Przyj\u0119cie z jakim spotka\u0142 si\u0119 Jezus w Nazarecie, wydaje si\u0119 by\u0107 typowym dla \u015brodowisk ludzi zazdrosnych i niedowiark\u00f3w. Najtrudniej jest uwierzy\u0107 i zaufa\u0107 komu\u015b, kogo znamy i kto wydaje nam si\u0119 „swojakiem”. A jeszcze trudniej jest s\u0142ucha\u0107, gdy kto\u015b taki „wygarnia nam” nasze grzechy, m\u00f3wi o naszych s\u0142abo\u015bciach i przywarach, o naszych b\u0142\u0119dach i na\u0142ogach. To nas gniewa i dra\u017cni o wiele bardziej ni\u017c gdyby m\u00f3wi\u0142 nam to kto\u015b zupe\u0142nie obcy. Tak w\u0142a\u015bnie potraktowano Jezusa w Nazarecie Jego rodzinnym mie\u015bcie, gdzie wszyscy Go znali. Oni jednak nie chcieli Jego poucze\u0144, ale cud\u00f3w. Nie chcieli Go s\u0142ucha\u0107, a ju\u017c szczeg\u00f3lnie nie chcieli s\u0142ucha\u0107 gdy m\u00f3wi\u0142 o zatwardzia\u0142o\u015bci i uporze ich serc. Czy\u017c nie jest tak i w\u015br\u00f3d nas?<\/p>\n
A szkoda, bo ci, kt\u00f3rych naprawd\u0119 znamy, znaj\u0105 i nas. I to w\u0142a\u015bnie oni wiedz\u0105 o nas najwi\u0119cej i je\u015bli zwracaj\u0105 nam uwag\u0119 z mi\u0142o\u015bci\u0105 -o jakiej m\u00f3wi \u015bw. Pawe\u0142 w dzisiejszym drugim czytaniu- to przecie\u017c mo\u017cemy by\u0107 pewni, \u017ce jest to tylko i wy\u0142\u0105cznie dla naszego po\u017cytku i dobra. Chcia\u0142oby si\u0119 nawet powiedzie\u0107: „Nie s\u0142uchaj tych, kt\u00f3rzy ci przyklaskuj\u0105 i kadz\u0105, bo to ci\u0119 tylko wp\u0119dza w pych\u0119 i samozadowolenie. S\u0142uchaj raczej tych, kt\u00f3rzy ci\u0119 krytykuj\u0105, bo je\u015bli robi\u0105 to z mi\u0142o\u015bci\u0105, to przecie\u017c jest to jedynie dla twojego dobra.”
\nNiestety przewa\u017caj\u0105 w nas jednak uczucia ma\u0142e i przyziemne; pycha, zarozumia\u0142o\u015b\u0107, zazdro\u015b\u0107, gniewliwo\u015b\u0107, fa\u0142szywy wstyd… I dlatego te\u017c pewno tak trudno jest nam przyj\u0105\u0107 uwag\u0119 ze strony naszych bliskich i chcieliby\u015bmy im powiedzie\u0107: „Lekarzu ulecz samego siebie”, tak jak Jezusowi w Nazarecie…<\/p>\n
Czy jednak nie warto by by\u0142o czasami pos\u0142ucha\u0107 tych, kt\u00f3rzy nas krytykuj\u0105?
\nCesarz Marek Aureliusz modli\u0142 si\u0119 podobno: „Panie, chro\u0144 mnie przed fa\u0142szywymi przyjaci\u00f3\u0142mi, bo z prawdziwymi wrogami sam sobie poradz\u0119<\/em>„.
\nKs. Kazimierz Kubat SDS<\/strong>