11 listopada w liturgii kościoła wspominamy św. Marcina.. Święty ten uważany jest za patrona żołnierzy i rycerzy, a więc także rycerzy polskiej sprawy wybicia się na niepodległość.
W czasie swojej czterdziestoletniej żołnierskiej drogi św. Marcin umiał odnajdywać szlak prowadzący do Boga. W Galii, gdzie służył w wojsku rzymskim, spotkał nędzarza, z którym podzielił się połową swego płaszcza. Umiał się dzielić. Wypełniał słowa Chrystusa wyjęte z Ewangelii: byłem głodny …, byłem spragniony …, byłem przybyszem …, byłem nagi …, byłem chory …, byłem w więzieniu … Całe jego działanie pozwala dostrzec Jezusa w spełnianych przez niego aktach miłosierdzia.
Będąc już czterdziestoletnim mężczyzną opuścił szeregi armii i od tego czasu przez następne czterdzieści lat trwał przy Bogu. Wierzył w to, czego nauczał, nauczał tego, w co uwierzył i wypełniał to, czego nauczał!
Taka postawa porządkuje nasz stosunek do Boga i do świata. Uczy miłości do Boga, ludzi i ziemi ojczystej.
Dzień św. Marcina jest też dniem odzyskania przez Najjaśniejszą Rzeczpospolitą niepodległości. po 123 latach zaborczej niewoli. Świętujemy dziś rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości. Sięgamy pamięcią w przeszłość, wspominamy naszych przodków, którzy szli długą i jakże trudną drogą do tamtego pamiętnego 11 listopada.
Słowami, które wiążą się z tym dniem są: Ojczyzna i niepodległość. Ojczyzna jest ziemią ojców – ojcowizną. Z całym bagażem jej problemów.
A niepodległość to – jak mówił św.. Jan Paweł II – Ziemia trudnej jedności. Ziemia ludzi szukających własnych dróg – tożsamości!
Jest to nasze dziedzictwo, nasz skarb. Ojczyzna to ziemia, na której mieszkamy od Bałtyku po Tatry. To również kultura, język i Kościół. To także ludzie wszystkich zawodów i posług. Ojczyzna jest miejscem życia narodu i jego historii.
Jan Pietrzak w jednej z pieśni określił Ją słowami: Długi łańcuch ludzkich istnień Połączonych myślą prostą: Żeby Polska była Polską.
Ojczyzna to bezpieczeństwo, ale także nasza złota sarmacka natura ,.. Gdy dołożymy do tego buńczuczny charakter naszych przodków , skłonność do sąsiedzkich sporów i waśni – przestaje dziwić fakt, że w XVIII w. Polska straciła wolność.
W Ojczyźnie jest się u siebie, w domu. Ojczyzna jest, chociażby była w niewoli.
Może być zniewolona, tratowana przez obce wojska – ale jest!. W Ojczyźnie owoce mają inny smak, a chleb niepowtarzalny zapach. Ktoś kiedyś powiedział, że: mieliśmy w historii pecha do sąsiadów, którzy ciągle na nas napadali i chcieli rozkraść do cna, tak żeby ślad nawet po Polsce nie został!
Święta U. Ledóchowska, która żyła w czasach niewoli i była świadkiem odzyskiwania niepodległości i budowania państwowości polskiej pisała:, że aby ocalić, Polskę, trzeba: kochać Boga, kochać Kościół i kochać rodzinny polski próg.
Dla bohaterów tamtych wydarzeń: najważniejsze były trzy słowa – Bóg-Honor-Ojczyzna. Z nimi idą – TRADYCJA, TOŻSAMOŚĆ, RODZINA, JEDNOŚĆ, ODWAGA, WIERNOŚĆ, DOBRO WSPÓLNE, SOLIDARNOŚĆ, POŚWIĘCENIE, HISTORIA i wiele innych bezcennych wartości.
J. Piłsudski, R. Dmowski, J. I. Paderewski, J. Haller, W. Korfanty, W. Witos. potrafili wykorzystali sprzyjający moment historii i sfinalizowali dzieło tych, którzy na sztandarach wypisane mieli to hasło.
Zanim jednak to nastąpiło: Zrzucał uczeń portret cara, Ksiądz Ściegienny wznosił modły, Opatrywał wóz Drzymała, Dumnie wiersze pisał Norwid. I kto szable mógł utrzymać, Ten formował legion w wojsko: Żeby Polska była Polską.
Dzięki wierności naszych przodków Bogu i Ojczyźnie Polska odzyskała niepodległość.
Dziś tajemy na progu nowego czasu, nowych wyzwań i patrzymy w przyszłość. Co przyniesie, jaka będzie? Staje dziś przed nami Chrystus i zadaje całej Polsce pytanie : Qvo vadis – Dokąd idziesz? A więc czy pójdziesz za Chrystusem, starych ojców szlakiem? Czy pójdziesz za jego Matką, którą obrałeś sobie za Królową Korony Polskiej, a także Hetmanką Żołnierza Polskiego? Czy zawierzysz swój los Chrystusowi, który był wczoraj, jest dziś i na zawsze?
„Panie Michale, larum grają”, pisał kiedyś Sienkiewicz w „Panu Wołodyjowskim”. Teraz larum grają dla obywateli.
Pomódl się bracie za Polskę”
Ojców zwyczajem Pannie Najświętszej pokłoń się nisko
Za chleb powszedni i za spokojne twoje ognisko.
Niebo rozpina namiot błękitny nad twoim domem,
By nieprzyjaciel już ci nie groził zagłady gromem.
Pomódl się bracie i siostro za wolność, O pokój, prawdę, o miłość. Pomódl się dzisiaj bracie i siostro . Pomódl się za Ojczyznę.
Ojczyźnie naszej mówimy za biskupem Antonim Szlagowskim: Ojczyzno miła, buduj się pracą pokoleń, świeć chwałą rycerzy, rośnij miłością synów i żyj wielka, potężna po wieczne czasy
Niech więc dzisiejsza uroczystość uwrażliwi nas na sprawy, społeczne i narodowe. Niech ożywi pamięć, która ogarnia wiele pokoleń Polaków, którym na sercu leżało dobro Ojczyzny.
Niech nam uświadomi, z jak wielkiego dorobku przeszłości korzystamy. Nie zmarnujmy tego ogromnego dziedzictwa. , byśmy już nigdy nie musieli śpiewać: Ojczyznę wolną racz nam wrócić Panie!
Podejmujmy wciąż trud odpowiedzialności za przyszłość naszego kraju. Niech Bóg błogosławi naszym szlachetnym wysiłkom. Niech błogosławi naszą Ojczyznę. Amen.