II Niedziela Adwentu
Tekst Ewangelii (Mk 1,1-8): Początek Ewangelii o Jezusie Chrystusie, Synu Bożym. Jak jest napisane u proroka Izajasza: Oto Ja posyłam wysłańca mego przed Tobą; on przygotuje drogę Twoją. Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, Dla Niego prostujcie ścieżki!. Wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia na odpuszczenie grzechów. Ciągnęła do niego cała judzka kraina oraz wszyscy mieszkańcy Jerozolimy i przyjmowali od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając [przy tym] swe grzechy. Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a żywił się szarańczą i miodem leśnym. I tak głosił: «Idzie za mną mocniejszy ode mnie, a ja nie jestem godzien, aby się schylić i rozwiązać rzemyk u Jego sandałów. Ja chrzciłem was wodą, On zaś chrzcić was będzie Duchem Świętym». «Wystąpił Jan Chrzciciel na pustyni i głosił chrzest nawrócenia» W drugą niedzielę Adwentu słyszymy głos, który woła: «Przygotujcie drogę Panu, Dla Niego prostujcie ścieżki!». Spotykamy dziś…
«Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie»
I Niedziela Adwentu Tekst Ewangelii (Mk 13,33-37): Rzekł wtedy Jezus do swoich uczniów: «Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie. Bo rzecz ma się podobnie jak z człowiekiem, który udał się w podróż. Zostawił swój dom, powierzył swoim sługom staranie o wszystko, każdemu wyznaczył zajęcie, a odźwiernemu przykazał, żeby czuwał. Czuwajcie więc, bo nie wiecie, kiedy pan domu przyjdzie: z wieczora czy o północy, czy o pianiu kogutów, czy rankiem. By niespodzianie przyszedłszy, nie zastał was śpiących. Lecz co wam mówię, mówię wszystkim: Czuwajcie!». «Uważajcie, czuwajcie, bo nie wiecie, kiedy czas ten nadejdzie» Dzisiaj, w pierwszą niedzielę Adwentu, Kościół rozpoczyna nowy rok liturgiczny. Dlatego też wkraczamy w dni szczególnego oczekiwania, odnowy i przygotowań. Jezus ostrzega, że nie wiemy «kiedy czas ten nadejdzie» (Mk 13,33). Tak, w tym życiu jest jeden decydujący moment. Kiedy nadejdzie? Tego nie wiemy. Pan nie chciał nawet wyjawić momentu, w którym miałby nastąpić koniec świata. Tak…
Intencje Żywego Różańca na grudzień 2023 r.
1. Intencja ogólna Módlmy się, aby osoby niepełnosprawne znalazły się w centrum uwagi społeczeństwa, a instytucje oferowały programy, które zwiększą ich aktywność. 2. Intencja misyjna Aby rodziny, szczególnie te cierpiące, w narodzinach Chrystusa odnalazły nadzieję. 3. Intencja Krucjaty Modlitwy za Ojczyznę O światło Ducha Św. i mądrość dla Prezydenta i Rządzących w naszej Ojczyźnie i wszystkich Polaków. 4. Intencja lokalna Módlmy się o przeżycie w mocy Ducha Św. rekolekcji parafialnych, czasu adwentu i Bożego Narodzenia.
NIE ZNACIE DNIA ANI GODZINY
Jezus opowiedział swoim uczniom tę przypowieść: „Królestwo niebieskie podobne będzie do dziesięciu panien, które wzięły swoje lampy i wyszły na spotkanie oblubieńca. Pięć z nich było nierozsądnych, a pięć roztropnych. Nieroz¬sądne wzięły lampy, ale nie wzięły z sobą oliwy. Roztropne zaś razem z lampami zabrały również oliwę w naczyniach. Gdy się oblubieniec opóźniał, zmorzone snem wszystkie zasnęły.Lecz o północy rozległo się wołanie: »Oblubieniec idzie, wyjdźcie mu na spotkanie«. Wtedy powstały wszystkie owe panny i opatrzyły swe lampy. A nierozsądne rzekły do roztropnych: »Użyczcie nam swej oliwy, bo nasze lampy gasną«. Odpowiedziały roztropne: »Mogłoby i nam, i wam nie wystarczyć. Idźcie raczej do sprzedających i kupcie sobie«. Gdy one szły kupić, nadszedł oblubieniec. Te, które były gotowe, weszły z nim na ucztę weselną i drzwi zamknięto. W końcu nadchodzą i pozostałe panny, prosząc: »Panie, panie, otwórz nam«. Lecz on odpowiedział: »Zaprawdę powiadam wam, nie znam was«. Czuwajcie więc, bo nie znacie…
WIECZNY ODPOCZYNEK RACZ IM DAĆ PANIE
WIECZNY ODPOCZYNEK RACZ IM DAĆ PANIE Potem ujrzałem: a oto wielki tłum, którego nikt nie mógł policzyć, z każdego narodu i wszystkich pokoleń, ludów i języków, stojący przed tronem i przed Barankiem. Odziani są w białe szaty, a ręku ich palmy. I głosem donośnym tak wołają: „Zbawienie w Bogu naszym, Zasiadającym na tronie, i w Baranku”. A wszyscy aniołowie stanęli wokół tronu i Starców, i czterech Istot żywych, i na oblicza swe padli przed tronem, i pokłon oddali Bogu, mówiąc: „Amen. Błogosławieństwo i chwała, i mądrość, i dziękczynienie, i cześć, i moc, i potęga Bogu naszemu na wieki wieków! Amen” (Ap 7, 9- 11). Anonimowy poeta snując refleksje o życiu i śmierci człowieka, pisze: „W dniu, kiedy Bóg wszystkie rzeczy stworzył,stworzył też słońce. A słońce wschodzi, zachodzi i znowu powraca; stworzył też księżyc.A księżyc wschodzi, zachodzi i znów powraca; stworzył też gwiazdy.A gwiazdy wschodzą, zachodzą i znów powracają; stworzył też…
«Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem (…). Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego»
30. Niedziela Zwykła – Miłość bliźniego wyrazem miłości Boga Tekst Ewangelii (Mt 22,34-40): Gdy faryzeusze dowiedzieli się, że zamknął usta saduceuszom, zebrali się razem, a jeden z nich, uczony w Prawie, zapytał Go, wystawiając Go na próbę: «Nauczycielu, które przykazanie w Prawie jest największe?» On mu odpowiedział: «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy». «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem (…). Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego» Prawdopodobnie zadawano Jezusowi wiele razy podobne pytania. Jezus odpowiada początkowymi słowami Shema: modlitwy złożonej w dwóch cytatów z Księgi Powtórzonego Prawa i jednego z Księgi Liczb, którą pobożni żydzi odmawiali co najmniej dwa razy dziennie: «Słuchaj Izraelu, Pan, twój Bóg (…)». Recytując ją ma się świadomość…
«Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga»
XXIX Niedziela okresu zwykłego okresu zwykłego Tekst Ewangelii (Mt 22,15-21): Wtedy faryzeusze odeszli i naradzali się, jak by podchwycić Go w mowie. Posłali więc do Niego swych uczniów razem ze zwolennikami Heroda, aby Mu powiedzieli: «Nauczycielu, wiemy, że jesteś prawdomówny i drogi Bożej w prawdzie nauczasz. Na nikim Ci też nie zależy, bo nie oglądasz się na osobę ludzką. Powiedz nam więc, jak Ci się zdaje? Czy wolno płacić podatek Cezarowi, czy nie?» Jezus przejrzał ich przewrotność i rzekł: «Czemu Mnie wystawiacie na próbę, obłudnicy? Pokażcie Mi monetę podatkową!» Przynieśli Mu denara. On ich zapytał: «Czyj jest ten obraz i napis?» Odpowiedzieli: «Cezara». Wówczas rzekł do nich: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga». «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga» Dzisiaj, przedstawiono naszym rozważaniom “słynne” stwierdzenie Jezusa Chrystusa: «Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do…
«W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna.»
XXVII Niedziela okresu zwykłego Tekst Ewangelii (Mt 21,33-43): Posłuchajcie innej przypowieści! Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy zobaczywszy syna mówili do siebie: „To jest dziedzic; chodźcie zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo”. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili. Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami?» Rzekli Mu: «Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze». Jezus im rzekł: «Czy nigdy nie…