Sens odpoczynku
Ekipa himalaistów wybrała się w najwyższe góry świata. Założyli sobie bardzo ambitne cele. Szybko i sprawnie zakładali kolejne obozy, narzucając ostre tempo. Po jednej z krótkich przerw wynajęci Szerpowie nie ruszyli się z miejsca. Kierownik wyprawy zapytał: – Nie macie sił? Chcecie większej stawki? – Zaczekamy aż nasze dusze nas dogonią – odpowiedział przewodnik. Pośpiech i zabieganie są jakby wpisane w nasze życie. Ludzie biegają od jednej do drugiej sprawy. W krótkim czasie chcą rozwiązać każde zadanie czy problem. Przez to o żadnym odpoczynku nie ma mowy. Tymczasem Jezus w dzisiejszej Ewangelii kieruje do apostołów słowa: Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco! Mówi to do swoich uczniów, którzy powrócili z pracy polegającej na głoszeniu Dobrej Nowiny. Ciekawe przy tym jest to, że nie proponuje im odpoczynku, który ma być rozrywką i zabawą. Ich odpoczynek ma polegać na udaniu się w miejsce pustynne. To miejsce ma pomóc, aby nabrać sił…
Msze św. -śp. Radosław Miller
w 30 dzień po pogrzebie – 8 sierpnia , godz. 10,30 od babci Janiny – 14 sierpnia , godz. 17,00 od cioci Ani z rodziną – 22 sierpnia , godz. 9,00 od cioci Joli z rodziną- 29 sierpnia , godz. 10,30 od P. Miller z bydgoszczy 7 września , godz. 18,00 od siostry Oli z rodziną- 11 września , godz. 17,00 od znajomych – 19 września , godz. 10,30 od brata Arka z rodziną – 26 września , godz.9,00 Od 3 października rozpocznie się Msza Św. Gregoriańska
Ciekawe spostrzeżenia
W wielu miejscach w Ewangelii mamy zanotowane podobne sceny, wyboru i posłania Apostołów czy rozesłania uczniów. Ciekawym jest, że wraz z przykazaniem głoszenia bliskości Królestwa Bożego Chrystus udziela posłanym pewnych darów, charyzmatów, władzy uzdrawiania. Ciekawym jest też fakt, że we wszystkich takich wypadkach wraz z nakazem głoszenia Słowa Bożego związana jest władza i przykazanie, a nawet nakaz wyrzucania złych duchów, uzdrawiania, leczenia, czynienia dobra, czyli nakaz pełnienia niejako dzieł charytatywnych. To jest na pewno jakiś program duszpasterski dla całego Kościoła. I tak było w historii, że głoszenie Słowa Bożego o zbliżającym się Królestwie Bożym było związane z działalnością charytatywną. Sądzę, że warto i dzisiaj o tym nie zapominać i to nie tylko w działalności Kościoła, jako całości, ale i w działalności Jego członków, Jego przedstawicieli. Jest też i inny szczegół warty zauważenia, a mianowicie, że wysyłając swoich uczniów Jezus, nakazuje im działać prostymi środkami, przestrzega przed bogactwem, przed pokładaniem zbytniej…
Moje niedowiarstwo
W czasie wakacji przemierzamy rozmaite drogi. Jeździmy nad morze, w góry, zwiedzamy różnorakie miasta. Z pewnością niektórzy wyjeżdżają w bardziej odległe zakątki, za granicę swojego państwa. Ale taki czas – w dobie, gdy jesteśmy rozproszeni w różnych zakątkach świata – jest również doskonałą okazją do tego, by odwiedzić swoich najbliższych. I często tak się dzieje. Jedziemy w rodzinne strony. Spotykamy się z naszymi najbliższymi i z tymi, których doskonale znamy. Spotkania te są pełne radości, opowiadań, wspomnień o tym, co się wydarzyło. Jest to doskonała okazja, by pogłębić więzi rodzinne czy też odnowić relacje z tymi, których dawno już nie widzieliśmy. I w dzisiejszej Ewangelii słyszymy o wizycie Jezusa w Nazarecie, Jego rodzinnym mieście. Nie przybył On jednak w to miejsce po to, by odpocząć czy spotkać się z najbliższymi. Jezus przybył do Nazaretu, by tak jak w innych miejscowościach głosić królestwo Boże. Do tej pory głosił Ewangelię w miejscowościach znajdujących się wokół Jeziora Galilejskiego.…
«Wierz tylko!»
Święty Marek przedstawia tłum potrzebujących, gromadzący się wokół Jezusa , poszukujący pocieszenia i zdrowia. Do Jezusa przedarł się przez ten tłum człowiek o imieniu Jair, szef synagogi, by prosić o zdrowie dla swej córeczki. Nikt nie wie czy ten człowiek znał Jezusa tylko z widzenia, bo widywał go w synagodze i postanowił prosić go o pomoc, gdy znalazł się w beznadziei. Tak czy owak, Jezus wyczuł wiarę tego zatroskanego ojca i odpowiedział na jego prośbę; lecz kiedy kierował się do jego domu, dotarła wiadomość, że dziewczynka zmarła i nie miało sensu go już fatygować: «Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?» . Jezus zaś, zdając sobie sprawę z sytuacji, poprosił Jaira, aby nie poddał się atmosferze pesymizmu i rzekł do niego: «Nie bój się, wierz tylko!» . Jezus poprosił tego ojca o większą wiarę, wiarę zdolną wznieść się ponad wątpliwości i strach. A po przybyciu do domu Jaira Mesjasz przywrócił…
Żyjemy w czasach burz
Nieporozumienia w rodzinie, kłopot ze znalezieniem uczciwej i zapewniającej godziwe utrzymanie pracy, polityczne i ekonomiczne szwindle i kanty w kraju, europejskie i międzynarodowe konflikty i problemy; Ukraina i problemy emigracyjne, wzrost terroryzmu i zagrożenie ze strony fundamentalistów islamskich, niepewność jutra, co najmniej kontrowersyjne ideologie i eksperymenty socjologiczne, wzrost liczby zachorowań na raka, wzrastająca ilość wypadków samolotowych i drogowych, alarmistyczne wieści o nieodwracalnych i katastroficznych zmianach klimatycznych, ekscytujące i bardzo często jedynie sensacyjne doniesienia z Watykanu … i można by tę listę wydłużać w nieskończoność. Oglądanie TV i śledzenie portali internetowych przygnębia, frustruje, doprowadza do bezsilnej złości czy zniechęcenia a nawet depresji. Ludzie są widocznie coraz bardziej nerwowi i aroganccy …, a kto nie chce zwariować nie ogląda TV i nie czyta gazet. To wszystko prowadzi nieuchronnie do jednego i wcale nie przesadzonego stwierdzenie: ŻYJEMY W CZASACH BURZ. I jak Apostołowie w łodzi na jeziorze chcielibyśmy zawołać: „Boże, nic Cię to…
„Ziarnem jest słowo Boże, a Siewcą jest Chrystus, Każdy, kto Go znajdzie, będzie żył na wieki”.
Najważniejsza jest żyzność gleby Żyzność gleby to naturalna zdolność gleby do zaspokajania potrzeb roślin. Zapewnia roślinom odpowiednie warunki wzrostu. Bo można postarać się o bardzo dobre nasiona. Kupić w najdroższych sklepach rolniczych. Może być nawet dobrze wyedukowany rolnik. Ale co z tego, gdy gleba będzie nieurodzajna, nie będzie żyzna. Wtedy efekt będzie mniejszy, niż oczekiwano, a czasem nawet mizerny. Gleba ludzkich serc Podobnie dzieje się z słuchaczami słowa Bożego. Mówi do niektórych Jezus: macie uszy a nie słyszycie, macie oczy a nie widzicie. A zatem gleba ludzkich serc jest różna. Zdarzają się gleby górskie czy bagienne – słabe i mało urodzajne, a w dodatku trudne w uprawie. Są to ludzie zamknięci na Jezusa. Utrwalają w sobie fałszywy obraz świata, w którym Bóg jest potrzebny sporadycznie, od czasu do czasu. Liczą się tylko piękni i bogaci. I – według nich – tacy są jedynie na świecie. Ale zdarzają się też gleby czarnoziemy –…
O KULCIE NAJŚW. SERCA JEZUSA I O NABOŻEŃSTWIE PIERWSZYCH PIĄTKÓW MIESIĄCA
W Kościele Serce Jezusowe otaczamy naszą czcią i uwielbieniem . Przyjrzyjmy się bliżej kultowi Najśw. Serca Pana Jezusa. Podstawowym dokumentem jest encyklika Piusa XII Haurietis aquas „O kulcie Serca Jezusa”. W niej papież wykazuje podstawy kultu Serca Jezusa, które wypływają z Objawienia Bożego. Kult Serca Jezusa przypomina nam na nowo, że Chrystus umiłował nas nieskończoną miłością Boską i miłością ludzką, będąc Bogiem-Człowiekiem. Syn Boży jako Człowiek miał Ludzkie Serce jak każdy z nas! To Serce „do końca nas umiłowało”. Aż po kres swego życia i aż po granice możliwości kochania. Kult Serca Jezusa ma więc pobudzać miłość wzajemną między nami z tą świadomością, że Bóg obdarzył nas taką miłością, jak między Osobami Trójcy Przenajświętszej. Jezus wyraził pragnienie: „Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś Ty Mnie posłał i że Ty ich umiłowałeś, tak jak Mnie umiłowałeś” (J 17,23). Możemy też powiedzieć, że pierwszym czcicielem Serca Jezusa był św. Jan Apostoł, którego głowa spoczywała na…
ODNOWIENIE AKTU POŚWIĘCENIA NARODU POLSKIEGO NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA
Panie nasz Jezu Chryste, Dziś, tak jak przed stu laty, zbieramy się w świątyni poświęconej czci Najświętszego Serca Twego w Krakowie. W osobach swoich pasterzy, osób życia konsekrowanego i wiernych – staje przed Tobą naród i Kościół w Polsce, aby uroczyście ponowić akt oddania się Twojemu Najświętszemu Sercu. Podobnie jak nasi przodkowie u progu niepodległości, tak i my polecamy Ci dzisiaj Kościół i Ojczyznę, dziękując za dar wolności. Oddając się Twojemu Najświętszemu Sercu, prosimy: Przyjdź królestwo Twoje! A w ślad za św. Janem Pawłem II wołamy: „Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi!”. W obliczu Twego miłosierdzia, wyznajemy ze skruchą nasze grzechy indywidualne i społeczne. Przepraszamy za brak szacunku dla życia, także tego najsłabszego, ukrytego pod sercem matki. Przepraszamy za grzechy wykorzystania seksualnego małoletnich, popełnione zwłaszcza przez niektórych duchownych i związane z tym grzechy zaniedbania ich przełożonych. Przepraszamy za nałogi i uzależnienia, za prywatę, partyjnictwo, agresję i…
LIST PASTERSKI EPISKOPATU POLSKI W SETNĄ ROCZNICĘ POŚWIĘCENIA NARODU POLSKIEGO NAJŚWIĘTSZEMU SERCU PANA JEZUSA
Budujmy cywilizację miłości! Drogie Siostry i Bracia! Za kilka dni, 11 czerwca, w uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa, biskupi zebrani na plenarnym zebraniu Konferencji Episkopatu uroczyście ponowią akt poświęcenia Polski Sercu Jezusa. W tym samym dniu zostanie on odnowiony we wszystkich polskich parafiach, które przygotowywały się do tego wydarzenia przez ostatnie miesiące. Chodzi o to, by w tym duchowym wydarzeniu mogła uczestniczyć cała wspólnota Kościoła i „aby wszyscy ludzie, pociągnięci do otwartego Serca Zbawiciela, z radością czerpali ze źródeł zbawienia”. Symbolem nieskończonej i niepojętej miłości Boga jest przebite włócznią i otwarte Serce wiszącego na krzyżu Zbawiciela. Wobec takiej Miłości nie można przejść obojętnie, trzeba na nią odpowiedzieć. Kult Serca Jezusa wyraża się w pragnieniu, by nasze serca zranione grzechem, ale obmyte i uzdrowione Chrystusową Krwią biły w rytmie Najświętszego Serca Zbawiciela, będącego „gorejącym ogniskiem miłości”. On najpełniej objawił światu miłość, bo nie jest bezwzględnym Sędzią, ale kochającym Ojcem. Poświęcając się…