{"id":8492,"date":"2020-04-25T11:51:05","date_gmt":"2020-04-25T09:51:05","guid":{"rendered":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=8492"},"modified":"2020-04-25T11:51:13","modified_gmt":"2020-04-25T09:51:13","slug":"droga-do-emaus","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/?p=8492","title":{"rendered":"Droga do Emaus"},"content":{"rendered":"

Przed naszymi oczami \u015bw. \u0141ukasz Ewangelista kre\u015bli poln\u0105, zakurzon\u0105 drog\u0119 zmierzaj\u0105c\u0105 do ma\u0142ego miasteczka w okolicy Jerozolimy \u2013 do Emaus. Dwaj zasmuceni uczniowie wracaj\u0105 do swojej rodzinnej wsi. Rozpami\u0119tuj\u0105c straszliwe wydarzenia z ostatnich dni, w przypadkowo spotkanym pielgrzymie nie rozpoznaj\u0105 najwspanialszego dzie\u0142a wszechmocnego Boga \u2013 zmartwychwsta\u0142ego Jezusa. On sam nie jest skory, aby da\u0107 si\u0119 pozna\u0107. Dotrzymuj\u0105c im kroku, wyja\u015bnia to, co zapisali przed wiekami prorocy o Nim samym. <\/b><\/span>Pod wp\u0142ywem tych przejmuj\u0105cych s\u0142\u00f3w co\u015b obudzi\u0142o si\u0119 w duszach uczni\u00f3w. Ich serca zacz\u0119\u0142y bi\u0107 \u017cywiej i odrodzi\u0142a si\u0119 nadzieja. Chrystusa jednak nie rozpoznawali, widz\u0105c \u201ewszystko tak, jak kobiety im opowiada\u0142y\u201d, ale Jego jeszcze nie widz\u0105c. <\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Uczniowie potrzebowali namacalnego znaku m\u00f3wi\u0105cego , \u017ce: \u201eTo jest Pan\u201d. I ten znak otrzymali. Jezus pozwoli\u0142 si\u0119 im rozpozna\u0107 przy stole, kiedy uczyni\u0142 dobrze im znany gest \u0142amania chleba, gest, po kt\u00f3rym chce by\u0107 zawsze rozpoznawany, nawet dzi\u015b, po dw\u00f3ch tysi\u0105cach lat.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jezus \u017cyje, zmartwychwsta\u0142 i jest obecny w dziejach \u015bwiata. Idzie pomi\u0119dzy nami po kamienistej drodze naszego \u017cycia. Chocia\u017c tak cz\u0119sto nierozpoznany, s\u0142ucha s\u0142\u00f3w zrodzonych z l\u0119ku przed tajemniczym jutrem. Wiemy, \u017ce nie mo\u017cemy Go szuka\u0107 w\u015br\u00f3d umar\u0142ych. Nie mo\u017cemy te\u017c usilnie wpatrywa\u0107 si\u0119 w niebo, jak robili uczniowie po Jego wniebowst\u0105pieniu. Ka\u017cdy z nas musi Go dostrzec obok siebie. Musimy pozwoli\u0107 si\u0119 Mu znale\u017a\u0107, bo je\u015bli tego nie uczynimy, Jego obecno\u015b\u0107 po\u015br\u00f3d nas b\u0119dzie zb\u0119dna i nic nam nie da. \u201eZe mn\u0105 by\u0142e\u015b \u2013 napisa\u0142 \u015bw. Augustyn w <\/span>Wyznaniach,<\/span><\/em> wspominaj\u0105c czas przed swoim nawr\u00f3ceniem \u2013 ale ja nie by\u0142em z Tob\u0105\u201d. W podobnej sytuacji byli uczniowie: \u201eLecz oczy ich by\u0142y niejako na uwi\u0119zi, tak \u017ce Go nie poznali\u201d.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Dzisiejsza Ewangelia nie ma jednak na celu tylko przekazania nam goryczy p\u0142yn\u0105cej z faktu nieodkrycia Zmartwychwsta\u0142ego. \u015awi\u0119ty \u0141ukasz bardzo wyra\u017anie podpowiada, jak i kiedy Jezus daje si\u0119 rozpozna\u0107. Je\u015bli chcesz w tym \u017cyciu by\u0107 szcz\u0119\u015bliwy, to musisz szeroko otworzy\u0107 oczy, by znale\u017a\u0107 Jezusa. Jak tego dokona\u0107?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Najpierw przez poznanie s\u0142owa Bo\u017cego zawartego w Pi\u015bmie \u015awi\u0119tym. Zaskakuj\u0105ce jest to, \u017ce katolicy tak s\u0142abo znaj\u0105 biblijn\u0105 opowie\u015b\u0107. To przecie\u017c podczas wyja\u015bniania Pisma serca uczni\u00f3w zacz\u0119\u0142y si\u0119 o\u017cywia\u0107 i otwiera\u0107 na Pana. W\u0142a\u015bnie s\u0142owo Bo\u017ce zawiera Jezusa, jest przepe\u0142nione Jego moc\u0105 i \u017cyciem.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Jednak sam wysi\u0142ek nie wystarczy. Musi doj\u015b\u0107 do spotkania. Ale prawdziwe spotkanie, otwarcie oczu uczni\u00f3w i zrozumienie jest zarezerwowane na p\u00f3\u017aniej. Dokona\u0142o si\u0119 ono kiedy z r\u0105k samego Jezusa przyj\u0119li Komuni\u0119 \u015awi\u0119t\u0105 \u2013 po\u0142amany chleb b\u0119d\u0105cy Jego boskim cia\u0142em. Nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce kiedy gromadzimy si\u0119 wok\u00f3\u0142 o\u0142tarza, Jezus podaje nam nie tylko swoje s\u0142owa, lecz ca\u0142ego siebie ukrytego w kruszynie chleba. Do\u015bwiadcza si\u0119 wtedy Jezusa oraz Jego obecno\u015bci, mimo \u017ce nie zawsze jest ona o\u015blepiaj\u0105ca. Wsp\u00f3lne w\u0119drowanie z Nim, po\u0142\u0105czone z rado\u015bci\u0105, zmusza uczni\u00f3w z Emaus do takiej refleksji: \u201eJak\u017ce pa\u0142a\u0142o w nas serce, kiedy rozmawia\u0142 z nami w drodze!\u201d. Teraz ka\u017cdy z was musi sobie u\u015bwiadomi\u0107, \u017ce to my jeste\u015bmy owymi uczniami! A Msza \u015bw., w kt\u00f3rej uczestniczymy, pozwala nam w spos\u00f3b pe\u0142ny prze\u017cy\u0107 ich do\u015bwiadczenie. Czy\u017c nie takiej rado\u015bci do\u015bwiadczy\u0142y badaczki z Instytutu Sztuki PAN, kiedy zrozumia\u0142y, \u017ce w swoich r\u0119kach maj\u0105 autentyczny obraz wielkiego El Greca?<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Lecz w tym momencie nasuwa si\u0119 ma\u0142o przyjemne pytanie: Jak to si\u0119 dzieje, \u017ce nasze oczy si\u0119 nie otwieraj\u0105 i nie rozpoznajemy Jezusa, gdy gromadzimy si\u0119 na coniedzielnej Mszy \u015bw., a nasze serca nie pa\u0142aj\u0105, gdy s\u0142uchamy Pisma \u015awi\u0119tego, za\u015b do dom\u00f3w wracamy z sercem r\u00f3wnie ci\u0119\u017ckim jak przed przyj\u015bciem do ko\u015bcio\u0142a? Odpowiedzi na to pytanie musimy szuka\u0107 w male\u0144kim szczeg\u00f3le, kt\u00f3ry czasem umyka nawet uwa\u017cnemu czytelnikowi dzisiejszej opowie\u015bci. Prosz\u0119 zobaczy\u0107, \u017ce uczniowie zaprosili Jezusa do sto\u0142u, by \u0142ama\u0142 z nimi chleb, nie wiedz\u0105c, \u017ce to jest Pan. Ugo\u015bcili Go tak, jak potrafili najlepiej, przej\u0119ci losem strudzonego drog\u0105 pielgrzyma, \u201egdy\u017c mia\u0142o si\u0119 ku wieczorowi i dzie\u0144 si\u0119 ju\u017c nachyli\u0142\u201d. To go\u015bcinno\u015b\u0107 przysposobi\u0142a ich serca do rozpoznania Pana. St\u0105d p\u0142ynie nauka dla nas. Musimy w naszym \u017cyciu stara\u0107 si\u0119 \u0142ama\u0107 chleb, to znaczy dzieli\u0107 si\u0119 rado\u015bci\u0105, po\u015bwi\u0119ca\u0107 nasz\u0105 uwag\u0119 oraz przebacza\u0107.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przed naszymi oczami \u015bw. \u0141ukasz Ewangelista kre\u015bli poln\u0105, zakurzon\u0105 drog\u0119 zmierzaj\u0105c\u0105 do ma\u0142ego miasteczka w okolicy Jerozolimy \u2013 do Emaus. Dwaj zasmuceni uczniowie wracaj\u0105 do swojej rodzinnej wsi. Rozpami\u0119tuj\u0105c straszliwe wydarzenia z ostatnich dni, w przypadkowo spotkanym pielgrzymie nie rozpoznaj\u0105 najwspanialszego dzie\u0142a wszechmocnego Boga \u2013 zmartwychwsta\u0142ego Jezusa. On sam nie jest skory, aby da\u0107 si\u0119 pozna\u0107. Dotrzymuj\u0105c im kroku, wyja\u015bnia to, co zapisali przed wiekami prorocy o Nim samym. Pod wp\u0142ywem tych przejmuj\u0105cych s\u0142\u00f3w co\u015b obudzi\u0142o si\u0119 w duszach uczni\u00f3w. Ich serca zacz\u0119\u0142y bi\u0107 \u017cywiej i odrodzi\u0142a si\u0119 nadzieja. Chrystusa jednak nie rozpoznawali, widz\u0105c \u201ewszystko tak, jak kobiety im opowiada\u0142y\u201d, ale Jego jeszcze nie widz\u0105c. Uczniowie potrzebowali namacalnego znaku m\u00f3wi\u0105cego , \u017ce: \u201eTo jest Pan\u201d. I ten znak otrzymali. Jezus pozwoli\u0142 si\u0119 im rozpozna\u0107 przy stole, kiedy uczyni\u0142 dobrze im znany gest \u0142amania chleba, gest, po kt\u00f3rym chce by\u0107 zawsze rozpoznawany, nawet dzi\u015b, po dw\u00f3ch tysi\u0105cach lat. Jezus \u017cyje, zmartwychwsta\u0142…<\/p>\n

Czytaj dalej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":{"0":"post-8492","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","6":"category-artykuly"},"brizy_media":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8492","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=8492"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8492\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":8493,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/8492\/revisions\/8493"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=8492"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=8492"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.franciszek-walcz.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=8492"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}