Zarządzenie Biskupa Polowego Wojska Polskiego
Zarządzenie Biskupa Polowego Wojska Polskiego po wprowadzeniu stanu zagrożenia epidemicznego na terenie naszej Ojczyzny Stosując się do rozporządzeń władz państwowych z dnia 13 marca br. podjąłem następujące decyzje dotyczące Ordynariatu Polowego: Zobowiązuję wszystkich księży kapelanów, aby wyegzekwowali zasadę obecności na Mszy św. maksymalnie do 50 osób wliczając celebransa, co zostało nakazane w rozporządzeniu władz państwowych. Jezus zapewnia, że „gdzie dwóch albo trzech gromadzi się w imię Moje, tam Ja jestem pośród nich” (Mt 18,20). Zachęcam, aby w okresie zagrożenia epidemią odprawiać Mszę św. w jak najmniejszych grupach. Dotyczy to także liturgii pogrzebowej. Wiernych Ordynariatu Polowego usilnie proszę o korzystanie z dyspensy od obowiązku uczestnictwa w niedzielnej Mszy św. udzielonej przeze mnie 13 marca 2020 r. Równocześnie zachęcam do uczestniczenia we Mszy św. za pośrednictwem telewizji, radia i internetu oraz do duchowego przyjmowania Komunii św. Apeluję do tych wiernych, którzy będą fizycznie obecni na Mszy św., aby przyjmowali Komunię św. na…
Przemienienie na Górze Tabor
Można patrzeć i nie widzieć, można słuchać i nie słyszeć, można słyszeć i widzieć, a mimo to być ślepym i głuchym wewnętrznie na to, co się widzi i słyszy. I tak jest chyba w wypadku wielu współczesnych zobojętniałych chrześcijan. Tak chyba zresztą było i w wypadku Apostołów; Piotra, Jana i Jakuba, którzy byli przecież świadkami niezwykłego wydarzenia, widzieli i słyszeli, a przecież nie zrozumieli i nie rozumieli jeszcze bardzo długo. „Dobrze, że tu jesteśmy …” – mówi Piotr w zachwycie. „Zostańmy tutaj, bo tak nam tu dobrze„. Jakże wielu chrześcijan dzisiejszych szuka w religii tylko takich właśnie zachwytów i uniesień? Ale kiedy przychodzą chwile próby ich wiary, kiedy trzeba zdać egzamin moralny z głębi tego, w co wierzą, to tak szybko zapominają o zachwytach i są zdziwieni, uciekają, odchodzą, jak Piotr w czasie męki i ukrzyżowania Można patrzeć i nie widzieć, można słuchać i nie słyszeć, można być ślepym i…
Światowy Dzień Chorego
Światowy Dzień Chorego – obchodzony jest corocznie 11 lutego w liturgiczne wspomnienie Matki Bożej z Lourdes. Myślą przewodnią tego dnia zaproponowaną przez papieża Franciszka w orędziu do chorych, są słowa Chrystusa „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy utrudzeni i obciążeni jesteście, a Ja was pokrzepię” (Mt 11, 28). Z okazji Światowego Dnia Chorego zapraszamy we wtorek 11 lutego na Mszę św. o godz. 18:0 z błogosławieństwem Najświętszym Sakramentem (tzw. błogosławieństwo lourdzkie).
Kolęda 2020
DATA I GODZ. ULICA POCZĄTEK OD NR. 02.I czw OD 16.00 WESTERPLATTE 13 A i C WP 77 13 A 1-30 13 C 1- 15 03.I pt OD 16,00 WESTERPLATTE 13 B 1-50 04.I sob OD 13.00 PONIATOWSKIEGO nr 10 PONIATOWSKIEGO nr 16 WP 79 1-30 1-35 05.I ndz OD 15.00 MAZOWIECKA Nr. 4 i Nr. 5 PONIATOWSKIEGO 14 NOWOMIEJSKA 23 CHEŁMIŃSKA ZAUŁEK CHEŁMIŃSKI 1-30 31/1A 45 06.I Pn OD 15.00 EMILII PLATER 2-10 WP 60 2, 4,6, 8, 10 1-20 07.I wt Od 16.00 1-MAJA 109 1-MAJA 107 1-MAJA 105 1-MAJA 93 PIŁSUDSKIEGO nr. 1 Kościuszki 18/5 , 08.I sr OD 16.00 1000-LECIA 16 /1-45 09.I czw OD 16.00 EMILII PLATER 1-19 1-19 10.I pt OD 16.00 1000-LECIA 12 1-50 11.I sob OD 13.00 WP 89 1-55 12.I ndz OD 15.00 WP 93 1-50 13.I pn OD 16.00 WP 62 DWORCOWA 14 A, B, C 1-49 14A, 1-14 14B,…
Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
Uroczystość Chrystusa Króla do liturgii wprowadził papież Pius XI encykliką Quas Primas z 11 grudnia 1925 r. na zakończenie roku jubileuszowego. Nakazał wtedy, aby we wszystkich kościołach tego dnia po głównym nabożeństwie przed wystawionym Najświętszym Sakramentem odmówić litanię do Najświętszego Serca Pana Jezusa oraz akt poświęcenia rodzaju ludzkiego Najświętszemu Sercu. Początkowo uroczystość obchodzono w ostatnią niedzielę października; reforma soborowa przeniosła jej termin na ostatnią niedzielę roku liturgicznego. Pius XI, uzasadniając swą decyzję, pisał m.in.:Od dawna już powszechnie nazywano Chrystusa Królem w przenośnym tego słowa znaczeniu, a to z powodu najwyższego stopnia dostojeństwa, przez które wyprzedza wszystkie stworzenia i przewyższa je. Mówimy więc, iż Chrystus króluje w umysłach ludzkich, nie tyle dla głębi umysłu i rozległości Swej wiedzy, ile że on sam jest prawdą, a ludzie od Niego powinni prawdę czerpać i posłusznie ją przyjmować; mówimy też, iż Chrystus króluje w woli ludzkiej, ponieważ w Nim nie tylko nieskazitelna wola ludzka…
Będzie to dla was sposobność do składania świadectwa …
W ostatnich dniach sporo czasu spędziliśmy na cmentarzu, odwiedzając groby naszych najbliższych, pielęgnując je, przynosząc kwiaty i zapalając znicze. Przechadzając się pomiędzy nagrobkami, zapewne otaczaliśmy naszych zmarłych modlitwą, polecając ich miłosierdziu Bożemu. Jezus w dzisiejszej Ewangelii wskazuje na przemijalność tego świata i jego „dóbr”. Przebywając na terenie świątyni jerozolimskiej, Jezus słyszy rozmowy o jej zewnętrznym pięknie. W Jerozolimie mieściła się jedna i zarazem jedyna świątynia judaizmu. Świątynia jerozolimska była jedną z najbardziej okazałych i zachwycających budowli całej starożytności. Jezus zapowiada jej zniszczenie. Słowa wypowiedziane przez Jezusa z całą pewnością jego słuchaczom sprawiły wiele bólu, gdyż świątynia była w trakcie odbudowy, a Jezus prorokuje ponowne jej zniszczenie. Rzeczywiście proroctwo wypowiedziane przez Jezusa wypełnia się w 70 roku, kiedy świątynia zostaje całkowicie zniszczona przez Rzymian i po dziś dzień nie została odbudowana. Jezus zaraz po zapowiedzi zniszczenia świątyni mówi o konfliktach pomiędzy narodami, o trzęsieniach ziemi, klęskach głodu czy zarazach, które w…
Łańcuch pokoleń
Patrzymy dziś na tych wszystkich, którzy tworzyli naród. Którzy przez pokolenia swoim życiem, pracą, modlitwą, odniesieniem do Boga, męstwem sprawili, że my teraz, w dwudziestym pierwszym wieku, możemy być na tej ziemi. Możemy być wolni. Możemy dokonywać wyborów, które po ludzku i po Bożemu będą wyborami słusznymi i dobrymi, i rozwijającymi nas zgodnie z tym, co powiedziane jest w Ewangelii o naszym Mistrzu i Zbawicielu Jezusie Chrystusie, że „wzrastał w mądrości u Boga i u ludzi”. Jakikolwiek sens ludzkiego życia i owoc istnienia tego czy innego narodu zawiera się w tych słowach, że człowiek rozwija się w tym, co ludzkie, co stanowi o jego godności i wartości, a także w tym, co Boże, co absolutnie przekracza człowieka, bo jest łaską. Człowiek potrafi przyjmować skarby i otwierać się na to, co jest wielkie. Jeśli istniejemy jako naród na tej ziemi i w tym momencie, dokonało się to dzięki wszystkim naszym braciom i siostrom, którzy przed nami żyli i chcieli się otworzyć na wielkie skarby, które są w człowieczeństwie, i na te,…