Oto uczony w Prawie powstaje, aby wystawi\u0107 Pana Jezusa na pr\u00f3b\u0119. Mo\u017cna podchodzi\u0107 do Jezusa w\u0142a\u015bnie w ten sam spos\u00f3b, wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119. Wielu ludzi wierz\u0105cych post\u0119puje podobnie, stawia Jezusowi warunki: aby uzdrowi\u0142 chore dziecko, aby zda\u0107 matur\u0119, zdoby\u0107 pieni\u0105dze itp. i niejednokrotnie od spe\u0142nienia tych warunk\u00f3w uzale\u017cnia dalsz\u0105 swoj\u0105 wiar\u0119. Jezus jednak na ten spos\u00f3b kontaktu nie gniewa si\u0119 i nie odrzuca uczonego w Prawie. Wprost przeciwnie, wys\u0142uchuje go i nawi\u0105zuje z nim dialog. Nasze pocz\u0105tkowe, interesowne czy wystawiaj\u0105ce na pr\u00f3b\u0119 podej\u015bcie do Jezusa, mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 momentem prawdziwego spotkania z Nim i odkrycia tego, co najwa\u017cniejsze. Us\u0142yszenia wreszcie na co w swoim \u017cyciu cz\u0142owiek powinien zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119. Dla Jezusa, ka\u017cdy moment i nastawienia s\u0105 dobre, aby nakierowa\u0107\u00a0 na wy\u017csze cele.<\/p>\n
Uczony w Prawie nie przychodzi do Jezusa z jakim\u015b banalnym pytaniem, ale pyta o \u017cycie wieczne. St\u0105d wynika, \u017ce mimo pr\u00f3by manipulacji, pyta o to co jest najistotniejsze w \u017cyciu ka\u017cdego cz\u0142owieka. Jest to pytanie o warto\u015b\u0107 bardzo wa\u017cn\u0105 dla ka\u017cdego cz\u0142owieka. Wi\u0119c nie jest to pytanie o w\u0142asne podstawowe interesy \u017cyciowe, tak jakby si\u0119 przychodzi\u0142o do wr\u00f3\u017cki. Dobrze, \u017ce mo\u017ce nie\u015bwiadomie pad\u0142o, bo odpowied\u017a na nie nurtuje i niepokoi ka\u017cdego z nas.<\/p>\n
Jezus na takie podej\u015bcie i tak postawione pytanie nie daje odpowiedzi od razu, ale zmusza cz\u0142owieka do wysi\u0142ku my\u015blowego, podprowadza, aby sam znalaz\u0142 odpowied\u017a. W ka\u017cdym z nas znajduj\u0105 si\u0119 odpowiedzi na nurtuj\u0105ce i bardzo wa\u017cne pytania naszego \u017cycia. Jednak potrzeba kogo\u015b, by nas podprowadzi\u0142, wskaza\u0142, zmobilizowa\u0142. Wsp\u00f3\u0142czesny cz\u0142owiek, tak jak poszukuje u\u0142atwie\u0144 w \u017cyciu, podobnie szuka u\u0142atwie\u0144\u00a0 w odpowiedzi na stawiane pytania. Tylko zdecydowane i jasne stani\u0119cie wobec prawdy, kt\u00f3ra czasami wymaga od nas wysi\u0142ku powoduje, \u017ce z takiej postawy mo\u017ce zrodzi\u0107 si\u0119 konkretna, jasna i wa\u017cna odpowied\u017a. Nie b\u0105d\u017amy wi\u0119c ma\u0142oduszni. Stawiajmy Jezusowi konkretne pytania, zw\u0142aszcza podczas modlitwy, ale jednocze\u015bnie ws\u0142uchujmy si\u0119 w Jego naprowadzania, aby uzyska\u0107 odpowiedni\u0105 i \u017cyciow\u0105 odpowied\u017a. Dzisiaj b\u0142\u0119dem wielu ludzi wierz\u0105cych jest to, \u017ce wypowiadaj\u0105 na modlitwie, wobec Jezusa\u00a0 tylko pretensje,\u00a0 staj\u0105 z roszczeniami, albo szybko podchodz\u0105 do rozwi\u0105zywania stawianych spraw po swojemu, we w\u0142asny spos\u00f3b, tak, jakby modlitwa by\u0142a momentem \u201epotwierdzenia\u201d tego, co sami niejednokrotnie ju\u017c wcze\u015bniej zaplanowali.
\nDzisiejsza scena ewangeliczna uczy nas, \u017ce mamy w swoim \u017cyciu mimo wszystko, podda\u0107 si\u0119 prowadzeniu Jezusa i ws\u0142ucha\u0107 si\u0119 w to, co On nam pragnie przekaza\u0107.<\/p>\n
Odpowied\u017a uczonemu w Pi\u015bmie jest szybka i jednoznaczna: \u201eB\u0119dziesz mi\u0142owa\u0142 Pana, Boga swego, ca\u0142ym swoim sercem, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 dusz\u0105, ca\u0142\u0105 swoj\u0105 moc\u0105 i ca\u0142ym swoim umys\u0142em; a swego bli\u017aniego jak siebie samego<\/em>\u201d.\u00a0 I to jest spos\u00f3b dla ka\u017cdego z nas, jak mamy zyskiwa\u0107 \u017cycie wieczne. Jest to fundament chrze\u015bcija\u0144skiego powo\u0142ania. S\u0142ysz\u0105c te s\u0142owa, ka\u017cdy z nas mo\u017ce sobie wystawi\u0107 ocen\u0119, jakim jest chrze\u015bcijaninem, jak blisko jest Boga i czy ma szanse na \u017cycie wieczne?<\/p>\n Musimy przyzna\u0107 si\u0119, \u017ce nasze skupienie na mi\u0142owaniu Boga, jest bardziej oczywiste, ni\u017c mi\u0142owanie drugiego cz\u0142owieka: \u017cebraka z ulicy, pij\u0105cego i awanturuj\u0105cego si\u0119 s\u0105siada itd. Jednak Jezus przytoczy\u0142 t\u0119 scen\u0119 o dobroci i mi\u0142o\u015bci Samarytanina po to, by\u015bmy nie mieli \u017cadnych w\u0105tpliwo\u015bci. B\u00f3g chce, by\u015bmy kochali wszystkich bez wyj\u0105tku i czynem \u015bwiadczyli o tej mi\u0142o\u015bci, bo ka\u017cdy cz\u0142owiek jest Jego dzieckiem.\u00a0 B\u00f3g domaga si\u0119 by\u015bmy kochali nie tylko Jego, ale i ka\u017cde Jego dziecko. B\u00f3g uto\u017csami\u0142 si\u0119 z ka\u017cdym cz\u0142owiekiem i nasze serce nie ma prawa robi\u0107 r\u00f3\u017cnic wobec jakiej\u015b grupy, czy jakiego\u015b cz\u0142owieka.<\/p>\n \u201eId\u017a i ty czy\u0144 podobnie<\/em>\u201d. Tak\u0105 prawd\u0119 Jezus g\u0142osi nie tylko swoimi ustami, ale \u017cyciem i \u015bmierci\u0105. Nam trzeba\u00a0 s\u0142ucha\u0107 Go i wprowadza\u0107 te prawdy, tak jak On to czyni\u0142, w \u017cycie. Przykazanie mi\u0142o\u015bci bli\u017aniego musi mie\u0107 swoje miejsce w naszych duszach, domach, w s\u0105siedztwie, w zak\u0142adach pracy, szko\u0142ach, w ca\u0142ym tym \u015bwiecie.<\/p>\n Boga nie mo\u017cna dosi\u0119gn\u0105\u0107 naszymi ludzkimi r\u0119kami, nie mo\u017cna Mu otrze\u0107 \u0142ez, opatrzy\u0107 ran. Jest jednak obok nas cz\u0142owiek. Co czynimy jemu, czynimy i Bogu. Na drogach naszego \u017cycia nie pomijajmy wi\u0119c cz\u0142owieka. Swoj\u0105 ewangeliczn\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 \u015bwiadczmy, \u017ce on jest bratem naszym i Jezusa Chrystusa, kt\u00f3ry nas uczy tej mi\u0142o\u015bci.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Oto uczony w Prawie powstaje, aby wystawi\u0107 Pana Jezusa na pr\u00f3b\u0119. Mo\u017cna podchodzi\u0107 do Jezusa w\u0142a\u015bnie w ten sam spos\u00f3b, wystawiaj\u0105c Go na pr\u00f3b\u0119. Wielu ludzi wierz\u0105cych post\u0119puje podobnie, stawia Jezusowi warunki: aby uzdrowi\u0142 chore dziecko, aby zda\u0107 matur\u0119, zdoby\u0107 pieni\u0105dze itp. i niejednokrotnie od spe\u0142nienia tych warunk\u00f3w uzale\u017cnia dalsz\u0105 swoj\u0105 wiar\u0119. Jezus jednak na ten spos\u00f3b kontaktu nie gniewa si\u0119 i nie odrzuca uczonego w Prawie. Wprost przeciwnie, wys\u0142uchuje go i nawi\u0105zuje z nim dialog. Nasze pocz\u0105tkowe, interesowne czy wystawiaj\u0105ce na pr\u00f3b\u0119 podej\u015bcie do Jezusa, mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 momentem prawdziwego spotkania z Nim i odkrycia tego, co najwa\u017cniejsze. Us\u0142yszenia wreszcie na co w swoim \u017cyciu cz\u0142owiek powinien zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119. Dla Jezusa, ka\u017cdy moment i nastawienia s\u0105 dobre, aby nakierowa\u0107\u00a0 na wy\u017csze cele. Uczony w Prawie nie przychodzi do Jezusa z jakim\u015b banalnym pytaniem, ale pyta o \u017cycie wieczne. St\u0105d wynika, \u017ce mimo pr\u00f3by manipulacji, pyta o to co jest…<\/p>\n