Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a010,1-12.17-20):\u00a0Nast\u0119pnie wyznaczy\u0142 Pan jeszcze innych siedemdziesi\u0119ciu dw\u00f3ch i wys\u0142a\u0142 ich po dw\u00f3ch przed sob\u0105 do ka\u017cdego miasta i miejscowo\u015bci, dok\u0105d sam przyj\u015b\u0107 zamierza\u0142. Powiedzia\u0142 te\u017c do nich: \u00ab\u017bniwo wprawdzie wielkie, ale robotnik\u00f3w ma\u0142o; pro\u015bcie wi\u0119c Pana \u017cniwa, \u017ceby wyprawi\u0142 robotnik\u00f3w na swoje \u017cniwo. Id\u017acie, oto was posy\u0142am jak owce mi\u0119dzy wilki. Nie no\u015bcie z sob\u0105 trzosa ani torby, ani sanda\u0142\u00f3w; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw m\u00f3wcie: Pok\u00f3j temu domowi! Je\u015bli tam mieszka cz\u0142owiek godny pokoju, wasz pok\u00f3j spocznie na nim; je\u015bli nie, powr\u00f3ci do was. W tym samym domu zosta\u0144cie, jedz\u0105c i pij\u0105c, co maj\u0105: bo zas\u0142uguje robotnik na swoj\u0105 zap\u0142at\u0119. Nie przechod\u017acie z domu do domu.<\/p>\n
Je\u015bli do jakiego miasta wejdziecie i przyjm\u0105 was, jedzcie, co wam podadz\u0105; uzdrawiajcie chorych, kt\u00f3rzy tam s\u0105, i m\u00f3wcie im: Przybli\u017cy\u0142o si\u0119 do was kr\u00f3lestwo Bo\u017ce. Lecz je\u015bli do jakiego miasta wejdziecie, a nie przyjm\u0105 was, wyjd\u017acie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, kt\u00f3ry z waszego miasta przylgn\u0105\u0142 nam do n\u00f3g, strz\u0105samy wam. Wszak\u017ce to wiedzcie, \u017ce bliskie jest kr\u00f3lestwo Bo\u017ce. Powiadam wam: Sodomie l\u017cej b\u0119dzie w \u00f3w dzie\u0144 ni\u017c temu miastu. Wr\u00f3ci\u0142o siedemdziesi\u0119ciu dw\u00f3ch z rado\u015bci\u0105 m\u00f3wi\u0105c: \u00abPanie, przez wzgl\u0105d na Twoje imi\u0119, nawet z\u0142e duchy nam si\u0119 poddaj\u0105\u00bb. Wtedy rzek\u0142 do nich: \u00abWidzia\u0142em szatana, spadaj\u0105cego z nieba jak b\u0142yskawica. Oto da\u0142em wam w\u0142adz\u0119 st\u0105pania po w\u0119\u017cach i skorpionach, i po ca\u0142ej pot\u0119dze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednak nie z tego si\u0119 cieszcie, \u017ce duchy si\u0119 wam poddaj\u0105, lecz cieszcie si\u0119, \u017ce wasze imiona zapisane s\u0105 w niebie\u00bb.<\/p>\n
\u00abId\u017acie, oto was posy\u0142am!\u00bb<\/strong><\/p>\n Dzisiaj, patrzymy na tych, kt\u00f3rzy wyszli z t\u0142umu, aby przybli\u017cy\u0107 si\u0119 do Jezusa, a On zastanawia si\u0119 nad polami pe\u0142nymi k\u0142os\u00f3w: \u00ab\u017bniwo wprawdzie wielkie, ale robotnik\u00f3w ma\u0142o: pro\u015bcie wi\u0119c Pana \u017cniwa, \u017ceby wyprawi\u0142 robotnik\u00f3w na swoje \u017cniwo\u00bb (\u0141k 10,2). I nagle kieruje na nich swoje spojrzenie i wybiera niekt\u00f3rych, jednego po drugim: ty i ty, i ty. I tak a\u017c do siedemdziesi\u0119ciu dw\u00f3ch… Liczba uczni\u00f3w pos\u0142anych przez Jezusa do wszystkich miast i miejsc, kt\u00f3re On sam zamierza\u0142 odwiedzi\u0107 nie jest bez znaczenia . Wed\u0142ug Septuaginty, liczba narod\u00f3w wynosi\u0142a siedemdziesi\u0105t dwa (Ksi\u0119ga Rodzaju 10, 1-32). W ten spos\u00f3b Ewangelista ukazuje uniwersalno\u015b\u0107 g\u0142oszenia Ewangelii, kierowanej do ca\u0142ej ludzko\u015bci..<\/p>\n Jezus posy\u0142a uczni\u00f3w \u201epo dw\u00f3ch\u201d (\u0141k 10,1). To znak, \u017ce misja nie jest indywidualn\u0105 przygod\u0105 \u2013 to wsp\u00f3lnota, to wsparcie, to Ko\u015bci\u00f3\u0142. Nie jeste\u015bmy sami. I nie musimy by\u0107 doskonali, by nie\u015b\u0107 Chrystusa. Jezus nie pos\u0142a\u0142 do\u015bwiadczonych teolog\u00f3w, lecz zwyczajnych uczni\u00f3w, kt\u00f3rzy zaufali Mu do ko\u0144ca.<\/p>\n Oto posy\u0142am was jak owce pomi\u0119dzy wilki\u201d (\u0141k 10, 3). Thomas Hobbes powiedzia\u0142, \u017ce \u201ccz\u0142owiek cz\u0142owiekowi wilkiem\u201d. Uczniowie Chrystusa maj\u0105 za zadanie doprowadzi\u0107 do tego, by cz\u0142owiek cz\u0142owiekowi by\u0142 owc\u0105. Sam Jezus, nasz Pan, r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142 pos\u0142any przez Ojca jak owca pomi\u0119dzy wilki. \u201cOto Baranek Bo\u017cy, kt\u00f3ry g\u0142adzi grzech \u015bwiata\u201d . Ten Baranek zosta\u0142 ofiarowany za m\u00f3j i tw\u00f3j grzech, a \u015bmier\u0107 tego Baranka niesie nam prawdziwe \u017cycie.<\/p>\n I dodaje: \u00abNie no\u015bcie z sob\u0105 trzosa ani torby, ani sanda\u0142\u00f3w\u00bb (\u0141k 10,3-4). A to w j\u0119zyku Jezusa znaczy:\u2014Zostawcie wszelkie ludzkie \u015brodki. Wystarczy to, \u017ce ja was posy\u0142am. Nawet kiedy b\u0119dziecie daleko, ja b\u0119d\u0119 z wami. Bezbronni, a jednak mocni, gdy\u017c Jezus obdarzy\u0142 ich w\u0142adz\u0105 uzdrawiania i wyrzucania demon\u00f3w. My nie walczymy przeciwko ludziom, ale przeciwko pot\u0119\u017cnym z\u0142ym mocom na wy\u017cynach niebieskich (List do Efezjan 6:12).<\/p>\n Po trzecie, i to najpi\u0119kniejsze: uczniowie wracaj\u0105 z misji uradowani \u2013 widzieli moc Bo\u017c\u0105 w dzia\u0142aniu (por. \u0141k 10,17). Ale Jezus kieruje ich uwag\u0119 jeszcze g\u0142\u0119biej: \u201eNie z tego si\u0119 cieszcie, \u017ce duchy si\u0119 wam poddaj\u0105, lecz cieszcie si\u0119 raczej z tego, \u017ce wasze imiona zapisane s\u0105 w niebie\u201d (\u0141k 10,20). To znaczy, \u017ce najwi\u0119kszym cudem nie s\u0105 nawet spektakularne znaki, lecz to, \u017ce B\u00f3g zna ka\u017cdego z nas po imieniu, \u017ce jeste\u015bmy Jego dzie\u0107mi, \u017ce mamy miejsce w Jego sercu.<\/p>\n W odr\u00f3\u017cnieniu od tamtych Dwunastu wezwanych przez Pana, aby byli z Nim, tych siedemdziesi\u0119ciu dw\u00f3ch powr\u00f3ci potem do swoich rodzin i swoich zaj\u0119\u0107. I tam b\u0119d\u0105 prze\u017cywa\u0107 to, co odkryli przy Jezusie: b\u0119d\u0105 \u015bwiadczy\u0107, ka\u017cdy w swoim miejscu, i pomaga\u0107 innym przybli\u017ca\u0107 si\u0119 do Jezusa Chrystusa.<\/p>\n Kiedy lider zespo\u0142u punkowego w \u015brodku koncertu og\u0142osi\u0142, \u017ce \u201eJezus jest Panem\u201d, publiczno\u015b\u0107 zacz\u0119\u0142a na niego plu\u0107, zag\u0142usza\u0107 go, a niekt\u00f3rzy nawet go bili. W ci\u0105gu kilku minut ten adorowany gwiazdor rocka sta\u0142 si\u0119 obiektem nienawi\u015bci – \u201ejak owca w\u015br\u00f3d wilk\u00f3w\u201d. Jednak jego nag\u0142e nawr\u00f3cenie i \u015bwiadectwo wiary natychmiast sta\u0142o si\u0119 znane i przyci\u0105gn\u0119\u0142o ogromny t\u0142um m\u0142odych ludzi do Chrystusa. Misja siedemdziesi\u0119ciu dw\u00f3ch innych uczni\u00f3w Chrystusa jest trudna. Podobnie jak Pawe\u0142 nosz\u0105 oni znaki cierpienia Jezusa na swych cia\u0142ach (Ga 6, 17). A jednak ich \u015bwiadectwo wiary przynosi Bo\u017c\u0105 \u0142ask\u0119 i pok\u00f3j pustym sercom ludzi na ca\u0142ym \u015bwiecie.<\/p>\n Kiedy dzisiaj rozwa\u017camy ten epizod, widzimy, \u017ce nie jest to tylko historyczne wspomnienie. Tak\u017ce my jeste\u015bmy wezwani: mo\u017cemy czu\u0107 si\u0119 blisko Chrystusa i adorowa\u0107 Go w Eucharystii. Papie\u017c Franciszek zach\u0119ca nas do \u00abdawania ludziom Chrystusa, przyprowadzania ludzi na spotkanie z Chrystusem, Drog\u0105, Prawd\u0105 i \u017byciem, naprawd\u0119 obecnym w Ko\u015bciele i w ka\u017cdym cz\u0142owieku\u00bb.<\/p>\n Nie zapominajmy, \u017ce ka\u017cdy z nas zosta\u0142 pos\u0142any \u2013 przez chrzest, przez wiar\u0119, przez mi\u0142o\u015b\u0107. Gdy wychodzimy z ko\u015bcio\u0142a, wkraczamy na pole \u017cniwa. Niech wi\u0119c nasza codzienno\u015b\u0107 stanie si\u0119 przestrzeni\u0105, w kt\u00f3rej dzielimy si\u0119 Ewangeli\u0105 \u2013 przez s\u0142owo, gest, przebaczenie, modlitw\u0119.<\/p>\n A gdy b\u0119dzie ci\u0119\u017cko, gdy zabraknie rado\u015bci, przypomnijmy sobie s\u0142owa Jezusa:\u00a0\u201eCieszcie si\u0119, \u017ce wasze imiona zapisane s\u0105 w niebie\u201d\u00a0(\u0141k 10,20). Bo to nie nasze sukcesy czyni\u0105 nas wielkimi, lecz Jego \u0142aska (por. 2 Kor 12,9).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a010,1-12.17-20):\u00a0Nast\u0119pnie wyznaczy\u0142 Pan jeszcze innych siedemdziesi\u0119ciu dw\u00f3ch i wys\u0142a\u0142 ich po dw\u00f3ch przed sob\u0105 do ka\u017cdego miasta i miejscowo\u015bci, dok\u0105d sam przyj\u015b\u0107 zamierza\u0142. Powiedzia\u0142 te\u017c do nich: \u00ab\u017bniwo wprawdzie wielkie, ale robotnik\u00f3w ma\u0142o; pro\u015bcie wi\u0119c Pana \u017cniwa, \u017ceby wyprawi\u0142 robotnik\u00f3w na swoje \u017cniwo. Id\u017acie, oto was posy\u0142am jak owce mi\u0119dzy wilki. Nie no\u015bcie z sob\u0105 trzosa ani torby, ani sanda\u0142\u00f3w; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie! Gdy do jakiego domu wejdziecie, najpierw m\u00f3wcie: Pok\u00f3j temu domowi! Je\u015bli tam mieszka cz\u0142owiek godny pokoju, wasz pok\u00f3j spocznie na nim; je\u015bli nie, powr\u00f3ci do was. W tym samym domu zosta\u0144cie, jedz\u0105c i pij\u0105c, co maj\u0105: bo zas\u0142uguje robotnik na swoj\u0105 zap\u0142at\u0119. Nie przechod\u017acie z domu do domu. Je\u015bli do jakiego miasta wejdziecie i przyjm\u0105 was, jedzcie, co wam podadz\u0105; uzdrawiajcie chorych, kt\u00f3rzy tam s\u0105, i m\u00f3wcie im: Przybli\u017cy\u0142o si\u0119 do was kr\u00f3lestwo Bo\u017ce. Lecz je\u015bli do jakiego miasta wejdziecie, a nie…<\/p>\n