ARTYKUŁY

Święta Wielkanocne tradycyjnie kojarzą się nam z uroczystymi celebracjami liturgicznymi w Kościele, procesją w poranek wielkanocny oraz odwiedzinami bliskich, aby wspólnie świętować najważniejsze wydarzenie naszej wiary chrześcijańskiej – Zmartwychwstanie Jezusa. W tym roku, a także w poprzednim wszystko uległo zmianie. Ze względu na panującą pandemię, wiele osób, które chciałyby pójść do kościoła, nie może tego uczynić. Wiele osób przeżywa lęk spowodowany niepewnością tego, co wydarzy się jutro. Gdy uważnie czytamy dzisiejszą Ewangelię możemy zauważyć, że poranek zmartwychwstania dla Marii Magdaleny, Jana i Szymona Piotra także był pełen niepokoju i wątpliwości. Maria jako pierwsza, pomimo lęku i obawy przed strażą, zdecydowała się pójść do grobu, aby namaścić ciało Jezusa. Piotr i Jan pobiegli do grobu bardziej ze strachu przed tym, że zabrano ciało Pana, niż z radości na spotkanie Zmartwychwstałego Jezusa. Dopiero gdy zobaczyli pusty grób, płótna i oddzielnie zwiniętą chustę, uwierzyli na nowo. Wtedy rozpoczął się dla nich nowy etap…

Czytaj dalej

Rozpoczynamy Wielki Tydzień wspomnieniem pełnego chwały wjazdu Chrystusa do Jerozolimy. Tym triumfalnym wjazdem do Świętego Miasta Jezus zwieńczył swą krótką, bo tylko trzyletnią, ale jakże intensywną działalność publiczną. Jezus opuszcza Betanię, gościnny dom swoich przyjaciół – Marii, Marty i Łazarza. Wjeżdża na osiołku otoczony gromadą swoich uczniów i tłumem gapiów. Zgotowali Mu oni prawdziwie „królewskie” przyjęcie. Jezus był dla nich w tym momencie królem, panem, idolem… Jezus przybywając do Jerozolimy dzielił drogę z wielkim tłumem, lecz wiemy, jak szybko drogi Jezusa i Jego wielu głoś­nych zwolenników się rozejdą. Kościół zaraz po przypomnieniu nam pełnego radości momen­tu powitania prowadzi nas pod krzyż. Słuchaliśmy z uwagą Ewan­gelii Pańskiej: tu także jest tłum… tu także rozlegają się okrzy­ki…, ale jakże inne. Okrzyk zwycięstwa urywa się, aby zrobić szybko miejsce okrzykowi oskarżenia… Dzisiaj mamy przed naszymi oczyma jakby dwa obrazy Chrystusa. Jeden to obraz Chrystusa triumfującego. Jezus silny potęgą swoich wyznawców, Chrystus Pan i…

Czytaj dalej

Warszawa, 27 marca 2021 r. l.dz. PE/210/2021 Polecenia dla Księży kapelanów Ordynariatu Polowego na czas Wielkiego Tygodnia i Świąt Wielkanocnych w związku z trwającą epidemią Podjęte przez rząd zaostrzenie środków w walce z epidemią powoduje konieczność uwzględnienia w duszpasterstwie Ordynariatu Polowego następujących wskazań: W kościołach i kaplicach może znajdować się jedna osoba na 20 metrów kwadratowych, z zachowaniem dystansu wynoszącego 1,5 m. Odpowiedzialność za przestrzeganie tych limitów spoczywa personalnie na proboszczach, administratorach parafii i ośrodków duszpasterskich. Skrupulatnie należy przestrzegać zasad bezpieczeństwa sanitarnego podczas celebracji liturgicznych. W czasie Mszy św., poza celebransem, służba liturgiczna i wierni są zobowiązani do zasłonięcia nosa i ust maseczką. Kapłan w maseczce udziela Komunii św. wiernym najpierw „na rękę” a następnie „do ust”. Wskazania liturgiczne na Wielki Tydzień: Niedziela Palmowa bez procesji, tylko z symbolicznym poświęceniem palm wewnątrz kościoła. Wielki Czwartek – nabożeństwo Wieczerzy Pańskiej bez obrzędu umycia nóg. Wielki Piątek – adoracja krzyża bez ucałowania. Wielka Sobota…

Czytaj dalej

WIELKI CZWARTEK  MSZA ŚW. WIECZERZY PAŃSKIEJ GODZ. 18,00 WIELKI PIĄTEK LITURGIA MĘKI PAŃSKIEJ GODZ. 18,00 WIEKLA SOBOTA Błogosławieństwo pokarmów o godz.9,00 , 9,30 i 10,00. Msza św. w Wielką sobotę o godz.. 18,00 NIEDZILA WIELKANOCNA MSZE ŚW. O GODZ. 9.00 i 10,30 PONIEDZIAŁEK WIELKANOCNY MSZE ŚW O GODZ. 9,00 i 10,30

25 marca Kościół obchodzi uroczystość Zwiastowania Pańskiego, na pamiątkę wydarzenia opisanego w ewangeliach – zstąpienie archanioła Gabriela, który zapowiedział Najświętszej Maryi Pannie, że będzie Matką Mesjasza. W Kościele prawosławnym jest to jedno z dwunastu najważniejszych świąt. Zwiastowanie Bogurodzicy zostało tam wprowadzone już w V wieku. W Kościele katolickim przyjęło się od panowania papieża św. Grzegorza, na przełomie VI i VII wieku. Dotyczy ono zdarzenia, od którego praktycznie rozpoczęła się nowa era ludzkości, dokładnie opisanego w Ewangelii św. Łukasza (Łk, 1 26 – 31, 35, 38), kiedy to archanioł Gabriel zwiastował Maryi, że zstąpi na Nią Duch Święty i porodzi syna, którego nazwie imieniem Jezus, a będzie to Syn Boży. Od Zwiastowania, 25 marca do 25 grudnia – Bożego Narodzenia mija równo dziewięć miesięcy, tyle ile trwa ciąża. Jezus jest Synem Bożym od zawsze i nie było takiego momentu, by nie był drugą osobą Trójcy Świętej. Jednak Człowiekiem stał się dopiero,…

Czytaj dalej

Do maleńkiego hotelu przyszedł starszy mężczyzna ze swoją żoną, prosząc o pokój. Młody pracownik odpowiedział, że wszystkie miejsca są już zajęte i po chwili dodał: „Ale nie mogę odesłać tak miłej pary w deszcz o pierwszej godzinie w nocy, jeśli państwo chcecie to mogę odstąpić swój pokój”. „Ale gdzie pan będzie spał?”- zapytali spóźnieni goście. „Jakoś sobie poradzę, nie martwcie się o mnie ” – odpowiedział młody człowiek. Następnego dnia po zapłaceniu rachunku starszy pan powiedział do pracownika: „Jesteś dobrym kierownikiem i powinieneś być dyrektorem najlepszego hotelu w Stanach Zjednoczonych. Może któregoś dnia wybuduję go dla ciebie”. Dwa lata później młody pracownik hotelu otrzymał list z Nowego Jorku wraz z biletem lotniczym. Z listu dowiedział się, że starszy pan, którego przyjął w czasie burzy chce się z nim spotkać. Po przyjeździe do Nowego Jorku starszy mężczyzna prowadzi go na róg 5 Alei i 34 ulicy na Manhattanie. Pokazuje mu piękny…

Czytaj dalej

Wielu ludzi dziwi postać świętego Józefa, którego uroczystość przeżywamy dziś w liturgii Kościoła. Święty Józef to postać enigmatyczna. Na kartach każdej z czterech ewangelii nie wypowiada ani jednego słowa. To trochę zaskakujące biorąc pod uwagę to, że jest mężczyzną i że został wybrany, aby być opiekunem Matki Syna Bożego i samego Mesjasza – oczekiwanego przez naród wybrany od setek lat. Od człowieka, który ma tak doniosłe zadanie można by oczekiwać długich wypowiedzi – na wzór doniosłych, wielkich mężów Starego Testamentu. Tymczasem św. Józef pod tym względem nieco nas rozczarowuje. Święty Józef to człowiek czynu. Wielu polityków potrafi pięknie mówić, posługując się wielością i wspaniałością form retorycznych. Oni starannie dobierają słowa w swych wystąpieniach po to, aby oczarować potencjalnych wyborców i zyskać ich poparcie. Rządzący chcą mówić to, co ludzie pragną usłyszeć, to co im się spodoba, co przyciągnie ich uwagę, poparcie, a w konsekwencji ich głosy. Tymczasem święty Józef milczy. Niczym…

Czytaj dalej

Działo się to dość dawno temu. W środowisku izraelskim mnożyły się nieprawości i grzechy. Oddawali się im urzędnicy na wysokich stanowiskach, a ich złe postępowanie naśladowali pozostali. Jak to mówi Księga Kronik: naśladowali „obrzydliwości narodów pogańskich i bezcześcili świątynię, którą Pan poświęcił w Jerozolimie”. „Bóg jednak stale bez wytchnienia wysyłał do nich swoich posłańców, albowiem litował się nad swym ludem i nad swymi mieszkańcami”. Jednak miara gniewu Boga została przebrana, ukarał swój grzeszny lud rękami Chaldejczyków – oni spalili świątynię jerozolimską, zburzyli mury miasta i spalili domy i pałace. Po tej tragedii naród zaczął pokutować na wygnaniu w Babilonii. Na nowo zaczęli błagać w swych modłach Boga o powrót do ojczyzny. Bóg, widząc ich postępowanie i nawrócenie, udzielił im tego, czego pragnęli – wrócili i odbudowali swe państwo. Tak było bardzo dawno temu – te wydarzenia zostały jednak opisane w Biblii, aby były dla nas lekcją Bożej mądrości. Wiemy bowiem,…

Czytaj dalej

W naszym ewangelicznym słowniku zatrzymamy się dziś na tajemnicy świątyni, która dla Chrystusa jest domem Jego Ojca. Ojciec jest w niej gospodarzem. On ustanawia prawo domu, a jest nim prawo miłości. Miłości Boga, domowników i gości, którzy przychodzą, oraz miłości wrogów. Innego prawa w tym domu nie ma. To prawo miłości jest zbudowane na prawie natury i na Dekalogu. Autorytet Ojca jest niepodważalny. Jeżeli ktoś naruszy prawo miłości ujęte w różne przykazania, ma tylko jedno rozwiązanie. Musi przeprosić Boga i musi także przeprosić człowieka, by móc powrócić do pełnej harmonii. Autorytet Boga Ojca jest fundamentem, a zarazem swoistego rodzaju modelem służącym do budowania szczęśliwego domu na ziemi. Każdy rodzic odpowiada za szacunek dla Bożego prawa w swoim domu. Jeżeli domownicy liczą się z prawem Boga, czyli z prawem miłości, i z autorytetem Boga, wtedy dom jest szczęśliwy. Drugim ważnym wymiarem świątyni jako domu jest chleb. Chleb, który jest symbolem życia…

Czytaj dalej

20/507