IV Niedziela Adwentu
Tekst Ewangelii (Mt 1,18-24): Z narodzeniem Jezusa Chrystusa było tak. Po zaślubinach Matki Jego, Maryi, z Józefem, wpierw nim zamieszkali razem, znalazła się brzemienną za sprawą Ducha Świętego. Mąż Jej, Józef, który był człowiekiem sprawiedliwym i nie chciał narazić Jej na zniesławienie, zamierzał oddalić Ją potajemnie. Gdy powziął tę myśl, oto anioł Pański ukazał mu się we śnie i rzekł: «Józefie, synu Dawida, nie bój się wziąć do siebie Maryi, twej Małżonki; albowiem z Ducha Świętego jest to, co się w Niej poczęło. Porodzi Syna, któremu nadasz imię Jezus, On bowiem zbawi swój lud od jego grzechów». A stało się to wszystko, aby się wypełniło słowo Pańskie powiedziane przez Proroka: Oto Dziewica pocznie i porodzi Syna, któremu nadadzą imię Emmanuel, to znaczy: „Bóg z nami”. Zbudziwszy się ze snu, Józef uczynił tak, jak mu polecił anioł Pański: wziął swoją Małżonkę do siebie. Zaufać jak Józef Życie, to najcenniejszy dar otrzymany od Boga.…
III Niedziela Adwentu
Tekst Ewangelii (Mt 11,2-11): Tymczasem Jan, skoro usłyszał w więzieniu o czynach Chrystusa, posłał swoich uczniów z zapytaniem: «Czy Ty jesteś Tym, który ma przyjść, czy też innego mamy oczekiwać?» Jezus im odpowiedział: «Idźcie i oznajmijcie Janowi to, co słyszycie i na co patrzycie: niewidomi wzrok odzyskują, chromi chodzą, trędowaci doznają oczyszczenia, głusi słyszą, umarli zmartwychwstają, ubogim głosi się Ewangelię. A błogosławiony jest ten, kto we Mnie nie zwątpi». Gdy oni odchodzili, Jezus zaczął mówić do tłumów o Janie: «Coście wyszli oglądać na pustyni? Trzcinę kołyszącą się na wietrze? Ale coście wyszli zobaczyć? Człowieka w miękkie szaty ubranego? Oto w domach królewskich są ci, którzy miękkie szaty noszą. Po coście więc wyszli? Proroka zobaczyć? Tak, powiadam wam, nawet więcej niż proroka. On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę. Zaprawdę, powiadam wam: Między narodzonymi z niewiast nie powstał większy od Jana Chrzciciela. Lecz…
II Niedziela Adwentu
Tekst Ewangelii (Mt 3,1-12): W owym czasie wystąpił Jan Chrzciciel i głosił na Pustyni Judzkiej te słowa: «Nawróćcie się, bo bliskie jest królestwo niebieskie». Do niego to odnosi się słowo proroka Izajasza, gdy mówi: Głos wołającego na pustyni: Przygotujcie drogę Panu, Dla Niego prostujcie ścieżki! Sam zaś Jan nosił odzienie z sierści wielbłądziej i pas skórzany około bioder, a jego pokarmem była szarańcza i miód leśny. Wówczas ciągnęły do niego Jerozolima oraz cała Judea i cała okolica nad Jordanem. Przyjmowano od niego chrzest w rzece Jordan, wyznając przy tym swe grzechy. A gdy widział, że przychodzi do chrztu wielu spośród faryzeuszów i saduceuszów, mówił im: «Plemię żmijowe, kto wam pokazał, jak uciec przed nadchodzącym gniewem? Wydajcie więc godny owoc nawrócenia, a nie myślcie, że możecie sobie mówić: „Abrahama mamy za ojca”, bo powiadam wam, że z tych kamieni może Bóg wzbudzić dzieci Abrahamowi. Już siekiera do korzenia drzew jest przyłożona. Każde więc…
LIST PASTERSKI BISKUPA POLOWEGO
LIST PASTERSKI BISKUPA POLOWEGO na I Niedzielę Adwentu 2025 roku Drodzy Bracia i Siostry! Na progu rozpoczynającego się nowego roku liturgicznego pragnę, abyśmy jeszcze spojrzeli na mijające dni, tygodnie i miesiące, które tworzyły czas Roku Jubileuszowego związanego z okrągłą rocznicą narodzin naszego Pana, Jezusa Chrystusa. Rok Jubileuszowy rozpoczął się w Ordynariacie Polowym, podobnie jak i we wszystkich diecezjach na świecie, 29 grudnia ubiegłego roku. Niezapomnianym przeżyciem dla mnie i zapewne dla wszystkich uczestników była pielgrzymka żołnierzy i funkcjonariuszy służb mundurowych do grobu św. Piotra w Rzymie i spotkanie z papieżem Franciszkiem. Tak się złożyło, iż Msza święta celebrowana przez Franciszka 9 lutego podczas naszej pielgrzymki była ostatnią sprawowaną przez niego na placu św. Piotra. Pamiętając o tym, zachęcam do modlitwy za śp. papieża Franciszka, który podczas swojego pontyfikatu tak często o modlitwę za siebie prosił. Z woli Franciszka Rok Jubileuszowy przebiegał w perspektywie nadziei, która nie jest łatwowiernym optymizmem, ale…
I Niedziela Adwentu
Tekst Ewangelii (Mt 24, 37-44): W owym czasie Jezus rzekł do uczniów: «A jak było za dni Noego, tak będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Albowiem jak w czasie przed potopem jedli i pili, żenili się i za mąż wydawali aż do dnia, kiedy Noe wszedł do arki, i nie spostrzegli się, aż przyszedł potop i pochłonął wszystkich, tak również będzie z przyjściem Syna Człowieczego. Wtedy dwóch będzie w polu: jeden będzie wzięty, drugi zostawiony. Dwie będą mleć na żarnach: jedna będzie wzięta, druga zostawiona.» «Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie. A to rozumiejcie: Gdyby gospodarz wiedział, o której porze nocy złodziej ma przyjść, na pewno by czuwał i nie pozwoliłby włamać się do swego domu. Dlatego i wy bądźcie gotowi, bo w chwili, której się nie domyślacie, Syn Człowieczy przyjdzie». «Czuwajcie więc, bo nie wiecie, w którym dniu Pan wasz przyjdzie» Dzisiaj, «jak było za dni Noego»,…
XXXIV Niedziela okresu zwykłego: Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata
Tekst Ewangelii (Łk 23,35-43): A lud stał i patrzył. Lecz członkowie Wysokiej Rady drwiąco mówili: «Innych wybawiał, niechże teraz siebie wybawi, jeśli On jest Mesjaszem, Wybrańcem Bożym». Szydzili z Niego i żołnierze; podchodzili do Niego i podawali Mu ocet, mówiąc: «Jeśli Ty jesteś królem żydowskim, wybaw sam siebie». Był także nad Nim napis w języku greckim, łacińskim i hebrajskim: «To jest Król Żydowski». Jeden ze złoczyńców, których [tam] powieszono, urągał Mu: «Czy Ty nie jesteś Mesjaszem? Wybaw więc siebie i nas». Lecz drugi, karcąc go, rzekł: «Ty nawet Boga się nie boisz, chociaż tę samą karę ponosisz? My przecież – sprawiedliwie, odbieramy bowiem słuszną karę za nasze uczynki, ale On nic złego nie uczynił». I dodał: «Jezu, wspomnij na mnie, gdy przyjdziesz do swego królestwa». Jezus mu odpowiedział: «Zaprawdę, powiadam ci: Dziś ze Mną będziesz w raju». KRÓLOWANIE Z KRZYŻA Sam tytuł dzisiejszego rozważania, dla nie znających Chrystusa może brzmieć jak ironia.…
XXXIII Niedziela okresu zwykłego
Tekst Ewangelii (Łk 21,5-19): Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, powiedział: «Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony». Zapytali Go: «Nauczycielu, kiedy to nastąpi? I jaki będzie znak, gdy się to dziać zacznie?» Jezus odpowiedział: «Strzeżcie się, żeby was nie zwiedziono. Wielu bowiem przyjdzie pod moim imieniem i będą mówić: „Ja jestem” oraz: „Nadszedł czas”. Nie chodźcie za nimi! I nie trwóżcie się, gdy posłyszycie o wojnach i przewrotach. To najpierw musi się stać, ale nie zaraz nastąpi koniec». Wtedy mówił do nich: «Powstanie naród przeciw narodowi i królestwo przeciw królestwu. Będą silne trzęsienia ziemi, a miejscami głód i zaraza; ukażą się straszne zjawiska i wielkie znaki na niebie. Lecz przed tym wszystkim podniosą na was ręce i będą was prześladować. Wydadzą was do synagog i do więzień oraz z powodu mojego imienia wlec was…
Niepodległa
11 listopada w liturgii kościoła wspominamy św. Marcina.. Święty ten uważany jest za patrona żołnierzy i rycerzy, a więc także rycerzy polskiej sprawy wybicia się na niepodległość. W czasie swojej czterdziestoletniej żołnierskiej drogi św. Marcin umiał odnajdywać szlak prowadzący do Boga. W Galii, gdzie służył w wojsku rzymskim, spotkał nędzarza, z którym podzielił się połową swego płaszcza. Umiał się dzielić. Wypełniał słowa Chrystusa wyjęte z Ewangelii: byłem głodny …, byłem spragniony …, byłem przybyszem …, byłem nagi …, byłem chory …, byłem w więzieniu … Całe jego działanie pozwala dostrzec Jezusa w spełnianych przez niego aktach miłosierdzia. Będąc już czterdziestoletnim mężczyzną opuścił szeregi armii i od tego czasu przez następne czterdzieści lat trwał przy Bogu. Wierzył w to, czego nauczał, nauczał tego, w co uwierzył i wypełniał to, czego nauczał! Taka postawa porządkuje nasz stosunek do Boga i do świata. Uczy miłości do Boga, ludzi i ziemi ojczystej. Dzień św. Marcina jest też…
Poświęcenie Bazyliki na Lateranie w Rzymie
Tekst Ewangelii (J 2,13-22): Zbliżała się pora Paschy żydowskiej i Jezus udał się do Jerozolimy. W świątyni napotkał siedzących za stołami bankierów oraz tych, którzy sprzedawali woły, baranki i gołębie. Wówczas sporządziwszy sobie bicz ze sznurków, powypędzał wszystkich ze świątyni, także baranki i woły, porozrzucał monety bankierów, a stoły powywracał. Do tych zaś, którzy sprzedawali gołębie, rzekł: «Weźcie to stąd, a nie róbcie z domu mego Ojca targowiska!» Uczniowie Jego przypomnieli sobie, że napisano: Gorliwość o dom Twój pochłonie Mnie. W odpowiedzi zaś na to Żydzi rzekli do Niego: «Jakim znakiem wykażesz się wobec nas, skoro takie rzeczy czynisz?» Jezus dał im taką odpowiedź: «Zburzcie tę świątynię, a Ja w trzech dniach wzniosę ją na nowo». Powiedzieli do Niego Żydzi: «Czterdzieści sześć lat budowano tę świątynię, a Ty ją wzniesiesz w przeciągu trzech dni?» On zaś mówił o świątyni swego ciała. Gdy więc zmartwychwstał, przypomnieli sobie uczniowie Jego, że to powiedział, i…