Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a010,38-42):\u00a0W dalszej ich podr\u00f3\u017cy przyszed\u0142 do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyj\u0119\u0142a Go do swego domu. Mia\u0142a ona siostr\u0119, imieniem Maria, kt\u00f3ra siad\u0142a u n\u00f3g Pana i przys\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 Jego mowie. Natomiast Marta uwija\u0142a si\u0119 ko\u0142o rozmaitych pos\u0142ug. Przyst\u0105pi\u0142a wi\u0119c do Niego i rzek\u0142a: \u00abPanie, czy Ci to oboj\u0119tne, \u017ce moja siostra zostawi\u0142a mnie sam\u0105 przy us\u0142ugiwaniu? Powiedz jej, \u017ceby mi pomog\u0142a\u00bb. A Pan jej odpowiedzia\u0142: \u00abMarto, Marto, troszczysz si\u0119 i niepokoisz o wiele, a potrzeba\u00a0tylko jednego. Maria obra\u0142a najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie pozbawiona\u00bb.<\/p>\n
GO\u015a\u0106 W DOM<\/strong><\/p>\n W samo po\u0142udnie upalnego dnia Abraham siedzia\u0142 w cieniu d\u0119b\u00f3w Mamre. W oddali dostrzeg\u0142 trzy ludzkie postacie. Zapewne kierowany odruchem ludzkiej go\u015bcinno\u015bci i bo\u017cym natchnieniem wyszed\u0142 im naprzeciw, zapraszaj\u0105c w go\u015bcin\u0119. Przyni\u00f3s\u0142 wody, aby obmyli sobie r\u0119ce i nogi oraz zaproponowa\u0142 odpoczynek w cieniu drzew. W tym czasie \u017cona jego Sara szybko upiek\u0142a podp\u0142omyki, za\u015b Abraham wybra\u0142 dorodne ciel\u0119, z kt\u00f3rego kaza\u0142 s\u0142udze przygotowa\u0107 posi\u0142ek dla go\u015bci. A gdy spo\u017cywali przygotowane dary jeden z tajemniczych go\u015bci powiedzia\u0142, \u017ce za rok wr\u00f3ci, a wtedy Sara b\u0119dzie mia\u0142a syna. Abraham bardzo pragn\u0105\u0142 mie\u0107 syna, ale ze wzgl\u0119du na podesz\u0142y wiek, zar\u00f3wno sw\u00f3j jak i \u017cony nie mia\u0142 takiej nadziei. Uwierzy\u0142 jednak przybyszowi, bo by\u0142 przekonany, \u017ce przyszed\u0142 do niego w go\u015bcin\u0119 wys\u0142annik nieba. Po roku rzeczywi\u015bcie Sara urodzi\u0142a syna, a Abraham nie mia\u0142 ju\u017c \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci, \u017ce przed rokiem, zapraszaj\u0105c w go\u015bcin\u0119 um\u0119czonych w\u0119drowc\u00f3w, zaprosi\u0142 samego Boga.<\/p>\n Ta biblijna scena nie pozosta\u0142a zapewne bez wp\u0142ywu s\u0142owia\u0144sk\u0105 go\u015bcinno\u015b\u0107. Znane jest polskie przys\u0142owie \u201eGo\u015b\u0107 w dom \u2013 B\u00f3g w dom\u201d. Drzwi wiejskiej chaty by\u0142y zawsze otwarte dla ka\u017cdego. Ka\u017cda pora dnia by\u0142a odpowiednia na przyj\u0119cie go\u015bci. Go\u015b\u0107 nigdy nie czu\u0142 si\u0119, \u017ce przyszed\u0142 nie w por\u0119. Nikt nie musia\u0142 si\u0119 wcze\u015bniej zapowiada\u0107.<\/p>\n Tak by\u0142o na wsi wiele lat temu. Dzisiaj, w innym \u015brodowisku jest prawie niemo\u017cliwe na\u015bladowanie takiej formy go\u015bcinno\u015bci. Ale wcale to nie znaczy, \u017ce mamy zrezygnowa\u0107 z praktykowania przys\u0142owia: \u201eGo\u015b\u0107 w dom \u2013 B\u00f3g w dom\u201d. Nasz dom, nasze serce maj\u0105 by\u0107 otwarte dla bli\u017anich, bo przez nich, bardzo cz\u0119sto przychodzi do nas \u0142aska Bo\u017ca. Do czynnik\u00f3w, kt\u00f3re w dzisiejszych czasach wp\u0142ywaj\u0105 destrukcyjnie na go\u015bcinne otwarcie si\u0119 nale\u017c\u0105: Po pierwsze- interesowno\u015b\u0107. Rodzi ona pytanie, jakie korzy\u015bci b\u0119d\u0119 mia\u0142 z tych odwiedzin. Po drugie \u2013 zapracowanie, kt\u00f3re jest wynikiem pogoni za pieni\u0105dzem. Ta pogo\u0144 staje si\u0119 niebezpieczna, gdy przes\u0142ania rodzin\u0119 i ewentualnego go\u015bcia. Po trzecie- telewizja, kt\u00f3ra mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 wrogiem go\u015bcinno\u015bci numer jeden. Naprawd\u0119 mo\u017cemy zdenerwowa\u0107 gospodarza domu, gdy go odwiedzimy w czasie ogl\u0105dania ulubionego programu. Albo te\u017c w og\u00f3le nie b\u0119dzie si\u0119 przejmowa\u0142 obecno\u015bci\u0105 go\u015bcia, tylko z zaciek\u0142o\u015bci\u0105 maniaka przylgnie wzrokiem do szklanego ekranu.<\/p>\n Fragment Ewangelii zacytowany na wst\u0119pie m\u00f3wi tak\u017ce o go\u015bcinno\u015bci. Jezus odwiedza dom Marty i Marii. Obydwie ucieszy\u0142y si\u0119 z tej wizyty. Jednak odmiennie stara\u0142y si\u0119 przyj\u0105\u0107 Jezusa. Marta przygotowuje przyj\u0119cie. Biega od kuchni do spi\u017carni, przygotowuje posi\u0142ek, nakrywa st\u00f3\u0142. Maria za\u015b usiad\u0142a u st\u00f3p Jezusa i z wielk\u0105 uwag\u0105 s\u0142ucha\u0142a Jego s\u0142\u00f3w. Wobec tego zrozumia\u0142a jest pretensja Marty do Marii. Dlaczego ona nie pomaga w przygotowaniu posi\u0142ku dla Chrystusa? Zapewne odpowied\u017a Chrystusa zaskoczy\u0142a nie tylko sam\u0105 Mart\u0119, ale i tych, kt\u00f3rzy byli \u015bwiadkami tej sceny. \u201cMarto, Marto, martwisz i niepokoisz si\u0119 o wiele, a potrzeba ma\u0142o, albo tylko jednego. Maria obra\u0142a najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie pozbawiona\u201d. Brzmi to jak nagana zabiegania Marty i pochwa\u0142a zas\u0142uchania Marii. A zatem jak\u0105 przyj\u0105\u0107 postaw\u0119 w \u017cyciu, Marty czy Marii? Bez zabiegania Marty nie mo\u017cna odpowiednio ugo\u015bci\u0107 przybysza. Podobnie bez s\u0142uchania go\u015bcia nie mo\u017cna go godnie przyj\u0105\u0107. A zatem w naszym \u017cyciu wa\u017cne s\u0105 obydwie postawy, kt\u00f3re musz\u0105 ze sob\u0105 harmonijne wsp\u00f3\u0142gra\u0107. Potrzebne jest zabieganie Marty i zas\u0142uchanie Marii. \u0179le si\u0119 dzieje, gdy przez zabieganie nie mamy czasu wys\u0142ucha\u0107 naszego go\u015bcia.<\/p>\n W tej przypowie\u015bci jest mowa o Bogu, kt\u00f3ry przychodzi do nas w go\u015bcin\u0119. Dla ilustracji tego przyj\u015bcia u\u017cyj\u0119 obrazu I Komunii \u015bw. Wi\u0105\u017ce si\u0119 z ni\u0105 wiele przygotowa\u0144 w domu i w ko\u015bciele. Pr\u00f3by, stroje, prezenty, przyj\u0119cia. To wszystko jest potrzebne, ale mo\u017ce przes\u0142oni\u0107 najwa\u017cniejszego momentu, kiedy to kap\u0142an podaj\u0105c dziecku bia\u0142\u0105 hosti\u0119 m\u00f3wi: \u201eCia\u0142o Chrystusa\u201d. Bo gdy przes\u0142oni, wtedy najwa\u017cniejszy go\u015b\u0107 przejdzie niezauwa\u017cony.<\/p>\n Po\u015br\u00f3d codziennego zabiegania tak wa\u017cna jest chwila rozmowy z Bogiem, chwila modlitwy. Chocia\u017c i modlitwa mo\u017ce by\u0107 zabiegana przez wielo\u015b\u0107 s\u0142\u00f3w i przerost zewn\u0119trznej formy. Do ksi\u0119dza przysz\u0142a kobieta i powiedzia\u0142a, \u017ce przez czterna\u015bcie lat modli\u0142a si\u0119 nieustannie i nie odczu\u0142a szczeg\u00f3lnej obecno\u015bci Boga w swoim \u017cyciu. Zada\u0142 jej pytanie: \u201eA gdy si\u0119 modli\u0142a\u015b, czy da\u0142a\u015b Bogu szans\u0119, \u017ceby wszed\u0142 w twoje s\u0142owa?\u201d \u201eNie, ja ca\u0142y czas do Niego m\u00f3wi\u0142am. Czy to nie jest modlitwa?\u201d \u2013 pyta kobieta. \u201eS\u0105dz\u0119, \u017ce nie\u201d \u2013 pada odpowied\u017a. \u201eRadzi\u0142bym ci- pi\u0119tna\u015bcie minut dziennie usi\u0105\u015b\u0107 w zas\u0142uchaniu przed obliczem Boga\u201d. Kobieta us\u0142ucha\u0142a tej rady. Po nied\u0142ugim czasie ponownie zjawi\u0142a si\u0119 u metropolity i powiedzia\u0142a: \u201eTo nadzwyczajne, gdy tylko m\u00f3wi\u0119 s\u0142owa modlitwy, nic nie czuj\u0119. Ale gdy w milczeniu usi\u0105d\u0119 przed Bogiem i s\u0142ucham Go, wtedy czuj\u0119, jak mnie wype\u0142nia Jego wszechpot\u0119\u017cna obecno\u015b\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Tekst Ewangelii (\u0141k\u00a010,38-42):\u00a0W dalszej ich podr\u00f3\u017cy przyszed\u0142 do jednej wsi. Tam pewna niewiasta, imieniem Marta, przyj\u0119\u0142a Go do swego domu. Mia\u0142a ona siostr\u0119, imieniem Maria, kt\u00f3ra siad\u0142a u n\u00f3g Pana i przys\u0142uchiwa\u0142a si\u0119 Jego mowie. Natomiast Marta uwija\u0142a si\u0119 ko\u0142o rozmaitych pos\u0142ug. Przyst\u0105pi\u0142a wi\u0119c do Niego i rzek\u0142a: \u00abPanie, czy Ci to oboj\u0119tne, \u017ce moja siostra zostawi\u0142a mnie sam\u0105 przy us\u0142ugiwaniu? Powiedz jej, \u017ceby mi pomog\u0142a\u00bb. A Pan jej odpowiedzia\u0142: \u00abMarto, Marto, troszczysz si\u0119 i niepokoisz o wiele, a potrzeba\u00a0tylko jednego. Maria obra\u0142a najlepsz\u0105 cz\u0105stk\u0119, kt\u00f3rej nie b\u0119dzie pozbawiona\u00bb. GO\u015a\u0106 W DOM W samo po\u0142udnie upalnego dnia Abraham siedzia\u0142 w cieniu d\u0119b\u00f3w Mamre. W oddali dostrzeg\u0142 trzy ludzkie postacie. Zapewne kierowany odruchem ludzkiej go\u015bcinno\u015bci i bo\u017cym natchnieniem wyszed\u0142 im naprzeciw, zapraszaj\u0105c w go\u015bcin\u0119. Przyni\u00f3s\u0142 wody, aby obmyli sobie r\u0119ce i nogi oraz zaproponowa\u0142 odpoczynek w cieniu drzew. W tym czasie \u017cona jego Sara szybko upiek\u0142a podp\u0142omyki, za\u015b Abraham wybra\u0142 dorodne…<\/p>\n