ARTYKUŁY

Jezus mówi nam „Uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem” (Mt 25,29). Jaka to piękna i ważna zachęta! I jak aktualna w naszych czasach, gdy tyle na świecie przemocy i terroryzmu, tyle nadętości i pychy. Spotykamy się z tym codziennie na ulicy, na szpaltach gazet i w filmach. I jak tu mówić o łagodności i pokorze? Jak tu mówić o delikatności, o wyrozumiałości? A jednak trzeba, bo wśród nas są także objawy przemocy i pychy. Widocznie Jezusowi bardzo zależało na tym, abyśmy byli łagodni i pokorni. Przecież powiedział: „Uczcie się ode Mnie, bo jestem łagodny i pokorny sercem”. Poświęcimy zatem to rozważanie potrzebie łagodności i pokory w naszym życiu. 1. Potrzeba łagodności W historii ludzkości byli myśliciele i politycy, którzy głosili pochwałę gwałtu. Nie warto nawet wspominać ich nazwisk. Uważali oni, że łagodność to cecha ludzi słabych. Jeszcze dzisiaj są na świecie państwa totalitarne, w których stosuje…

Czytaj dalej

Po dwóch tysiącach lat orędzie Jezusa nie straciło nic na swojej jednoznaczności: jeśli ktoś chce do Niego należeć, być Jego uczniem, musi się zaprzeć samego siebie i — tak jak On — dźwigać swój krzyż. Trudno nam dostrzec w tych słowach dobrą nowinę… To raczej przerażająca nowina! Wydaje się nam, że dobrze znamy Jezusa. Wiele o Nim słyszeliśmy. Jesteśmy dogłębnie wzruszeni, gdy wyobrażamy sobie, jak z miłością pochyla się nad człowiekiem. Podziwiamy Jego wolność, odwagę i konsekwencję. Sami chcielibyśmy tak żyć i postępować. Wiemy jednak też, że Jezus został ukrzyżowany i że w tym momencie opuścili Go uczniowie, bo wydawało im się, że ich Mistrz poniósł sromotną klęskę. Ale Jezus stawia sprawę jasno: kto chce należeć do Niego, musi pójść tą samą drogą co On. Taka perspektywa nas przeraża, bo kto bierze na swoje ramiona krzyż, zajdzie niechybnie na miejsce straceń. Zapominamy jednak o jeszcze jednym zdaniu Jezusa; obiecał przecież,…

Czytaj dalej

Dzień po uroczystości Najświętszego Serca Pana Jezusa oddajemy cześć Niepokalanemu Sercu Maryi. Jej Serce jest nierozerwalnie złączone z Serce Chrystusa, ponieważ Maryja jest obecna od samego początku w zbawczej misji swojego Syna, od wcielenia aż do Jego śmierci, zmartwychwstania i zesłania Ducha Świętego.  Cześć dla Niepokalanego Serca Maryi rozpowszechniła się bardzo po Jej objawieniach w Fatimie w roku 1917, kiedy Maryja wzywała do zadośćuczynienia Jej Niepokalanemu Sercu za zniewagi, jakie wyrządzają ludzie poprzez swoje grzechy. Wzywała do modlitwy i pokuty za grzeszników.  Maryja jako najlepsza z matek zawsze jest zatroskana o każde swoje dziecko zwłaszcza o to, które zagubiło się w swoim życiu. Słyszymy o tym w dzisiejszej Ewangelii, jak podczas pielgrzymki do Jerozolimy Maryja i Józef zgubili Jezusa. „Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie”. Podobnie jak Jezusa, Maryja z bólem serca szuka każdego z nas, kiedy zagubimy się w naszym…

Czytaj dalej

W czasach Jezusa trąd był nieuleczalną, odrażającą chorobą skóry. W takim przypadku Biblia nakazywała kwarantannę i oddzielenie chorego od społeczeństwa. Trędowaci byli więc izolowani, a większość zdrowych unikała jakiegokolwiek kontaktu z nimi (Kpł 13, 1-46). Wielu żydowskich nauczycieli uważało przy tym, że ludzie ci zostali dotknięci trądem w wyniku popełnionych grzechów. Zachodzi pewna analogia pomiędzy trądem a grzechem, gdyż ten ostatni także w pewien sposób izoluje człowieka od społeczeństwa, naraża go na odrzucenie, potępienie i w konsekwencji prowadzi do śmierci. Trądem grzechu, który pokrywa naszą duszę, może być nasz sposób myślenia, konsumpcyjne nastawienie do życia, zabieganie o to, aby było ono lekkie i przyjemne, szukanie własnej woli, a nie woli Bożej, ciągłe zapominanie o Bogu, odrzucanie nauki Kościoła i przykazań Bożych. Jezus Chrystus przyszedł, aby głosić Dobrą Nowinę, aby uzdrawiać chorych, wyzwalać z niewoli grzechu i w ten sposób objawiać Boga, który z miłością szuka tego, co zginęło. Do każdego…

Czytaj dalej

Pamiątkę ustanowienia Najświętszego Sakramentu Kościół obchodzi w Wielki Czwartek. Jednak wówczas Chrystus rozpoczyna swoją mękę. Dlatego od XIII wieku Kościół obchodzi osobną uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (zwaną potocznie Bożym Ciałem), aby za ten dar niezwykły Chrystusowi w odpowiednio uroczysty sposób podziękować. Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament przy Ostatniej Wieczerzy. Św. Łukasz przytacza ważne słowa, którymi Chrystus Pan nakazał swoim uczniom sprawować ten Sakrament: „To czyńcie na moją pamiątkę” . Św. Paweł dodaje, że gdyby ktoś odważył się przyjmować Eucharystię niegodnie, sam sobie przez to gotuje sąd Boży . Apostoł Narodów zaznacza więc, że do przyjęcia Eucharystii należy przystępować z odpowiednim przygotowaniem wewnętrznym; trzeba wypełnić niezbędne warunki, którymi są stan łaski i odpowiednie przygotowanie serca. Do żadnego sakramentu Chrystus Pan tak starannie swoich uczniów nie przygotowywał, jak do Eucharystii. Na wiele miesięcy przed jej ustanowieniem obiecał, da swoim wiernym na pokarm własne ciało, które będą mogli spożywać, jak się spożywa…

Czytaj dalej

Najświętsza Trójca na zawsze pozostanie tajemnicą wiary. Nie jest to jednak tajemnica w znaczeniu wiedzy tajemnej, dostępnej tylko dla wybranych i wtajemniczonych. Bóg sam zechciał nam objawić tę tajemnicę, zechciał objawić siebie samego w Osobach Ojca, Syna i Ducha. Objawiający się w Starym Testamencie jako Ojciec Narodu Wybranego, objawia się w Nowym Testamencie w osobie Jezusa Chrystusa – a po Wniebowstąpieniu Chrystusa, w Osobie Ducha Świętego. Ta prawda o Trój-Jedynym Bogu nie jest więc zagadką, czy łamigłówką służącą do „gimnastykowania rozumu”. Jej objawienie dokonujące się sukcesywnie w ciągu historii ludzkości. Bóg objawia się człowiekowi nie po to aby człowiek tylko więcej wiedział, ale Bóg objawia się człowiekowi, aby człowiek osiągnął zbawienie. Poznanie tajemnicy Boga przekracza możliwości ludzkiego rozumu, ale to wcale nie znaczy że ludzkiemu rozumowi zaprzecza lub że go neguje. Bóg objawia się człowiekowi, jako kochający Ojciec Stwórca, jako zbawiający Syn Boży, Bóg Człowiek i jako uświęcający Duch Święty…

Czytaj dalej

1. Dominik BARNAŚ – WP 64/1 Wałcz 2. Paulina DOBERSTEIN– WP 64/1 Wałcz   Dnia 7 , 14 , 21.06.2020 r. ul. WP 101; 78-600 WAŁCZ tel. 605 736 325     1. Krystian PACHOLSKI – Par. Wojskowa Wałcz 2. Aleksandra Śliwa – Par. MNP królowej Polski Stróża   Dnia 7 , 14 , 21.06.2020 r. ul. WP 101; 78-600 WAŁCZ tel. 605 736 325   Proboszcz Parafii Wojskowej Ks. ppłk Witold KUREK

Do dziś pamiętamy słowa dzisiejszego psalmu przytoczone przez papieża Polaka Jana Pawła II na zakończenie homilii wygłoszonej na Placu Zwycięstwa w Warszawie 2 czerwca 1979 roku: „Wołam, ja syn polskiej ziemi, i jednocześnie, ja, Jan Paweł II, papież (…). Niech zstąpi Duch Twój! Niech zstąpi Duch Twój! I odnowi oblicze ziemi… tej ziemi! Amen”.  To były naprawdę prorocze słowa świętego dziś papieża Polaka, wypowiedziane w tamtej, tak bardzo specyficznej rzeczywistości. Jakże trudno nam było w tamtych czasach wyobrazić sobie, że możliwe będzie dla Polaków i dla Polski, aby stać się niezależnymi od militarnej i ideologicznej potęgi Związku Radzieckiego. Dziś widzimy, że to nie ogień dział czy karabinów zmienił tamtą rzeczywistość, ale płomień i moc Ducha Świętego, który zstąpił i odnowił oblicze tej polskiej ziemi.  Kończąc okres paschalny, ten wielki i wspaniały czas Pięćdziesiątnicy, w którym mieliśmy okazję odnowić w nas tę wielką tajemnicę wiary, w Tego, który powstał z martwych,…

Czytaj dalej

Warszawa, 28 maja 2020 roku   L. dz. 392/PE/2020   DEKRET BISKUPA POLOWEGO W SPRAWIE DYSPENSY OD OBOWIĄZKU UCZESTNICTWA W NIEDZIELNEJ EUCHARYSTII W związku ze zniesieniem limitu uczestników zgromadzeń religijnych w świątyniach, z dniem 30 maja 2020 roku odwołuję ogólną dyspensę od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej Eucharystii udzieloną dnia 21 marca 2020 roku. Jednocześnie, mając na uwadze trwające zagrożenie epidemiczne, zgodnie z kan. 87 § 1, kan. 1245 oraz kan. 1248 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego, udzielam dyspensy od obowiązku niedzielnego uczestnictwa we Mszy Świętej następującym wiernym Ordynariatu Polowego: osobom w podeszłym wieku lub chorym oraz tym, którzy się nimi opiekują; osobom z objawami infekcji (np. kaszel, katar, podwyższona temperatura, itp.); żołnierzom oraz pracownikom resortu obrony narodowej w czasie wykonywania zadań służbowych; osobom, które mają wskazania medyczne lub sanitarne do unikania kontaktu z innymi oraz tym, którzy czują obawę przed zarażeniem. Powyższa dyspensa obowiązuje aż do odwołania. Zachęcam, aby osoby korzystające z dyspensy trwały…

Czytaj dalej

DEKRET OGÓLNY KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI O PRZEPROWADZANIU ROZMÓW KANONICZNO-DUSZPASTERSKICH Z NARZECZONYMI PRZED ZAWARCIEM MAŁŻEŃSTWA KANONICZNEGO KOMPENDIUM I. Charakter dekretu i rozmów kanoniczno-duszpasterskich 1. Dekret odnosi się do wymogów formalno-kanonicznych i nie reguluje problematyki katechez przedmałżeńskich. Obowiązujące w tej dziedzinie zasady znajdują się w innych dokumentach Konferencji Episkopatu Polski. 2. Celem egzaminu przedślubnego narzeczonych jest rozeznanie ich sytuacji prawnej i upewnienie się o należytym przygotowaniu do zawarcia małżeństwa. 3. Spotkania proboszcza z narzeczonymi zawsze mają charakter zarówno prawny, jak i duszpasterski – obu tych aspektów nie można od siebie oddzielać ani przeciwstawiać. Dopełnienie formalno-kanonicznych wymogów jest prawdziwą powinnością duszpasterzy, którzy do tej troski są zobowiązani ze sprawiedliwości. Kapłan przygotowujący i dopuszczający narzeczonych do małżeństwa winien mieć moralną pewność, że będzie ono zawarte ważnie i godziwie. Wymaga tego szacunek dla świętości małżeństwa, które w przypadku zawierania go przez dwoje ochrzczonych posiada rangę sakramentalną. II. Właściwość parafii – decyduje kanoniczne zamieszkanie 4. Badanie…

Czytaj dalej

10/428