Tekst Ewangelii (Łk 17,5-10): Apostołowie prosili Pana: Przymnóż nam wiary!» Pan rzekł: «Gdybyście mieli wiarę jak ziarnko gorczycy, powiedzielibyście tej morwie: „Wyrwij się z korzeniem i przesadź się w morze!”, a byłaby wam posłuszna.
Kto z was, mając sługę, który orze lub pasie, powie mu, gdy on wróci z pola: „Pójdź i siądź do stołu?” Czy nie powie mu raczej: „Przygotuj mi wieczerzę, przepasz się i usługuj mi, aż zjem i napiję się, a potem ty będziesz jadł i pił?” Czy dziękuje słudze za to, że wykonał to, co mu polecono? Tak mówcie i wy, gdy uczynicie wszystko, co wam polecono: „Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać”».
«Słudzy nieużyteczni jesteśmy; wykonaliśmy to, co powinniśmy wykonać»
Dzisiaj Chrystus ponownie opowiada o służbie. Ewangelia zawsze podkreśla ducha służby. Pomaga nam w tym rozważanie Słowa Boga wcielonego. Chrystus potwierdza: «Ja jestem pośród was jak ten, który służy» (Łk 22,27), «Syn Człowieczy nie przyszedł, aby Mu służono, lecz aby służyć i dać swoje życie na okup za wielu» (Mt 20,28). Pewnego razu ten przykład Jezusa wyraził się w posłudze obmycia stóp uczniom. Chciał On tym gestem wyjaśnić jak powinni służyć, pomagać sobie nawzajem i kochać jedni drugich, jak bracia i słudzy wszystkich, tak to ukazuje przypowieść o dobrym samarytaninie.
Całe życie chrześcijanina powinno polegać na służeniu i nie ma się nam wydawać, że robimy coś nadzwyczajnego. Wszystkie dziedziny życia, rodzina, praca, sfera społeczna, świat polityki, ekonomii, etc., powinny być przesiąknięte duchem służby. «Służyć, aby służyć». Aby “być użytecznym” konieczne jest życie hojne i nie poszukujące chwały, zaszczytów i oklasków.
Kiedy obsadzano najważniejsze urzędy w hierarchii, starożytni mawiali “nolentesquaerimus” — «na wysokie stanowiska szukamy ludzi, którzy wcale tego nie pragną, którzy nie chcą się wyróżniać». Taka sama jest intencja dobrych pasterzy gotowych służyć Kościołowi, tak jak on chce aby mu służono: przyjęcie postawy sługi, tak jak Chrystus. Pamiętajmy, że funkcje w Kościele należy pełnić zgodnie ze słowami Świętego Augustyna: «Non tam praeessequamprodesse»; nie tyle rozkazem i przywództwem, ile raczej użyteczną posługą.