocha ojczyzn\u0119, aby przy\u0142\u0105czy\u0142 si\u0119 do mnie\u201d. Na takie wezwanie odpowiedzia\u0142a ca\u0142a Italia. Do armii Garibaldiego zg\u0142aszali si\u0119 biedni i bogaci, m\u0142odzi i starcy. Wszyscy byli zaskoczeni, \u017ce ta armia woluntariuszy zada\u0142a kl\u0119sk\u0119 Francuzom.<\/p>\n Chrystus wzywa do p\u00f3j\u015bcia za Nim. Jest to droga trudna. Wymaga czasami zaparcia si\u0119 samego siebie. Post\u0119powania wbrew opinii publicznej. Jednak ten, kto p\u00f3jdzie t\u0105 drog\u0105 zyska prawdziwe \u017cycie. Odniesie zwyci\u0119stwo. Ju\u017c tu na ziemi mo\u017cna mie\u0107 przedsmak tego zwyci\u0119stwa, a jego pe\u0142nia oka\u017ce si\u0119 wtedy, gdy staniemy w blasku Tego, kt\u00f3ry przez zmartwychwstanie zwyci\u0119\u017cy\u0142 \u015bmier\u0107 .<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Gdy Jezus modli\u0142 si\u0119 na osobno\u015bci, a byli z Nim uczniowie, zwr\u00f3ci\u0142 si\u0119 do nich z zapytaniem: \u201eZa kogo uwa\u017caj\u0105 Mnie t\u0142umy?\u201d. Oni odpowiedzieli: \u201eZa Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni m\u00f3wi\u0105, \u017ce kt\u00f3ry\u015b z dawnych prorok\u00f3w zmartwychwsta\u0142\u201d. Zapyta\u0142 ich: \u201eA wy, za kogo Mnie uwa\u017cacie?\u201d. Piotr odpowiedzia\u0142: \u201eZa Mesjasza Bo\u017cego\u201d. Wtedy surowo im przykaza\u0142 i napomnia\u0142 ich, \u017ceby nikomu o tym nie m\u00f3wili. I doda\u0142: \u201eSyn Cz\u0142owieczy musi wiele wycierpie\u0107: b\u0119dzie odrzucony przez starszych, arcykap\u0142an\u00f3w i uczonych w Pi\u015bmie; b\u0119dzie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie\u201d. Potem m\u00f3wi\u0142 do wszystkich: \u201eJe\u015bli kto chce i\u015b\u0107 za Mn\u0105, niech si\u0119 zaprze samego siebie, niech co dnia we\u017amie sw\u00f3j krzy\u017c i niech Mnie na\u015bladuje. Bo kto chce zachowa\u0107 swoje \u017cycie, straci je, a kto straci swe \u017cycie z mego powodu, ten je zachowa\u201d (\u0141k 9,18-24). \u201eZA KOGO MNIE UWA\u017bACIE?\u201d Prawie ka\u017cdy chce dobrze wypa\u015b\u0107 w oczach innych. Nie jest nam oboj\u0119tne, co…<\/p>\n