ARTYKUŁY

Dzisiaj, Słowo Boże pomaga nam odróżnić Przykazania Boże, które stoją ponad ludzkimi zwyczajami. Rzeczywiście wraz z upływem czasu łatwo jest wypaczyć ewangeliczne przesłanie i, zdając lub nie zdając sobie sprawy, zastępować Przykazania lub zdusić je przesadną drobiazgowością: «I [gdy wrócą] z rynku, nie jedzą, dopóki się nie obmyją. Jest jeszcze wiele innych [zwyczajów], które przejęli i których przestrzegają, jak obmywanie kubków, dzbanków, naczyń miedzianych….» (Mk 7,4). To dlatego prości ludzie, kierując się zdrowym rozsądkiem, nie zwracali uwagi na doktorów Prawa ani na faryzeuszy, którzy przedkładali ludzkie spekulacje nad Słowo Boże. Jezus używa tutaj profetycznej wizji Izajasza wobec hipokrytów religijnych: «Słusznie prorok Izajasz powiedział o was, obłudnikach, jak jest napisane: Ten lud czci Mnie wargami, lecz sercem swym daleko jest ode Mnie.» (Mk 7,6). Kiedy kilka lat temu Jan Paweł II prosił o przebaczenie w imieniu Kościoła za wszystkie krzywdy, jakie wyrządzili jego synowie w historii, uzasadnił «oddaliliśmy się od Ewangelii».…

Czytaj dalej

Jezus, widząc, jak pięć tysięcy Jego słuchaczy odwraca się do Niego plecami, pyta Dwunastu: „Czy i wy chcecie odejść?”. Piotr w imieniu wszystkich odpowiada celnie: „Do kogo pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego”. Piotr już wiedział, że nikt z ludzi nie ma słowa życia. Wysłuchał uważnie twardej mowy Jezusa i obserwował, jak odpływają od Mistrza tysiące. Został dlatego, że wiedział, iż Mistrz posiada słowa życia. Wiedział, że może wskrzesić, a inni tej mocy nie posiadają. Słowo życia zatrzymało Apostołów przy Chrystusie. Zaryzykowali i wygrali. Dziś mają udział w tym życiu. Jedynie Judasz poszedł do sług śmierci po trzydzieści srebrników i wyżej postawił monety niż słowo życia. Należy się zatrzymać nad tą decyzją Apostołów. Trzeba też rozważyć, jaka jest różnica między słowem życia a pieniędzmi. Dziś tak wielu wybiera źle. Wolą mieć pieniądze. To fatalny błąd, za który można zapłacić wiecznym szczęściem. Piotr kilkakrotnie w Ewangelii wypowiada słowa wyjątkowo mądre. Mówił…

Czytaj dalej

Przesłanie Arcybiskupa Józefa Guzdka, Administratora Apostolskiego Ordynariatu Polowego, z okazji Święta Wojska Polskiego Szanowni Państwo, Oficerowie, Podoficerowie, Żołnierze i Pracownicy Wojska Polskiego. Kolejna rocznica zwycięskiej Bitwy Warszawskiej jest okazją do wyrażenia wdzięczności za Waszą służbę i pracę. Ponadto zachęca do pogłębionej refleksji nad rolą i znaczeniem Wojska Polskiego w historii naszego narodu. Pamiętajmy o Żołnierzach poległych w walce o wolność naszej Ojczyzny, oddajmy im hołd i otoczmy ich modlitwą wdzięczności, prosząc Boga, by za poświęcenie życia doczesnego otrzymali życie wieczne. Refleksja nad przeszłością niech umacnia naszą postawę odpowiedzialności za teraźniejszość i przyszłość Ojczyzny. Każdy żołnierz, pracownik wojska, każda osoba odpowiedzialna za powierzony jej obszar bezpieczeństwa kraju niech odpowie sobie we własnym sumieniu, czy należycie wywiązuje się z powierzonych zadań i obowiązków. Wyrażam wdzięczność wszystkim, którzy codzienną służbą, sumienną pracą dają świadectwo umiłowania Ojczyzny, troski o jej rozwój i bezpieczeństwo. Zachęcam, aby – pamiętając o słowach Chrystusa: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z…

Czytaj dalej

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny ukazuje nam prawdę wiary, według której Matka Najświętsza została wzięta do nieba z duszą i ciałem. Przeświadczenie o tym, że ciało Matki Bożej nie mogło podlegać rozkładowi, tak jak ma to miejsce w przypadku wszystkich innych ludzi, podległych skutkom grzechu pierworodnego, wyrażone zostało w ciągu historii Kościoła w wielu świadectwach, wzmiankach i śladach. Prawda ta przez długi czas wyznawana w sercach chrześcijan, została ogłoszona w formie dogmatu w 1950 roku. Jakie przesłanie dla nas dzisiaj ma ten dogmat wiary? Jakie przesłanie kierowane jest dzisiaj do naszych serc, do naszych rodzin, do naszego życia? Pierwsze czytanie  przenosi nas do scenerii pełnej dramatyzmu i niebezpieczeństwa. W centrum uwagi znajduje się Niewiasta obleczona w słońce z księżycem pod Jej stopami. Drugą postacią jest smok, który czyha na mające narodzić się z Niewiasty Dziecko – Syna. Ta biblijna scena pokazuje nam odwieczna walkę dobra ze złem. Walkę, która odbywa się w życiu każdego człowieka, w świecie, w…

Czytaj dalej

Żydzi szemrali przeciwko Jezusowi, bo nie rozumieli, kiedy mówił, że jest chlebem, który zstąpił z nieba. Znali Jego ojca i matkę, czy więc mógł być z nieba? Kto jest w stanie w to uwierzyć? To jest problem całkiem współczesny: jak myśleć o Jezusie? Wierzyć czy szemrać? Nie chodzi o to, żeby nie mieć żadnych wątpliwości i pytań. Apostołowie też je mieli. Ważne jest, gdzie szuka się odpowiedzi, za czym lub za kim się idzie. Można pójść drogą tego świata albo stać się uczniami Boga i dać się pociągnąć Ojcu. Droga świata mówi, że Jezus nie może być Bogiem — był tylko człowiekiem, choć niezwykłym. Jeśli tak jest, nie trzeba w Niego wierzyć, ani się dla Niego poświęcać. Jeśli tak jest, to On nie może też nic więcej dać. Jeśli tak jest, to można poradzić sobie bez Boga, modlitwy, sakramentów, świątyni. Pozostaje szemranie — znak niepokoju i wątpliwości, które próbuje się zagłuszyć agresją, ironią, kłamstwem… I…

Czytaj dalej

W czasie wojny domowej w Hiszpanii jeden z żołnierzy został ciężko ranny. Po przewiezieniu do szpitala miał szansę powrócić do zdrowia pod warunkiem, że będzie przyjmował pokarmy, Pielęgniarki i siostry zakonne robiły wszystko, aby zachęcić go do tego. Jednak wysiłki te spełzły na niczym. Ranny żołnierz nadal odmawiał spożywania posiłków. Wtedy jeden z jego kolegów postanowił sprowadzić do szpitala jego ojca. Przybył do domu rannego i przedstawił rodzicom, jaki jest stan zdrowia ich syna. Ojciec przygotował się do drogi, a matka zawinęła kawałek domowego chleba i podała dla syna. Ranny żołnierz bardzo się ucieszył, widząc ojca, ale nadal nie chciał przyjmować pożywienia. Ojciec powiedział: „Synu oto jest chleb, który upiekła twoja matka”. Chłopiec się ożywił: „ O chleb upieczony przez moją matkę. Daj mi trochę”. Od tego momentu zaczął przyjmować pokarmy. W krótkim czasie odzyskał pełnię zdrowia. Ten chleb był czymś więcej niż tylko pokarmem dla ciała. W tym chlebie…

Czytaj dalej

Według oficjalnych raportów przygotowanych przez Patrick’a Viveret dla ONZ potrzebujemy rocznie 6 miliardów dolarów aby zapewnić edukację wszystkim dzieciom na świecie, które do szkoły nie chodzą. Jednocześnie według tych samych statystyk w Stanach Zjednoczonych i Europie 12 miliardów dolarów rocznie wydawane jest na perfumy. Około 1 miliarda ludzi (1/6 populacji świata) weszło w 21 wiek nie umiejąc czytać i pisać. Świat potrzebuje 13 miliardów dolarów rocznie, aby nakarmić wszystkich głodnych i umierających z głodu. W tym samym czasie 25 miliardów dolarów rocznie wydawane jest w USA i Europie na pożywienie dla piesków i kotków. Na całym świecie są to sumy wielokrotnie większe. Znaczy to, że bogaci Chrześcijanie w USA i w Europie wydają rocznie prawie dwa razy więcej na pożywienie dla swoich czworonożnych pupili niż potrzebne jest na wyżywienie wszystkich umierających z głodu. A codziennie w samej tylko Afryce umiera z głodu, biedy i niedożywienia 30 tysięcy dzieci poniżej piątego…

Czytaj dalej

20/544