Wiele os\u00f3b z trudem rozumie, \u017ce przychodz\u0105c do biura parafialnego, zw\u0142aszcza prosz\u0105c o sakramenty \u015bwi\u0119te, nie przysz\u0142o do supermarketu, gdzie wystarczy zdj\u0105\u0107 towar z p\u00f3\u0142ki i p\u00f3j\u015b\u0107 z nim do kasy. Ka\u017cde \u201echc\u0119” wypowiedziane w Ko\u015bciele trzeba potwierdzi\u0107 w\u0142asnym \u017cyciem.<\/p>\n
Takich przypadk\u00f3w ka\u017cdego roku jest bardzo wiele: w biurze parafialnym i podczas corocznej kol\u0119dy kap\u0142ani spotykaj\u0105 ludzi \u017cyj\u0105cych bez sakramentalnego zwi\u0105zku ma\u0142\u017ce\u0144skiego, kt\u00f3rzy chc\u0105 ochrzci\u0107 swoje dziecko. Wielu jest przekonanych, \u017ce w chrzcie chodzi tylko o dziecko, a sytuacja rodzic\u00f3w nie ma w tym wypadku \u017cadnego znaczenia. Niewielu chce si\u0119 przyzna\u0107, \u017ce wida\u0107 tu bardzo powa\u017cn\u0105 sprzeczno\u015b\u0107. Skoro kto\u015b nie uznaje potrzeby sakramentu ma\u0142\u017ce\u0144stwa, to jak mo\u017ce pragn\u0105\u0107 sakramentu chrztu? W jednym i drugim przypadku s\u0142yszymy s\u0142owo \u201esakrament”, jak wi\u0119c mo\u017cna raz m\u00f3wi\u0107 \u201etak”, a w drugim przypadku \u201enie”?<\/p>\n
\u201eKiedy ca\u0142y lud przyst\u0119powa\u0142 do chrztu, Jezus tak\u017ce przyj\u0105\u0142 chrzest”. Gdy czytamy fragment Ewangelii opowiadaj\u0105cy o chrzcie Chrystusa nad Jordanem, w\u0142a\u015bciwie za ka\u017cdym razem patrzymy na t\u0119 scen\u0119 z pewnym zdziwieniem. I cho\u0107 s\u0142yszeli\u015bmy ju\u017c niejedn\u0105 odpowied\u017a i wyja\u015bnienie tego, co wydarzy\u0142o si\u0119 nad Jordanem, wci\u0105\u017c na nowo powraca pytanie o sens tego wydarzenia. Kr\u00f3tkie stwierdzenie \u015bw. \u0141ukasza, \u017ce \u201eJezus tak\u017ce przyj\u0105\u0142 chrzest”, pokazuje nam, \u017ce Ten, kt\u00f3ry przyszed\u0142 naucza\u0107 wiary, nie stan\u0105\u0142 z boku, nie naucza\u0142, patrz\u0105c na wszystkich z g\u00f3ry, ale wszed\u0142 w lud, aby razem z lud\u017ami prze\u017cy\u0107 to, co by\u0142o cz\u0119\u015bci\u0105 ich do\u015bwiadczenia wiary.<\/p>\n
Ka\u017cdemu z nas potrzeba \u015bwiadomo\u015bci, \u017ce wiara rodzi si\u0119 i rozwija w oparciu o osobiste do\u015bwiadczenie, zetkni\u0119cie si\u0119 z kim\u015b, kto wierzy; wiara potrzebuje przyk\u0142adu. Skoro wi\u0119c r\u00f3wnie\u017c chrzest ma by\u0107 udzielany na podstawie wiary rodzic\u00f3w dziecka, zrozumia\u0142e s\u0105 w\u0105tpliwo\u015bci dotycz\u0105ce rodzic\u00f3w, kt\u00f3rzy – cho\u0107 nie maj\u0105 przeszkody – \u017cyj\u0105 w zwi\u0105zku niesakramentalnym. Bo jaka\u017c jest ich wiara? Czy mog\u0105 po katolicku wychowa\u0107 dziecko, skoro swoim \u017cyciem odrzucaj\u0105 jeden z najwa\u017cniejszych element\u00f3w \u017cycia Ko\u015bcio\u0142a, sakrament ma\u0142\u017ce\u0144stwa?<\/p>\n
Niech przyk\u0142ad Jezusa, kt\u00f3ry wraz z innymi wszed\u0142 do Jordanu, by przyj\u0105\u0107 chrzest, b\u0119dzie dla nas wszystkich przypomnieniem, \u017ce najlepsz\u0105 nauk\u0105 i najlepszym kazaniem pozostaje zawsze nasze \u017cycie.<\/p>\n
Ks. DARIUSZ MADEJCZYK