{"id":29090,"date":"2025-10-04T12:57:18","date_gmt":"2025-10-04T10:57:18","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=29090"},"modified":"2025-10-04T12:57:18","modified_gmt":"2025-10-04T10:57:18","slug":"kazanie-swietego-franiszka","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=29090","title":{"rendered":"Kazanie \u015bwi\u0119tego Franiszka"},"content":{"rendered":"

Pewnego dnia \u015bwi\u0119ty Franciszek, wychodz\u0105c z klasztoru, napotka\u0142 brata Ginepro. By\u0142 on bardzo prostym, dobrym cz\u0142owiekiem i \u015bwi\u0119ty Franciszek bardzo go kocha\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

Spotkawszy go, powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

– Bracie Ginepro, p\u00f3jd\u017a ze mn\u0105, b\u0119dziemy g\u0142osi\u0107 kazania – poprosi\u0142.<\/span><\/span><\/p>\n

– Ojcze m\u00f3j, odpowiedzia\u0142 brat – wiesz przecie\u017c, \u017ce jestem za ma\u0142o wykszta\u0142cony. Czy mog\u0119 wi\u0119c przemawia\u0107 do ludzi?<\/span><\/span><\/p>\n

\u015awi\u0119ty Franciszek nalega\u0142 jednak i brat Ginepro wreszcie si\u0119 zgodzi\u0142. W\u0119drowali przez ca\u0142e miasto modl\u0105c si\u0119 w ciszy za wszystkich tych, kt\u00f3rzy pracowali w warsztatach i ogrodach. U\u015bmiechali si\u0119 do dzieci, szczeg\u00f3lnie tych bardzo biednych. Zamieniali kilka s\u0142\u00f3w z najstarszymi. Dotykali chorych. Pomogli pewnej kobiecie d\u017awiga\u0107 ci\u0119\u017cki dzban z wod\u0105.<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy przemierzyli ju\u017c kilkakrotnie ca\u0142e miasto, \u015bwi\u0119ty Franciszek powiedzia\u0142:<\/span><\/span><\/p>\n

– Bracie Ginepro, czas by\u015bmy powr\u00f3cili do klasztoru.<\/span><\/span><\/p>\n

– A nasze kazanie?<\/span><\/span><\/p>\n

– Wyg\u0142osili\u015bmy je ju\u017c… Wyg\u0142osili\u015bmy – odpowiedzia\u0142 z u\u015bmiechem \u015awi\u0119ty.<\/span><\/span><\/p>\n

Je\u015bli twoje ubranie jest przesi\u0105kni\u0119te zapachem mchu, nie ma potrzeby by\u015b m\u00f3wi\u0142 o tym wszystkim. Zapach b\u0119dzie m\u00f3wi\u0142 sam za siebie.<\/span><\/span><\/p>\n

Najlepszym kazaniem jeste\u015b ty sam.<\/span><\/span><\/p>\n

\n

Syn kupca, pocz\u0105tkowo beztroski kr\u00f3l biesiad i m\u0142odzie\u017cy asyskiej. Po nawr\u00f3ceniu, \u017cyj\u0105c w radosnym ub\u00f3stwie g\u0142osi\u0142 wszystkim mi\u0142o\u015b\u0107 Bo\u017c\u0105 i zgodnie z poleceniem Chrystusa naprawia\u0142 Jego Ko\u015bci\u00f3\u0142. Za\u0142o\u017cyciel zakon\u00f3w franciszka\u0144skich, tw\u00f3rca idei szopki bo\u017conarodzeniowej, kanonizowany zaledwie 2 lata po \u015bmierci \u2013 \u015bw. Franciszek z Asy\u017cu \u2013 poeta i mistyk, kt\u00f3ry a\u017c po dzi\u015b dzie\u0144 nie odszed\u0142 w zapomnienie.<\/span><\/span><\/p>\n

\u015aw. Franciszek urodzi\u0142 si\u0119 w Asy\u017cu pod koniec 1181 lub na pocz\u0105tku 1182 roku, jako syn bogatego kupca Piotra Bernardone i jego \u017cony Piki. Na chrzcie otrzyma\u0142 imi\u0119 Jan, kt\u00f3re po powrocie ojca z podr\u00f3\u017cy handlowej do Francji zosta\u0142o zast\u0105pione imieniem Francesco \u2013 Franciszek. Pierwsz\u0105 formacj\u0119 religijn\u0105 otrzyma\u0142 od bardzo pobo\u017cnej matki. \u015awi\u0119ty nauczy\u0142 si\u0119 czyta\u0107 i pisa\u0107 w szkole parafialnej \u015bw. Jerzego w Asy\u017cu, a nast\u0119pnie uzupe\u0142ni\u0142 swoje skromne wykszta\u0142cenie elementami rachunku, poezji i muzyki.. Wychowywany by\u0142 na szlachcica, kt\u00f3ry mia\u0142 przej\u0105\u0107 maj\u0105tek i handel.<\/p>\n

Ojciec Franciszka rozszerza\u0142 a\u017c za granic\u0119 obszar swojego handlu. Franciszek, maj\u0105c 14 lat zosta\u0142 przydzielony do sklepu ojca, by zaprawia\u0107 si\u0119 w sztuce kupieckiej (ok. 1196 r.). Nie sprawdzi\u0142 si\u0119 jako handlarz, mia\u0142 zbyt rozrzutny tryb \u017cycia i nie umia\u0142 trzyma\u0107 przy sobie pieni\u0119dzy. Franciszek zosta\u0142 obwo\u0142any kr\u00f3lem biesiad i kr\u00f3lem m\u0142odzie\u017cy asyskiej, ubiera\u0142 si\u0119 w spos\u00f3b osobliwy i jaskrawy, bra\u0142 udzia\u0142 w zabawach i \u015bpiewach na wieczornych spotkaniach z przyjaci\u00f3\u0142mi.<\/p>\n

Jako m\u0142odzieniec prowadzi\u0142 \u017cycie beztroskie. Marzy\u0142 o rycerskiej s\u0142awie, ch\u0119tnie wiec wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w 1202 roku w bitwie Asy\u017can z mieszka\u0144cami s\u0105siedniego miasta Perugii, co sko\u0144czy\u0142o si\u0119 dla niego kr\u00f3tk\u0105 niewol\u0105. Do domu wr\u00f3ci\u0142 chory. Pod wp\u0142ywem niewoli i cierpienia prze\u017cy\u0142 wielki prze\u0142om duchowy. Zerwa\u0142 z tym wszystkim, co dotychczas by\u0142o tre\u015bci\u0105 jego \u017cycia, oddaj\u0105c si\u0119 ca\u0142kowicie Bogu.<\/span><\/span><\/p>\n

Franciszek mia\u0142 pi\u0119kny sen, \u015bni\u0142o mu si\u0119, \u017ce wchodzi do zamku pe\u0142nego wojennego or\u0119\u017ca. Na pytanie, czyj to zamek i czyja jest ta bro\u0144, us\u0142ysza\u0142 odpowied\u017a: \u201eTo wszystko jest twoje i twoich rycerzy\u201d. Zach\u0119cony w ten spos\u00f3b znowu kupuje sobie zbroj\u0119, konia, giermka i wyrusza na wojn\u0119 do Apulii. Pewien zwyci\u0119stwa i zaszczyt\u00f3w, o kt\u00f3rych us\u0142ysza\u0142 we \u015bnie nie boi si\u0119 og\u0142asza\u0107, \u017ce zostanie rycerzem a mo\u017ce nawet ksi\u0119ciem. W drodze jednak zapada na zdrowiu i ma drugi sen, w kt\u00f3rym s\u0142yszy g\u0142os: \u201eFranciszku, komu lepiej jest s\u0142u\u017cy\u0107 panu czy s\u0142udze? Panu, odpowiedzia\u0142 Franciszek. Dlaczego wi\u0119c zostawiasz Pana a idziesz za s\u0142ug\u0105? A Franciszek: Panie, co chcesz abym czyni\u0142? Wr\u00f3\u0107 do swej ziemi rodzinnej, poniewa\u017c tam dokonam duchowego wype\u0142nienia twojej wizji\u201d.<\/p>\n

To co do tej pory wydawa\u0142o mu si\u0119 wspania\u0142e \u2013 zabawy, przyjaciele, biesiady \u2013 straci\u0142o na warto\u015bci. Franciszek coraz cz\u0119\u015bciej by\u0142 zamy\u015blony, zostawa\u0142 z ty\u0142u ha\u0142a\u015bliwej grupy swoich kompan\u00f3w. Kr\u00f3l m\u0142odzie\u017cy asyskiej, sercem by\u0142 ju\u017c gdzie indziej i niebawem zerwa\u0142 z tym wszystkim, co dotychczas by\u0142o tre\u015bci\u0105 jego \u017cycia, oddaj\u0105c si\u0119 ca\u0142kowicie Bogu.<\/p>\n

Pewnego dnia przyby\u0142 jako pielgrzym do Rzymu. Z mi\u0142o\u015bci do ub\u00f3stwa zdj\u0105\u0142 swoje mi\u0119kkie szaty i okry\u0142 si\u0119 szatami jednego z ubogich. Usiad\u0142 mi\u0119dzy biedakami przed ko\u015bcio\u0142em \u015bwi\u0119tego Piotra w przedsionku, kt\u00f3ry jest miejscem pe\u0142nym \u017cebrak\u00f3w. W ten spos\u00f3b chcia\u0142 osobi\u015bcie do\u015bwiadczy\u0107 czym jest prawdziwe ub\u00f3stwo.<\/span><\/span><\/p>\n

Stopniowa przemiana Franciszka mia\u0142a sw\u00f3j kolejny etap w spotkaniu z tr\u0119dowatym. Do tej pory, chorych na tr\u0105d omija\u0142 z daleka i nie by\u0142o dla niego nic bardziej odra\u017caj\u0105cego. Jad\u0105c pewnego razu konno w pobli\u017cu Asy\u017cu zobaczy\u0142 na wprost siebie tr\u0119dowatego. Chocia\u017c zdj\u0105\u0142 go niema\u0142y wstr\u0119t i obrzydzenie, zsiad\u0142 z konia i przyst\u0105pi\u0142, by go uca\u0142owa\u0107. Tr\u0119dowaty wyci\u0105gn\u0105\u0142 r\u0119k\u0119, by co\u015b otrzyma\u0107, a on wr\u0119czy\u0142 mu pieni\u0105dze i uca\u0142owa\u0142. Gdy wsiad\u0142 na konia, tr\u0119dowatego ju\u017c nie by\u0142o. Franciszek zrozumia\u0142, \u017ce by\u0142 to sam Jezus, kt\u00f3ry uto\u017csamia si\u0119 z tymi najmniejszymi. Od tej pory zacz\u0105\u0142 im s\u0142u\u017cy\u0107, obmywaj\u0105c rany, karmi\u0105c i pocieszaj\u0105c.<\/span><\/span><\/p>\n

Franciszek b\u0142\u0105ka\u0142 si\u0119 pewnego dnia w pobli\u017cu starego, zniszczonego i niemal ca\u0142kowicie zapomnianego ko\u015bcio\u0142a \u015awi\u0119tego Damiana. Pod natchnieniem wszed\u0142 do \u015brodka i zacz\u0105\u0142 si\u0119 modli\u0107. W czasie tej modlitwy krucyfiks poruszy\u0142 ustami i przem\u00f3wi\u0142: \u201eFranciszku, id\u017a i odbuduj m\u00f3j ko\u015bci\u00f3\u0142, gdy\u017c popada w ruin\u0119!\u201d. Franciszek przyj\u0105\u0142 s\u0142owa Jezusa dos\u0142ownie i zacz\u0105\u0142 odbudowywa\u0107 zrujnowany ko\u015bci\u00f3\u0142. Nie tak nale\u017ca\u0142o jednak rozumie\u0107 s\u0142owa, kt\u00f3re us\u0142ysza\u0142 z krzy\u017ca\u2026<\/p>\n

W 1206 r. Franciszek rozpocz\u0105\u0142 \u017cycie pustelnika, nauczaj\u0105c o konieczno\u015bci ubogiego i prostego \u017cycia opartego na S\u0142owie Bo\u017cym. Jego ojciec nie chcia\u0142 o tym s\u0142ysze\u0107. Przed s\u0105dem biskupim oskar\u017cy\u0142 syna o kradzie\u017c pieni\u0119dzy i niepos\u0142usze\u0144stwo. Zagrozi\u0142 tak\u017ce, \u017ce je\u015bli nie wr\u00f3ci do poprzedniego stylu \u017cycia to go wydziedziczy i przestanie uwa\u017ca\u0107 za swojego syna. W odpowiedzi na to Franciszek odda\u0142 ojcu wszystko co od niego dosta\u0142, tak\u017ce ubranie i stan\u0105\u0142 przed nim nagi m\u00f3wi\u0105c: \u201eOd tej pory b\u0119d\u0119 m\u00f3wi\u0142 Ojcze nasz kt\u00f3ry\u015b jest w niebie\u201d.<\/p>\n

W 1208 r. w po\u0142o\u017conym ko\u0142o Asy\u017cu ko\u015bci\u00f3\u0142ku Matki Bo\u017cej Anielskiej, zwanym Porcjunkul\u0105 Franciszek u\u015bwiadomi\u0142 sobie, i\u017c B\u00f3g wzywa go do duchowej odnowy Ko\u015bcio\u0142a. \u015arodkiem do tego ma by\u0107 ewangeliczne \u017cycie w ub\u00f3stwie i apostolstwo, na wz\u00f3r Chrystusa i Aposto\u0142\u00f3w. Odziany w zgrzebny habit: tunika w formie krzy\u017ca, przepasana bia\u0142ym sznurem, zacz\u0105\u0142 g\u0142osi\u0107 s\u0142owo Bo\u017ce i nawo\u0142ywa\u0107 do pokuty. Przy tym nie zaniedbywa\u0142 pos\u0142ugi mi\u0142osierdzia wzgl\u0119dem chorych, najbardziej w\u00f3wczas cierpi\u0105cych i opuszczonych, mianowicie tr\u0119dowatych.<\/span><\/span><\/p>\n

Dotychczas \u015bw. Franciszek sam by\u0142 cz\u0119sto niezrozumiany i wy\u015bmiewany, teraz jednak zacz\u0119li si\u0119 do niego przy\u0142\u0105cza\u0107 coraz liczniejsi na\u015bladowcy, a tak\u017ce na\u015bladowczynie. W ten spos\u00f3b sta\u0142 si\u0119 za\u0142o\u017cycielem trzech zakon\u00f3w: braci mniejszych \u2013 Franciszkanie (1209 r.), si\u00f3str klarysek (1211 r.) i tercjarzy (1221 r.). W sk\u0142ad wsp\u00f3lnoty jego na\u015bladowc\u00f3w wchodzili zar\u00f3wno kap\u0142ani, jak i \u015bwieccy. S\u0142awa jego \u017cycia zatacza\u0142a coraz szersze kr\u0119gi.<\/p>\n

Pierwszym na\u015bladowc\u0105 \u015bw. Franciszka by\u0142 Bernard, bogaty m\u0142odzieniec, z kt\u00f3rym jeszcze niedawno bawi\u0142 si\u0119 na ulicach Asy\u017cu. Zaraz po nim do\u0142\u0105czyli inni, staraj\u0105c si\u0119 na\u015bladowa\u0107 swojego duchowego Ojca, \u017cyj\u0105c w ub\u00f3stwie i prostocie. Cho\u0107 ludzie uwa\u017cali ich za \u015bwi\u0119tych, oni sami wiedzieli, \u017ce s\u0105 grzesznikami i potrzebuj\u0105 \u017cycia pokuty by dosta\u0107 si\u0119 do nieba. Franciszek napisa\u0142 dla nich prost\u0105 regu\u0142\u0119 i postanowi\u0142 prosi\u0107 Papie\u017ca o jej zatwierdzenie.<\/span><\/span><\/p>\n

Gdy \u015bw. Franciszek przyby\u0142 do Rzymu, dowiedzia\u0142 si\u0119, \u017ce nie jest \u0142atwo zobaczy\u0107 si\u0119 z papie\u017cem. Zostaj\u0105c wi\u0119c przed ko\u015bcio\u0142em, modli\u0142 si\u0119, by B\u00f3g pokaza\u0142 mu co ma czyni\u0107. Jak podaj\u0105 \u017ar\u00f3d\u0142a franciszka\u0144skie, papie\u017c mia\u0142 w nocy sen, w kt\u00f3rym widzia\u0142, \u017ce Bazylika na Lateranie zaczyna si\u0119 wali\u0107. Wtem podbieg\u0142 do niej ma\u0142y cz\u0142owiek, kt\u00f3ry podpieraj\u0105c j\u0105, przywr\u00f3ci\u0142 do dawnego stanu. Papie\u017c nast\u0119pnego dnia rozpozna\u0142 w tym cz\u0142owieku \u015bw. Franciszka i zatwierdzi\u0142 jego regu\u0142\u0119.<\/p>\n

\u015aw. Franciszek nie przyj\u0105\u0142 \u015bwi\u0119ce\u0144 kap\u0142a\u0144skich, a jedynie diakonat. W\u0119druj\u0105c, wzywa\u0142 do pokuty w spos\u00f3b prosty i jasny dla zwyk\u0142ych ludzi. B\u00f3g wyposa\u017cy\u0142 go w liczne charyzmaty \u2013 dary swej \u0142aski, a Ko\u015bci\u00f3\u0142 ze swej strony popiera\u0142 dzia\u0142ania Franciszka. Przemawia\u0142 on do wszystkich w szczero\u015bci s\u0142owa i z odwag\u0105, g\u0142osz\u0105c prawd\u0119 bez upi\u0119ksze\u0144 czy pochlebstw. Jego proste, \u017carliwe i dociekliwe s\u0142owo wszystkim przywo\u0142ywa\u0142o wspomnienie o Stw\u00f3rcy i Jego przykazaniach, sprawiedliwo\u015b\u0107 i mi\u0142osierdzie Boga. Bardzo charakterystycznym rysem Franciszkowego przepowiadania, kt\u00f3ry bardzo cz\u0119sto powtarza si\u0119 w jego pismach, jest bardzo g\u0142\u0119boki szacunek dla wszystkich kap\u0142an\u00f3w, nie pomijaj\u0105c kap\u0142an\u00f3w-grzesznik\u00f3w, przez wzgl\u0105d na godno\u015b\u0107 ich \u015bwi\u0119ce\u0144 oraz cze\u015b\u0107 dla Ko\u015bcio\u0142a. Naucza\u0142 r\u00f3wnie\u017c o szacunku i czci dla wszystkich: bogaczy i pan\u00f3w, s\u0142ug i ubogich, dobrych i z\u0142ych.<\/p>\n

Mimo tego, \u017ce bracia byli ju\u017c znani, nie brakowa\u0142o te\u017c tych, kt\u00f3rzy obrzucali ich obelgami. Bracia zachowywali jednak pok\u00f3j i cierpliwo\u015b\u0107, prosz\u0105c w modlitwach o nawr\u00f3cenie prze\u015bladowc\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

W 1219 r., w czasie V Krucjaty, \u015bw. Franciszek, podczas obl\u0119\u017cenia Damietty w Egipcie, dokona\u0142 s\u0142awnej pr\u00f3by nawr\u00f3cenia su\u0142tana al-Kamila. \u015aw. Franciszkowi nie uda\u0142o si\u0119 nawr\u00f3ci\u0107 su\u0142tana i jego ludu na wiar\u0119 chrze\u015bcija\u0144sk\u0105, jednak tym spotkaniem da\u0142 \u015bwiadectwo, \u017ce mo\u017cna ze sob\u0105 uprzejmie rozmawia\u0107 i zachowa\u0107 mi\u0119dzy sob\u0105 pok\u00f3j, nawet mimo przeciwnych sobie stanowisk.<\/p>\n

Po powrocie z Krucjat, pragn\u0105c o\u017cywi\u0107 w ludziach mi\u0142o\u015b\u0107 do Chrystusa i przedstawi\u0107 ludowi bardziej konkretnie i naocznie tajemnic\u0119 Bo\u017cego Narodzenia, w noc Bo\u017cego Narodzenia 1223 r. urz\u0105dzi\u0142 w Greccio pierwszy \u017c\u0142\u00f3bek. W otoczeniu licznego t\u0142umu przy grocie pos\u0142ugiwa\u0142 jako diakon do Mszy \u015bwi\u0119tej.<\/p>\n

\u015aw. Franciszek oddawa\u0142 si\u0119 \u017cyciu w kontemplacji, sp\u0119dza\u0142 czas na d\u0142ugich modlitwach, rozwa\u017caniach i postach. W po\u0142owie wrze\u015bnia 1224 r. modl\u0105c si\u0119 na g\u00f3rze Alwerni, otrzyma\u0142 stygmaty, czyli rany M\u0119ki Chrystusowej. Ukaza\u0142 mu si\u0119 sam Chrystus ukrzy\u017cowany w postaci serafina skrzydlatego i ognistego, kt\u00f3ry wycisn\u0105\u0142 na jego ciele \u017cywe stygmaty M\u0119ki Pa\u0144skiej: otwarte i krwawi\u0105ce rany, z cielesnymi gwo\u017ad\u017ami o d\u0142ugich i zakrzywionych ostrzach, na r\u0119kach i stopach oraz w boku. Ostatnie dwa lata swojego \u017cycia prze\u017cywa\u0142 w przewlek\u0142ych m\u0119czarniach, dotkni\u0119ty ponadto ci\u0119\u017ck\u0105 chorob\u0105 oczu, kt\u00f3rej nabawi\u0142 si\u0119 na Wschodzie.<\/span><\/span><\/p>\n

Stygmaty i ci\u0105gle pogarszaj\u0105cy si\u0119 stan zdrowia nie zgasi\u0142y w sercu \u015bw. Franciszka pragnienia g\u0142oszenia Ewangelii. Postanowi\u0142 je\u017adzi\u0107 na osio\u0142ku jak Jezus, by w ten spos\u00f3b nie\u015b\u0107 Dobr\u0105 Nowin\u0119, a gdy to by\u0142o niemo\u017cliwe, pisa\u0142 listy i prosi\u0142, by bracia robili kopie i przekazywali je sobie nawzajem. \u015aw. Franciszek do samego ko\u0144ca pa\u0142a\u0142 gorliwo\u015bci\u0105 o Chwa\u0142\u0119 Bo\u017c\u0105, a tu\u017c przed \u015bmierci\u0105 wo\u0142a\u0142 do braci: \u201eBracia, p\u00f3ki mamy czas czy\u0144my dobrze\u201d. Le\u017c\u0105c w wielkich cierpieniach potrafi\u0142 pociesza\u0107 zgromadzonych braci, kieruj\u0105c ich my\u015bli ku szcz\u0119\u015bciu wiecznemu.<\/p>\n

Zako\u0144czy\u0142 swoje \u017cycie w sobot\u0119 wieczorem 3 pa\u017adziernika 1226 r. w wieku 45 lat. Dwa lata p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 wyniesiony na o\u0142tarze przez Grzegorza IX. 25 maja 1230 r. cia\u0142o \u015awi\u0119tego przeniesiono na Wzg\u00f3rze Rajskie, do nowej wspania\u0142ej Bazyliki \u015bw. Franciszka, kt\u00f3r\u0105 wzniesiono z woli Grzegorza IX. Bazylika wraz z przyleg\u0142ym do niej \u015awi\u0119tym Konwentem zosta\u0142a og\u0142oszona g\u0142ow\u0105 i matk\u0105 ca\u0142ego zakonu Franciszkan\u00f3w.<\/span><\/span><\/p>\n

\u015aw. Franciszek cieszy si\u0119 wci\u0105\u017c powszechnym szacunkiem, sympati\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105, nie tylko w\u015br\u00f3d katolik\u00f3w, ale tak\u017ce ze strony chrze\u015bcijan innych wyzna\u0144, a nawet nie-chrze\u015bcijan. Bez niego r\u00f3wnie\u017c i w dzisiejszym \u015bwiecie by\u0142oby mniej mi\u0142o\u015bci, wiary i nadziei w mi\u0142osierdzie Stw\u00f3rcy. W 1980 r. Jan Pawe\u0142 II og\u0142osi\u0142 go patronem ekolog\u00f3w, zabiegaj\u0105cych o ochron\u0119 naturalnego \u015brodowiska cz\u0142owieka.<\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pewnego dnia \u015bwi\u0119ty Franciszek, wychodz\u0105c z klasztoru, napotka\u0142 brata Ginepro. By\u0142 on bardzo prostym, dobrym cz\u0142owiekiem i \u015bwi\u0119ty Franciszek bardzo go kocha\u0142. Spotkawszy go, powiedzia\u0142: – Bracie Ginepro, p\u00f3jd\u017a ze mn\u0105, b\u0119dziemy g\u0142osi\u0107 kazania – poprosi\u0142. – Ojcze m\u00f3j, odpowiedzia\u0142 brat – wiesz przecie\u017c, \u017ce jestem za ma\u0142o wykszta\u0142cony. Czy mog\u0119 wi\u0119c przemawia\u0107 do ludzi? \u015awi\u0119ty Franciszek nalega\u0142 jednak i brat Ginepro wreszcie si\u0119 zgodzi\u0142. W\u0119drowali przez ca\u0142e miasto modl\u0105c si\u0119 w ciszy za wszystkich tych, kt\u00f3rzy pracowali w warsztatach i ogrodach. U\u015bmiechali si\u0119 do dzieci, szczeg\u00f3lnie tych bardzo biednych. Zamieniali kilka s\u0142\u00f3w z najstarszymi. Dotykali chorych. Pomogli pewnej kobiecie d\u017awiga\u0107 ci\u0119\u017cki dzban z wod\u0105. Kiedy przemierzyli ju\u017c kilkakrotnie ca\u0142e miasto, \u015bwi\u0119ty Franciszek powiedzia\u0142: – Bracie Ginepro, czas by\u015bmy powr\u00f3cili do klasztoru. – A nasze kazanie? – Wyg\u0142osili\u015bmy je ju\u017c… Wyg\u0142osili\u015bmy – odpowiedzia\u0142 z u\u015bmiechem \u015awi\u0119ty. Je\u015bli twoje ubranie jest przesi\u0105kni\u0119te zapachem mchu, nie ma potrzeby by\u015b m\u00f3wi\u0142 o tym…<\/p>\n

Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":{"0":"post-29090","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-uncategorized"},"brizy_media":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/29090","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=29090"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/29090\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":29091,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/29090\/revisions\/29091"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=29090"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=29090"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=29090"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}