Tekst Ewangelii:\u00a0A oto powsta\u0142 jaki\u015b uczony w Prawie i wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119, zapyta\u0142: \u00abNauczycielu, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abCo jest napisane w Prawie? Jak czytasz?\u00bb On rzek\u0142: B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em; a swego bli\u017aniego jak siebie samego. Jezus rzek\u0142 do niego: \u00abDobrze\u015b odpowiedzia\u0142. To czy\u0144, a b\u0119dziesz \u017cy\u0142\u00bb.<\/p>\n
Lecz on, chc\u0105c si\u0119 usprawiedliwi\u0107, zapyta\u0142 Jezusa: \u00abA kto jest moim bli\u017anim?\u00bb Jezus nawi\u0105zuj\u0105c do tego, rzek\u0142: \u00abPewien cz\u0142owiek schodzi\u0142 z Jerozolimy do Jerycha i wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w. Ci nie tylko \u017ce go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na p\u00f3\u0142 umar\u0142ego, odeszli. Przypadkiem przechodzi\u0142 t\u0105 drog\u0105 pewien kap\u0142an; zobaczy\u0142 go i min\u0105\u0142. Tak samo lewita, gdy przyszed\u0142 na to miejsce i zobaczy\u0142 go, min\u0105\u0142. Pewien za\u015b Samarytanin, b\u0119d\u0105c w podr\u00f3\u017cy, przechodzi\u0142 r\u00f3wnie\u017c obok niego. Gdy go zobaczy\u0142, wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko: podszed\u0142 do niego i opatrzy\u0142 mu rany, zalewaj\u0105c je oliw\u0105 i winem; potem wsadzi\u0142 go na swoje bydl\u0119, zawi\u00f3z\u0142 do gospody i piel\u0119gnowa\u0142 go. Nast\u0119pnego za\u015b dnia wyj\u0105\u0142 dwa denary, da\u0142 gospodarzowi i rzek\u0142: „Miej o nim staranie, a je\u015bli co wi\u0119cej wydasz, ja oddam tobie, gdy b\u0119d\u0119 wraca\u0142”.<\/p>\n
Kt\u00f3ry\u017c z tych trzech okaza\u0142 si\u0119, wed\u0142ug twego zdania, bli\u017anim tego, kt\u00f3ry wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w?\u00bb On odpowiedzia\u0142: \u00abTen, kt\u00f3ry mu okaza\u0142 mi\u0142osierdzie\u00bb. Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, i ty czy\u0144 podobnie!\u00bb<\/p>\n
\u00abPewien Samarytanin (\u2026) wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko; podszed\u0142 do niego i opatrzy\u0142 mu rany (\u2026) potem wsadzi\u0142 go na swoje bydl\u0119…\u00bb bydl\u0119, zawi\u00f3z\u0142 do gospody i piel\u0119gnowa\u0142 go. Nast\u0119pnego za\u015b dnia wyj\u0105\u0142 dwa denary, da\u0142 gospodarzowi i rzek\u0142: „Miej o nim staranie, a je\u015bli co wi\u0119cej wydasz, ja oddam tobie, gdy b\u0119d\u0119 wraca\u0142”.<\/span><\/p>\n Kt\u00f3ry\u017c z tych trzech okaza\u0142 si\u0119, wed\u0142ug twego zdania, bli\u017anim tego, kt\u00f3ry wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w?\u00bb On odpowiedzia\u0142: \u00abTen, kt\u00f3ry mu okaza\u0142 mi\u0142osierdzie\u00bb. Jezus mu rzek\u0142: \u00abId\u017a, i ty czy\u0144 podobnie!\u00bb<\/p>\n \u00abPewien Samarytanin (\u2026) wzruszy\u0142 si\u0119 g\u0142\u0119boko; podszed\u0142 do niego i opatrzy\u0142 mu rany (\u2026) potem wsadzi\u0142 go na swoje bydl\u0119…\u00bb<\/p>\n Dzisiaj zadajemy sobie pytanie: \u00abKto jest moim bli\u017anim?\u00bb (\u0141k 10,29). Dwaj \u017cydzi byli ciekawi dlaczego ich rabin znikn\u0105\u0142 w wigili\u0119 szabatu. Podejrzewali, \u017ce mia\u0142 jak\u0105\u015b tajemnic\u0119, mo\u017ce nawet z Bogiem, i kazali jednemu go \u015bledzi\u0107… I ten tak uczyni\u0142, ale zdziwi\u0142 si\u0119, bo znalaz\u0142 rabina w ubogiej dzielnicy zamiataj\u0105cego pod\u0142og\u0119 w domu pewnej kobiety: ona by\u0142a sparali\u017cowana, a on us\u0142ugiwa\u0142 jej przygotowuj\u0105c \u015bwi\u0105teczn\u0105 wieczerz\u0119. Kiedy wr\u00f3ci\u0142, zapyta\u0142 go \u00f3w szpieg: \u00abGdzie by\u0142e\u015b rabinie?; W niebie, po\u015br\u00f3d chmur i gwiazd?\u00bb. A ten mu odpowiedzia\u0142: \u00abO nie!, by\u0142em znacznie wy\u017cej\u00bb.<\/p>\n Kocha\u0107 innych przez uczynki, oto s\u0105 owe wy\u017cyny, to w\u0142a\u015bnie tam objawia si\u0119 mi\u0142o\u015b\u0107. Nie przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie!: \u00abTo sam Jezus Chrystus podnosi g\u0142os w ubogich, aby obudzi\u0107 mi\u0142osierdzie w uczniach\u00bb, potwierdza Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II w jednym z dokument\u00f3w.<\/p>\n By\u0107 dobrym samarytaninem oznacza zmian\u0119 plan\u00f3w (\u00abpodszed\u0142 do niego\u00bb), po\u015bwi\u0119cenie czasu (\u00abopatrzy\u0142 mu rany\u00bb)… To prowadzi nas tak\u017ce do rozwa\u017cania postawy w\u0142a\u015bciciela gospody. \u015aw. Jan Pawe\u0142 II powiedzia\u0142: \u00abC\u00f3\u017c by bez niego uczyni\u0142? Tak naprawd\u0119 to anonimowy gospodarz wykona\u0142 wi\u0119ksz\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 roboty. Wszyscy mo\u017cemy tak post\u0119powa\u0107 wype\u0142niaj\u0105c w\u0142asne obowi\u0105zki w duchu s\u0142u\u017cby. Ka\u017cde zaj\u0119cie daje bardziej lub mniej bezpo\u015brednio mo\u017cliwo\u015b\u0107 pomocy tym, kt\u00f3rzy tego potrzebuj\u0105 (…). Wierne wype\u0142nianie codziennych zada\u0144 to ju\u017c praktykowanie mi\u0142o\u015bci do os\u00f3b i spo\u0142ecze\u0144stwa\u00bb.<\/p>\n Zostawi\u0107 wszystko, aby s\u0142u\u017cy\u0107 potrzebuj\u0105cym (dobry samarytanin) i z mi\u0142o\u015bci\u0105 dobrze wykonywa\u0107 swoj\u0105 prac\u0119 (gospodarz) s\u0105 dwoma formami mi\u0142owania: \u00ab\u2018Kt\u00f3ry\u017c (…) okaza\u0142 si\u0119 bli\u017anim?\u2019. \u2018Ten, kt\u00f3ry mu okaza\u0142 mi\u0142osierdzie\u2019. Jezus mu rzek\u0142: \u2018Id\u017a, i ty czy\u0144 podobnie\u2019\u00bb (\u0141k 10,36-37).<\/p>\n Przychod\u017amy do Maryi Dziewicy, a Ona, kt\u00f3ra jest wzorem, pomo\u017ce nam odkrywa\u0107 potrzeby innych, te materialne i duchowe.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii:\u00a0A oto powsta\u0142 jaki\u015b uczony w Prawie i wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119, zapyta\u0142: \u00abNauczycielu, co mam czyni\u0107, aby osi\u0105gn\u0105\u0107 \u017cycie wieczne?\u00bb Jezus mu odpowiedzia\u0142: \u00abCo jest napisane w Prawie? Jak czytasz?\u00bb On rzek\u0142: B\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em; a swego bli\u017aniego jak siebie samego. Jezus rzek\u0142 do niego: \u00abDobrze\u015b odpowiedzia\u0142. To czy\u0144, a b\u0119dziesz \u017cy\u0142\u00bb. Lecz on, chc\u0105c si\u0119 usprawiedliwi\u0107, zapyta\u0142 Jezusa: \u00abA kto jest moim bli\u017anim?\u00bb Jezus nawi\u0105zuj\u0105c do tego, rzek\u0142: \u00abPewien cz\u0142owiek schodzi\u0142 z Jerozolimy do Jerycha i wpad\u0142 w r\u0119ce zb\u00f3jc\u00f3w. Ci nie tylko \u017ce go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na p\u00f3\u0142 umar\u0142ego, odeszli. Przypadkiem przechodzi\u0142 t\u0105 drog\u0105 pewien kap\u0142an; zobaczy\u0142 go i min\u0105\u0142. Tak samo lewita, gdy przyszed\u0142 na to miejsce i zobaczy\u0142 go, min\u0105\u0142. Pewien za\u015b Samarytanin, b\u0119d\u0105c w podr\u00f3\u017cy, przechodzi\u0142 r\u00f3wnie\u017c obok niego. Gdy go zobaczy\u0142,…<\/p>\n