W niebie nie ma demokracji
Żyjemy w świecie, który chlubi się demokracją, mimo że dostrzega nie tylko jej osiągnięcia, ale i braki. Często, gdy demokracja boli, gdy rani innych, można słyszeć zdanie, że to jest ustrój dobry dla świętych. Nic bardziej mylnego. W niebie nie ma demokracji i nikt za nią nie tęskni. Tam jest pełna wolność i każdy zna swe miejsce we wspólnocie i zadania, jakie winien wobec niej wykonać. Tam nikt nikim nie rządzi. Tam jedynym władcą jest Bóg Ojciec, a prawem życia jest posłuszna miłość. Żadna szczęśliwa rodzina na ziemi nie jest zbudowana w oparciu o prawo demokracji. Ona wspiera się na mądrym autorytecie ojca. I to jest obraz nieba. Idąc do niego, trzeba zapytać, o ile demokracja pomaga w dorastaniu do miłości, a o ile przeszkadza. Błogosławieństwa podane przez Jezusa są ponad wszelkimi ustrojami. Bóg się nie wtrąca do programów ustrojowych na ziemi. Sam zawsze jest wzorem ojca, który prowadzi rodzinę…
KOCHAJ I RÓB, CO CHCESZ
Na co dzień dość często uświadamiamy sobie konieczność zachowywania pewnych zakazów i nakazów. Dziesięć przykazań Bożych to dla wszystkich wierzących drogowskazy wskazujące, jak żyć. Nie stawiaj niczego ponad Bogiem, szanuj Stwórcę, odpoczywaj i korzystaj z zaproszenia na Eucharystię, czcij ojca i matkę, nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie pożądaj – to podstawowe wskazania, którymi chcemy się kierować. Zdarza się jednak, że w związku z przykazaniami stajemy przed dylematami: iść do kościoła czy zainteresować się pijakiem leżącym w śniegu; co powiedzieć, gdy ktoś w obronie własnej zabił napastnika; jak ocenić sytuację, gdy dziecko kradnie, bo rodzice nie dbają o jego podstawowe potrzeby; powiedzieć prawdę komuś, kto chce ją ewidentnie źle wykorzystać, czy nie? W takich sytuacjach dostrzegamy, że same przykazania to jeszcze za mało. Podobne dylematy mają wszyscy, którzy starają się żyć nie literą prawa, a duchem Ewangelii. Czy czasami rzeczywiście nie jest tak, że koncentrując się…
APEL PRZEWODNICZĄCEGO KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI PRZED UROCZYSTOŚCIĄ WSZYSTKICH ŚWIĘTYCH
Zbliża się dzień 1 listopada, a wraz z nim Uroczystość Wszystkich Świętych i jedna z piękniejszych polskich tradycji nawiedzania cmentarzy, pamięci i modlitwy za zmarłych. Miarą naszej kultury duchowej jest między innymi zdolność pamiętania o tych, którzy odeszli do wieczności. Dlatego, tego dnia miliony Polaków nawiedzają każdego roku groby swoich bliskich, dowodząc tego, że ludzka miłość nie kończy się razem ze śmiercią. W tym roku jednak znajdujemy się w nadzwyczajnej sytuacji pandemii i dużego wzrostu zakażeń koronawirusem. W trosce o życie i zdrowie naszych rodaków apeluję o rozłożenie nawiedzania grobów na dni poprzedzające 1 listopada oraz dni następujące po tej uroczystości. Apeluję również do osób starszych, aby w tym roku odłożyły nawiedzanie cmentarzy i zostały bezpiecznie w domach, wyrażając swoją pamięć poprzez wierną modlitwę. W związku z nałożonymi przez władze państwowe ograniczeniami sanitarnymi, dotyczącymi liczby uczestników zgromadzeń religijnych, w wielu diecezjach w Polsce zostały ogłoszone dyspensy od obowiązku udziału we…
DEKRET BISKUPA POLOWEGO W SPRAWIE DYSPENSY OD OBOWIĄZKU UCZESTNICTWA W NIEDZIELNEJ I ŚWIĄTECZNEJ EUCHARYSTII
W związku z zaostrzeniem sytuacji epidemicznej i powtórnym wprowadzeniem limitu uczestników zgromadzeń religijnych w świątyniach, zgodnie z kan. 87 § 1, kan. 1245 oraz kan. 1248 § 2 Kodeksu Prawa Kanonicznego, od dnia 17 października 2020 roku udzielam wszystkim wiernym Ordynariatu Polowego dyspensy od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej i świątecznej Eucharystii. Powyższa dyspensa obowiązuje aż do odwołania. Zachęcam osoby korzystające z dyspensy, aby trwały na osobistej i rodzinnej modlitwie oraz łączyły się duchowo z odprawianą liturgią, także za pośrednictwem środków audiowizualnych. Proszę o zachowanie więzi ze swoją parafią m. in. poprzez transmisje, utrzymywanie łączności modlitewnej, a także – o ile to możliwe – poprzez nawiedzenie świątyni lub uczestnictwo we Mszy Świętej w ciągu tygodnia, przy zachowaniu zasad sanitarnych. Jednocześnie po raz kolejny apeluję o zachowanie wszystkich obostrzeń nałożonych przez prawo państwowe i przepisy sanitarne, a także wskazań Konferencji Episkopatu Polski odnośnie bezpiecznego uczestnictwa w liturgii. Zachęcam także wiernych do przyjmowania Komunii Świętej na rękę,…
KOMUNIKAT PRZEWODNICZĄCEGO KONFERENCJI EPISKOPATU POLSKI WOBEC NOWYCH OBOSTRZEŃ SANITARNYCH PODCZAS ZGROMADZEŃ RELIGIJNYCH
Wobec zwiększającej się gwałtownie liczby zakażeń koronawirusem i nowych obostrzeń sanitarnych, dotyczących udziału wiernych w zgromadzeniach religijnych – 1 osoba na 4m2 w strefie żółtej i 1 osoba na 7m2 w strefie czerwonej – zwracam się do wszystkich wiernych z prośbą o przyjęcie ze zrozumieniem i cierpliwością nałożonych ograniczeń. Aktualna sytuacja epidemiczna i nałożone restrykcje są trudne dla nas wszystkich, ale musimy pamiętać, że ich celem jest troska o życie i zdrowie nasze i naszych Rodaków. Zachęcam księży biskupów, aby – w związku z ciągłym zagrożeniem życia i zdrowia wszystkich Polaków – udzielali stosownych dyspens od obowiązku uczestnictwa we Mszy Świętej w niedzielę i święta nakazane, na terenie swoich diecezji. Wiernym przypominam, że skorzystanie z dyspensy oznacza, iż nieobecność na Mszy Świętej nie jest grzechem. W tych okolicznościach niech nam towarzyszy ufna modlitwa, zwłaszcza w intencji chorych oraz tych, którzy stracili swoich najbliższych. Pamiętajmy także o tych osobach, które poświęcają…
Nieprzyjęte zaproszenie
Żyjemy w czasach nie tylko szybko zmieniających się technologii, ale także zanikania, albo rozbudowywania znaczeń poszczególnych wyrazów. Uroczyste słowo „uczta”, którym posługiwał się prorok Izajasz, obecnie często zastępowane jest określeniem „przyjęcie”, „biesiada” lub „party”. Natomiast pora tradycyjnego obiadu, coraz odważniej zastępowana jest określeniem „lunch”. Zmieniają się przepisy kulinarne i sposób spożywania posiłków. Zwracamy uwagę przede wszystkim na jakość i ilość przyjmowanego pokarmu, uważając, że od składników spożywczych uzależniony jest stan zdrowia i dobre samopoczucie. Jednak wspólne siadanie za stołem lub sama obecność na uczcie to nie tylko spożywanie pokarmu, to przede wszystkim okazja do spotkania drugiego człowieka. Któryś ze współczesnych obserwatorów życia społecznego zauważył, że „moda na fast-food psuje nie tylko żołądki, ale też styl relacji międzyludzkich”. Mówiąc inaczej: psuje zmysł smaku właściwy podniebieniu i zmysł smaku właściwy umysłowi. Ponieważ pokarm we wszystkich cywilizacjach nie jest jedynie środkiem do przeżycia, ale także wspaniałym narzędziem komunikacji międzyludzkiej. Dopiero kiedy uwzględnimy „pokarm”…
List pasterski Episkopatu Polski
TOTUS TUUS List pasterski Episkopatu Polski zapowiadający obchody XX Dnia Papieskiego Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia! Pan Bóg stworzył świat z miłości i troszczy się o niego nieustannie jak gospodarz o swoją winnicę (por. Iz 5, 1-2), a mimo to tym światem wstrząsają rozmaite dramaty i kryzysy. Niektóre z tych kryzysów są skutkiem ludzkiej słabości i grzechu, inne zaś mają przyczyny naturalne (por. Iz 5, 5-7). Dzisiaj jesteśmy właśnie świadkami takiej kryzysowej sytuacji, wskutek której cierpią setki tysięcy ludzi na całym świecie, którzy zachorowali na Covid 19, doświadczając niejednokrotnie niewyobrażalnej traumy. Wielu z nich przeżywało ostatnie chwile swego życia w ogromnym bólu i osamotnieniu. Współczujemy tym, którzy utracili swoich bliskich i przyjaciół lub też mierzą się ze skutkami poważnego kryzysu gospodarczego, lękając się o byt swoich rodzin. W obliczu tych wstrząsających naszym życiem doświadczeń, człowiek stawia sobie zasadnicze pytania: na jakim fundamencie powinien oprzeć swoją egzystencję, aby…
List do Kanclerza Kurii
Warszawa, 24 sierpnia 2020 r. Czcigodny Księże Kanclerzu! Trwają przygotowania do XX Dnia Papieskiego. W bieżącym roku będzie on obchodzony w Polsce i w środowiskach polonijnych w niedzielę 11. października pod hasłem „Totus Tuus”. Jest on okazją do ponownego zagłębienia się w nauczanie i postać świętego Jana Pawła II. Koordynatorem przygotowań, z upoważnienia Konferencji Episkopatu Polski, jest Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia”, która w tym roku obchodzi dwudziestolecie swojej działalności. Nasze wspólne budowanie „żywego pomnika” św. Jana Pawła II, jakim są niezamożni, zdolni, ambitni, pochodzący z małych miejscowości stypendyści przynosi błogosławione owoce. Kościół i Ojczyzna są corocznie wzbogacani kilkuset dobrze wykształconymi i uformowanymi absolwentami Fundacji. Są wśród nich liczni kapłani i siostry zakonne. Podczas Dnia Papieskiego odbywa się także zbiórka środków, będąca podstawą finansowania programu stypendialnego, który aktualnie obejmuje opieką blisko 2000 uczniów i studentów. Obecny rok jest wyjątkowy. Zagrożenie epidemią wywołało obawy nie tylko o zdrowie i siły do życia, lecz…
Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny
Wejrzał Pan na uniżenie Służebnicy swojej, i wielkie rzeczy uczynił mi Wszechmocny. Święte jest Jego imię Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny jest świętem o wielorakim znaczeniu. Przypomina nam ono najpierw o końcu ziemskiego życia Niepokalanej Dziewicy. Ale też i o fakcie, że właśnie ze względu na Jej Niepokalane Poczęcie koniec Jej życia nie jest naznaczony koniecznością umierania. Nie było w Niej najmniejszej zmazy grzechowej, Bóg w swoim Miłosierdziu zachował Ją od grzechu pierworodnego, ale i od konsekwencji tego grzechu, jakim jest śmierć. Nie zachował Jej od cierpienia, bo wraz z Synem swoim cierpiała na pewno, stojąc pod Jego krzyżem. Zachował Ją jednak od śmierci, tej najbardziej bolesnej konsekwencji grzechu pierworodnego. Co więcej skoro Maryja była bez grzechu poczęta, to nie musiała po śmierci przechodzić przez stan ostatecznego oczyszczenia czy pokuty w czyśćcu. Nic więc nie stało na przeszkodzie, aby Jej Syn, Jezus Chrystus wziął Ją z ciałem i duszą od razu…
Dlaczego wątpisz człowieku małej wiary?
Spektakularny cud chodzenia po wodzie, wydaje się być -co najmniej- niezrozumiały. Jezus kroczący po wodzie jest dla -walczących z silnym wiatrem i wzburzonymi falami- uczniów zjawą, przeraża ich, nie wiedzą jak na to zareagować. Oni, znający się przecież na swoim rzemiośle nie mogą sobie poradzić z łodzią, a oto Jezus kroczy sobie po wzburzonych falach jeziora, jak po najlepszej drodze. Jakby nic się wokoło niego nie działo, jakby nie było burzy i silnego wiatru, jakby te żywioły nie miały nad nim żadnej władzy. Bo i nie mają! Czy i w naszym życiu nie jest często właśnie tak, że nie umiemy sobie poradzić z dobrze nam znanymi sprawami, że życie nas po prostu przerasta, że jest ponad nasze siły? Borykamy się i szarpiemy i nic nam nie wychodzi. To co powinno być dla nas znane i swojskie staje się nagle obce i wrogie. I wtedy przychodzi Jezus, a my traktujemy go…